ตอนที่ 61 จงเละไปซะเถอะนูอัส
ตามทางเดินภายในค่ายฮาล์ฟบลัดพวกปีศาจยืนอยู่มากมายแต่พวกมันก็สลายหายไปพร้อมกับเสียงโวยวายของพวกมันที่จู่ๆพรรคพวกของมันหลายตนโดนฆ่าตายโดยมนุษย์กึ่งเทพเพียงคนเดียวเหล่ามนุษย์กึ่งเทพที่อยู่ข้างบนต้นไม้ต่างมองสถานการณ์อย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกปีศาจพวกเขาก็เห็นบุคคลไม่คาดคิดที่ยังอยู่ภายในค่าย
“นั้น...”
“โพรทาเลีย แจ็กสันไม่ใช่เหรอ?”
“ทำไมเธอยังอยู่ล่ะ!!”
“เพราะเธอคือตัวจริงที่กลับมาแล้วไงล่ะ!!”โอลิเวอร์กำลังอุ้มน้องชายเขาเอาไว้
“พี่โพรกลับมาแล้ว!!” โนอาห์เห็นพี่สาวก็ยิ้มอย่างดีใจทันที
เหล่าสายเลือดอะพอลโลก็มองอย่างสงสัยว่าโอลิเวอร์หมายความว่าไงพอพวกปีศาจหายไปครึ่งหนึ่ง พวกเขาก็เตรียมตัวลงจากต้นไม้กันทันที
โพรทาเลียวิ่งตรงไปตามทางที่กำลังไปบ้านใหญ่เธอก็เห็นว่าข้างหน้าก่อนไปถึงมีมนุษย์กึ่งเทพ 2 ตนกำลังโดนโจมตีระหว่างหนีมาบ้านใหญ่เธอก็รีบเปลี่ยนทิศทางเข้าไปช่วยในทันใดมีดสั้นทั้งสองตวัดเพียงเล็กน้อยก็ทำให้พวกปีศาจสลายหายไปในทันที วัยรุ่นทั้ง 2คนถึงกับอึ้งที่มีคนมาช่วยพวกเขาได้ทันและทำให้คนหนึ่งในนั้นไม่ชอบใจที่คนมาช่วยเป็นคนที่เธอไม่ชอบโพรทาเลียจัดการปีศาจจนหมดก็หอบอยู่สักพักหนึ่ง เธอค่อยๆ หันไปมองมนุษย์กึ่งเทพทั้ง2 ตน
“ไม่เป็นไรกันนะ?” โพรทาเลียถามเพื่อตรวจสอบว่าไม่มีใครบาดเจ็บ
หนึ่งในนั้นรู้สึกว่ายังสับสน แต่ก็ค่อยๆตอบคำถามอีกฝ่าย “เอ่อ...ไม่เป็น-”
“เป็นสิ ถามได้!!” หญิงสาวคนหนึ่งพูดถึงด้วยอารมณ์ไม่ชอบใจเหตุการณ์ตอนนี้และตัวอีกฝ่าย “พวกเราเกือบตาย เพราะพวกอสูรปีศาจพวกนั้น!!”
โพรทาเลียมองนิ่งๆ เธอสงสัยว่าอีกฝ่ายโกรธอะไรแต่พอมองดีๆ แล้วเธอจำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ฟรีดา วอร์เซ็นต์ ที่ปรึกษาบ้านเฮคาทีนั้นเอง สายตาอีกฝ่ายที่จับจ้องเธอหวังจะฆ่าเธอแน่ๆแต่พอมองมือตัวเองก็พอรู้ล่ะว่าเธออยู่ร่างเดิมนั้นเองยิ่งอีกฝ่ายนั้นเป็นคู่อริกับโพรทาเลียตั้งแต่ที่เธอเข้ามาในค่ายครั้งแรกด้วยนี่สิ
“ใจเย็นๆ ก่อนเถอะนะครับ พี่” โลเวลกล่าวออกมาเขาไม่อยากให้พี่สาวมาอาละวาดจริงๆ
“ให้ใจเย็นๆ เหรอ? โลเวล!!ยัยนี่กลับมาตอนที่มีเรื่อง มันต้องเป็นบุคคลที่ก่อเรื่องแน่ๆพวกเราไปทำอะไรให้แกกัน!”
