09.00น.
ครืดดด~ครืดดดด
“ฮัลโหล”น้ำเสียงเรียบนิ่งอย่างไม่สบอารมณ์พูดขึ้น หลังจากรับสายที่โทรเข้ามาแล้ว
“ไอ้ทิวไปแดกเหล้ากันเย็นนี้” ปลายสายพูดขึ้นมาอย่างอารมณ์ดีผู้ที่รักแอลกอฮอล์เป็ชีวิตจิตใจอย่าง ไม้น้ำ เพื่อนของผมนั้นคงเจอร้านเหล้าที่เข้าตาอีกร้านแล้วสินะถึงได้โทรหาผมให้ไปกินเหล้าด้วยแบบนี้และถึงตอนนี้พวกคุณคงรู้แล้วสินะว่าผมชื่ออะไร ใช่แล้วล่ะ ผมชื่อทิว ทิวลิปน่ะครับ
ไม้น้ำมันชอบเื่เหล้าเื่เบียร์มาั้แ่เด็กแล้วล่ะครับครอบครัวมันก็ไม่ได้สมบูรณ์เหมือนคนอื่นซักเท่าไหร่หรอกแต่มันไม่เอาเื่ตรงนั้นมาเป็ปมด้อยของตัวเองสาเหตุที่มันชอบเหล้าชอบเบียร์อ่ะหรอ คงเป็เพราะว่ามันเห็นพ่อมันกินเหล้าบ่อยั้แ่เด็ก มันเริ่มจากชอบขวดสวยๆของเหล้าต่างๆก่อนพอมันได้ลองชิม เหล้าหลายๆอย่าง มันก็เริ่มชอบเข้าไปอีกและมันก็ดันมีความคิดที่ป่วยๆอยู่ว่า ที่ไหนมีเหล้าที่นั้นมีหญิงแปลกดีนะว่าไหม แต่นั้นแหละครับ เป็ต้นกำเนิดที่ทำให้มันอยากเปิดผับเพราะผับผู้หญิงสวยๆ เซ็กซี่เยอะ
“โทษทีแต่ไม่ไป” ผมตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ที่เริ่มจะหงุดหงิดหน่อยๆ และหวังเป็อย่างยิ่งว่าเพื่อนผมมันจะหยุดชวนผมกินเหล้าซักที
“แต่ไอ้ทิววันนี้เ้าของร้านเลี้ยงทั้งร้านเลยนะเว้ย พลาดไปเสียดายแย่เลย”เป็อย่างที่ผมคิดจริงๆด้วย มีหรอที่คนอย่างไม้น้ำจะหยุดความพยายามไว้แค่นั้น
“นี่นะทิวมึงฟังกูนะ ผับนี้ไม่เหมือนกับที่มึงเคยไป หรือที่กูเคยพามึงไป”ยัง..ยังไม่หยุดพูดอีก บ้าจริง มันจะให้ผมไปให้ได้เลยใช่ไหม
“กู..ไม่..ไป..”ผมเน้นทีละคำให้อีกฝ่ายได้ยินชัดๆ เผื่อว่ามันจะลดล่ะความพยายามลงบ้างแต่ดูเหมือนว่า..ก็เท่านั้นจริงๆแหละครับ เพราะมันไม่เคยฟังผมเลย พอถึงเื่นี้
“บรรยากาศก็ดีสาวสวยๆก็เยอะแยะ แถมผับนี้มีผลงานภาพถ่ายเยอะแยะเลยเ้าของผับรู้จักช่างภาพที่มีผลงานดังๆเป็การส่วนตัว เลยเอารูปมาติดไว้ที่นี่แต่ก็แล้วแต่นะ ถ้ามึงจะไม่ไปก็ไม่เป็ไร กูไปคนเดียวก็ได้” อีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อรูปถ่ายหรอ? มีผับที่ติดรูปถ่ายไว้เยอะอยู่ด้วยหรอแล้วใครจะมัวไปดูรูปถ่ายในผับกันล่ะ แปลกดีจังผับนี้ แต่ดูเหมือนว่าถ้าเพื่อนผมมันออกลูกน้อยใจแบบนี้แล้วผมคงปฏิเสธอะไรมันไม่ได้แล้วสินะ เพื่อป้องกันดราม่าไม่จบไม่สิ้นที่จะตามมา
“เออๆๆไปก็ได้” ผมตอบด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยหน่าย แต่ปลายสายคงยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วล่ะ
“นี่กูไม่ได้ทำให้มึงละบากใจใช่ไหมทิวเพื่อนรักแต่ก็นะ..ขอบคุณมากเลยนะเพื่อนที่ไปเป็เพื่อนกูอ่ะ” เอิ่มมแล้วผมทำอะไรได้บ้างหรอครับ บอกผมทีสิ หลังจากที่ปลายสายได้สิ่งที่้าแล้วผมยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไร ก็ตัดสายไปซะงั้น
“ไอ้สัตว์ไม้กูมีเรียน 10 โมง” ผมบ่นกับตัวเองเบาๆ เพราะถูกแย่งเวลานอนไปจากเพื่อนรักที่ชวนกินเหล้าั้แ่เช้าตรู่จะนอนต่อก็นอนไม่หลับ ในเมื่อเป็แบบนั้น ผมเลยตื่นขึ้นมาทำข้าวเช้ากินผมไม่ได้ทำอะไรกินเองนานแค่ไหนแล้วนะ ปกติแล้วทุกวันเว้นวันแม่บ้านที่บ้านของผมจะมาทำกับข้าวไว้ให้ผมกิน และให้ผมอุ่นกินเอาทีหลัง ชีวิตของผมค่อนข้างยุ่งยุ่งเอามากๆ ยุ่งถึงขั้นที่ไม่มีเวลาดูแลตัวเอง จนต้องลำบากคนอื่นมาดูแล
18.00น.
