“ง้าว!!”
“ง้าว!!”
“จ๊าๆ กำลังทำอยู่”
ตอนนี้ผมกำลังย่างเนื้อเพื่อนำมาเป็อาหารให้กับเ้าตัวเล็กทั้ง 3 ที่รอทานข้าวอยู่ โดยเ้าฟาตาริสกับอราเทออนนั้นสามารถมากินข้าวที่บ้านได้
แต่กับไดมิราริส มันจำเป็ที่จะต้องอยู่ที่ทะเลสาบ เพราะเนื่องจากว่าร่างกายของมันนั้นมีลาวาเป็ส่วนประกอบของร่างกาย ทำให้มันจำเป็ที่จะต้องอยู่ในน้ำเพื่อปรับอุณหภูมิในร่างกายของมันไม่ให้ร้อนจนเกินไป
ก็ถือว่าน่าสงสารมันอยู่นะ เพราะมันไม่สามารถวิ่งเล่นกับตัวอื่นๆได้ในแบบที่เด็กควรจะเป็ ผมคงต้องคิดหาวิธีที่จะช่วยให้มันสามารถไปไหนมาไหนได้ง่ายขึ้น
“ว่าแต่…ทำไมน้ำที่เ้าไดมิราริสอยู่มันถึงไม่ร้อนเลย?”
ร่างของไดมิราริสนั้นเป็ลาวา ซึ่งตัวน้ำในทะเลสาบเองก็ควรที่จะต้องร้อนจัด แต่ผมกลับสามารถััน้ำพวกนั้นได้อยู่ แถมน้ำยังคงความเย็นเอาไว้ได้อยู่อีก
“หรือว่าเกาะแห่งนี้จะมีไว้เพื่อเลี้ยงัโดยเฉพาะ?”
ในตอนแรกผมคิดว่าร่างกายของผมนั้นอาจจะมีความสามารถในการต้านทานความร้อน เพราะตอนที่ผมถูกไดมิราริสทับอยู่นั้น ผมกลับไม่ถูกเผา มีเพียงแค่ความรู้สึกร้อนเฉยๆ ทั้งๆที่ตัวของมันนั้นเป็ลาวา
“แต่ก่อนอื่น!! เราต้องไม่ปล่อยให้ไดมิราริสต้องเหงา!!”
ผมได้พาเ้า ฟาตาริส กับอราเทออน ออกไปไปนั่งกินข้าวข้างนอกกัน แน่นอนว่าสถานที่ ที่ผมไปนั้นก็คือทะเลสาบที่ไดมิราริสอยู่
“ไดมิราริส!! มากินกัน!!”
เ้าัลาวาได้ะโออกมาจากน้ำ มันวิ่งเข้ามาหาผมด้วยท่าทีที่เหมือนกับลูกหมา มันคาบเนื้อย่างไปชิ้นนึงก่อนที่จะวิ่งกลับลงไปในน้ำแล้วโผล่หัวขึ้นมากินเนื้ออย่างอร่อย
“เราก็มากินกันเถอะ”
เป็อีกวันที่ผมนั้นได้มีชีวิตอย่างสุขสบาย ตอนนี้ผมเริ่มชอบโลกใบนี้ขึ้นมาเสียแล้วสิ ถึงจะไม่ได้พูดคุยกับผู้คน แต่อย่างน้อยๆผมก็มีเ้าพวกตัวเล็กนี่อยู่ข้างกาย
.
.
.
.
.
.
.
.
เช้าวันต่อมา…
“ฟาตาริส! อราเทออน! ไปขุดทางน้ำไหลกัน!!”
““ง้าว!!””
เพราะเนื่องจากเมื่อวานผมได้ความสามารถ [มือตัวตุ่น] วันนี้ผมจึงตั้งใจที่จะขุดให้น้ำจากทะเลสาบไหลมาอยู่ใกล้ๆบ้านของผม เอาไว้เป็แค่บ่อน้ำเล็กๆไว้ให้เ้าไดมิราริสสามารถมาที่บ้านหลังนี้ได้
ว่าแล้วผมกับเ้าตัวเล็กทั้งสองก็ได้วิ่งไปที่ทะเลสาบด้วยกัน แน่นอนว่าผมเองก็ได้ถือจอบธรรมดาๆมาด้วยอันนึง พอมาถึงผมก็เริ่มวางแผนที่จะขุดเป็ทางน้ำให้ไหลไปถึงแปลงผักเพื่อที่ตัวผมจะได้ไม่ต้องเกินออกไปตักน้ำบ่อยๆ และทำบ่อเอาไว้ที่หน้าบ้านหนึ่งบ่อด้วย
“ลุยเลย!!”
