ตอนนี้เวลาได้ผ่านไป 10 วันหลังจากที่ผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาระดับกลางถูกักลืนกิน ั้แ่เหตุการณ์ครั้งนั้นจบลงก็ไม่มีผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาตนที่สองถูกส่งเข้ามาบริเวณใกล้เคียงโรงเรียนอีกเลย
แต่ถึงกระนั้นเพื่อความไม่ประมาทฝูงอีกานับร้อยจึงได้รับคำสั่งให้บินลาดตระเวนและสอดส่องดูแลความปลอดภัยอยู่ตลอดเวลา
การใช้ชีวิตภายในโรงเรียนค่อนข้างจะน่าเบื่อสำหรับเดธ เขาได้มาอยู่ห้องเดียวกันกับกลุ่มนักเรียนที่มีสายอาชีพเป็นักดาบโดยสมาชิกภายในห้องมีทั้งหมด 100 คน
ส่วนทางด้านของเหล่าผู้กล้าทั้ง 5 จะได้รับการอบรมสั่งสอนแตกต่างจากนักเรียนทั่วไปเนื่องจากค่าพลังเวทย์และค่าพละกำลังของพวกเขามีมากกว่าคนปกติ 5 เท่า ด้วยเหตุนี้ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการจึงจำเป็ต้องออกมาสอนผู้กล้าด้วยตัวเอง
การเรียนตลอด 10 วันที่ผ่านมาจะเป็การสอนพื้นฐานทั่วไปเกี่ยวกับการจับดาบและเสริมสร้างกล้ามเนื้อให้แก่ร่างกายซึ่งมันไม่ได้เป็เื่ยากเย็นสำหรับนักเรียนใหม่มากนัก
เดิมทีพวกเขาทุกคนล้วนมีพื้นฐานและประสบการณ์ต่อสู้จริงมาอย่างโชกโชนก่อนจะสมัครเข้าเรียนที่นี่เสียอีก
เหนือสิ่งอื่นใดหากคิดในอีกแง่มุมหนึ่งความสามารถของนักเรียนใหม่โรงเรียนราชวงศ์อยู่ในเกณฑ์ที่สูงจนเทียบเท่าระดับหัวกะทิของนักเรียนจากโรงเรียนบางแห่งอีกด้วย
มันจึงไม่ใช่เื่แปลกเลยหากผู้คนจะบอกว่าโรงเรียนราชวงศ์เป็แหล่งรวมตัวของเหล่าอัจฉริยะจำนวนมาก
ทุกคนที่เรียนจบจากโรงเรียนแห่งนี้จะมีเหล่าขุนนางมากมายมายืนต่อแถวและยื่นข้อเสนอให้ไม่ว่าจะเป็การมอบ เงินทอง , เกียรติยศ เพื่อดึงนักเรียนจบใหม่ให้ไปทำงานกับพวกเขา
" วันนี้จะเป็การต่อสู้แบบเป็ทีมละ 10 คน พวกเ้าทุกคนจงรีบหาทีมของตัวเองซะข้าให้เวลา 5 นาที! " อาจารย์ผู้ฝึกสอนซึ่งมีนามว่า แม็กซ์ ะโขึ้นเสียงดัง
[ แม็กซ์ ] Lv: 50
อายุ: 30 ปี
อาชีพ: นักดาบเวทย์
ค่าพลังเวทย์: 5000
ค่าพละกำลัง: 5000
ค่าพลังิญญา: 73
ความสามารถพิเศษ: เวทย์มนตร์ธาตุไฟ , เวทย์มนตร์ธาตุลม , เวทย์มนตร์ธาตุดิน
[สิ้นอายุขัยในอีก: 18 ปีกับอีก 23 วัน ]
[ สาเหตุการตาย: โรคประจำตัว ]
เดธมองดูค่าสถานะของผู้เป็อาจารย์อยู่ชั่วขณะหนึ่งพร้อมกับคิดในใจอย่างสงสัย เพราะั้แ่เปิดเรียนมาเขาได้ส่งฝูงกาดำนับร้อยออกไปทำการตรวจสอบค่าสถานะของอาจารย์ทั้งหมด
ก่อนจะพบว่าอาจารย์ทุกคนของที่นี่มีเลเวลไม่ต่ำกว่า 50 และความสามารถของพวกเขาล้วนอยู่ในระดับเดียวกันกับแม่ทัพและาาจากขั่วอำนาจใหญ่ทั้ง 5 อย่างไม่ต้องสงสัย
