ปราบกลับมายังบ้านแลเล่าเื่ราวให้กับครอบครัวฟัง พี่สาวทั้งสองของเขาตื่นเต้นเป็อย่างยิ่งเพราะเวลานี้น้องชายของตนเป็นักล่าอาชีพแล้ว ต่อไปก็จะมีเงินทองมากมาย มีชื่อเสียงคับฟ้า นั่นจะทำให้เธอทั้งสองกลายเป็คนเด่นคนดังไปด้วย เพราะเป็พี่สาวของน้ำล่าอาชีพ
แต่เหนืออื่นใดยิ่งน้องชายของนางทั้งสองมีขั้นฝึกที่สูงขึ้นโอกาสของพวกนางก็เปิดกว้างขึ้นเพราะเขาจะได้รับทรัพยากรมากมายไว้ฝึกฝน นั่นจึงเป็โอกาสที่พวกนางทั้งสองรอคอยที่จะได้ฝึกยุทธ
หลังจากครบกำหนดพักสามวัน รถของสำนักจอมยุทธที่สิบสี่ได้มารับชายหนุ่มไปยังสำนักจอมยุทธที่สิบสี่
เขาให้ตื่นเต้นเป็อย่างยิ่งที่ครั้งนี้เขาจะได้ออกทำภารกิจเสี่ยงตายเป็แรกโดยที่มิมีผู้ใดคอยเตือนสติ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเขาเองหากพลาดก็คือตาย หากรอดก็คือรุ่ง
เมื่อเลือกภารกิจเสร็จสิ้น เครื่องบินส่วนตัวที่จอดรออยู่ได้ติดเครื่องยนต์เพื่อนำพาเด็กหนุ่มไปยังภารกิจ
ภารกิจที่เขาเลือกนั้นจะว่าง่ายก็ง่ายจะว่ายากก็ยากสำหรับเขา เพราะเป็การปราบเหล่าหนูั์ที่อยู่รอบเมือง หนูั์เหล่านี้แม้นจะมีพลังไม่มากแต่มันมีจำนวนมหาศาล คาดการว่ามันน่าจะมีมากถึงล้านตัว เขาจึงวางแผนอย่างเหี้ยมโหดด้วยการนำเอาสารพัดะเิมาด้วย
เครื่องบินลอยลำอยู่เหนือเมืองเก่าที่ถูกทิ้งไปนาน
เด็กหนุ่มมองยังเมืองเก่าที่เวลานี้ยังมีกลุ่มคนอยู่อาศัย คนกลุ่มนี้มิว่าจะทำอย่างไรพวกเขาก็มิยอมย้ายออกจากเมือง จึงเป็เหตุให้เ้าหน้าที่มากมายต้องเข้ามาดูแล
“ ไป “ ปราบเอ่ย
เขาะโลงจากเครื่องบินอย่างรวดเร็ว
“ ฟิ้ว “ เครื่องบินเร่งเครื่องจากไปอย่างรวดเร็ว
“ ตุบ “ สองเท้าของเด็กหนุ่มแตะลงยังพื้นอย่างนุ่มนวล
เขาทะยานร่างลงจากทางด่วนไปยังพื้นทรายที่อยู่ด้านล่างในทันใด เด็กหนุ่มเร่งจัดการวางกับดักะเิอย่างรวดเร็ว
ราวหนึ่งวันกว่าที่เขาจะวางกับดักะเิแล้วเสร็จ เมื่อตรวจสอบทุกอย่างเรียบร้อย
“ จิ้ด จิ้ด “ เขาเปิดเสียงหนูที่ถูกทำร้ายออกไป
คลื่นเสียงของหนูที่ถูกทำร้ายแผ่กระจายล่องลอยไปตามสายลม
เด็กหนุ่มลุ้นด้วยใจระทึก หากเป็อสูรที่ตัวใหญ่เขามิหวั่นเกรงเลยแต่นี่มันเป็กองทัพหนูนับล้าน
“ ครืนนน “ ฝูงหนูวิ่งออกจากท่อทั่วทุกแห่งหนของเมืองรกร้าง
เสียงฝีเท้านับล้านของมันสั่นะเืทั่วอาณาราวกับว่าเกิดแผ่นดินไหว เด็กหนุ่มะโขึ้นยังสะพานลอยแลมองยังสภาพแวดล้อมที่เขาสร้างขึ้น