ว่าแล้วผมก็ได้ใช้ความสามารถมือตัวตุ่นในการขุดทันที แน่นอนว่าเ้าตัวเล็กทั้งสามเองก็มาช่วยผมในการขุดด้วย ผมตั้งใจจะให้ทางน้ำนั้นมีขนาดกว้าง 2 เมตร ลึกประมาณ 1.50 เมตร และระยะทางจากทะเลสาบไปถึงตัวบ้านนั้นจะอยู่ที่ 200 เมตร ซึ่งถือว่าไกลอยู่ในระดับนึง
หากจะขุดกันจริงๆอาจจะต้องใช้เวลากว่า 1 สัปดาห์ในการขุดให้เสร็จ แต่เพราะด้วยความสามารถของ [มือตัวตุ่น] จึงทำให้ผมนั้นสามารถขุดดินที่อยู่รอบๆได้อย่างไม่ยากเย็น คิดว่าใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวก็เสร็จแล้ว
แถมยังมีเ้าพวกตัวเล็กนี่คอยช่วยอีกแรก ยิ่งทำให้งานมันเสร็จได้ไวขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
พวกเราใช้เวลาในการขุดทางน้ำไหลไปจนถึง่บ่าย ส่วนการที่จะขุดบ่อหน้าบ้านกับในสวนผมตั้งใจว่าจะขุดในวันพรุ่งนี้
“อย่างน้อยๆตอนนี้เ้าไดมิราริสก็สามารถมาอยู่ใกล้ๆพวกเราได้แล้วนะ”
“ง้าว!”
หลังจากนั้นผมก็ทำการเก็บเกี่ยวพวกพืชผักที่ผมปลูกเอาไว้ ความจริงผมควรที่จะเก็บพวกมันั้แ่เช้า แต่เพราะผมคิดว่าการขุดทางน้ำไหลนั้นอาจจะต้องใช้เวลานานกว่าที่คิด ผมจึงเลือกที่จะขุดก่อนแล้วค่อยกลับมาเก็บเกี่ยว
ต้องบอกว่าผมได้มาเยอะมากพอสมควร ว่าแล้วผมก็ได้ลองแบ่งบางส่วนเก็บเอาไว้ใช้กินเอง และอีกส่วนลองนำไปขายที่ระบบดู และผลที่ได้ก็คือ…
‘ติ๊ง!’
[แตงกว่าx9 ได้รับ 90 แต้ม]
[ผักบุ้งx9 ได้รับ 90 แต้ม]
[พริกx20 ได้รับ 100 แต้ม]
ก็ถือว่าไม่ได้น้อยจนเกินไป แถมได้แต้มถือว่าเยอะในระดับนึง เพราะผมสามารถที่จะซื้อเมล็ดมันได้ทีละหลายๆถุงและเอามาปลูกได้อย่างไม่ยากเย็น ผมว่าจะลองลงทุนกับการปลูกในครั้งนี้ดู
แต่ก็เอาไว้ในวันหลัง เพราะว่าผมจะจัดการขุดบ่อให้เสร็จเรียบร้อยในวันพรุ่งนี้ก่อน แล้วหลังจากนั้นค่อยมาปลูกพวกผักที่เหลือ
จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าเ้า [ระบบอัพเกรด] ต่างๆนั้นมันจะช่วยในเื่อะไรได้มากขนาดไหน เพราะว่าสภาพความเป็อยู่ในตอนนี้ของผมก็ไม่ได้แย่หรืออะไรเลย แถมมีมากเกินพอด้วย
“อาจจะเป็เื่ของอนาคตละมั้ง?”
“เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยมานั่งคิดหลังจากที่ขุดบ่อเสร็จดีกว่า…”
.
.
.
.
.
.
.
“ฟู่ว!! ในที่สุด!! ก็เสร็จเรียบร้อย!!”
“กรร!!!”
ตอนนี้ผมกับเหล่าัได้ทำการขุดบ่อน้ำกันจนเสร็จเป็ที่เรียบร้อย ต้องบอกว่ามันใช้เวลาน้อยกว่าที่ผมคิดเอาไว้เยอะมาก
“ตอนแรกนึกว่าคงจะเสร็จ่บ่าย แต่กลับทำเสร็จได้ก่อนเที่ยงอีก”
เพราะตอนนี้ผมก็ไม่จำเป็ที่จะต้องเดินไปตักน้ำที่ทะเลสาบแล้วเพราะมีบ่อน้ำในสวนเป็ที่เรียบร้อย แถมยังสามารถให้เ้าไดมิราริสสามารถมาเล่นกับทั้งสองได้อย่างสบายด้วย
“กลับไปทานข้าวกันเถอะ”
““ง้าว!!””
ผมได้กลับไปเตรียมเนื้อสำหรับการทำอาหารให้กับเ้าตัวเล็กทั้ง 4 ที่ยืนรอผมอย่างใจจดใจจ่อ มันช่างเป็ภาพที่ดูน่ารักเอามากๆสำหรับผม
“แต่เดี๋ยวนะ?”
“4 ตัว?”
ผมได้หันกลับไปมองอีกรอบนึงเพื่อความแน่ใจ แล้วผมก็ได้พบกับเ้าตัวสีฟ้าที่กำลังจ้องมองผมอย่างน่ารัก
===========
ชื่อ: วอลคาน่า
เผ่า: ัโบราณ
อายุ: 1 วัน
ธาตุ: น้ำแข็ง
==========
ผมรู้แล้วว่าทำไมผมถึงทำงานในครั้งนี้ได้เสร็จแล้วขึ้น…
เพราะผมมีผู้ช่วยเพิ่มมาอีกหนึ่งตัวนี่เอง!!
=======================
ใกล้จะถึง่ไทม์สคิปแล้ว จะได้เห็นความสุดยอดของเหล่าน้องๆกัน!! :ไรท์
1K
