หน้าจอระบบและแชตกลุ่มของทุกคนสว่างวาบกะพริบแจ้งเตือนถี่ๆ ข้อมูลจากกลุ่มสำรวจทิศใต้และทิศตะวันตกถูกส่งเข้ามาอัปเดตบนแผนที่ลิงก์ิญญาอย่างรวดเร็ว
[ระบบแจ้งเตือน: อัปเดตประเภทอสูรตามเขตพื้นที่]
บนหน้าจอแผนที่มีแถบสีแจ้งเตือนชัดเจนบอกระยะแบ่ง่ในการเดินทาง ทำให้ทุกคนรู้ว่าอสูรแต่ละประเภทจะกระจายตัวหนาแน่นอยู่ในพิกัดไหน หลังจากกระจายกำลังสำรวจไปได้ประมาณหนึ่ง ข้อความสีแดงก็เด้งรัวขึ้นมาในแชตกลุ่มจากทีมทิศใต้: "เจอแหล่งน้ำแล้วทุกคน! อยู่ทางตอนใต้ แต่อสูรแถวนี้เปลี่ยนเป็พวกก็อบลินนะ ระวังตัวด้วย!"
เมื่อได้พิกัดที่แน่นอน มนุษย์โลกทั้ง 200 ชีวิตในชุดคลุมหนังหมาป่ารีบหันหัวขบวนมุ่งหน้าดิ่งตรงไปยังพิกัดทางทิศใต้ทันที ภาพเบื้องหน้าลึกเข้าไปในป่าคือ น้ำตกขนาดใหญ่ ที่ส่งเสียงซู่ซ่าใสสะอาด สายน้ำไหลเอื่อยผ่านลำธารหินดูร่มรื่น มนุษย์โลกทุกคนไม่รอช้า ต่างพากันทยอยลงไปชำระล้างคราบเื เขม่าควัน และความสกปรกที่สะสมมาั้แ่ด่านศูนย์จนร่างกายสะอาดสะอ้าน ได้พักผ่อนหย่อนใจหลังจากกรำศึกหนักมานาน
ใน่บ่าย ทุกคนช่วยกันปั่นไม้จุดไฟตั้งค่ายพักแรมแห่งใหม่อยู่ข้างน้ำตกแห่งนี้อย่างเป็ทางการ และเริ่มกระจายกำลังออกล่าก็อบลินป่ารอบๆ แคมป์ โดยใช้ยุทธวิธี "รุมกระทืบ" เพื่อความปลอดภัยสูงสุด เพราะทุกคนรู้ดีว่าในโลกที่ไม่มีหมอและยาเพียบพร้อม แบบนี้ถ้าใครมีแผลใหญ่ขึ้นมาเท่ากับฉิบหายทันที!
ในการออกล่า่บ่าย พี่กล้า คุณพ่อลูกอ่อนดาบซามูไร ได้จับคู่แท็กทีมกับพี่ฝรั่งผ้าขนหนูพาดบ่า ซึ่งแกมีชื่อสุดเท่ว่า "มาร์โก (Marco)" ทั้งสองคนควงอาวุธนำทีมลุยตัดกำลังพวกก็อบลินป่าอย่างดุเดือดดาล
แต่นัทกลับขอตัวบายจากการล่าในรอบนี้ "พี่กล้า พี่มาร์โก ลุยกันไปก่อนเลยครับ ผมอยากอยู่นิ่งๆ ที่ค่ายเพื่อทดลองปลุกพลังจิตดู"
เมื่อคืนนัทก็นั่งเพ่งจิตแทบทั้งคืน วันนี้ตอนบ่ายเขาก็ยังคงนั่งขัดสมาธิตั้งมั่นทำต่อไป ความพยายามไม่เคยโกหกใคร... และในที่สุด นัทก็สามารถรับรู้ถึงกระแสพลังงานสายนั้นได้สำเร็จเป็ คนที่ 2 ของเผ่าพันธุ์มนุษย์โลก!
