บริษัทรั่วรับกำจัดรัก
ตอน สร้างหลักฐานเท็จ
หลายวันต่อมาสามพี่น้องก็ได้รับงานว่าจ้างจากสาวใหญ่ท่านหนึ่งให้สืบหาชู้รักของสามี หากพวกเค้าสามารถถ่ายรูปหญิงชู้เพื่อให้หล่อนไปฟ้องหย่าได้ก็จะได้รับค่าจ้างถึงสองแสนบาท
ณ.ร้านกาแฟย่านนักธุรกิจใจกลางเมือง
สามพี่น้องกำลังนั่งจิบกาแฟเย็นโดยที่ทุกคนต่างก็สวมแว่นตาดำหนาเตอะ
"ให้หนูใช้พลังจิตไหม" จีด้าถามขณะคาบหลอดดูดชาเขียวปั่นดังปื่ด! ๆ
"ไม่ต้อง งานง่ายๆ" เจไดตอบและหันซ้ายเหลียวขวาอย่างมีพิรุธ
"ใช่ ๆ แค่ถ่ายรูปเอง ไม่ต้องทำให้เลิกกันด้วย งานง๊าย ง่าย" จูดี้เสริม สองมือเธอถือกล้องไว้บนขาขาวๆ
ติ๊งต่อง! จู่ๆนักธุรกิจใหญ่ร่างท้วมก็เดินเข้ามาในร้านกาแฟสด เค้าสวมสูทดำและมาเพียงคนเดียว
แป๊บ ๆก็มีชายหนุ่มอีกคนตามมานั่งตรงข้ามกับหนุ่มใหญ่ เค้าดูเหมือนนักศึกษาที่เพิ่งเรียนจบและมาทำงานที่แรก
หนึ่งวันผ่านไป
สองวันผ่านไป
สามวันผ่านไป
"อะไรวะ มาแต่ผู้ชาย หรือว่าเค้าไม่ได้มีชู้" เจไดบ่นขณะมานั่งแอบมองนักธุรกิจใหญ่ที่ร้านกาแฟเ้าเดิม
"นั่นสิ หรือว่าเมียเค้าแค่อยากได้เงินฟ้องร้องเลยอยากให้เค้ามีชู้" จูดี้เสริม
ทั้งคู่เอามือท้าวคางและเหล่ตามองนักธุรกิจที่คุยเื่งานกับหนุ่มจบใหม่อย่างช่ำชอง ทั้งคู่ตอบโต้กันเื่เศรษฐกิจได้อย่างเฉียบขาด
"เอางี้ สุมหัวมา" จีด้าน้องเล็กเอ่ยแล้วก้มหัวมองโต๊ะ เจไดกับจูดี้ก็ก้มเอาหัวลงมาชนกับน้องแบบสุมหัวกระซิบ
"ไหนๆตอนนี้เราก็ยากจนแล้วใช่ไหมล่ะ ชักคะเย่อไม่ถึงหลังน่ะ" จีด้าเอ่ย
อือ! ๆ เจไดกับจูดี้พยักหน้า
"งั้นเราก็สร้างหลักฐานเท็จไปเลยสิ แค่ถ่ายรูปแล้วรับตัง ง่ายๆไง" จีด้า
"ทำยังไงล่ะ" จูดี้
"พี่ก็ไปอ่อยเค้าไง ทำตัวเป็เมียน้อยเค้าไปเลย เดี๋ยวเอาเข้าโรงแรมให้ได้แล้วถ่ายรูปก็ชิ่งหนีออกมา" จีด้าเอ่ยแผนการชั่วร้าย
"เออพี่ก็สวยซะด้วยสิ น่าจะได้ผลนะ" จูดี้ตอบ
"บ้า ถ้ามันทำอะไรน้องล่ะ พี่หวงนะ" เจไดรีบเบรค
"พี่เจไดก็เข้าไปแอบอยู่ในห้องก่อนแล้วรอถ่ายรูปไง โถ่วแค่นี้คิดไม่ได้แล้วจะรวยหุ้นได้ยังไง" จีด้าตอบ
"ก็ได้ ๆ" เจไดพยักหน้า
"ถือว่าเราไม่ได้ทำหลักฐานเท็จ เพราะถ้าไปอ่อยแล้วเค้าไม่นอกใจก็ไม่ผิด แต่ถ้าเค้าจะทำอะไรคนสวยแบบพี่ก็ถือว่านอกใจเมียตัวเองไง" จูดี้บรรยาย
"ใช่ๆ เจตนาคือบาป แค่คิดจะนอกใจก็ต้องโดนแล้ว" จีด้าเสริม
เช้าวันต่อมา
