ตอนที่24 ดันเจี้ยน
“การเดินทางจะเต็มไปด้วยอันตรายมากมายแต่จะสามารถผ่านไปได้ชีวิตจะจบลงหลังจากบุตรเกิดได้สิบปีเต็มชะตากรรมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้100%”
“ลูกเธอท้องลูกของผม”จูเหลียนใมันอ่านคำทำนายที่เกิดจากชะตากรรมของลูซี่เลียจิตใจของมันตกลงสู่พื้นหัวใจเต้นเร็วมันได้มีลูกแน่นอนและมีลูกกับลูซี่เลียและเธอจะตายตอนลูกของมันอายุสิบขวบ
“สิบปีการเปลี่ยนแปลงชะตาจะต้องหาทางเปลี่ยน”จูเหลียนคิดมันเปิดประตูมิติกลับมาที่ห้องของมันจูเหลียนมุ่งหน้าไปที่ห้องหนังสือและเริ่มอ่านทุกอย่างภายในนั้นเวลาผ่านไปกว่าสิบวันมันอยู่แต่ในห้องหนังสือไม่ออกมาเลยไม่กินไม่นอนเอาแต่อ่านหนังสือมากมายจนทุกคนเป็กังวล
“อ้ากกกก”เวลาผ่านไปอีกยี่สิบวันจูเหลียนอยู่ภายในห้องหนังสือหนึ่งเดือนเต็มเลยเสียงกรีดร้องของมันดังออกไปด้านนอกเหล่าจักรพรรดิที่ถูกปล่อยจากคำสั่งลงโทษเมื่อได้ยินก็วิ่งเข้ามาดูปรากฏจูเหลียนที่กำลังนั่งอยู่กลางกองหนังสือจำนวนมหาศาล
“ไม่มีเลย ทำไมมันไม่มี”จูเหลียนกระวนกระวายทุกคนไม่เคยเห็นการกระทำแบบนี้ของจูเหลียนมันเหมือนกับคนบ้าที่กำลังแตกตื่นเลยกลานินและเอ็มมีเรียร์ก็มาถึงในไม่ช้าจูเหลียนที่นั่งก้มหัวอยู่บนพื้นกับสภาพที่ย่ำแย่ของมันทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปใกล้มันเลยนอกจากเอ็มมีเรียร์ที่เดินเข้ามาหาจูเหลียนอย่างช้า
“ท่านพ่อ”เอ็มมีเรียร์พยายามที่จะพูดบางอย่างสิ่งที่เกิดขึ้นกับจูเหลียนไม่ใช่ความรักมันคือความหลงใหลมากกว่ามันลุกขึ้นจากพื้นสีหน้าและแววตาเปลี่ยนไปจูเหลียนเดินผ่านุทกคนออกไปมุ่งหน้าไปที่พระราชวัง
“เ้าหลงยังไม่ตายและยังออกเดินทางไปกับลูซี่เลียแน่ๆ”จูเหลียนที่กลับมาอยู่ในสภาพพร้อมแบบนี้เพราะว่ามันเห็นค่าสถานะของสัตว์เลี้ยงเ้าหลงที่ถูกดึงเข้าไปภายในดินยังไม่ตายมันกำลังเดินทางไปพร้อมกับลูซี่เลียแน่ถ้าไม่ใช่แบบนี้ก็ไม่มีความคิดอื่นแล้วจูเหลียนมุ่งหน้าออกไปยังพระราชวังในพริบตา
“องศ์าาข้ามีเื่ที่จะถาม”จูเหลียนเข้ามายืนที่ด้านหน้าของบัลลังก์ที่มีเพียงแค่ซาซาลัสกับราชินีเท่านั้น
“ได้ถามมาเลยข้าตอบได้ทุกอย่างที่เ้าอยากที่จะรู้”จูเหลียนที่ไม่เคยพึ่งพาตัวของซาซาลัสได้เดินทางเข้ามาพบและมีเื่ให้ช่วยมันหาได้ยากอย่างมากซาซาลัสจึงได้พูดด้วยรอยยิ้มสีหน้าของจูเหลียนเปลี่ยนไปทันที
“มีสิ่งที่จะสามารถเปลี่ยนชะตากรรมได้หรือไม่”จูเหลียนถามขึ้นซาซาลัสเปลี่ยนไปทันทีมันลุกขึ้นจากบัลลังก์และเดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าของจูเหลียน
“เ้าเป็ผู้ทำนายชะตากรรม”ซาซาลัสถามจูเหลียนพยักหน้าตอบซาซาลัสจึงรีบพาจูเหลียนกลับไปที่ห้องของมันทันทีปล่อยให้ทุกคนงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่ราชินีมันเหวี่ยงร่างกายของจูเหลียนลงไปที่เก้าอี้