หลังจากที่เหน็ดเหนื่อยจากการเรียนทั้งวันและแถมต้องไปดูความเรียบร้อยที่โรงแรมอีก ผมว่าผมนี่สู้ชีวิตมากเลยนะเหนื่อยจริงเลยวันทั้งวันของผมเนี่ย
ครืดดด~ครืดดดด
“ฮัลโหลอีกครั้ง” ผมเห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามาหาผม ผมอยากจะปิดเครื่องหนีซะจริงๆโคตรจะวุ่นวายเลยครับ เขาคนนี้น่ะ
“อยู่ไหนแล้วเพื่อนรัก”นี่มันอยากไปถึงขั้นโทรหาผมสองครั้งเลยหรอ ปกติแล้วไม้มันไม่ใช่คนที่จะโทรมาเตือนหรือว่ามาจี้ผมแบบนี้นะมันคงอยากจะไปหาความรู้ก่อนที่จะเปิดผับเป็จริงเป็จังล่ะมั้ง หรือไม่ก็..หิวของฟรีแต่ผมว่า มันน่าจะเป็อย่างหลังซะมากกว่า
“อยู่โรงแรมกำลังกลับคอนโด เสร็จเดี๋ยวไปรอหน้าคอนโด” ผมตอบนิ่งๆ และตัดสายไป ผมกลับคอนโดไปอาบน้ำแต่งตัว และไปรอเ้าคนต้นคิดที่หน้าคอนโดของมัน ซึ่งก็ไม่ไกลจากผมเท่าไหร่และซักพักใหญ่ๆคนชวนก็ลงมาซักที
“ชวนเขาแต่ตัวเองสายเนี่ยนะ”ผมพูดนิ่งๆ จนคนที่นั่งข้างๆผมหันมองผม
“แหม่~กูก็ขอหล่อนิดหนึ่งได้ไหมล่ะกูไม่ได้เกิดมาหล่อเหมือนมึงนี่ ที่ต่อให้ปล่อยตัวเองโทรมแค่ไหนเค้าโครงความหล่อมึงก็ไม่หลุดไปซักที” อีกฝ่ายพูดแหย่ผมไม่พูดเปล่าจับหน้าผมให้หันไปหามันเพื่อที่มันจะได้มองหน้าผมถนัดๆ ก่อนจะปล่อยหน้าผมให้เป็อิสระ และผมก็ออกรถโดยมีเพื่อนของผมที่เป็คนชวนเป็คนบอกทาง ถ้าถามว่าทำไมถึงไม่แยกรถกันขับหรืว่าทำไมไม่ให้ไม้ขับ เพราะว่ามันขับรถตอนกลางคืนไม่ค่อยได้น่ะสิครับ การที่ปล่อยให้มันขับรถตอนกลางคืนคือหายนะดีๆนี่เอง
หลังจากที่ผมจอดรถสนิทผมรู้ได้ทันทีเลยว่าผับอยู่ตรงไหน ซึ่งละแวกนี้ที่มีแต่ตึกสูงๆ โทนสีตึกสว่างๆแต่กลับมีสิ่งปลูกสร้าง ที่ดูออกจะขัดหูขัดตาไปซักหน่อย แต่ก็เป็เอกลักษณ์ดี
“ธีมผับเป็ดำแดงเนี่ยนะมันไม่ดูเด่นเกินไปหรอ” ผมถามเพื่อนผมอย่างสงสัย อะไรทำให้ที่นี่มีคนเข้าเยอะกันนะ
“ไม่ใช่แล้วเพื่อนสีกรมท่าต่างหาก ที่กูสนใจที่นี่ เพราะมันคือประจำโรงเรียนเราเลยนะเว้ย จำไม่ได้หรอว่ะ”หลังพูดจบร่างสูงของไม้น้ำก็กอดคอผมเดินเข้าไปในผับและดิ่งไปที่โซนส่วนตัววีไอพีทันที ผมนั่งกินเหล้ากับมันไปซักพักผมก็ออกไปเข้าห้องน้ำ ตลอดทางไปห้องน้ำสำหรับลูกค้าวีไอพีมีแต่รูปถ่ายติดอยู่ตามผนังทั้งสองข้างพร้อมกับไฟสีวอร์มไลท์สาดส่องไปที่ผลงานบนผนัง ผมเดินดูรูปภาพพวกนั้นไปเพลินๆจนไปสะดุดกับรูปๆหนึ่งรูปถ่ายอันนั้นถ่ายแค่ส่วนปากลงมา เป็ชายหนุ่มที่ยิ้มเป็ร้อยยิ้มที่เห็นได้ทันทีว่าไม่มีการเสแสร้งหรือแต่งแต้มอะไรชายหนุ่มใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ มือข้างหนึ่งถือถุงขนมใบเล็ก มืออีกข้างถือดอกทิวลิปเหมือนจะกำลังส่งให้คนถ่ายยังไงยังงั้น ผมว่ามันแปลกแต่ที่มันแปลกไปกว่านั้นคือฉากหลังเป็สะพานแห่งหนึ่งที่ผมเคยไปกับคนๆหนึ่งนั่นแหละครับ สิ่งที่ผมมองว่าแปลก