ฟรีดายิ่งตะโกนใส่โพรทาเลียมากขึ้นไปอีกทำเอาโพรทาเลียรู้สึกเลยว่าเสียงอีกฝ่ายนั้นเหมือนแมลงวันกำลังบ่นซะมากกว่าแต่พอเธอมาคิดทั้งสองเป็นสายเลือดของเฮคาที เธอคงไม่โดยนับญาติด้วยใช่ไหมระหว่างฟังฟรีดาบ่นด่าทอ เหล่าสายเลือดอะพอลโลตามกันมาทันโนอาห์เห็นอีกฝ่ายก็รีบพุ่งตรงไปหาทันที
“พี่โพร!!”
มนุษย์กึ่งเทพทั้งสามได้ยินเสียงคนเรียกอีกฝ่ายพวกเขาก็หันนไปมองต้นเสียงเช่นกัน
โพรทาเลียหันไปตามทางก็เห็นเด็กน้อยที่เธอรู้จักทันที “โนอาห์!!”
โนอาห์รีบเข้ามากอดโพรทาเลียทันที“คิดถึงพี่จังครับ!”
“พี่ก็คิดถึงเธอนะ” โพรทาเลียกอดและลูบหัวอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู
“ดีที่เธอกลับมาทัน โพรทาเลีย”
“พี่โอลิเวอร์”
“รู้สึกช่วยคนก็เจอคู่อริของโพรทาเลียตัวปลอมเลยนะ”
“ใช่เลยล่ะ…” โพรทาเลียเกาแก้มหน่อยๆ
“เดียวสิ!! โอลิเวอร์นายหมายความว่าไงที่ว่า โพรทาเลียตัวปลอมนะ”
“อ๋อก็ตลอดหลายปีมานี่คนที่อยู่กบพวกเราคือปีศาจที่น่าจะเป็นตัวก่อเหตุครั้งนี้นี่ล่ะ!”
“ว่าไงนะ!!”
ทุกคนต่างตะโกนกันออกมาอย่างตกใจพวกเขาก็หันไปมองโพรทาเลียที่อยู่ตรงนั้น
“แล้วคนตรงนี้ล่ะ!!”
“อ๋อก็โพรทาเลียตัวจริงที่หนีออกมาจากคุกที่แซเทิร์นสร้างขังเธอและเธอก็คือ...”
โพรทาเลียกดปุ่มที่กำลังพร้อมกับกลายร่างเป็นคีย์คนเดิม “สวัสดีครับทุกคน”
“คีย์ วันเดอร์เลอร์!!”
“คงมีคำถามกันเยอะล่ะนะ แต่ว่า...” โพรทาเลียกลับร่างเดิมพร้อมกับลูบหัวโนอาห์ก่อนจะเตรียมตัววิ่งไปทางบ้านใหญ่“ขอตัวไปจัดการปีศาจก่อนนะ!!”
โพรทาเลียวิ่งออกไปข้างหน้าทันทีทุกคนต่างมองกันอย่างตกตะลึง ก่อนจะหันไปหาโอลิเวอร์กัน
“นี่แปลว่าคีย์ก็เป็นเด็กผู้หญิงแล้วคือโพรทาเลียแจ็กสันด้วยนะเหรอ?”
“แปลว่าทุกคนที่โดนโพรทาเลียตัวปลอมทำร้ายก็เพื่อให้เราเป็นศัตรูกับโพรทาเลียนะสิ!!”
“ก็จริงแบบนั้นล่ะมั้ง...” โอลิเวอร์เป็นนัยๆที่มันก็จริงหมดที่พวกเขาพูดกัน
“ห๊า!!!”
ทุกคนต่างอุทานพร้อมกันบางคนต่างพากันซุบซิบออกมาอย่างไม่ชอบใจที่มีปีศาจมายั่วโมโหกันแบบนี้ โพรทาเลียวิ่งไปตามทางสายตาของเธอมองไปทั่วทั้งค่ายเธอยังไม่เจอนูอัสที่จับตัวลูกสาวเธอเลยมันยิ่งทำให้เธอวิตกกังวลและไม่สบอารมณ์ถ้าอีกฝ่ายทำร้ายลูกสาวเธอเธอวิ่งจนใกล้จะถึงบ้านใหญ่ก็พบกับกลุ่มปีศาจหลายตนหลายพันธุ์กำลังต่อสู้กับมนุษย์กึ่งเทพที่เธอรู้จักและเห็นภาพที่ไม่อยากเห็นคือพี่ชายกำลังโดนปีศาจตนหนึ่งใช้เล็บแทงไปที่หน้าท้องของพี่ชายทำให้เลือดไหลออกมาจนโพรทาเลียเห็นแบบนั้นก็เลือดขึ้นหน้าทันทีก่อนจะวิ่งตรงไปช่วยพี่ชายทันที
“แกต้องตาย เจ้ามนุษย์กึ่งเทพ!!” ปีศาจตนนั้นแทงเล็บเข้าไปอีก
“อึ้ก!! อย่าหวังซะให้ยากเลย!!” โอราอุสรู้สึกเจ็บที่ท้องมากขึ้น
“โอราอุส!!” ลิซ่าเห็นชายที่ตนรักกำลังได้รับบาดเจ็บเธอจะวิ่งตรงไปหา แต่พวกปีศาจก็กักทางเธอ “หลบไปก่อนที่ข้าจะใช้พลังเทพกับพวกเจ้า!!”
