ตอนที่ 10 ผู้จัดการจอมโอหัง (1)
ไม่ผิดจากที่คิดจริงๆ ยิ่งมู่ชิงแสดงท่าทีเคารพเท่าไร ความโมโหและอวดดีของหลี่ว์ซิ่งก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เขาไม่สนคำทักทายของมู่ชิงเลย สนใจแต่จะเพิ่มแรงบีบที่มือของตน แล้วถามเสียงต่ำว่า “แกล้งทำเป็โง่เหรอ! ฉันถามนายอยู่นะ วันนี้เป็วันออดิชั่นตัวละครสำคัญ ไม่ใช่วันเลือกตัวประกอบ! ทำไมนายถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้ฮะ”
พูดถึงตรงนี้ เขาพลันคิดถึงเื่ที่มู่ชิงถูกตนแย่งบทไปขึ้นมาได้ จึงรีบคิดถึง ‘ความเป็จริง’ ขึ้นมาในทันที “คงไม่ใช่เพราะนายรู้ว่าวันนี้ฉันมาออดิชั่นเป็เพื่อนฟางเจ๋อเลยคิดจะมาก่อกวนใช่ไหม บอกให้รู้ไว้เลยนะ ว่าการเปลี่ยนนักแสดงเป็ความ้าของกองถ่าย นายมาหาฉันก็ไม่มีประโยชน์!”
“ไม่ใช่อย่างนั้น พี่หลี่ว์ พี่เข้าใจผิดแล้ว” เห็นคนรอบๆ ที่ต่างก็ยกมือถือขึ้นมาแอบถ่าย สีหน้าของมู่ชิงมีความรู้สึกไม่ได้รับความเป็ธรรมวาดผ่านแวบหนึ่ง จากนั้นจึงอธิบายกับหลี่ว์ซิ่งด้วยความจริงใจ “พี่ไม่ได้บอกว่าเงินในมือมีจำกัดเหรอ ทั้งยังสนับสนุนให้ผมมาหาโอกาสด้วยตัวเองอีก วันนี้ผมเลยมาออดิชั่นไง”
“นายเนี่ยนะ! เหอะ!” หลี่ว์ซิ่งมองท่าทางของมู่ชิงที่ไม่เหมือนกำลังโกหก ในที่สุดก็วางใจลงได้ แม้เขาจะรู้สึกว่าวันนี้มู่ชิงดูไม่เหมือนกับแต่ก่อนนัก แต่เมื่อคิดไปถึงนิสัยของอีกฝ่ายที่ปกติก็มักจะอดทนกล้ำกลืนอย่างโง่เง่า ก็คิดว่าคงเล่นแง่อะไรไม่ได้
เขาเงียบไปหลายวินาที สุดท้ายก็แค่นหัวเราะเสียงเย็นออกมา ปล่อยมือที่กำมู่ชิงไว้แน่นออก แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนเสียงเบาว่า “ฟางเจ๋อกำลังอ่านบทอยู่ นายไปยืนอีกฝั่ง ห้ามมารบกวนเขา!”
มู่ชิงได้ยินก็ทำคล้ายกับไม่กล้าเอ่ยปาก เพียงแค่พยักหน้าเพื่อแสดงว่าเข้าใจแล้ว เขาดึงแขนเสื้อลงมาปิดข้อมือขาวที่ถูกบีบจนเป็รอยนิ้วสีแดง มองแววตาเป็ศัตรูขอฟางเจ๋อ พร้อมกับทำทีเป็มองจางอี้ที่ยืนอยู่ไม่ไกลอย่างไม่ตั้งใจแวบหนึ่ง จากนั้นเดินไปยังที่ที่อยู่ไม่ไกลจากหลี่ว์ซิ่งอย่างเชื่อฟัง แล้วก้มหน้าลงอ่านบทเงียบๆ
ความจริงแล้วก่อนที่จางอี้จะเดินมาเขาก็นึกขึ้นได้แล้วว่าคำแนะนำของตนไม่เหมาะสมนัก แต่อยู่ต่อหน้ามู่ชิงเขาจึงไม่รู้จะกลับคำอย่างไรดี ตอนนี้แม้เขาจะไม่พอใจนิสัยไร้เหตุผลของหลี่ว์ซิ่งที่มาขวาง แต่ก็ไม่ได้ออกมาพูดอะไร ทำได้แค่ลอบถอนหายใจแล้วกลับไปที่ห้องทำงาน หยิบหมวกมาใส่เพื่อกลบเกลื่อน แล้วออกไปทำธุระด้านนอกอีกครั้งโดยไม่แม้แต่จะหันมองมู่ชิง
มู่ชิงรอให้จางอี้จากไปแล้วถึงค่อยวางใจได้ หันไปทุ่มเทความสนใจทั้งหมดให้กับตัวละครที่จะออดิชั่น
บทลงโทษของปีศาจเป็นิยายที่บอกเล่าถึงเื่ราวในโลกของการฝึกตน เล่าถึงนางเอกที่ถูกผนึกความทรงจำเอาไว้ขณะกำลังฝึกตนเพื่อให้บรรลุเป็เซียน ร่วมมือกับพระเอกต่อสู้กับฝ่ายอธรรม สุดท้ายจึงสามารถกำจัดบอสใหญ่ของฝ่ายอธรรมลงได้
ม่อยวนคือลาสต์บอสฝ่ายอธรรมที่รับหน้าที่ดำเนินเื่ั้แ่ต้นจนจบ และยังเป็ตัวละครชะตากรรมน่าสลดใจที่สร้างได้ค่อนข้างยากในเื่ด้วย
เขาเป็เด็กกำพร้ามาั้แ่เล็ก ตอนที่กำลังผ่าฟืนอยู่ไม่ทันระวังจึงตกลงมาจากเนินเขา แล้วถูกนางเอกที่แอบลงเขาพากลับไปรักษาาแที่บ้าน พ่อของนางเอกเป็ประมุขของพรรคฝ่ายธรรมะเล็กๆ แห่งหนึ่ง เห็นม่อยวนเฉลียวฉลาด แต่ชาติกำเนิดน่าสงสาร จึงรับเขาเป็ศิษย์ทั้งยังตั้งใจอบรมสั่งสอน ม่อยวนโตขึ้นมาพร้อมกับนางเอก หลังจากได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันจึงเกิดความรู้สึกกับนางเอกที่เป็ศิษย์พี่หญิงของตน ภายหลังด้วยความสามารถที่มีไปสร้างความริษยาให้ผู้อื่นเข้าจึงนำมาสู่หายนะกวาดล้างตระกูล ท่ามกลางความวุ่นวาย เขาพานางเอกลงไปซ่อนในน้ำจึงโชคดีพ้นเคราะห์นี้มาได้
เมื่อคนร้ายจากไป ม่อยวนเห็นรอบด้านเต็มไปด้วยทะเลเพลิง เขาจึงตัดสินใจแบกรับความแค้นของทั้งพรรคเอาไว้เอง ลงมือทำให้นางเอกที่เศร้าเสียใจอยู่นั้นหมดสติไป แล้วส่งนางไปยังพรรคไท่เสวียน พรรคฝ่ายธรรมะที่เชิงเขา ก่อนจากไปเขายังใช้วิชาลับของพรรคผนึกความทรงจำของนางเอกลงในป้ายหยกที่นางพกติดตัวตลอดั้แ่เด็ก ให้นางลืมเื่ในอดีตทุกอย่างรวมไปถึงตนเองด้วย เขาขอแค่ให้นางได้มีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างปลอดภัยและมีความสุข มุ่งมั่นจดจ่อกับการฝึกตน
1K