“ชะตากรรมที่ว่านั้นของผู้ใดที่เ้า้าจะเปลี่ยนเ้ากล้าทำลายกฎของ์เกี่ยวกับการกำหนดชะตากรรมของสิ่งมีชีวิตเพื่อคนๆนั้นได้แน่หรือ”ซาซาลัสเหวี่ยงร่างกายของจูเหลียนไปกระแทกเข้าใส่กับกำแพงอีกครั้งจูเหลียนไม่คิดว่าซาซาลัสจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้เลยซาซาลัสเริ่มถามอีกครั้ง
“เธอเป็ภูตและกำลังท้องลูกของผม”จูเหลียนตอบอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่ลังเลยเลยแม้แต่น้อยซาซาลัสเมื่อได้ยินมันก็เปลี่ยนสีหน้าไปและพยักหน้าตอบก่อนที่จะเดินทางเข้าไปภายในห้องของมันอย่างช้าๆ
“นี้คือจดหมายจากข้ามุ่งหน้าไปที่อาณาจักรปัญญาที่รวบรวมตำราจากทั่วทุกมุมโลกเอาไว้เ้าอาจจะเจอบางสิ่งที่นั้น”ซาซาลัสเดินกลับมาพร้อมกับจดหมายภายในมือของมันและเอามาให้กับจูเหลียนและเริ่มอธิบาย
“อาณาจักรแห่งปัญญา อาณาจักรไซลัสเหรอ”จูเหลียนถามซาซาลัสพยักหน้าตอบหลังจากนั้นจูเหลียนก็รีบเดินทางจากไปด้วยความเร็วสูงมันต้องไปเตรียมตัวมุ่งหน้าไปที่อาณาจักรไซลัสเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับการทำลายหรือแก้ไขชะตากรรม
“กลานิน กลารา ซาธาเรีย มาเธอนอยซาเทียแอเรียไซซีเรีย กาจิน พวกนายอยู่ที่นี้ค่อยสอนสิ่งต่างๆให้กับเอ็มมีเรียร์และดูแลอาณาจักรนี้เอาไว้ด้วย”จูเหลียนเรียกรวบรวมคนของมันทั้งหมดอกมาและเริ่มพูด
“ผมเชื่อมต่อประตูมิติเอาไว้ทุกๆสัปดาห์ก็เดินทางผ่านไปเพื่อตรวจสอบวิหารผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ไอเซนไฮด้วย”จูเหลียนออกคำสั่งทุกคนพยักหน้าตอบจูเหลียน้าที่จะเดินทางไปให้เร็วที่สุดและการที่จะมุ่งหน้าไปการไปแค่เพียงสองคนคงง่ายกว่าเยอะ
“แดง เหลือง เขียวดูแลที่นี้ด้วย”จูเหลียนเรียกงูั์ทั้งสามออกมาเพื่อปกป้องวิหารผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามพยักหน้าตอบแต่มันยังเหลืองูั์อีกสองตัวเอาไว้เพื่อใช้ในการเดินทางจูเหลียนและโรเมอร์เตรียมตัวกันอย่าง
“พ่อจะต้องออกเดินทางเพื่อปกป้องคนสำคัญของพ่อในตอนนี้จงฝึกฝนและดูแลแม่ของลูกด้านนะเอ็นมีเรียร์”จูเหลียนเข้ามากอดเอ็มมีเรียร์พร้อมพูดทุกอย่างที่มันคิดเอ็นมีเรียร์พยักหน้าตอบเพราะว่าเธอรับรู้ได้ว่าจูเหลียนจะต้องออกเดินทางออกไปเพื่อจัดการสิ่งที่สำคัญ
“นายท่านข้าอยากที่จะรู้เพราะสิ่งใดท่านจึงได้ทำสิ่งต่างๆเหล่านี้”โรเมอร์ที่กำลังขี่งูั์ตามหลังของจูเหลียนมาก็ถามขึ้นมัน้าที่จะถามกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาตั้งนานแล้วแต่ไม่กล้าที่จะถามจูเหลียนเมื่อได้ยินก็ยิ้มขึ้น
