คาวบอยเล็งปืนลูกโม่ผิดด้าน ลั่นไกยิงไปที่เป้าหมาย ปีศาจแร้งดีดนิ้วมือที่เป็ร่างมนุษย์ปัดะุกระเด็น ปีศาจแร้งส่งสายตาลามก ฝูงนกแร้งกระพือปีกหอมละมุนและหมุนกลิ้งตะลุมบอนคาวบอยให้ล้มหงายลงกับพื้นห้องและรุมจิกพุงให้จั๊กจี๋ ความบ้าจี้ของเขาทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ตัวสั่นกระดุ๊กกระดิ๊กพยายามจะเต้นแร้งเต้นกา และเผลอบอกว่าหิวนมจึงเอานิ้วชี้มาดูดจ๊วบๆ
ลมแปรปรวนลดความรุนแรงลงแล้ว ปีศาจแร้งกระพือปีกมานานเริ่มเอานิ้วชี้มาดูดเหมือนกันแต่บอกว่าหิวข้าว พุ่งเฉียงไปยังเซียน เซียนตดแตกถี่ๆจะลุกให้ทันก็ดันมีกระทิงมาขวิดร่างเซียนกระเด็น ปีศาจแร้งได้โอกาสใช้เล่ห์บังคับลมให้เซียนกลับมาโดนกระทิงขวิดซ้ำ เซียนถอยพลาดไปกอดกระบองเพชร กระทิงพุ่งขวิดทั้งเซียนทั้งกระบองเพชร
ปีศาจแร้งที่บินตอมไก่บนฟ้าอยู่สักพัก รู้สึกผิดสังเกต เมื่อกระทิงลิ่วล้อเกิดวิ่งบนเนยที่มีใครราดไว้ทำให้สี่ขาจะเสียศูนย์เสียจังหวะหมอบล้ม เซียนได้จังหวะใช้ร็อคบอททอมมาหากระทิง ทว่าฝูงนกแร้งพากันมาครอบคลุมร่างจอมยุทธเอาไว้ แต่เซียนหมุนหัวอ้าปากให้ออกกระจายท่ามกลางลมที่ไปมาอย่างแปรปรวน
เห็นทีเซียนจนมุมคิดจะใช้อะไรที่โจมตีกว้างๆ ถอยไปตั้งหลักและก้งโค้ง ลมตดพิฆาตเหล่ามาร แก็สพิษกระจายไปกับลม นกแร้งต่างตกมาตาย วัวกระทิงวิ่งหนีเตลิดชนบ้านทะลุหลายหลังหายไป ปีศาจแร้งหลบเอาแขนบังหน้า นายคาวบอยนอนสลบยิ้มด้วยความหอมเพราะโดนลูกหลง
ลมแปรปรวนมันหายไปปลิดทิ้ง ทีนี้เซียนออกมาถามความเป็มาทั้งหมด
ปีศาจแร้งที่กระพือปีกบินใช้มือที่เป็ส่วนร่างมนุษย์กอดอก
"เด็กสี่ขวบคนหนึ่งมีขาข้างเดียวมาจากเมืองจีนวันนั้นมามีเื่กับเหล่านกแร้ง ที่อเมริกาขึ้นชื่อกันเื่การขุดทองคำในรัฐหนึ่ง เด็กคนนั้นคิดจะมาขโมยขุมทองคำที่พวกแร้งกักขังทองไว้ใต้ดิน พยายามใช้มือทุบเหล่าแร้ง ใช้พลังปากส่งกลิ่นใส่ฝูงแร้ง แร้งต้องกระพือปีกแรงๆออกมาเป็มีด แค่เฉือนแก้มก็โกรธ ยิงลูกซองกระจายใส่ตายทุกตัว เมื่อเหล่านกแร้งไม่หมดง่ายๆ ข้ามาปรากฏตัวใช้พลังลมแปรปรวน เด็กมันจะไปทางโน้นทีทางนี้ที มันกลับโกงใช้ะเิปรมาณูทำลายสถานการณ์ ถึงข้าไม่ตายก็เจ็บสาหัส เด็กคนนั้นสละตัวเองและขุมทองคำสลายไปกับะเิ จิตใจมนุษย์ทำด้วยอะไร ของๆคนอื่นมันหายไปเพราะมนุษย์อย่างเด็กคนนั้น"
