ตอนที่ 5
น้องชายผู้น่าสงสาร
ได้ยินเสียงไก่ประสานเสียงขัน ั้แ่ฟ้ายังไม่สว่าง เมื่อคืนฉันอ่อนเพลีย จึงหลับสนิท วันนี้ตื่นขึ้นมาเลยสดชื่น และได้กลิ่นดิน หอมเป็กลิ่นธรรมชาติ ยิ่งรู้สึกดีขึ้นไปอีก มองเห็นเด็กๆ ที่นอนอยู่ด้านข้าง ยังหลับปุ๋ย ฉันจึงลุกขึ้นบิดี้เี แล้วไปทำธุระส่วนตัว ล้างหน้า แปรงฟัน เข้าครัว ต้มข้าวหักผสมธัญพืช หมักหมูสับ ใส่เกลือ น้ำตาล ผงปรุงรส ทิ้งไว้
เมื่อข้าวต้มได้ที่ ก็ปั้นหมูสับเป็ก้อนกลมๆ ใส่ลงไปในหม้อข้าวต้ม ปรุงรส ข้าวต้มโดย เกลือ น้ำตาล พริกไทย ตักชิมมีรสชาติ อร่อยแล้ว ก็ยกขึ้นรอเด็กๆ ตื่นนอน
หลังจากนั้นก็ผสมแป้ง นวดแป้ง ทิ้งไว้ให้แป้งฟู เพื่อทำซาลาเปา หมักหมูสับ ใส่กระเทียม พริกไทย รากผักชี มันแกว ต้นหอม เกลือ น้ำตาล ผงปรุงรส ทิ้งไว้ แล้วไปต้มไข่ สำหรับใส่ในไส้ซาลาเปา และต้มเผื่อเด็กๆ สำหรับกินเปล่า เมื่อแป้งได้ที่ก็ลงมือห่อ ใส่ลังถึง ไปนึ่งบนเตา อีกเตาหนึ่งก็ต้มน้ำร้อนไว้ เผื่อให้เด็กเอาไปล้างหน้าแปรงฟัน
ซาลาเปากับไข่ต้ม เตรียมไว้สำหรับเป็อาหารเที่ยง และหลังจากนั้นก็ต้มมันเทศ กับน้ำตาล และใส่ขิงลงไปนิดหน่อย ไว้เป็ของหวานเด็กๆ
พอฟ้าสว่าง เด็กก็ทยอยตื่นนอน และเดินเข้ามาในครัว ฉันจึงให้แฝดผู้พี่ กู้จางิ นำน้องๆ ไปล้างหน้า แปรงฟัน กับน้ำอุ่น เมื่อเด็กๆ ล้างหน้าแปรงฟัน เรียบร้อยร้อยก็เรียกให้มานั่งที่โต๊ะ ล้อมวงกินข้าวเช้ากัน นั่งกันเรียบร้อย
ฉันก็ตักข้าวต้มหมูสับ ให้ลูกๆ คนละถ้วย เ้าเด็กแฝดสองคนได้ขอเพิ่มอีกถ้วย จนต้องตะแคงหม้อเลยทีเดียว กวาดจนเรียบไม่เหลือสักเม็ด และต่อด้วยนมชง คนละแก้ว ฉันต้องขุนลูกๆ ให้เติบโต แข็งแรง สุขภาพดี ตอนนี้ร่างกายพวกเค้า ยังห่างไกลจากมาตรฐานสากล
“อร่อยมากครับ”
แฝดผู้พี่พูดพลางลูบท้องพลาง ส่วนแฝดผู้น้องก็ไม่ต่างกัน ลูบท้องไปมา แต่สาวน้อยยังกินไม่เสร็จ เลอะไปทั่วปาก ฉันเลยต้องป้อนให้นาง หลังจากนั้นก็ให้คู่แฝด นำน้องไปล้างปากล้างคอ
“แม่ครับ อะไรอยู่ในลังถึงครับ” แฝดผู้น้องถาม
“ซาลาเปาหมูสับจ๊ะ”
“แต่เก็บไว้กินตอนเที่ยงนะ วันนี้แม่ทำไว้หลายลูก ส่วนไข่ต้ม แม่ก็ตั้งไว้บนโต๊ะ หิวก็หยิบไปกินได้ ในซาลาเปาก็มีไข่ที่ผ่าเป็ซีกด้วยนะ” ฉันพูด
สักพักก็ได้ยินเสียง คนมาทุบประตูหน้าบ้าน รัวๆ และร้อนรน
“หม่าน หม่าน นี้ป้าเอง” นี้คือเสียงป้าสือ พี่สาวแม่ของฉัน ที่เสียไป ฉันจึงรีบเปิดประตู
“หม่าน หม่าน ไปช่วย เฮ่าเยว่ หน่อย ตอนนี้นอนเป็ไข้ ตัวร้อน ยังไม่ได้สติ”
“เป็ไปได้ไง เมื่อวานยังดี ๆอยู่ ยังกินข้าวร่วมกันเลย”
“ไปถึงก็จะรู้เอง รีบไปกันเถอะ”
“เดี๋ยว ฉันขอฝากให้แม่กู้ ดูเด็กๆ หน่อย ป้ารอฉันสักครู่”
ฉันจึงรีบไปบ้านแม่กู้ ขอฝากเด็กๆ ไว้ เพราะฉันต้องรีบไปบ้านพ่อ น้องชายไม่สบายมาก และบอกว่าได้ทำซาลาเปาพร้อมไข่ต้ม ไว้ให้เด็กแล้ว ซึ่งซาลาเปาอยู่ในลังถึง บนเตา ถ้าเด็ก ๆ หิวก็หยิบกินได้เลย ซาลาเปาทำไว้หลายลูก เผื่อพ่อแม่กู้ไว้ด้วย หยิบกินได้ และยังมีมันเทศต้มน้ำตาล ใส่ขิง เป็ของหวาน ฉันจะรีบไปรีบกลับ
เมื่อถึงบ้านก็เข้าไปเอาเงิน ที่อยู่ในห้อง ที่เ้าของร่างเก่าทิ้งไว้ เมื่อคืนฉันเอาออกมานับ มีเงินทั้งหมด 132 หยวน กับอีก 256 เหมา ฉันได้สั่งความให้คู่แฝด ดูแลน้อง หรือไปหาคุณย่า ถ้าหิวก็ให้คุณย่าช่วยหยิบซาลาเปาในลังถึง ให้กิน เมื่อสั่งความเรียบร้อย ก็ออกไปพร้อมกับป้าสือ ระหว่างทางป้าสือก็เล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ฟัง
519