เหตุผลที่นัทไม่ได้ตื่นรู้พลังจิตเร็วจี๋เหมือนกับรีน เป็เพราะเขาไม่มีผู้ะคอยดึงมวลพลังงานเข้มข้นในบรรยากาศมาช่วยอัดฉีดรอบๆตัว เหมือนตัวแทนหมู่บ้าน แต่นัทใช้ความอึดและสมาธิขั้นสุดในการ "สร้างสภาวะจูนจิต" ขึ้นมาด้วยตัวเองล้วนๆ นับว่าไม่เสียแรงเงินทองแดงกองกลางที่ทุกคนยอมลงขันส่งรีนไปเบิกเนตรนำข้อมูลกลับมาแชร์แท้ๆ!
นัทลืมตาขึ้นมองดูหน้าต่างสเปรดชีต Excel ของตัวเอง คอลัมน์พลังจิต (INT/PSY) ที่เคยเป็เลข 0 บัดนี้ตัวเลขถูกคีย์อัปเดตขึ้นมาใหม่กลายเป็ 1 แต้ม ถ้วน!
เขารู้สึกถึงคลื่นพลังงานโปร่งแสงที่มองไม่เห็น มันแผ่ออกมาคลุมรอบร่างกายของเขาไว้ตลอดเวลา ถึงมันจะบางเบามากๆ ราวกับแผ่นพลาสติกใส แต่ประสาทััของเขากลับรับรู้ได้ชัดเจน นัทลองเพ่งกระแสจิตขยายทอดตัวยาวออกจากร่าง พลังงานล่องหนพุ่งไปสะกิดโดนก้อนหินเล็กๆ บนพื้นจนขยับกลิ้งตามทฤษฎีกล้ามเนื้อฝ่อที่รีนเล่าเป๊ะๆ
ตามข้อมูลระบบระบุว่า พลังจิต่แรกนี้ใช้สำหรับ "ควบคุมส่วนต่างๆ ของร่างกาย" นัทผู้มีพร์และไหวพริบสายเกม จึงเกิดไอเดียขุดเอาพลังจิต 1 แต้มที่มี ควบแน่นย้อนกลับมา "คลุมสรีระร่างกาย" เพื่อสร้างเป็เกราะป้องกัน
แต่ด้วยพลังที่ยังน้อยนิด พลังงานหนาแน่นสีฟ้าโปร่งแสงจึงสามารถควบแน่นห่อหุ้มหนาแน่นขึ้นมาได้ เพียงแค่บริเวณนิ้วมือ 2 นิ้วเท่านั้น!
"โอ้โห... ตึงเปรี๊ยะเลยว่ะ" นัทอุทานเบาๆ เมื่อเขาลองใช้นิ้วที่เคลือบเกราะจิตเคาะลงบนโขดหินข้างลำธาร ความรู้สึกมันแข็งแกร่งและปลอดภัยเหมือนมีเกราะเหล็กกล้ามาหุ้มปลายนิ้วเอาไว้ไม่มีผิด ทว่านัทคงสภาพเกราะจิตสองนิ้วนี้ไว้ได้เพียงแค่แป๊บเดียว พลังงานก็เหือดแห้งหมดลงพร้อมกับอาการล้าที่ขมับ แต่มันก็คือก้าวแรกอันยิ่งใหญ่ที่พิสูจน์ว่า พลังมวลกายภาพคูณสามของเขา... กำลังจะมีเกราะมนตรามาเสริมความไร้พ่ายในอนาคต!
หลังจากตื่นรู้พลังจิตเคลือบสองนิ้วได้สำเร็จ นัทไม่รอช้า รีบเดินเข้าไปพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกับ ‘รีน’ ทันที ทว่าเมื่อได้เห็นวิธีการใช้งานของเธอ นัทก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ เพราะรีนไม่ได้นำพลังจิตย้อนกลับมาห่อหุ้มร่างกายเหมือนที่เขาทำ
รีนใช้วิธีที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง หญิงสาวจะเพ่งสมาธิยื่นคลื่นพลังจิตตรงดิ่งออกไปข้างหน้าเพื่อเหนี่ยวนำวัตถุโดยตรง และจะะเิกระแสพลังออกมาในจังหวะที่คลื่นจิตััโดนสิ่งของชิ้นนั้น เพื่อใช้ในการ "ผลัก" หรือ "ยก" สิ่งของให้ลอยขึ้นมาดื้อๆ
"อ๋อ... มิน่าล่ะ" นัทพึมพำกับตัวเองด้วยความเข้าใจ
การค้นพบนี้ทำให้เขาตระหนักว่า พลังจิตในโลกที่ 1 นี้สามารถดัดแปลงใช้งานได้หลากหลายรูปแบบมาก มันอารมณ์เหมือนการใช้สมาธิเพื่อควบคุมกระแสพลังงานล่องหนที่มองด้วยตาไม่เห็น:
เมื่อเห็นช่องทาง นัทรีบเปิดหน้าต่างระบบคีย์ข้อมูลสรุปเื่การ "เปิดพลังจิต" ลงในแชตกลุ่มมนุษย์โลกทันที พร้อมพิมพ์ข้อความบอกใบ้เตือนทุกคนไว้ว่า: "ทุกคน! พลังจิตมันไม่ได้ฟิกซ์วิธีใช้นะเว้ย มันใช้ได้หลากหลายรูปแบบมาก ไม่จำเป็ต้องทำตามใคร เอาตามวิธีที่แต่ละคนถนัดและจินตนาการออกได้เลย!"