พวกปีศาจถึงกับชะงักออร่าของลิซ่ากำลังเอ่อล้นออกมาจากร่างกายก่อนที่พวกปีศาจอยู่ตรงนั้นทั้งหมดจะสลายหายไปด้วยดาบยาวแค่ครั้งเดียวโอราอุสเห็นน้องสาวเขาถึงกับดีใจที่เธอมาช่วยเขา
“โพร!”
“โทษฐานที่ทำร้ายพี่น้องฉัน!!”
เธอตวัดดาบไปทางด้านหลังเมื่อมีปีศาจอีกกลุ่มกำลังวิ่งมาหาเธอโพรทาเลียจัดการเพียงแค่ฟันไปแค่ครั้งเดียวต่อตัวพวกมันทั้งหมดก็ตายไปหมดแล้วเธอยืนนิ่งๆ สักระยะพร้อมกับหอบอยู่หลายครั้ง
“แฮ่กๆ"
“พี่ครับ!! พี่โคตรเก่งเลย!!” มาร์โครีบเข้าไปอุ้มพี่สาวลอยเหนือตัวเขา
โพรทาเลียยิ้มให้น้องชายที่กำลังอุ้มเธอไม่นึกว่าน้องชายจะมีแรงขนาดที่จะอุ้มเธอได้แบบนี้
“นายเป็นไงมั้ง? มาร์โค”
“ผมไม่เป็นไรครับ...ผมดีใจที่พี่กลับมาทัน”
“อ๊ะ!! พี่คะ!!” โพรทาเลียนึกถึงพี่ชายที่บาดเจ็บขึ้นมาเธอหันมองพี่ชายพร้อมกับรีบเดินไปหาพี่ชายที่กำลังได้รับการรักษาจากพี่ลิซ่าอยู่ “ไม่เป็นไรนะคะ!?”
“แค่นี่เอง...เล็กน้อยนะ...” โอราอุสกล่าวออกมาเขากำลังนอนให้ลิซ่ารักษาอย่างสบายอารมณ์
“เล็กน้อยเหรอ?” ลิซ่าแอบแซะอีกฝ่ายพร้อมกับหยีตามอง
“น่าๆ ยอดรักของฉัน” โอราอุสยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าหญิงที่เขารักลิซ่าก็ยื่นหน้าไปจูบอีกฝ่ายทันที
โพรทาเลียเห็นภาพตรงหน้าทำเอาเธอรับรู้เลยว่าเธอเตรียมตัวมีหลานคนใหม่แน่ๆ
“เอ่อ...ปีศาจยังอยู่นะอย่ามาสวีทกันตรงนี่สิ!”
“อ๊ะ...”
“โทษทีจ้ะ...”
ทั้งสองถอยตัวออกจากกันพวกเขาเขินอายเล็กน้อยที่แสดงความรักต่อหน้าอีกฝ่าย
“ดูๆ มีความสุขจังนะ!”
“!!”
เสียงอันคุ้นเคยพูดขึ้น ทำให้ทุกคนต่างหันไปมอง
“ไง! พวกฮาล์ฟบลัด!!”
น้ำเสียงอันแหลมจนน่ารำคาญทำให้พวกเขาขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจ รูปลักษณ์อันน่ารังเกียจคล้ายมนุษย์ทรงผมเป็นงูสีฟ้าน้ำเงิน ดวงตาที่จับจ้องสีทองและข้างตัวอีกฝ่ายมีลูกสาวตัวน้อยของโพรทาเลียกำลังมองอย่างเศร้าใจที่โดนอีกฝ่ายจับแขนไว้แน่นมากๆจนเธอขยับหนีไม่ได้ โพรทาเลียดีใจที่ได้เห็นลูกสาว
“คาเร็นน่า!!”
“แม่ค่ะ!!” คาเร็นน่าจะวิ่งไปหาแม่แต่ก็โดนกระชากแขน
“แกจะทำอะไร!! ฉันบอกให้แกอยู่เฉยๆ ไง!!”
“ฮือออ แม่...” คาเร็นน่าถึงกับร้องไห้ออกมา
“แก!! นูอัส!!”