“กำลังรอนายถามเลยโรเมอร์นายแข็งแกร่งและสิ่งที่้าคือความกล้านายจะต้องใช้มันเพื่อที่จะติดตามผมไปยังจุดสูงสุดของโลกจำเอาไว้”จูเหลียนพูดด้วยรอยยิ้มโรเมอร์สับสนแต่ก็พยักหน้าตอบ
“ผมถูกพลังบางอย่างจากหญิงสาวคนหนึ่งทำให้ผมหลงใหลในตัวของเธอแต่แน่นอนว่าผมยังสามารถที่จะควบคุมตัวเองได้สิ่งที่ผม้าไม่ใช่แค่การทำลายชะตากรรมแต่มัน้าที่จะรู้วิธีในการเปลี่ยนแปลงมันอยู่แล้วด้วย”จูเหลียนเริ่มอธิบายโรเมอร์กำคทาของมันแน่นแน่นอนว่าจูเหลียนสามารถที่จะรับรู้โรเมอร์กำลังคิดบางอย่าง
“ไม่ต้องคิดมากนะผมไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเื่สตรีมากมายเช่นนั้นแต่สิ่งที่ผมคิดถึงคือลูกที่จะเกิดจากเธอ”จูเหลียนเริ่มอธิบายอีกครั้งโรเมอร์จึงได้เริ่มเข้าใจมันพยักหน้าตอบมันทั้งสองมุ่งหน้าผ่านประตูมิติที่ชายแดนและข้ามไปที่อาณาเขตของอาณาจักรไซลัส
“โฮกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นปรากฏกลุ่มของสิ่งมีชีวิตจำนวนมากปรากฏขึ้นมาบนท้องฟ้าจูเหลียนตรวจสอบมินิแมพเหล่ากองทัพของสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับนกกำลังต่อสู้กับเหล่ามนุษย์ครึ่งวิหคอย่างบ้าคลั่ง
“ไอ้พวกบ้านั้น”จูเหลียนคิดมันเตรียมที่จะเข้าไปจัดการแต่ทั่วร่างกายของมันและกลุ่มถูกห่อหุ้มด้วยสีม่วงทันทีนั้นทำให้มันจะต้องหยุดลงและรีบพากลุ่มของมันหลบออกไปออร่าสีม่วงจึงสลายหายไปทั้งหมด
“พวกมันไม่ต้องไปสนใจพวกมันก็ได้ตอนนี้รีบไปกันก่อนเถอะ”จูเหลียนพูดโรเมอร์พยักหน้าตอบเท่านั้นทั้งสองมุ่งหน้าออกไปด้วยความเร็วสูงเวลาผ่านไปกว่าสี่ชั่วโมงจูเหลียนก็มาถึงหมู่บ้านก่อนที่จะถึงยังอาณาจักรไซลัส
“หมู่บ้านนี้ประหลาดมันเต็มไปด้วยออร่าพลังประหลาดเต็มไปหมด”จูเหลียนคิดมันจ้องมองไปที่หมู่บ้านพริบตาผู้คนในหมู่บ้านก็ปรากฏตัวออกมาพวกมันทั้งหมดกลายเป็ซากศพเดินได้หรือในอีกชื่อซอมบี้
“ไม่คิดนะว่าจะมีซอมบี้ยังกับอยู่ในหนึ่งเลยเว้ย”จูเหลียนพึมพำหลังจากนั้นมันก็ให้โรเมอร์จัดการเรียกลำแสงเวทออกมาพร้อมกับที่ได้โบกคทาพริบตาลำแสงพุ่งออกไปทิ่มแทงร่างกายของซอมบี้ไปจำนวนมาก
“ที่หัวเล็งที่หัว”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์พยักหน้าตอบและโบกมือลำแสงเริ่มพุ่งทิ่มแทงหัวของแต่ละคนอย่างต่อเนื่องเวลาผ่านไปได้ไม่นานจูเหลียนกับโรเมอร์ก็เริ่มเข้าไปตรวจสอบโดยที่มันเก็บงูั์ทั้งสองเข้าไปแล้ว
จูเหลียนใช้พลังจากการแสกนและทุกอย่างเพื่อที่จะตรวจสอบทุกสิ่งทุกอย่างแต่กับไม่ได้พบเจอสิ่งใดเลยแม้แต่น้อยพริบตากลุ่มคนก็ปรากฏตัวออกมาพวกมันทั้งหมดเข้าโจมตีจูเหลียนโดยไม่ลังเลแต่ก็ถูกโรเมอร์กระแทกพลังเวทเข้าใส่จนปลิวออกไปพวกมันต่างตกตะลึงและพุ่งเข้าโจมตีจูเหลียนอีกครั้งเสื้อคลุมปลิวขึ้นไปบนท้องฟ้าและอาวุธของพวกมันก็ปรากฏ