เจไดขึ้นไปเปิดห้องโรงแรมใกล้ๆร้านกาแฟและแอบซ่อนอยู่ในตู้ผ้าข้างๆเตียงนอน เปิดแง้มบานประตูตู้ไว้นิดนึงและตั้งกล้องแอบถ่าย
"โรงแรมนี้มีแมวรึเปล่าน๊า" จีด้าเดินเล่นตรงบันไดหนีไฟ ทั้งสามพี่น้องต่างก็สวมสมอล์ทอร์คซ่อนไว้ที่หูข้างขวาและประชุมสายคุยกันอยู่
ณ.ร้านกาแฟ
วันนี้หนุ่มนักธุรกิจใหญ่เดินเข้าร้านมาคนแรกเช่นเคยส่วนหนุ่มจบใหม่ยังไม่มา
แฮ่ก! ๆ ๆ จูดี้วิ่งเข้ามายืนเหงื่อโชกในร้านด้วยชุดสปอร์ตบราและกางเกงโยคะที่ฟิตรัดรูปจนเห็นลำขาอวบและตูดงอนเซ็กซี่ เสื่อผ้าทั้งหมดเป็สีชมพูตัดกับผิวกายที่ขาวโพลนได้อย่างน่ามอง ทำเอาทั้งผู้ชายผู้หญิงในร้านแอบมองจูดี้กันหมด
คนสวยเดินผ่านหนุ่มใหญ่ไปสั่งกาแฟร้อนแล้วเดินกลับมาแกล้งสะดุดโต๊ะนักธุรกิจใหญ่
โครมม! โอ๊ย! จูดี้แกล้งล้มและเอากาแฟรดหน้าอกตัวเอง เธอลืมนึกไปว่ามันร้อนจึงปวดแสบปวดร้อนและร้องออกมาด้วยความเจ็บจริงๆ
"เป็อะไรไหมครับคุณ" หนุ่มใหญ่รีบลงมาพยุงร่างเซ็กซี่ให้ยืนขึ้น
"โอ๊ย! หน้ามือค่ะ จะเป็ลม" จูดี้เอนตัวลงมาซบหน้ากับอกหนุ่มใหญ่ เค้ารีบกอดเธอไว้เพราะกลัวจะล้มลงอีก
"ไปโรงพยาบาลไหมครับ ผมเรียกรถให้" หนุ่มใหญ่กระซิบหู
"ไม่ต้องค่ะ รบกวนพาไปส่งที่ห้องก็พอ"
"ได้ไหมคะ" จูดี้กระซิบหูหนุ่มใหญ่จนเค้าขนลุกซู่
ห้านาทีต่อมาหนุ่มสูทดำก็ประคองสาวชุดชมพูพิงค์เข้ามายังโรงแรมที่จูดี้หลอกว่าเป็ห้องพักของเธอ
เมื่อเข้ามาในห้องจูดี้ก็เดินดุ่มๆเข้าห้องนอนและแกล้งเป็ลมล้มหงายหลังลงมานอนแผ่หราบนเตียง
"คุณครับ! คุณ คุณเป็อะไรไหม" หนุ่มใหญ่รุ่นพ่อรีบมานั่งที่ขอบเตียงและเอากระดาษเอกสารมาพัดวีใบหน้าสวย เค้าเรียกและปลุกจูดี้โดยไม่แตะเนื้อต้องตัวเธอเลย
"เอายังจีด้า" เจไดพูดสายผ่านสมอล์ทอร์ค
"ยัง รอให้เค้าจับเนื้อต้องตัวพี่จูดี้ก่อน" จีด้าตอบขณะยืนกางแขนหลับตาอยู่หน้าน้ำพุชั้นดาดฟ้าของโรงแรม
ผ่านไปสิบนาทีจูดี้เกิดหลับจริงๆบนเตียง ทว่าหนุ่มใหญ่กลับไม่ทำอะไรเธอ เค้าเดินออกไปยืนโทรศัพท์หาลูกน้องอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเพื่อรอเธอฟื้น
"ทำไมมันไม่คิดอะไรแบบนั้นวะ เหงื่อออกตูดแล้วเนี่ย" เจไดบ่นขณะนั่งเหงื่อแตกพลั่กอยู่ในตู้ผ้า
"เดี๋ยวนะ ใช้หมองแปบ" จีด้าหลับตาและเอานิ้วชี้สองข้างจิ้มขมับตัวเอง
"ชิฟหายแล้วพี่ เค้าไม่ได้ชอบผู้หญิง" จีด้า
"ยังไงนะ" เจได
"ก็หมายถึงว่าเค้าชอบผู้ชาย" จีด้า
ห๊ะ! จูดี้ได้ยินก็ใลุกนั่ง