เขาสร้างทางแยก ตรอกซอยเพื่อแยกหนูั์ให้แตกกลุ่มให้ได้มากที่สุด นั่นจึงจะทำให้กำจัดมันลงได้มากที่สุด
“ มาแล้ว “ ปราบพึมพำ
มือหนึ่งของเขาถือโทรศัพท์มือถือไว้ นิ้วโป้งของเขาวางลงเหนือหน้าจอ พร้อมที่จะกดปุ่มะเิได้ทุกเวลา
เมื่อหนูกลุ่มสุดท้ายออกจากท่อ “ แกร็ก “ เขากดปุ่มะเิที่หน้าจอมือถือ
“ ตูมมม “ ะเิลูกแรกทำงานตัดเส้นทางเข้าออก
“ ตูมม “ ะเิลูกที่สองทำงานตัดเส้นทางเดินหน้า
“ ตูมม “ ะเิลูกที่สามทำงานตัดเส้นทางการหนี
เหลือเพียงเส้นทางเดียวที่กองทัพหนูจะหนีได้ก็คือไปยังแอ่งน้ำมันใหญ่ที่ชายหนุ่มได้ขุดไว้
“ ฮื่อห์ “ เขาถอนหายใจออกอย่างแรงเมื่อคิดว่าภารกิจนี้มันโเี้ยิ่งนัก
แต่หากปล่อยไปหนูเหล่านี้ก็คือพาหะที่ทำให้คนป่วยเป็โรคร้าย ทั้งยังเป็พาหะนำพาเชื้ออสูรมาสู่มนุษย์แลนั่นก็จะเป็หายนะของมวลมนุษย์อีกครั้ง
“ ตูมม “ แอ่งน้ำมันะเิออก
“ พรึ่บ “ เพลิงร้อนแรงลุกโชนแผดเผาหนูั์อย่างบ้าคลั่ง
เสียงหนูั์ส่งเสียงกรีดร้องดังสนั่นทั่วอาณา พวกมันต่างตะเกียกตะกายหนีตายออกจากแอ่งน้ำมันลึก แต่ก็มิเป็ผลเมื่อขอบแอ่งน้ำมันนั้นเด็กหนุ่มได้ทาสารทนไฟแลลื่นไว้รอบ หนูั์จึงมิอาจไต่ขึ้นได้
เขามองยังกองทัพหนูที่ถูกแผดเผาจนมอดไหม้กองพะเนินเป็ูเาสูงเหนือผืนทรายรายรอบ
หนูั์ที่ยังไม่ตายเมื่อเห็นหนทางรอดมันะโจากกองซากศพที่ไหม้เกรียมหมายจะหนีกลับรังของมัน
“ ไม่ไหว แผนแบบนี้ใช้ไม่ได้ ไม่น่าให้มันเบิกอุปกรณ์ไปมากมายเลย “
“ เสียหาย เสียหายใหญ่หลวง “
ชายวัยกลางคนได้แต่สบถด่าเด็กหนุ่ม
ครั้นหนูั์ะโออกจากแอ่งน้ำมัน “ พรืดดด “ ปืนกลปราณที่ตั้งเรียงรายสาดะุปราณเข้าใส่ฝูงหนูั์ที่วิ่งบนผืนทราย
“ ตูม ตูม ตูม “ เสียงหนูั์ร่างะเิดังลั่นทั่วอาณา
ปราบพยักหน้าช้าๆเมื่อปืนกลปราณได้ผลดีเยี่ยม เพราะปราณพลังที่ถูกบรรจุลงไปนั้นเป็ปราณพลังขั้นสูงสามารถทำลายล้างอสูรระดับสี่ได้ เขายิ้มออกอย่างพึงพอใจยิ่ง
“ ภารกิจนี้แม้นจะไม่ได้คะแนนมาก แต่มันก็สามารถสร้างความไว้วางใจให้กับผอ.ได้ “ เขาพึมพำ
ากำจัดหนูั์ดำเนินไปนานนับวัน จนที่สุดก็ยุติ เด็กหนุ่มะโลงจากทางด่วนแลเข้าตรวจสอบหนูั์ทั้งหลายโดยที่ในมือของเขามีปืนเล็กยาวจู่โจมะุปราณวาดไปมา