โพรทาเลียถึงกับกำหมัดแน่นเธอเริ่มเดือดที่อีกฝ่ายกระชากแขนลูกเธอแบบนั้นจนเธอย่อตัวเพื่อจะกระโจนใส่อีกฝ่าย แต่นูอัสก็รู้ตัวทันพอดี
“อ๊าๆ อย่าขยับดีกว่านะ โพรทาเลีย” นูอัสจับเด็กน้อยไว้ข้างหน้าพร้อมกับใช้ปลายเล็บจ่อที่คอเด็ก
“อึก!!”
“ข้าอยากให้แกตามข้ากลับไปหาท่านแซเทิร์น!!”
โพรทาเลยได้ยินแบบนั้นถึงกับขมวดคิ้วมากขึ้น “ว่าไงนะ!”
“ไม่มีทางซะหรอกนะ!!”
ทั้งสามที่อยู่ตรงนั้นตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันพวกเขาไม่ยอมให้อีกฝ่ายพาโพรทาเลียไปไหนแน่ๆ มนุษย์กึ่งเทพคนอื่นๆ ที่ค่อยๆตามกันมาจากรอบๆ ค่าย พวกเขามาถึงก็เห็นปีศาจตนหนึ่งใช้เด็กเป็นโล่พวกเขาก็เตรียมตัวต่อสู้กับปีศาจแต่สายตาของโพรทาเลียบ่งบอกให้พวกเขาเก็บดาบกันไปซะ
“ทุกคนห้ามโจมตี!!เดียวเด็กจะบาดเจ็บได้!!” เพอร์ซีย์ตะโกนสั่งเหล่ามนุษย์กึ่งเทพคนอื่นๆเขาเดินมาพร้อมเหล่ามนุษย์กึ่งเทพที่โดนขังในกรง
“หือ?” นูอัสหันไปมองเพอร์ซีย์ทำให้เธอขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจที่อีกฝ่ายช่วยพวกที่ถูกขัง “แกนี่มันตายจริงๆแจ็กสัน!!”
“ขอบคุณที่ส่งพวกปีศาจไปจัดการฉันละกัน!!นูอัส”
“เอ๋!?” โพรทาเลียได้ยินก็ตาโตทันที“พ่อหมายความว่าไง!?”
“พวกมันส่งพวกปีศาจ 3 ตน ไปจัดการพ่อตอนที่ออกมาจากค่ายเพื่อตามหาลูกนะ”
“นี่แก!!” โพรทาเลียหันไปมองนูอัสที่ช่างกล้าเล่นงานพ่อของเธอ
“หึๆ ก็ไม่ตายล่ะนะ เอาล่ะ โพรทาเลีย!กลับไปกับข้าซะ ก่อนที่ข้าจะ...” นูอัสค่อยๆขยับมือเข้าไปใกล้ๆ คอเด็กน้อย
“หยุดเลยนะ!!แกนะแก...จะให้ฉันกลับไปใช้ชีวิตในนรกแบบนั้นอีกงั้นเหรอ? นูอัส!!”
“ข้าจะรู้หรือไง? แต่แกก็อยู่มาได้จนมีสภาพนี่ไม่ใช่หรือไง?ก็เทียบกับที่ฉันอยู่แทนแกมานานก็เกือบจะ 10 ปีแล้วฉันยังดูสบายกว่าจริงๆ”
สีหน้าเย้ยหยันของนูอัสนั้นทำเอาโพรทาเลียรังเกียจยิ่งกว่าเดิมอีก เพอร์ซีย์ได้ยินยังโกรธพอๆกับโพรทาเลียที่โกรธเคืองปีศาจตอนนี้ที่ยั่วยุพวกเขามากๆก่อนจะมีเสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวขึ้นมาจากชั้นใต้ดินที่มีประตูทางเข้าที่มองไม่เห็นเหล่ามนุษย์กึ่งเทพต่างพากันออกมายืนกอดอกอย่างไม่ชอบใจพวกเขาจับจ้องไปที่นูอัสกันสุดๆ
“แกเองสินะที่ปลอมเป็นโพรทาเลียมานานนะ!!”