“วิ้งวิ้งวิ้ง”การต่อสู้ที่รุนแรงมันเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆจูเหลียนกำลังเริ่มสำรวจพื้นที่รอบๆโดยที่ไม่ได้สนใจการต่อสู้เพราะโรเมอร์คนเดียวสามารถที่จะจัดการทุกอย่างได้อย่างง่ายดายมันมุ่งหน้ามาที่ด้านหน้าบ่อน้ำ
“ลูกแก้วเื อุปกรณ์เวทที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงสภาพของซากศพเป็สิ่งที่ไร้ชีวิตที่ใช้เพื่อสร้างทาสรับใช้”
“โรเมอร์เ้านี้ใช้อุปกรณ์เวทที่ใช้ในการสร้างซอมบี้พวกนี้หรือเปล่า”จูเหลียนใช้พลังปราณดึงก้อนแสงประหลาดขึ้นมาจากบ่อน้ำมันมีรูปร่างสีแดงทรงกลมที่กำลังส่องแสงไม่หยุดมันเดินไปพร้อมกับก้อนกลมๆที่ลอยอยู่เหนือมือของมันพร้อมถามโรเมอร์
“สร้างทาสรับใช้ต้องมีจอมเวทมืดอยู่แถวๆนี้แน่”จูเหลียนตรวจสอบมินิแมพแต่ไม่สามารถที่จะหาตัวของศัตรูเจอทุกคนต่างจ้องมองมาที่จูเหลียนและโรเมอร์การต่อสู้ได้หยุดลงหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของจูเหลียน
“พวกคุณคงเป็คนของอาณาจักรไซลัสสินะ”จูเหลียนถามขึ้นทั้งกลุ่มจ้องมองมาที่มันหญิงสาวยื่นมือมาด้านหน้าจูเหลียนโยนลูกแก้วในมือเข้าให้กับมันพร้อมกับที่ได้เตรียมตัวเดินทางต่อแต่กลุ่มของหญิงสาวก็หยุดมันเอาไว้
“พวกเ้าเป็ผู้ใดจึงได้กล้าเข้ามาที่นี้”ชายหนุ่มจากกลุ่มของหญิงสาวกล่าวอย่างดุร้ายพริบตาพลังของโรเมอร์ก็กระแทกร่างกายของมันลงไปที่พื้นอย่างแรงจนพื้นะเิออกร่างกายของชายผู้นั้นจ้องมองมาที่จูเหลียนและโรเมอร์แต่จูเหลียนไมได้แม้แต่จ้องมองมาที่มันเลยเพราะไม่เห็นค่าเลยแม้แต่น้อย
“บางอย่างกำลังมา”จูเหลียนเห็นบางอย่างกำลังวิ่งเข้ามาจากมมินิแมพของมันไม่นานชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวออกมาร่างกายของมันเต็มไปด้วยาแร่างกายของมันเล็กราวกับเด็กน้อยแต่กับสวมใส่หน้ากาสีแดงใบหน้าั์
“โรเมอร์รักษาเขา เขาคือองศ์ราชทายาทแห่งอาณาจักรไซลัส”จูเหลียนพูดโรเมอร์เริ่มฟื้นฟูร่างกายของเด็กหนุ่มด้วยพลังจากเวทแสงผู้คนจากกลุ่มของหญิงสาวเตรียมที่จะเข้ามาหยุดโรเมอร์และจูเหลียนแต่ก็ถูกหยุดเอาไว้ด้วยพลังจากโล่เวทของโรเมอร์
“องศ์ชายมาลาคินผมคือจูเหลียนองศ์ชายเองอาณาจักรลิโอเนียร์”จูเหลียนเริ่มแนะนำตัวองศ์ชายจ้องมองมาที่จูเหลียนพร้อมกับที่ได้เดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าของจูเหลียนทั้งสองจ้องมองหน้ากันพร้อมกับหัวเราะอย่างต่อเนื่อง
“เ้าอ่อนแอมากแต่ข้ารู้ว่าเ้าฉลาดเพราะถ้าเ้าไม่แข็งแกร่งพอข้าผู้นั้นคงไม่รับใช้เ้าหรอก”มาลาคินเริ่มพูดและหันไปหาโรเมอร์ที่กำลังฟื้นฟุร่างกายของมันอยู่อย่างช้าๆจูเหลียนหัวเราะเล็กน้อยก่อนที่จะโบกมือเรียกยาออกมาขวดหนึ่งให้มาลาคินกิน