เด็กหนุ่มใช้เท้าเขี่ยร่างหนูทีละตัว ตัวไหนที่ยังไม่ตายเขากดะุปราณแจกให้มันกิน เขาใช้เวลาไปสามชั่วโมงจึงมั่นใจว่าหนูั์ทั้งฝูงนี้ตายเรียบ
แต่เพื่อความไม่ประมาทเขาแบ่งเขตออกอีกครั้งแลวางะเิให้ทั่ว เมื่อมาอยู่ในระยะที่ปลอดภัยแล้ว
“ แกร็ก “ ปุ่มะเิถูกกดอีกครั้ง
“ ตูม ตูม ตูม “ เสียงะเิดังสนั่นลั่นอาณา
แรงะเิหนักหน่วงจากะเิจำนวนหลายร้อยปอนด์สั่นะเืผืนพาราอย่างบ้าคลั่ง
“ อืม “ ปราบพิภพพยักหน้าช้าๆ
“ น่าจะมิมีหลงเหลือแล้ว หากจะมีก็คงน้อยทั้งยังอาจพิการ “ เขาพึมพำ
เด็กหนุ่มเร่งเข้าเก็บกวาดอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว
ระหว่างที่รอเครื่องบินมารับ
ชายหนุ่มมองเข้าไปรูท่อเขาพบดวงตาสีชาดสองดวงอยู่ข้างใน เขาเร่งหยิบปืนเลเซอร์ติดลำกล้องออกมา เด็กหนุ่มคุกเข่าหนึ่งข้างที่พื้นแลประทับแก้มที่พานท้ายปืน
“ แม่เ้า “ ปราบร้องลั่น
หนูั์เพศเมียที่มีเต้านมนับร้อยนั่งมองออกมาด้วยเพลิงโทสะ
“ นี่คงเป็ต้นเหตุของกองทัพหนูทั้งหมดสินะ “ เขาพึมพำ
“ ฟิ้ว “ ะุเลเซอร์พุ่งทะยานออกด้วยความเร็วสูง
“ จิ้ด “ มันร้องลั่นก่อนที่จะถูกะุเลเซอร์เจาะเข้ากลางหน้าผาก
“ ตูมม “ หัวของมันะเิออก
“ จบ “ ปราบพึมพำ
เขาเก็บปืนเลเซอร์แลกวาดตามองทั่ว แม้นว่าภารกิจจะจบสิ้นแต่ใจของเขากลับไม่รู้สึกยินดีเลยแม้นแต่น้อย “ คงเพราะมันมากเกินไป “ เขาพึมพำ
“ โฮกกก “ พลันปรากฏเสียงร้องของอสูรร้ายดังลั่น
ปราบวาดมือเรียกปืนเล็กยาวจู่โจมออกมาแลวางปีนกลปราณไว้รอบกาย
“ ครืนน “ ผืนพาราพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง
“ แคร่ก “ สิ่งปลูกสร้างพลันแตกร้าว
“ ตูมม “ สิ่งปลูกสร้างะเิออก เศษหินเศษปูนปลิดปลิวล่องลอยไกล
“ แม่เ้า “ ปราบร้องลั่น
“ หนูั์ตัวผู้ ขั้นแรกระดับหก “ เขาร้องลั่น
“ ยิง “ ปราบร้องออก
“ พรืดดด “ ปืนกลปราณะเิะุปราณออก
“ ฟิ้ว ฟิ้ว “ ห่าะุปราณนับพันนัดพุ่งทะยานเข้าหาหนูั์ตัวผู้อย่างบ้าคลั่ง
“ ตูม ตูม ตูม “ ะุปราณะเิออกเมื่อกระทบเป้าหมาย
“ โฮกก “ หนูั์มันส่งเสียงร้องออกอย่างเ็ป ทั่วร่างของมันเต็มไปด้วยาแเล็กใหญ่
ปราบถอนหายใจออกอย่างแรงแลเก็บอุปกรณ์ลงไป เขาวาดมือเรียกกระบี่สีดำที่พี่สาวของหลอมออกมา
“ วู๊มม “ มวลอากาศรายรอบกระบี่สีดำไหวกระเพื่อม
“ วู๊มม “ ชุดเกราะของเขาถูกเก็บลง
“ จะสู้ทั้งอย่างนี้เลยรึ “ ชายชราสงเอ่ย
“ ไหวมั้ยเนี่ย “ ผอ.ยิ่งพึมพำ