เสียงคุ้นเคยพูดขึ้นมาโพรทาเลียหันไปมองก็พบกับชายหนุ่มบ้านแอรีส อย่างคราวิล โรดริเกซ ดูเข้าชักสีหน้าใส่นูอัสสุดๆแต่สายตามองมาที่เธอใบหน้าเขาก็แสดงใบหน้าละอายใจออกมาอีกฝ่ายคงคิดล่ะว่าตลอดมาตัวเองเผลอทำอะไรแย่ๆ กับเธอไปมั้งนูอัสจ้องมองพวกมนุษย์กึ่งเทพที่ขึ้นจากไหนก็ไม่รู้แต่เธอไม่สนใจก่อนจะทำสีหน้าเซ็งๆ กับชายที่ถามขึ้นมา
“เหอะๆ! แล้วทำไมข้านี่ล่ะที่ปลอมเป็นโพรทาเลียเกือบ10 ปี ทำไมพวกแกจะทำอะไรข้า! ห๊ะ!!”
ทุกคนต่างได้ยินคำพูดแบบนั้น ทำให้เดือดกันมากๆส่วนใหญ่ที่หลงเหลือ มีคู่อริของนูอัสเยอะสุดๆแต่แล้วอดีตพรรคพวกของนูอัสอย่างพวกไรเดอร์ถึงกับโกรธจัดที่เขาเหมือนโดนหลอกใช้มาตลอด
“แกกล้าหลอกพวกเราเหรอ?!” ไรเดอร์โผล่ออกมาทันที
“ทำไมล่ะ? หลอกพวกแกมันสนุกจะตายไปนี่น่าไรเดอร์ พวกบ้านแอรีสก็มีแต่พวกมีกล้ามมากกว่าสมองนี่น่า จริงไหมล่ะ?!”
พวกบ้านแอรีสต่างพากันโกรธจัดสุดๆความคิดแต่ละคนนั้นมีคำพูดเดียวกันคิดขึ้นมาพร้อมกันทันทีว่า
‘ยัยปีศาจนี่!!’
นูอัสยิ้มอย่างชอบใจ แล้วหันไปคุยกับโพรทาเลียต่อทันที “โดนหลอกพอๆกับครอบครัวแก จริงไหมล่ะ? โพรทาเลีย”
“หึ แล้วไงล่ะ!?” โพรทาเลียเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับท่าทางสบายๆ ของเธอ
“ดูๆดูท่าทางนั้นคิดว่าตัวเองชนะแล้วหรือไง?”
“ก็ใช่ไงล่ะ!! กล้าปากมากเอาแต่พูดอยู่นั้นล่ะโดยที่แกเหลือตนเดียวนะ!! ห๊า!!”
สองหนุ่มแฝดบ้านแจ็กสันค่อยๆ เดินออกมาพวกเขานั้นฟังจนเบื่อสุดๆ กับคำพูดอีกฝ่ายที่มาด่าทอหรือเย้ยหยันพวกเขา
“หุบปากเน่าๆ ของพวกแกไปไม่ดีกว่าหรือไงไอ้สวะสองตัว!!” นูอัสทำสีหน้ามองบนอย่างไม่ชอบใจที่ต้องมาฟังให้สองตัวนี้
“ว่าไงนะ!! แก!!”
สองแฝดยกมือขึ้นมากำหมัดอย่างโกรธเกรี้ยวที่ปีศาจตรงหน้าใช้ถ้อยคำหยาบคายให้พวกเขาจนอารมณ์มากขึ้นจนชักดาบออกมาจนโพรทาเลียต้องยกแขนขึ้นมากักไม่ให้พี่ชายสร้างเรื่องเพิ่มขึ้น
“พวกพี่ๆ ช่วยตั้งสติด้วยค่ะ!!”
ทั้งสองจ้องมองน้องสาวพวกเขาก็เห็นสายตาอันน่ากลัวของน้องสาวเลยเงียบปากของตัวเองกันทันทีโพรทาเลียหันกลับไปมองนูอัสอีกครั้งเธอจ้องมองลูกสาวด้วยความห่วงและอยากช่วยลูกสาวให้เร็วที่สุด
“งั้นมาทำขอตกลงกัน!! ฉันจะยอมไปกับแก นูอัส!! แต่ต้องส่งลูกสาวฉันมาก่อน!!”
“ไม่นะคะ แม่!” คาเร็นน่าตะโกนออกไปเธอไม่อยากให้แม่ไปกับอีกฝ่ายเด็ดขาด
“ไม่!! โพรทาเลียห้ามทำแบบนั้น!!” เพอร์ซีย์ตะโกนมาจากข้างหลังนูอัสเขายืนอยู่ฝั่งตรงข้าม
“ดูๆ โพรทาเลีย ทุกคนไม่อยากให้แกไปแต่หารู้ไหม?” นูอัสยกตัวเด็กขึ้นมาพร้อมกับจับคอเด็กด้วยมือเดียว
“อึ้ก!!”
“นูอัส!! ปล่อยมือออกจากคอกลูกสาวฉันเดียวนี่!!”
