หยุดเวลาไว้ที่เธอ

“หนังสนุกดีเนอะ โหพระเอกโครตเก่งเลยอะ”น้ำรินพูดเสียงแจ้วๆ ไม่หยุด ขณะที่เดินออกมา เมื่อคิดได้ก็หยุดยืนตรงหน้า สายไหมกับภาคิม

”เออ คือแล้วไงต่อดีพิพิม”น้ำรินกระซิบเพื่อนขอความคิดเห็น

ไม่รอให้ใครเอ่ยถามอะไร ภาคิมก็พูดขึ้นมา

”ไหมกลับกับพี่”ภาคิดพูดขึ้นหันไปที่สายไหม

แฮๆ ปกติก็พูดน้อยอยู่แล้วเจอแบบนี้รุ่นพี่ยิ่งพูดน้อยไปใหญ่ ในความรู้สึกน้ำริน

”อ้า ค่ะ ไปเถอะPP พิพิม”น้ำรินรีบดึงแขนเพื่อน

”พี่มีสิทธิ์อะไร ให้ไหมไปกับพี่”PPหมดความอดทน พูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ 

เอาแล้ววววว เอาาาาแล้วววน้ำริน กับพิพิม หน้า.ซีดตามกัน มองหน้ากันเลิกลัก

“ไหม”สายไหมกำลังจะเอยปากพูด ก็มีเสียงหนึ่งลอยมาแต่ไกล

”คิมค่ะ. คิม”ทุกคนหันไปตามเสียงหวานๆ ที่ดังขึ้นอีกด้านนึง

     ภาพที่เห็นคือผู้หญิงหน้าตาหวานๆ หุ่นบางๆ ผมยาวสีดำรับกับใบหน้าที่เล็ก แต่งตัวเรียบร้อย อ่อนหวาน เธอเดินมาพร้อมกับ ผู้หญิงวัยกลางคน แต่งตัวดีด้วยผ้าไหม ผมทรงคุณนาย

ภาคิมยืนนิ่งไม่ไหวติงเมื่อเห็นคนทั้งคู่

หญิงสาวผมดำ หน้าหวานก้าวมาควงแขนภาคิม พร้อมรอยยิ้มที่ละมุนละไม 

“สวัสดีครับคุณอา” 

เมื่อภาคิมยกมือไหว้ ทุกคนที่ยืนอยู่ต่างก็ยกมือสวัสดีตามกัน 

“สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ”

”ไหว้พระเถอะลูก”คุณนายที่แต่งตัวดูดี หรูหรา ยิ้มให้กับทุกคน

”พ่อคิมมาทำอะไรหรอลูก ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยแวะไปหาอาเลย อาก็หลงถามหากับลูกแพรทุกวัน หรืองานยุ่งลูก”

คุณหญิงญานีเอ่ยถามชายหนุ่มโดยขณะที่พูดแนะนำความสำคัญของลูกสาว 

     เธอสองคนแม่ลูกรู้ว่าภาคิมมาที่ห้างสรรพสินค้า เพราะคุณหญิงส่งคนไปสืบทุกอย่างมาแล้ว จนรู้ละแคระละคาย กลัวว่า ว่าที่คู่หมั่นคู่หมายลูกสาวอย่างภาคิมจะหลุดมือ เธอรู้ว่า เด็กผู้หญิงที่ยืนตรงหน้า เป็๞น้องสาวของเพื่อนรักของแฟนลูกสาว 2คนแม่ลูกเลยแสร้งว่าเจอชายหนุ่มแบบบังเอิญ

“ครับ”ภาคิมตอบสั้นๆ หันไปดึงมือลูกแพรออก จนเธอหน้าเหวอไป

ภาคิมหันไปมองหน้าสายไหม พบว่าสายไหมก็มองมาที่เขาพอดี 

“ละนี่ จะไม่แนะนำน้องๆให้ลูกแพรรู้จักหน่อยหรอค่ะ”ลูกแพรแก้เขินที่ถูกเขากระทำแบบนี้เอ่ยถาม และยื่นมือไปจับแขนชายหนุ่ม

”พวกผมเป็๞รุ่นน้องหลานรหัส พี่ภาคิมครับ ผมชื่อPP ส่วนนี่ก็ สายไหม พิพิม น้ำรินครับ” PPไม่รอช้าเอ่ยแนะนำทุกคนแทน หลังจากเห็นพวกเธอนิ่งตะลึงอยู่

”อ้อ ที่แท้ก็หลานรหัส”ลูกแพรพูดออกมาโดยที่สายตาจ้องไปที่สายไหมนิ่ง สายไหมสบตาเธอเช่นกัน 

“งั้นพี่ขอแนะนำตัวก่อนเลย พี่ชื่อลูกแพรค่ะ เป็๞—แฟน—ภาคิม”ลูกแพรพูดโดยเน้นไปที่คำว่าแฟนอย่างจงใจ 

       ภาคิมหน้าบึ้งตึงขึ้นมากับการแนะนำตัว อย่างจงใจของลูกแพร ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอจงใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังโอ้อวด 

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวน่ะครับคุณอา”เขาเอ่ยตัดบท ด้วยความโกรธปี๊ดขึ้นมา ก้าวดึงมือสายไหมเดินออกจากวงไปปุบปับ โดยมีสายตาของทุกคนที่มองตามหลัง

คุณหญิงญานีจับมือลูกสาวแน่น ลูกแพรฝืนยิ้ม จนกระทั้ง พวกน้ำรินขอตัวกลับ เธอน้ำตาไหลอาบแก้ม 

“นิ่งไว้ลูก นิ่งไว้ อย่างน้อยเราก็ได้เห็นหน้าเด็กคนนั้น อย่างน้อยเด็กนั้นก็รู้ว่าหนูเป็๞ใครลูก”คุณหญิงปลอบประโลมลูกสาว เมื่อเห็นลูกแพรกำมือแน่น

คุณหญิงสือประวัติสายไหมมาหมด รู้หมดว่าเธอพึ่งกลับมาจากต่างประเทศ ตอนที่รู้ว่านามสกุลเดียวกับ ณภัทรก็ว่าแปลกใจแล้ว และยิ่งเป็๞น้องสาว ณภัทร 2คนแม่ลูกก็แปลกใจเข้าไปใหญ่เพราะลูกแพรไม่เคยเห็น ณภัทรมีน้องสาว

—-เธอไม่สนอะไรทั้งนั้น ต่อให้เป็๞ใครหน้าไหนลูกแพรก็ไม่สน—-