“โอ๊ย!!”เสียงเล็กร้องออกมาทำให้ผมต้องละสายตาจากผลงานที่อยู่ตรงหน้า บ้าจริงผมดันเดินไม่ดูทางไปชนเข้าคุณผู้หญิงท่านหนึ่ง
“ขอโท...”ผมยังพูดไม่ทันจบประโยค ร่างเล็กกว่าที่ใส่ชุดเดรสสั้น รัดรูป สีขาวที่ดูเหมือนจะเปื้อนอะไรซักอย่างเงยหน้าขึ้นมาทำให้ผมใเข้าไปอีกไม่จริงน่า ไม่จริงใช่ไหม นี่ผมกำลังฝันไปรึเปล่าทุกคำถามต่างถาโถมเข้ามาในหัวของผมพร้อมๆกัน
“ขอโทษค่ะขอตัวก่อนนะคะ” ร่างบางตอบกลับมาแบบนิ่งๆ ก่อนที่จะเดินหายไปในหมู่ฝูงชนพอผมได้สติ หันกลับไปก็ไม่เจอคนตัวเล็กที่คิดถึงนั่นแล้ว นี่ผมทำพลาดอีกแล้วหรอผมคว้าน้ำเหลวอีกครั้งแล้วสินะ ผมเดินคอตกกลับไปที่โต๊ะ
“ไอ้ทิว..มึงเป็ไรรึเปล่าว่ะกูเห็นมึงแปลกๆั้แ่กลับมานั่งที่โต๊ะแล้ว” เพื่อนผมเห็นความผิดปกติของผมเลยถามขึ้นมาอย่างเป็ห่วง
“กู..เจอน้องว่ะ”และผมที่ก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นไปหาร่างหนาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพร้อมกับน้ำใสๆที่มันค่อยๆไหลออกมาจากดวงตาของผมทำให้ไม้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหน้าเครียดขึ้นไปอีก
Champagne Part
อะไรกันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าชาตินี้จะได้เจอเขาอีก ใช่เขาจริงรึเปล่านะ หรือมันเป็แค่ภาพหลอนภาพลวงตา หรือคนหน้าเหมือน แล้วทำไมเขาต้องทำสีหน้าแบบนั้นด้วยล่ะ แปลกจัง
“เปญ!!” เสียงของพี่พอร์ช เ้าของร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามผู้ที่เหมือนพี่ชายแท้ๆของฉันอีกคนเรียกฉันเสียงดัง
“คะ..พี่พอร์ช”ฉันสะดุ้งโหยง หลังหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง
“เป็อะไรรึเปล่าเราน้ำตาไหลนะไปเจออะไรมา” พี่พอร์ชถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและดูเป็ห่วงมากๆด้วย จะบอกดีไหมนะ
“พี่พอร์ชพี่ทิวมา” และฉันก็ตัดสินใจบอก
ช่องทางการลงนิยายของไรท์
ReadAwrite : Darby.writer
Tunwalai : Darby
Kawebook : Darby
Joylada : Darby
Fictionlog : Darby
Dek-D : Darbywriter
ฝากติดตามผลงานของไรท์ด้วยนะคะ