"ฟังข้าก่อน"
เสียงผู้เฒ่าปริศนาในหมู่บ้านเดินออกมา คนที่พามาเป็สาวสะสมทอง
"เด็กชายคนนั้นเป็หลานคนที่สี่สิบแปดของข้าเอง ข้าต้องขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เอ็งจะต้องเข้าใจเพราะเขาคือเด็ก เด็กพิการทางขาและสมองเดินทางขาเดียวฝ่าอุปสรรคนานา จริงๆเด็กมันไม่รู้อะไรมันคึกคะนองยกโทษให้มันเถอะน่า แต่ปีศาจอย่างเอ็งลืมหรือไม่รู้ ทองคำไม่ได้มีแค่อเมริกาไอ้โง่"
"จริงงั้นเรอะ ข้าไม่รู้"
สาวสะสมทองคำถือทองคำแท่งให้เห็น ปีศาจแร้งบินลงมามองดู เมื่อมันรู้ว่านี่คือทองคำก็อยากจะบีบคอตัวเองที่โง่เป็ควาย ทุกคนห้ามไม่ทัน ปีศาจนกแร้งบีบคอขาดอากาศหายใจจนคุกเข่า ปีกสะบัดแรง และลงนอนโดยยกสองมือสองขาชี้ขึ้นฟ้าก็ถูกชาวบ้านรุมกระทืบที่มันทำท่านอนจงใจ จริงๆมันยังไม่ตาย
คาวบอยสะดุ้งฟื้นและยิ้มแย้มเอามือตบขมับทีเดียวมาโผล่ข้างล่าง ก็เห็นเหตุการณ์
ปีศาจนกแร้งมีท่าทีจะขออภัยกับชาวบ้านแต่ก็ตบชาวบ้านฟรี คาวบอยขอฟังความเป็ไปของเหตุการณ์จากเ้าปีศาจแร้งตนนั้นก็ะโขึ้นๆลงๆ แล้วเอานิ้วชี้มาดูดจ๊วบๆ
ผู้เฒ่าของหมู่บ้านถือทองคำแท่งมาให้
"รับไปสิ ถ้าอยากมีไว้"
ปีศาจนกแร้งใช้ปากรับทองคำแท่ง และกระพือปีกขึ้น มันบินออกนอกโลกไปเลย
เป็ความโง่บรมของปีศาจ เพราะทองคำมียังแหล่งอื่นๆอีกในโลก
เซียนได้รับรางวัลเกียรติยศจากกองทัพจีนโดยไม่มีเหตุผล วันนี้เซียนจะมาลาคาวบอยที่มาจากแผ่นดินอเมริกา
"ขอบใจนะปูเจ๊กเทียน แต่ยังไงเราก็เป็คนอีกประเทศ เรารู้ว่าประเทศเราทำให้เกิดปัญหา จะขอกลับไป และก็สาวน้อย ขอบคุณที่ลองคบกัน บอกตามจริง ที่ลองคบไปก็เพราะหวังฮุบทองคำเท่านั้น ไปล่ะนะ"
เซียนไปเรียกเด็กชายบ้าผมสามเส้นมายกแผ่นดินอเมริกาให้ไปอยู่ในพื้นที่เดิม สาวน้อยหน้าแดงหน้าตาซีดเผือดไปมากเมื่อรู้ความ้าของคาวบอยได้ทุบอกตัวเองแรงๆเป็คิงคอง และถกกระโปรงปิดหน้าเพราะอับอาย ยื่นชี้นิ้วและชักหด
เซียนตอนนี้ทางกองทัพจีนช่วยเนรมิตโดยให้เณรและพระนักบวชรูปต่างๆนำเศษขยะมากองเป็บ้าน ภายในสิบนาทีแล้วมันก็พัง แต่เซียนก็อาศัยสำนักเส้าหลินแทนเพราะมีหนี้ติดตัว
จบเืเซียน ภาคปีศาจอีแร้งพยาบาท