[นักฆ่าพวกนี้ เอ่อ ดูไม่น่าจดจำเลยแฮะ]…อลันมองนักฆ่าที่ดูแสนจะธรรมดา
ก็แหง ไม่ใช่การ์ตูนสายโชเน็น ที่นักฆ่าจะต้องมีคาแรคเตอร์เฟี้ยวฟ้าวโดดเด่นน่าจดจำซะหน่อย มันคือนักฆ่าของจริงที่ทำงานระดับชาติ!!
“นักฆ่า 1 ใน 13 อสูรมือสังหารขององค์กรหัตถ์อสูร!!??”..มอร์ดัสชักดาบเตรียมต่อสู้
“พวกมัน... น่ากลัวเหรอ?”...อลันถาม
“ไม่ว่าจะอาณาจักรไหน ไม่มีใครไม่รู้จักพวกมัน องค์กรหัตถ์อสูรเป็องค์กรนักฆ่าที่รู้จักกันไปทั่วทั้งแผ่นดิน 13 อสูรมือสังหารคือฉายาสุดยอดนักฆ่าทั้ง 13คนขององค์กรมัน....เดี๋ยว!!นี่มันใช่เวลาเล่ามั้ยเนี่ย!!?”....มอร์ดัสเริ่มร้อนรนพร้อมถ่ายทอดคำสั่ง
“มีมือสังหาร!! คุ้มกันองค์ชาย!!”
ทหารองครักษ์พากันแห่ออกมาล้อมกันองค์ชาย และล้อมนักฆ่าไว้
“ระวังนะอลัน มันประกาศตัวออกมาแสดงแน่ชัดว่า มันมั่นใจว่าพวกเราจะต้องตายกันหมด ไม่เหลือรอดออกไปแม้แต่คนเดียว”...เอียนน์ชักสีหน้าเคร่งเครียดเตือน
“ปกตินักฆ่าจะไม่สู้กันตรงๆ นี่ นี่แสดงว่ามั่นใจขนาดจะบอกว่าทำสิ่งที่ไม่ถนัดอย่างสู้ซึ่งๆหน้าก็สามารถฆ่าพวกเราได้หมดงั้นสินะ?”...อลันหันไปมองนักฆ่า
“หึ...เ้าคือวีรบุรุษาแห่งซเปลที่เขาล่ำลือกันสินะ นี่ข้าโดนใช้มาทำงานน่าเบื่อก็เพราะเ้าแท้ๆเลย”...นักฆ่าแค่นหัวเราะแล้วกล่าว แล้วเร่งพลังออร่าสูงขึ้น
“สั่งให้ทหารถอยออกไปให้หมด ...พวกท่านด้วย..”...อลันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบสงบนิ่ง
เอียนน์และมอร์ดัสพามทหารร่นถอยออกไป
“อ่าห๊ะ...ฆ่าวีรบุราก่อน แล้วค่อยเอาหัวเ้าชายดีกว่า เดิมคำสั่งคือไม่ต้องปะทะกับเ้า แล้วลอบฆ่าเอียนน์ แต่ไหนๆข้าก็มาแล้วเอาหัวเ้าพ่วงไปด้วยดีกว่า น่าจะได้รางวัลงาม”
“ดูถูกันดีจริงๆ เลยนะ นี่ทำงานพลาดมั่งมั้ยเนี่ย พล่ามมากขนาดนี้?”...อลันถาม
“ไม่ได้ดูถูก...แค่ข้าสวมชุดทหารเดินเข้ามาเ้ายังไม่รู้ตัวดูท่าจะไม่ได้เก่งอย่างที่คิด ก็แค่นั้น เอาล่ะหมดเวลาเล่นแล้ว รับไป!”
“เดี๋ยวอย่าเพิ่งขยับนะ!!...”...อลันรีบห้าม
“สายไปแล้ว ออร่าของข้าคือ...อ๊ะ...เอ๋!!??”...นักฆ่ามองเห็นอลันแยกออกจากกัน
ตุบ!!...แผละ!!!
ร่างของนักฆ่าซีกซ้ายล้มลงไป และตามด้วยซีกขวา ตัวขาดกลางั้แ่กลางกระหม่อมจรดลูกอัณฑะ เมื่อร่าง 2 ซีกล้มลง อวัยวะภายในก็กระจายออกมายังกลางตัวที่ขาด ทหารที่ยังหนุ่มถึงกับอาเจียนออกมา
“ก็บอกแล้วว่าอย่าเพิ่ง ข้ารัดเ้าั้แ่เดินอย่างแ่เบาจนไร้เสียงเข้ามาแต่แรกแล้ว ทหารบ้าอะไรเท้าเบาขนาดนั้น....”...อลันตวัดใยด้ายกลับแล้วกล่าวต่อ
“อ้อ .. เลยอดรู้เลย ว่าออร่าของเ้าเป็สายไหน แล้วใช้โจมตียังไง..ขอโทษทีนะ”...อลันชี้นิ้วมายังพวกทหาร แล้วชิ้มายังศพทั้ง 2 ฉีกเป็เชิงว่าให้มาเก็บกวาดจัดการ
“เฮ้ย!! บ้าไปแล้ว... นั่นนักฆ่า 13อสูรมือสังหารนะ”...มอร์ดัสเดินมามองที่ซากแล้วเอามือปิดปาก

เขาไม่ได้หวาดกลัวซากที่ขาด แต่เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่านักฆ่าที่สังหารบุคคลระดับสูงของแต่ละอาณาจักรมาแล้ว
นักฆ่าที่สังหารได้กระทั่งขุนพลยอดนักรบหรือองครักษ์มีชื่อสะท้านภพ
นักฆ่าที่สังหารกระทั้งนักผจญภัยระดับสร้อยทอง แพลตตินั่ม กระทั่งระดับเพ็ชร พวกมันก็สังหารได้
นักฆ่าที่เคยสังหารกลุ่มผู้กล้าจากต่างโลกชุดที่แล้วที่เวลลานอสเคยอัญเชิญมาก็ตายเพราะพวกมันไปสังหารจนเวลลานอสสิ้นชาติพ่ายาาปีศาจไป
บัดนี้ 1 ในพวกมันนอนทิ้งร่าง 2ซีกทั้งที่ยังไม่ทันลงมือ
ชายชื่ออลัน ท่านจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!!!