“เมื่อข้ากลับอาณาจักรข้าจะตอบแทนเ้าแน่แต่ตอนนี้ข้าอยากที่จะขอให้ช่วยข้าเสียก่อน”มาลาคินเริ่มอธิบายจูเหลียนพยักหน้าตอบหลังจากนั้นทั้งสองก็เดินไปตามทางที่มาลาคินหนีมากลุ่มของหญิงสาวลังเลและรีบเดินตามกลุ่มของจูเหลียนไปด้วยความเร็วสูงจูเหลียนและกลุ่มมาถึงยังด้านหน้าของไม้ที่ถูกเผาจนไม่เหลือซาก
“ที่นี้มีแต่ซากคุณกำลังหาอะไร”จูเหลียนถามขึ้นมาลาคินชี้ไปที่ชายชราที่นั่งอยู่บนอากาศมันเต็มไปด้วยออร่าสีดำกระจายไปรอบๆอย่างต่อเนื่องโรเมอร์ถอยออกไปสองก้าวจูเหลียนหันไปมองมันััเพราะััอะไรไม่ได้
“นายท่านมันคือจอมเวทมืดขอรับ”โรเมอร์เริ่มพูดแต่จูเหลียนไม่ได้สนใจเพราะไม่ได้มีออร่าสีม่วงห่อหุ้มร่างกายของใครในกลุ่มของมันเลยจูเหลียนเดินออกไปอย่างช้ามาลาคินพยายามที่จะห้ามแต่พริบตาจูเหลียนก็หายไป
“เข้ามาสิมันก็แค่ภาพมายา”เมื่อจูเหลียนหายไปทุกคนต่างแตกตื่นแต่จูเหลียนก็โผล่หัวออกมาและเริ่มพูดทุกคนต่างเริ่มเข้าใจและเดินตามจูเหลียนเข้าไปด้านในปรากฏลำแสงจำนวนมากวิ่งไปมารอบๆเหมือนกับเส้นทางที่จะเดินไปยังบางที่
“ไปเถอะ”จูเหลียนเห็นทุกคนกำลังสับสนมันเริ่มพูดทุกคนจึงได้เริ่มเดินตามมันไปอย่างช้าๆปรากฏลำแสงพลังที่รุนแรงยิงออกมาภายในด้านหน้าของจูเหลียนด้วยความเร็วสูงโรเมอร์ซัดพลังกลับเข้าปะทะทันที
“ตูมมม”เกิดะเิขึ้นโรเมอร์สร้างโล่เพื่อปกป้องจูเหลียนดวงตาของจูเหลียนจ้องมองเข้าไปแต่ก็ไม่เห็นอะไรมินิแมพก็ไม่สามารถที่จะตรวจสอบหาอะไรไม่ได้เลยมันเริ่มทำให้จูเหลียนเริ่มหงุดหงิดทั้งกลุ่มเริ่มเดินเข้าไปต่อหลังจากที่กลุ่มควันทั้งหมดสลายหายไปไม่นานก็เดินเข้ามาถึงประตูบานหนึ่ง
“คุณ้าที่จะเข้าสู่ดันเจี้ยนกระดูกจอมเวทมืดหรือไม่”
“ตกลง”จูเหลียนััไปที่ประตูหน้าจอเด้งเข้ามาจูเหลียนยิ้มเล็กน้อยหลังจากนั้นก็ตกลงประตูเปิดออกจูเหลียนและกลุ่มเดินเข้าไปภายในปรากฏกองทัพกระดูกและซอมบี้จำนวนมากพุ่งเข้ามาหามันด้วยความเร็วสูง
“โรเมอร์ฆ่าให้หมด”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์โจมตีเข้าทำลายล้างทุกอย่างจนไม่เหลือซากเลยแม้แต่น้อยจูเหลียนแสกนทุกอย่างเพื่อตรวจสอบพื้นที่รอบๆแต่กับไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ภายในพื้นที่นี้
“มันมาแล้ว”มาลาคินพูดมันเรียกดาบคู่เข้ามาภายในมือของมันร่างกายของสิ่งมีชีวิตพุ่งเข้าใส่จูเหลียนด้วยความเร็วสูงแต่มันไม่ได้พุ่งเข้ามาเพื่อจัดการกับจูเหลียนมัน้าบางอย่างมันจึงได้หันไปด้านหลังมัน้าลูกแก้วสีแดง
“หนี”จูเหลียนพูดหญิงสาวตอบสนองไม่ทันมันเตรียมที่จะเข้าโจมตีหญิงสาวแต่เหล่าชายหนุ่มภายในกลุ่มพุ่งเข้ามาปกป้องแต่พริบตาพวกมันก็ถูกฆ่าทั้งหมดอย่างง่ายดายจูเหลียนดึงหญิงสาวเข้ามาหามันและร่างกายของโรเมอร์ก็ปรากฏตัวเข้ามาด้านข้างของจูเหลียนและซัดพลังเข้ากับชายชราชุดดำ
1K