เหนือสิ่งอื่นใดสิ่งที่เดธไม่เข้าใจมากที่สุดคงหนีไม่พ้นเื่ของฮาเกน ทำไมเอลฟ์อย่างเขาถึงได้มาอยู่ท่ามกลางมนุษย์ ทั้งที่เอลฟ์ส่วนใหญ่เลือกจะหลีกเลี่ยงการพบปะหรือใกล้ชิดกับเผ่าพันธุ์อื่นที่ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ของตัวเอง
อีกาดำนับหมื่นตัวที่เดธเคยส่งออกไปสำรวจตอนมาถึงโลกใบนี้วันแรกได้เก็บข้อมูลมากมายรวมไปถึงข้อมูลของหมู่บ้านเอลฟ์ด้วยเช่นเดียวกัน
เอลฟ์ส่วนใหญ่จะมีเลเวลโดยเฉลี่ย 100 - 150 ซึ่งถือว่าพวกเขาเป็ตัวตนที่แข็งแกร่ง
มันคงไม่ใช่เื่แปลกเนื่องจากอายุขัยของเอลฟ์มีมากกว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จึงทำให้พวกเขามีเวลาฝึกฝนตัวเองหลายร้อยปีซึ่งต่างจากมนุษย์ที่ฝึกฝนได้เพียง 30 - 50 ปี
' หัวหน้าหมู่บ้านเอลฟ์ Lv: 159 เองเหรอ? นี่มันอ่อนแอกว่าผู้อำนวยการฮาเกนเสียอีก '
เดธมองดูผู้เป็หัวหน้าหมู่บ้านเอลฟ์ผ่านอีกาดำซึ่งกำลังใช้เท้าเกาะอยู่บนกิ่งไม้เหนือบ้านของเป้าหมาย
จากนั้นไม่นานก็ได้มีความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวของเขา ความคิดนั้นก็คือเหตุใดเอลฟ์ที่แข็งแกร่งกว่าผู้นำเอลฟ์คนปัจจุบันถึงได้ออกจากหมู่บ้านและมาเป็ผู้อำนวยการของโรงเรียนราชวงศ์แห่งนี้
ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นสายตาของเดธได้เหลือบมองไปยังดันเจี้ยนที่สูงนับร้อยชั้นกลางโรงเรียนราชวงศ์
' หรือว่าการที่ฮาเกนมาเป็ผู้อำนวยการสาเหตุมันเป็เพราะดันเจี้ยนแห่งนี้? ' ดวงตาสีโลหิตจ้องมองดันเจี้ยนอย่างละเอียดด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไร
ในขณะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นก็ได้มีเสียงของนักเรียนชายคนหนึ่งดังขึ้นและปลุกเดธให้ตื้นจากภวังค์
" นี่เ้าน่ะ...สนใจจะมาร่วมทีมกับพวกเราไหมเพราะกลุ่มของเรายังขาดอีก 1 คน " นักเรียนชายผู้ที่มีร่างกายกำยำล่ำสันเดินมาทักทายและชวนเดธเข้าร่วมทีมของเขา
" หืม? เ้าแน่ใจแล้วเหรอว่าอยากจะให้ข้าร่วมทีมด้วย? " เดธตอบกลับพร้อมกับชำเลืองมองไปทางนักเรียนทีมอื่นซึ่งในขณะนี้คนเ่าั้กำลังจ้องมองมาทางเขาด้วยเช่นเดียวกัน
สายตาของเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นที่มองมามันเต็มไปด้วยความกระหายอยากจะสู้จนตัวสั่น เพราะ้าพิสูจน์ว่าการที่เดธสามารถเอาชนะรองผู้อำนวยการเมื่อ 10 วันก่อนเป็ความจริงหรือการจัดฉากนั้นเอง
" ฮ่าๆๆๆ แบบนี้แหละที่ข้า้า!! ยิ่งศัตรูมีเยอะมากเท่าไหร่มันก็จะยิ่งน่าตื่นเต้นมากขึ้นไปอีกและสำคัญที่สุดคือพวกเราไม่จำเป็ต้องกลัวว่าจะโดนคนในทีมแย่งเหยื่อตัดหน้าไปอีกด้วย ว่ะฮ่าฮาๆๆๆ "