"ต้องพี่เจไดแล้วหละ" จูดี้เอ่ยแล้วลุกจากเตียงเดินไปห้องนั่งเล่น
"ลุงคะ หนูหายแล้ว ขอออกไปหาอะไรกินหน่อยนะ เอ้อ เดี๋ยวลุงค่อยกลับนะคะ พอดีพี่ชายหนูอยากจะขอบคุณลุง เค้าบอกว่ามีรางวัลจะให้น่ะค่ะ"
ห๊ะ! ลุงนักธุรกิจงง จูดี้กลับเดินหนีออกจากห้องพักไปดื้อๆ
"เอาเร็ว ออกไปยั่วสิพี่เจได" จีด้าเอ่ยผ่านสาย
"เร็วสิพี่ เพื่อเงิน นึกไว้เพื่อเงิน" จูดี้เสริม
"อ้าวงี้เลยเหรอ ถ้าเค้าทำอะไรเสียๆหายๆกับพี่ล่ะ จะทำยังไง" เจไดตอบ
"ไม่เป็ไรหรอก ผ่านผู้ชายมาหนูก็ยังรักพี่ ฮ่า! ๆ ๆ ถ้าผู้หญิงไม่ได้นะหนูหวง" จูดี้ตอบ
"เร็วสิ เค้าลุกยืนแล้ว รีบไป ถอดเสื้อเลย ทำเหมือนว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆไง" จีด้าพูดเหมือนตาเห็น
"ก็ได้วะ แม้ง เป็ทาสก็แล้ว นี่ให้เป็เกย์อีก แม่ง ๆ ๆ " เจไดบ่นขณะเดินออกจากตู้ผ้าแล้วยืนถอดเสื้อจนเหลือแต่กางเกงใน
แอ๊ดดด! หนุ่มนักธุรกิจยืนหน้าห้อง กำลังจะเปิดประตูออกไป
"เดี๋ยวครับลุง เอ้ยพี่คนหล่อ" เจไดวิ่งมายืนเกาะโซฟาโดยนุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวและสวมเเว่นตาที่มีกล้องจิ๋วซ่อนเอาไว้ด้วย
อึก! นักธุรกิจใหญ่กลืนน้ำลายเหนียวลงคอขณะมองกล้ามท้องซิกแพคที่นูนแน่นเป็ลอนๆของเจได เค้าค่อยๆก้าวเท้าเดิยย่างมาหาร่างล่ำๆราวกับโดนมนต์สะกดจนไร้สติ
ครู่เดียวหนุ่มใหญ่ก็เดินมาหายใจรดหน้าเจได เค้าเอาสองมือลูบละเลงกับกล้ามท้องแล้วเอ่ยปากเสนอการเลี้ยงดูปูเสื่อ
"ไปอยู่กับพี่ไหม พี่ให้ตังใช้เดือนละล้าน"
"อ่ะ เอ่อ เป็ล้านเลยเหรอเพ่" เจไดหลุดปากลั่น
"สติ ๆ ถ่ายรูป รีบๆถ่ายรูป" สองพี่น้องจูดี้จีด้าช่วยกันเอ่ยผ่านสายสนทนาเพื่อเรียกสติพี่ชาย
แช๊ะ! ๆ ๆ เจไดรีบเอานิ้วกดขาแว่นตาเพื่อถ่ายรูป
พรื่ดดด! ๆ ๆ มือนักธุรกิจใหญ่เริ่มลูบลงต่ำกว่ากล้ามท้องและสะดือ มันเกือบจะซุกขอบผ้าขนหนูขาวลงมาที่หว่างขาเจไดอยู่แล้ว
"อ๊าค ผมไม่เอาหรอกเพ่ เป็ล้านผมก็ไม่เอา ไปดึกว่า" เจไดวิ่งออกจากห้องโรงแรมทั้งๆที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูกับกางเกงใน
"เดี๋ยวสุดหล่อ รอพี่ก่อน"
"สองล้านก็ได้"
"สามล้านก็ได้"
"สะ สะ สามล้านเลยเหรอเพ่" เจไดเหลียวหลังะโถามทั้งๆที่กำลังวิ่งลงบันไดจากชั้นสามสิบ
"รอก่อน พี่ยอมเลิกกับพนักงานใหม่เลย พี่เอาน้องคนเดียวรักเดียวใจเดียว โอเคไหมรอพี่ก่อน"
หนุ่มใหญ่วิ่งกวดหลังตามลงมาต้อยๆ
283