หลังจากแชร์ข้อมูลเสร็จ นัทก็กลับมานั่งขัดสมาธิมุ่งมั่นฝึกฝน "พลังจิตหุ้มกาย" ของตัวเองต่ออย่างไม่ลดละ แม้ในตอนนี้มันจะยังคงคลุมได้เพียงแค่ 2 นิ้วมือของเขาก็ตาม
กระบวนการฝึกของนัทเริ่มมีแพตเทิร์นที่ชัดเจนขึ้น ทุกครั้งที่เขาเค้นพลังจิตจนแห้งเหือด เขานั่งพักผ่อนทำสมาธิเพียงแค่แป๊บเดียว หน้าต่างสเปรดชีต ก็จะคำนวณฟื้นฟูค่าพลังจิตกลับมาจนเต็มหลอดได้อย่างรวดเร็ว และที่น่าทึ่งคือ... ทุกๆ รอบที่เขาพยายามฝืนขีดจำกัดเค้นใช้เกราะจิตจนหมด ตัวเลขค่าพลังจิตสูงสุดในหน้าต่างระบบก็ค่อยๆ ขยับอัปเดตเพิ่มขึ้นจาก 10 แต้ม วิ่งขึ้นเป็ 11... 12... และทะยานสู่ 13 แต้ม ในทุกๆ ลูปของการฝึกฝน!
ทว่า... นัทก็สังเกตเห็นผลกระทบทางกายภาพบางอย่าง ในใจเริ่มรู้สึกได้ถึงอาการ "ปวดแปลบกึ่งล้า" ขยายตัวลึกๆ อยู่ภายในหัว สมองเริ่มตื้อและตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
"ชิพหายละ... ฝืนบ่อยเกินไปสมองจะะเิเอา" นัทคิดในใจพลางสะบัดหัวไล่ความมืดมน
นัทเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ทันที พลังจิตผูกติดกับสมองและระบบประสาท การฝืนใช้บ่อยเกินไปย่อมเพิ่มความล้าให้ก้อนสมองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มันคงคล้ายๆ กับกล้ามเนื้อในโลกเดิม ที่เวลาเราเพิ่งไปเริ่มยกดัมเบลหนักๆ ใน่แรก กล้ามเนื้อจะฉีกขาดและปวดระบมไปหมด แต่อย่าพึ่งท้อ! หากเราพักผ่อนให้เพียงพอ ให้เวลาร่างกายได้ซ่อมแซมาแ... เมื่อกล้ามเนื้อสมองส่วนนี้มันปรับตัวจนแข็งแรงดีแล้ว ต่อให้เราต้องเค้นพลังจิตออกมาใช้ในปริมาณที่หนักหน่วงเท่าเดิมในอนาคต มันก็จะไม่เกิดอาการปวดล้าจนแทบะเิแบบนี้อีกเป็แน่!
"เออ... พักสักหน่อยดีกว่าเว้ย" นัทเอนหลังพิงโขดหินข้างน้ำตก สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด ปล่อยให้ระบบหลังบ้านของหน้าต่างค่อยๆ รันกระบวนการซ่อมแซมเซลล์สมองอย่างช้าๆ เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับศึกหนักที่กำลังจะมาถึงใน่ค่ำคืนนี้!
1K