“โอ้! แต่ว่าข้าคงปล่อยไม่ได้ล่ะนะเพราะฉันจะต้องพาลูกแกไปด้วย! ตามคำสั่งนายท่าน!!”
“พวกแกนี่มัน!!”
“ลองคิดดูสิ เจ้าเด็กนี่จะโดนอะไรมั้ง?ทรมาน วางยาพิษ...”
โพรทาเลียได้ยินปีศาจนั้นพูดจนความโกรธเคืองกำลังครอบงำเธอมากขึ้นเธอกำหมัดจนเลือดไหลออกจากมือ
“แต่ไม่ใช่แค่แกและลูกแกที่ต้องไปโพรทาเลีย พวกแกทุกตัวก็ต้องไปเหมือนกันท่านแซเทิร์นจะยิ่งดีอย่างยิ่งที่ดูแลพวกแก!! จงออกมาได้แล้ว พรรคพวกของข้า!!”
พอนูอัสหันไปเรียกพรรคพวกที่เหลืออยู่ ก็มียักษ์ไซคลอปส์ตัวใหญ่กว่าตัวอื่นๆที่โผล่มา แต่เสี้ยววินาทีพวกปีศาจก็สลายไปในทันทีนูอัสถึงกับอ้าปากค้างตรงหน้าด้านหลังโพรทาเลียโผล่ที่กำลังเก็บดาบตัวโพรทาเลียหันหลังมาจ้องมองอีกฝ่าย นูอัสเห็นดวงตาคู่นั้นเธอกะจะแทงเล็บเข้าคอเด็กน้อย แต่โพรทาเลียพุ่งตัวมาหาอีกฝ่ายอย่างเร็วเพื่อกระชากอีกฝ่ายออกจากลูกสาวเธอมือข้างหนึ่งเธอจับไปที่คออีกฝ่ายแล้วยกขึ้นสูงทันที
“อัก!!”
“รู้ไหมว่าฉันอดทนแค่ไหนกับคำพูดของแกนูอัส!!" โพรทาเลียยิ่งบีบคออีกฝ่ายเข้าไปอีก
“อ๊ากกกก!! แก!! มัน!!”
“ปีศาจเหรอ? ใช่ฉันก็เหมือนปีศาจที่พวกแกสรรค์สร้างขึ้นไงล่ะ!!รู้ไหมว่าถ้าไม่มีคนอื่นๆ ฉันหวังจะฆ่าแกล่ะนะ นูอัส”
“อึ้ก!!” นูอัสหน้าซีดขึ้นมาที่ได้ยินแบบนั้น
“แต่…มีเด็กหลายคนที่ยังไม่เคยเจอเรื่องเลวร้ายมันก็ไม่ดีต่อเด็กเท่าไรล่ะนะ ที่ฉันจะฆ่าแกตรงนี่นะ!!”
“จะ...ให้ข้าขอบใจที่แก...ไม่ฆ่าข้าสินะ!!”
"เปล่าเลย!! เลยแต่จะให้แกจำคำฉันไว้!! ฉันจะไม่ยอมให้ใครไปกับแกเด็ดขาด!!อีกกี่ชาติฉันก็จะไม่ยอมให้เหล่ามนุษย์กึ่งเทพคนไหนตกเป็นเหยื่อของพวกแกอีกเด็ดขาด!!"
“หึๆ”
“แกขำอะไร!?”
โพรทาเลียขมวดคิ้วอย่างสงสัยทำไมอีกฝ่ายยังมีอารมณ์ขันอยู่อีกคาเร็นน่ากอดขาผู้เป็นแม่ เธอจ้องมองแม่กำลังบีบคอปีศาจตนนี้อยู่
“แม่ค่ะ...”
โพรทาเลียได้ยินเสียงของลูกสาว เธอค่อยๆ ก้มไปมองลูกสาวแล้วหันไปมองนูอัสอีกครั้ง
“โทษนะ ลูกแม่ลูกไปอยู่กับคุณตาคุณยายก่อนนะ”
“ค่ะ!” คาเร็นน่ารีบไปหาคุณตาคุณยายทันที
โพรทาเลียหันมาสนใจอีกฝ่ายอีกครั้งแล้วเธอมีคำถามมากมายจะถามอีกฝ่าย “เอาล่ะมาเข้าเรื่องดีกว่า!!ฉันขอถามหน่อยละกัน!! พวกแกทำไมถึงเริ่มโจมตีพวกเรากันแล้วพวกแกมีแผนอะไรกัน!!”