ชายร่างกำยำไม่ได้มีความหวั่นเกรงแม้แต่น้อยหลังจากโดนสายตาของทีมอื่นจ้องมองมายังกลุ่มของพวกเขา แต่ในทางตรงกันข้ามเขากับหัวเราะออกมาอย่างชอบใจเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังได้เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้จำนวนมาก
" ชื่อของข้าคือ โอดิน ส่วนเพื่อนร่วมทีมคนอื่นชื่อ...." ชายร่างกำยำเริ่มแนะนำชื่อของตัวเองและเพื่อนร่วมทีมคนอื่นให้เดธได้รู้จัก โดยทีมของพวกเขาจะมีชาย 6 คนและหญิง 4 คน
เมื่อเวลาครบกำหนด 5 นาทีอาจารย์แม็กซ์จึงพานักเรียนไปยังป่าหลังโรงเรียนซึ่งเป็สถานที่ฝึกซ้อม
การฝึกซ้อมจะเป็แบบเรียบง่ายไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากนัก นักเรียนแต่ละกลุ่มจะได้รับธงมา 1 อันจากนั้นพวกเขาจะถูกส่งไปตามจุดต่างๆ ภายในป่าด้วยเวทย์มนตร์เคลื่อนย้าย
สิ่งที่นักเรียนแต่ละกลุ่มจะต้องทำคือไปแย่งชิงธงจากทีมอื่นหรือไม่ก็จงปกป้องธงของกลุ่มตัวเองให้ได้ภายใน 5 ชั่วโมง
ประเด็นสำคัญธงแต่ละอันจะมีค่าเท่ากับ 1000 คะแนน ซึ่งคะแนนเหล่านี้สามารถนำไปแลก อาวุธ , ชุดเกราะ , ตำราเวทย์มนตร์ระดับต่ำ-สูง และอื่นๆ อีกมากมายภายในโรงเรียนราชวงศ์ได้
โดยคะแนนทั้งหมดจะถูกแบ่งให้แก่สมาชิกภายในกลุ่มอย่างเท่าเทียมหลังจากจบการฝึกซ้อม
" แค่ชิงธงก็จบสินะ! ของแค่นี้เื่กล้วยๆ "
" ใช่ๆ "
" ธงทั้งหมดจะต้องตกเป็ของกลุ่มเรา ฮ่าๆๆๆ "
ทันทีที่ได้ยินรายละเอียดเกี่ยวกับแต้มคะแนนและการแลกสิ่งของล้ำค่าจากทางโรงเรียน มันได้ไปกระตุ้นให้เหล่านักเรียนเริ่มมีไฟมีกำลังใจจนพลุกพล่านและลุกโชนอย่างเห็นได้ชัด
" เอาล่ะ!! ในเมื่อพวกเ้ามีกลุ่มกันเรียบร้อยแล้วถ้าอย่างนั้นก็จงจับมือสมาชิกในกลุ่มของตัวเองเอาไว้ให้แน่นซะ
เพราะข้ากำลังจะกระตุ้นวงแหวนเวทย์เพื่อส่งพวกเ้าเข้าไปในป่าแบบสุ่ม หากไม่จับมือกันเอาไว้ระวังมันจะส่งผลให้พวกเ้าถูกสุ่มไปคนละตำแหน่งกับกลุ่มของตัวเอง " อาจารย์แม็กซ์เอ่ยเตือน
แม้จะได้ยินคำเตือนจากผู้เป็อาจารย์แต่ทว่ากับมีนักเรียนหลายสิบคนไม่สนใจมัน นักเรียนบางคนมีความมั่นใจในความสามารถของตัวเองสูงและเลือกที่จะสู้ด้วยตัวคนเดียว
อาจารย์แม็กซ์ส่ายหัวไปมาหลังจากเห็นนักเรียนบางกลุ่มไม่ยอมจับมือสมาชิกในทีมของตนเอง เขายอมรับว่านักเรียนทุกคนของโรงเรียนราชวงศ์มีพร์สูง แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาหลายๆ คนก็ยังคงไร้เดียงสาในสายตาของผู้เป็อาจารย์ซึ่งเคยผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน
การฝึกซ้อมครั้งนี้มันไม่ได้ง่ายอย่างที่นักเรียนใหม่เข้าใจกัน เพราะพวกเขาทุกคนจะได้พบเจอกับอุปสรรคมากมายและหนักหน่วงกว่าที่เคยฝึกซ้อมในอดีตที่ผ่านมาของพวกเขาอย่างเทียบไม่ติด
' หวังว่านักเรียนทั้งหมดของข้าจะอยู่ถึง 5 ชั่วโมงนะ ' อาจารย์แม็กซ์สวดภาวนาจากนั้นดาบในมือของเขาได้แทงลงไปที่พื้นเพื่อกระตุ้นวงแหวนเวทย์เพื่อส่งนักเรียนเข้าไปในป่าตามจุดต่างๆ
ตู้มมม ซ่าาา
" เหวอ!!... ซวยชะมัดเลยทำไมพวกเราถึงต้องถูกส่งลงมากลางแม่น้ำแบบนี้ด้วย " โอดินบ่นออกมาเหมือนเด็กหลังจากสมาชิกทุกคนโดนวงแหวนเวทย์ส่งลงมากลางแม่น้ำแห่งหนึ่งภายในป่า
" พวกเ้ารีบขึ้นมาจากน้ำกันดีกว่า ศัตรูกำลังมา...." เดธซึ่งลอยตัวอยู่บนอากาศเอ่ยขึ้น เขาััได้ถึงสิ่งมีชีวิต 10 จุดกำลังตรงมา
" ศัตรู? เ้ารู้ได้ยังไงเหรอ...แต่ก็ช่างมันเถอะอย่างไรซะธงของพวกนั้นก็จะต้องตกเป็ของพวกเราอยู่ดี ฮ่าๆๆๆ " โอดิน
" พวกเรารีบไปเอาคะแนนจากธงของพวกนั้นกันเถอะ "
ขณะที่สมาชิกในทีมเริ่มวางแผนชิงธงและสนทนาเื่แต้มคะแนนกันอย่างออกรส ทว่ามีเพียงเดธที่ลอยนิ่งบนอากาศด้วยสีหน้ายากจะคาดเดาราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่คนเดียว
" การฝึกซ้อมในวันนี้ดูเหมือนจะน่าสนใจขึ้นมาซะแล้วสิ " เดธพึมพำเบาๆ ฝูงกาิญญาที่บินสอดส่องอยู่ทั่วทั้งโรงเรียนเปรียบเสมือนหูและตาของเขา
แล้วบังเอิญว่ามีอีกาตัวหนึ่งเผลอไปได้ยินบทสนทนาของคณะอาจารย์เข้า.....ว่าแท้จริงแล้วการฝึกซ้อมชิงธงที่พึ่งจะเริ่มขึ้นได้ไม่นานมานี้มันไม่ได้มีเพียงนักเรียนสายอาชีพนักดาบเท่านั้นที่ถูกส่งเข้ามาภายในป่า
เนื่องจากแท้จริงแล้วนักเรียนจากสายอาชีพอื่นๆ ก็ถูกส่งเข้ามาด้วยเช่นเดียวกัน
อาจารย์แม็กซ์และอาจารย์ผู้สอนนักเรียนใหม่จากสายอาชีพอื่นๆ กำลังปิดบังจุดประสงค์ที่แท้จริงของการฝึกซ้อมครั้งนี้ต่อนักเรียนของตน
วันนี้นักเรียนแต่ละสายอาชีพจะถูกบอกให้แบ่งกลุ่มเป็ทีมละ 10 คนและให้ไปแย่งชิงธงจากกลุ่มอื่นอีก 9 ทีมในป่าเพื่อให้ได้คะแนนเพิ่ม.....โดยหารู้ไม่ว่าเหล่าอาจารย์กำลังปกปิดเื่สำคัญบางอย่างกับพวกเขาอยู่
นักเรียนใหม่ซึ่งเข้าใจผิดเพราะคิดว่าในป่ามีกลุ่มนักเรียนเพียง 10 ทีม พวกเขาจึงเริ่มทำการออกล่าเพื่อแย่งชิงธงด้วยความประมาท โดยไม่รู้ตัวเลยว่าภายในป่าที่พวกเขากำลังอยู่ในขณะนี้แท้จริงแล้วมีกลุ่มนักเรียนอีกร้อยกว่าทีมกำลังออกล่าธงเช่นเดียวกัน
จุดประสงค์ที่แท้จริงของเหล่าคณะอาจารย์คือ....พวกเขา้าให้นักเรียนได้เรียนรู้และัักับสถานการณ์ที่อยู่เหนือความคาดหมาย โดยการให้เผชิญหน้ากับศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าข้อมูลที่พวกเขาได้รับจากอาจารย์หรือคนอื่นในอนาคต