ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 92: หทัยมังกร 

หลินฟานก้าวเดินไปบนผิวน้ำที่นิ่งสงบราวกับกระจกเงา ทุกย่างก้าวของเขามั่นคงและเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งเต๋า (Dao Heart) ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เขาได้ก้าวข้ามอดีตที่เคยเป็น "เศษสวะ" และพร้อมแล้วสำหรับอนาคตที่เขาจะเป็นผู้กำหนดเอง

เมื่อมาถึงอีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ เขาก็ได้พบกับประตูบานที่สาม... ประตูบานสุดท้าย

มันแตกต่างจากประตูสองบานแรกโดยสิ้นเชิง... ประตูบานนี้สร้างจากผลึกสีม่วงทองที่ดูราวกับมีชีวิต! มันส่องแสงและเต้นเป็นจังหวะเบาๆ ราวกับหัวใจที่กำลังเต้น บนผิวของมันสลักลวดลายเกล็ดมังกรที่ซับซ้อนและงดงามเอาไว้

หลินฟานยื่นมือออกไป... วางลงบนประตูผลึก
ทันใดนั้น... แก่นแท้ทองคำอันบริสุทธิ์ของเขาและดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราที่เอวก็สั่นพ้องกับพลังของประตูอย่างรุนแรง!

ประตูผลึกที่เคยปิดตาย... พลันสลายกลายเป็นอนุภาคแสงสีม่วงทองนับล้าน! เปิดทางให้เขาเข้าไปด้านใน...

เมื่อหลินฟานก้าวเข้าไป... เขาก็ต้องหยุดนิ่งด้วยความตกตะลึง!

ที่นี่คือ "ห้องหทัยมังกร"!

มันคือถ้ำขนาดมหึมาที่กว้างใหญ่จนมองไม่เห็นขอบเขต ผนังและเพดานของถ้ำไม่ได้เป็นหิน... แต่เป็นผลึกสายฟ้าบริสุทธิ์ที่ส่องแสงเจิดจ้า! บนเพดานที่มืดมิดนั้น มีสายฟ้าบรรพกาลสีทองและสีดำฟาดฟันไปมาเป็นครั้งคราวราวกับพายุในอวกาศ!

และที่ใจกลางของถ้ำนั้น... ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ... คือ "หัวใจ" ขนาดมหึมาดวงหนึ่ง!

มันมีขนาดใหญ่เท่ากับบ้านหลังเล็กๆ ทั้งดวง! สร้างจากผลึกสีแดงทับทิมที่โปร่งแสง... และกำลัง "เต้น" เป็นจังหวะ "ตุบ... ตุบ..." เสียงเต้นของมันก้องกังวานไปทั่วทั้งถ้ำ และสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณของผู้ที่ได้ยิน!

นี่คือ "หทัยมังกรอสนี!" คือ "แก่นแท้ต้นกำเนิดแห่งสายฟ้า" ที่เขาตามหา!

หลินฟานค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้หทัยมังกรด้วยความเคารพ... แต่ในขณะที่เขาเข้าใกล้ในระยะร้อยเมตร... อากาศเบื้องหน้าของเขาก็พลันบิดเบี้ยว!

ร่างโปร่งแสงของ "มังกร" ที่ยิ่งใหญ่ตนหนึ่งได้ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า! นี่คือเจตจำนงสุดท้าย... คือวิญญาณส่วนเสี้ยวของผู้พิทักษ์สุสานแห่งนี้!

มันไม่ได้โจมตีในทันที... แต่จิตสำนึกที่กว้างใหญ่และเก่าแก่ของมันได้แผ่เข้าครอบคลุมร่างของหลินฟาน... เป็นการ "ตรวจสอบ" ที่ลึกล้ำ
เสียงที่ราวกับฟ้าร้องคำรามและเสียงกระซิบของดวงดาวได้ดังขึ้นในจิตใจของหลินฟาน...

"มนุษย์... เจ้าครอบครองดาบของจักรพรรดิอสนี... ศาสตราที่ไม่เคยเห็นแสงตะวันมานานนับยุคสมัย"

"เจ้าผ่านการทดสอบแห่งกายา... ทนทานต่อสายฟ้าบรรพกาลของข้าได้... เจ้าผ่านการทดสอบแห่งจิตใจ... เอาชนะความอ่อนแอในอดีตของตนเองได้..."

"เจ้าแสวงหาต้นกำเนิดของข้า... หทัยของข้า... แต่เจ้าจะนำพลังนี้ไปเพื่อสิ่งใด? วิถีแห่งเต๋าของเจ้าคืออะไร?"

นี่คือบททดสอบสุดท้าย! ไม่ใช่การทดสอบพละกำลัง... แต่เป็นการทดสอบ "เจตนา"!

หลินฟานยืนเผชิญหน้ากับวิญญาณมังกรที่ยิ่งใหญ่ด้วยความเคารพ เขาไม่ได้กล่าวคำโกหกหรือคำสัญญาที่สวยหรู... เขาเพียงแค่พูดความจริงจากใจ... ความจริงของหลินฟาน

"ข้าแสวงหาพลัง... เพราะข้าเคยรู้จักรสชาติของการไร้ซึ่งพลังมาแล้ว" ภาพของตัวเองที่ถูกเหยียบย่ำในอดีตฉายชัดขึ้นในใจของเขา "ข้าแสวงหาพลัง... เพื่อปกป้องคนสำคัญของข้า และเพื่อรับประกันว่าจะไม่มีผู้ใดมาเหยียบย่ำชะตากรรมของข้าได้อีกต่อไป!"

"ข้าแสวงหาพลัง... เพื่อทำลายล้างศัตรู และเพื่อสร้างเส้นทางของข้าเอง... เป็นอิสระจากโซ่ตรวนแห่งโชคชะตา!"

เจตจำนงอันแน่วแน่และไม่ยอมจำนนของเขาพุ่งทะยานออกไป! มันคือเจตจำนงของหลินฟาน... ผู้ที่ปีนป่ายขึ้นมาจากจุดที่ต่ำที่สุด!

วิญญาณมังกรจ้องมองเขาเป็นเวลานาน... สายฟ้าในถ้ำพลันปั่นป่วนรุนแรง!

ในที่สุด... มันก็ได้ตัดสินใจ...

"เจตจำนงที่หลอมขึ้นจากความอัปยศ... วิถีแห่งเต๋าที่มุ่งสู่การเป็นผู้กำหนดชะตาตนเอง... จักรพรรดิอสนี... เลือกศาสตราของเขาได้ดียิ่งนัก แม้จะจากไปแล้วก็ตาม"

"ดีมาก... หากเจ้าปรารถนาในพลังของข้า... ก็จงพิสูจน์ให้เห็นว่าเจ้ารองรับมันได้!"

"จงแสดง... 'เต๋า' ของเจ้าให้ข้าดู!!!"

สิ้นเสียงคำราม! หทัยมังกรที่ลอยอยู่เบื้องหลังพลันเต้นรัวขึ้น! ปลดปล่อยคลื่นพลังงานสายฟ้าบรรพกาลที่น่าสะพรึงกลัวและไม่อาจจินตนาการได้... ซัดเข้าใส่ร่างของหลินฟาน!

บททดสอบสุดท้าย... คือการรองรับและ "หลอมรวม" กับแก่นแท้แห่งต้นกำเนิดด้วยตัวเอง!