“หึๆ!ก็...ทำตาม...คำสั่งนายท่านนะสิถามได้....ให้มาจับตัวแก!หลังจากที่ฉันหนีกลับไปหาท่าน! แล้วก็มาจัดการ...ที่นี่ด้วยสินะ...แล้วแก...คิดเหรอว่า...พวกเราจะบุกแค่ที่นี่ที่เดียวนะ!!”
“ว่าไงนะ!!”
คำพูดอีกฝ่ายทำให้เพอร์ซีย์สะกิดใจบางอย่างได้เขารีบวิ่งตรงไปยังด้านข้างบ้านใหญ่ที่มีประตูมิติโดยทันที
“พวกแกนี่มัน!!” โพรทาเลียยิ่งบีบคออีกฝ่ายมากขึ้นไปอีก
“อึ้ก!! อัก!! อย่ามาโทษข้า!! โพรทาเลียจะโทษละก็ไปโทษเพื่อนเจ้าละกันนะ!! ที่วางแผนบุกทั้งสองค่ายนะ!!”
“เพื่อน?” โพรทาเลียสงสัยในสิ่งที่อีกฝ่ายพูดขึ้นมาว่าใครกันที่อีกฝ่ายพูดถึง
“ใช่ เพื่อนของแก! ที่แกรู้จักมากๆตอนนี้หมอนั้นคงกำลังจัดการพวกค่ายโรมันนั้นพร้อมกับลูกชายแกด้วยล่ะนะ!!”
“!!”
อีกฝ่ายจี้จุดของโพรทาเลียขึ้นมาทันทีทำให้เธอไม่สนใจแล้วว่าใครจะมาห้ามเธอเรื่องความรุนแรงนี้
“ฉันขอเตือนใครอยู่ข้างๆเด็กเล็กจงปิดตาเด็กซะ ส่วนใครไม่ชอบเรื่องความรุนแรงก็หลับหรือไม่ก็หลบไปซะ!!”
สิ้นคำพูดของโพรทาเลียเธอก็เริ่มเตะอีกฝ่ายลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าทันทีพวกผู้ใหญ่บางคนก็รีบช่วยปิดตาเด็กๆบางคนที่ไม่ชอบเรื่องอย่างนี้ก็ปิดตาตัวเองทันทีเพื่อไม่ให้รับรู้ภาพตรงหน้าที่โคตรจะรุนแรงมากๆโพรทาเลียโจมตีใส่นูอัสไม่ยั้งมือเลยสักนิดจนเวลาผ่านไป 5 นาทีสภาพของนูอัสนั้นก็เลอะเอาการเหมือนกันจนนูอัสขยับหนีไม่ได้เช่นกัน
“ทำ...ทำ...แบบนี้กับข้า...ฆ่า...ข้าให้ตาย...เลยซะดีกว่า...”นูอัสพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้ด้วยความเจ็บปวด
“ฆ่าเหรอ? ยังไม่ฆ่าเธอหรอกนะนูอัส แต่…” โพรทาเลียเข้าไปใกล้อีกฝ่ายแล้วก็ใส่อุปกรณ์บางอย่างคล้ายๆกุญแจมือ เธอดึงอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ตัว “แต่พวกเขาก็ไม่แน่!!”
โพรทาเลียสะบัดออกจากอีกฝ่ายเธอหันไปหาพวกมนุษย์กึ่งเทพคนอื่นๆ “ฉันยกให้ใครอยากทำอะไรกับยัยนั้นก็ตามสบาย!!”
โพรทาเลียพูดจบก็เดินไปหาลูกของเธอ คนอื่นๆจ้องมองโพรทาเลียด้วยความรู้สึกกลัวๆ เธอหน่อยๆแต่บางคนที่เคยมีเรื่องกับนูอัสก็เดินเข้าไปหาเธอทันที
“ได้เวลาแก้แค้นล่ะ”
“จริงด้วย เธอชื่อนูอัสสินะ”
“จะโกรธกันก็โกรธตัวเองที่หาเรื่องพวกเรานะ!!”
“ไม่...ไม่นะ...ไม่...” นูอัสเห็นพวกมนุษย์กึ่งเทพที่เข้ามาล้อมเธอด้วยใบหน้าอันน่ากลัวก็ทำให้เธอกรีดร้องด้วยความกลัวออกมา "กรี๊ดดดดดดดด!!"
โพรทาเลียไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะโดนพวกมนุษย์กึ่งเทพทำอะไรมั้งแต่สิ่งที่อีกฝ่ายก่อขึ้นมาตลอดเกือบ 10 ปีนั้นก็สมควรโดน ถึงมันจะยังน้อยก็ตามที่เสียงกรี๊ดนั้นหายไปทันทีโพรทาเลียเดินจนเข้ามาใกล้ลูกสาวตัวน้อยคาเร็นน่ายิ้มอย่างดีใจที่แม่กำลังเดินมาหา เด็กน้อยอ้าแขนหาแม่ทันทีโพรทาเลียก็เข้าไปกอดลูกสาวทันที
“แม่ค่ะ”
มนุษย์กึ่งเทพบางคนหันหน้าหันขวับจ้องมองเด็กน้อยเรียกโพรทาเลียว่าแม่
“ลูกแม่ ไม่เป็นไรนะ”
‘เอ๋!!’
ทุกคนถึงกับอุทานกันในความคิดพวกเขาไม่นึกว่าโพรทาเลียจะตอบกลับแบบนั้นทำให้ทุกคนซุบซิบกันทันทีว่าอีกฝ่ายมีลูกตอนไหนกันโพรทาเลียไม่ได้รับรู้เลยว่าทุกคนนั้นกำลังซุบซิบเรื่องเธออยู่
“ไม่เป็นไรค่ะ แต่แม่ค่ะ แม่ต้องช่วยพี่เขานะคะ!”
“แม่จะไปช่วยแน่ๆ จ๊ะแต่แม่อยากให้ลูกอยู่กับคุณยายและลุงๆ อาๆ นะ”
“รับทราบค่ะ!!”
โพรทาเลียลูบหัวลูกสาวของเธอก่อนจะมองไปที่ครอบครัวของเธอ “หนูฝากลูกสาวด้วยนะคะ”
“ได้เลยค่ะ!”
“เดียวหนูตามพี่ไปด้วยนะ!” โฟกัสเกาะพี่สาวทันที
“น้องอยู่นี่ก็ได้โฟกัส!!”
“ไม่เอาเด็ดขาด!!”
“ไม่ต้องห่วง โพรทาเลีย เดียวแม่ๆจะดูแลหลานให้”
“อ๊ะ...ก็ได้ค่ะ หนูไปกันก่อนนะ!!” โพรทาเลียพาโฟกัสและคนอื่นๆที่อยากตามเธอไปยังประตูมิติทันที
ลิซ่ามองเด็กน้อยที่เธอเคยดูแลเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น แต่แล้วหางตาของเธอก็เห็นบางอย่างกำลังวิ่งหนีเธอเห็นปีศาจกลุ่มหนึ่งกำลังหนีจากที่ซ่อนเข้าไปในป่านั้นทำให้เธอสงสัยว่าพวกมันจะไปไหนกัน
“โอราอุส...”
“ว่าไงเหรอ? ยอดรัก”
“พวกปีศาจอยู่ตรงนั้นแล้วหนีไปแล้ว!!”
“จริงสิ!” โอราอุสตาโตขึ้นมาทันที
“ตามไปกันเถอะ!!” ลิซ่ากำลังจะตามพวกปีศาจไป
โอราอุสรีบรั้งเธอทันที “เดียวสิ!ไปกันสองคนเนี่ยนะ?”
“เธอคงไม่ลืมนะว่าฉันเป็นอะไรนะ?”
“จ้าๆ แม่เทพีของฉัน”
จบตอนที่ 61 โปรดติดตามตอนที่ 62 ต่อไป
--------------------------------------------------------------------
ข้อความจากไรท์
สวัสดีทุกคนมีอะไรจะมาโปรโมทเนื่องจากว่าเราก็มีนิยายที่ไม่สามารถให้ใครติดตามผ่านเว็บนี้ได้ เลยต้องสร้างโพสมาโปรโมทสักเล็กน้อย เผื่อใครสนใจล่ะนะ เราจนลงลิงค์ไว้ให้ ถ้าครั้งไหนมีนิยายที่ไม่สามารถลงผ่านเว็บได้จะโปรโมทในโพสนั้นนะ ขอแชร์ลิงค์ไว้ เพื่อใครอยากติดตามนะ https://bit.ly/3nfY88n
![ย้อนเวลามาเป็นคุณหนูไร้ค่ากับระบบยาพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688553136_53689454.webp)
635K
![ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727765_28765723.webp)
![ภรรยานายพรานตัวน้อยกับระบบร้านค้ามือสอง [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1655452201_90378797.webp)
![ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727779_64401540.webp)
![[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661497396_68020614.webp)
![ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738728032_29546670.webp)
![ข้ามมิติมาเป็นสะใภ้บ้านนา รวยล้นฟ้ามั่งมีศรีสุข [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719133279_94507033.webp)
![ย้อนเวลามาเป็นท่านอ๋องน้อย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727312_79083986.webp)
![การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1612259650_67796588.webp)
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)