“พวกท่านอย่าเพิ่งตระหนกไป บางทีไอ้นี่อาจจะไม่ใช่นักฆ่า 13อสูรอะไรนั่นหรอก มันกากเกินไป”...อลันยื่นมือมาแล้วห้องปลายโซ่ด้านที่เป็มีด
จากนั้นมีดเริ่มแกว่งแล้วชี้ไปยังทหารอีกคน จากนั้นพุ่งไปยังทหารนายนั้น
“นั่นเป็คนร้ายอีกคน ระวังด้วยมันเร่งออร่าไว้สูงแต่แรกแล้ว”...อลันแจ้งเตือน
เหล่าทหารและราชองครักษ์ของเอียนน์ได้รับการฝึกมาอย่างดี รีบชักดาบและหอก ทวน ทิ่มแทงโจมจมตีฟาดฟัน ในบรรดาองครักษ์ล้วนเป็ผู้มีฝีมือ ต่างเร่งออร่าใช้ไม้ตายของตนโจมตีไส้ศึกแอบแฝงไม่รอช้า
เคร้ง.ง.ง.ง.ง.ง.ง.งง.!!!
อาวุธมีคมล้วนแตกหักกระจายเป็เลี่ยงๆ !!
“ออร่าของข้าคือสายเสริมทักษะ ข้าใช้มันสร้างพลังคุ้มกันกายที่แข็งแร่งที่สุด ปกติข้าจะรับงานลอบฆ่ายังที่คุ้มกันอันมากด้วยกับดัก และข้าไม่เคยหลบกับดักใดๆยกเว้นกับดักจำพวกหลุมเหว”...นักฆ่ารายนี้ะเิออร่าจนชุดเกราะทหารที่มันสวมอำพรางแตกกระจาย เหล่าทหารที่อ่อนพลังกระเด็นออก
จากนั้นมันกล่าวต่อ
“และที่เ้าฆ่าไปนั่นคือ 1 ใน 13อสูรมือสังหารของพวกเราจริงๆ ดูท่าทางเดียวที่จะรอดไปจากที่นี่ได้คือฆ่าเ้าซะ”...พูดจบมันแทนที่จะลงมือกับอลัน แต่มันพุ่งไปยังเอียนน์แทน
ซึ่งตามความจริง พวกมันทั้ง 2 ก็มาเพื่อสังหารเอียนน์แต่แรกแล้ว!
“ช้าไป!!”...อลันตวาดลั่นโซ่พุ่งไปโจมตีนักฆ่า
มันเล็งเห็นแล้วว่าโซ่มาถึงต้องตัวมันก่อนมันจะไปถึงเอียนน์ จึงตัดสินใจหันมาตั้งรับปลายโซ่ที่ติดมีด
กึ้ง.งง.ง.ง.ง.ง.ง!
เสียงคมมีดแทงเข้าปะทะกับออร่าเสริมทักษะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดดังก้องกังวานดุจอาวุธวิเศษปะทะต้องกัน
“หึ...ดูเหมือนว่าข้า...”...นักฆ่ายิ้ม
“ดีใจอะไร”..อลันกระตุกมือ พลังเปลวออร่าที่อยู่ในช่องหลังปลายมีดโซ่ของอลันะเิออก
ตู้มม.ม.ม.ม!!
เสียงดังสนั่นจนหิมะแทบจะถล่มลงมาจาเชิงเขา
พลังออร่าที่อัดสะสมไว้ะเิออกมารุนแรง แต่ทว่าอลันควบคุมมันไม่ให้ะเิเป็วงกว้างกลัวจะโดนทหาร พลังจึงยิ่งอัดแน่นในการทำลายมากขึ้น
ชิ้นส่วนกระจัดกระจายเหลือแต่หัวของนักฆ่า
“คราวนี้เ้าจะบอกว่าที่ฆ่าไปไม่ใช่ 1 ใน 13มือสังหารไม่ได้แล้วนะ พวกมันแสดงฝีมือแล้ว แต่ก็ตายด้วยมือเ้าอีก”....มอร์ดัสหันมามองอลัน
พวกของเอียนน์เดินทางไปยังเมืองถัดไปในภายหลัง แต่ก็ไม่ลืมปักเสาธงแขวนซากพวกมันพร้อมจดหมายของอลัน
<<ถึงองค์กรหัตถ์อสูร ถ้าส่งมาอีก จะเป็ฝ่ายไปหา ......อลัน>>