ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ตอนที่ 18[สัตว์อสูรก็อบลิน ระดับ 24 เตรียมจู่โจม !!]เสียงของระบบดังแจ้งเตือนในหัวของจันทร์วาดก่อนจะมีตัวประหลาดสีเขียวพุ่งออกมากี้ !! เจ้าตัวประหลาดพุ่งออกมาจากในพุ่มไม้มันจะกระโดดแทงมีดในมือใส่จันทร์วาดแต่มีหรือจันทร์วาดจะพลาดโดนมันแทงง่ายๆผัวะ !! ตู้ม !! ก่อนที่จันทร์วาดจะถูกมันแทงเธอก็ถีบสวนมันกลับไปก่อนแถมจุดที่เธอเล็งเอาไว้ยังเป็นตรงคอหอยด้วยร่างของมันกระเด็นไปชนกับก้อนหินที่อยู่ริมทางเลือดของมันลดไปครึ่งหลอดทันทีที่ถูกจันทร์วาดโจมตี“ตัวเหี้ยอะไรเนี่ยน่าเกลียดชิบหาย !!” จันทร์วาดมองเจ้าตัวที่พึ่งถูกเธอถีบกระเด็นไปด้วยสีหน้าขยะแขยงแน่นอนเสียงในหัวมันแจ้งเตือนเธอว่าเจ้าตัวที่พึ่งจะถีบไปนั้นคือก็อบลินแต่เธอไม่รู้จักว่าก็อบลินคือตัวอะไรกี้ !! เจ้าก็อบลินที่โดนจันทร์วาดถีบไปลุกขึ้นมาใหม่อีกครั้งก่อนจะพุ่งใส่เธอแบบโง่ๆไม่รอช้าเธอรีบจัดการมันซ้ำทันทีผัวะ !! จันทร์วาดหมุนตัวเตะเข้าไปที่คอเจ้าก็อบลินจนมันกระเด็นกลับไปทันทีคอของมันที่ถูกเตะหมุนกลับไปด้านหลังเลือดของมันลดหมดหลอดทันทีตุ่บ !! ร่างของมันหล่นลงและนอนแน่นิ่งกับพื้นมีเหรียญทองสามสิบกว่าเหรียญหล่นลงมา“ไม่เก็บได้มั้ยวะเนี่ย” จันทร์วาดทำหน้าขยะแขยงแต่สุดท้ายเธอก็เดินไปเก็บเหรียญทองที่ดรอปลงมาเข้ากระเป๋ามิติไปและไม่กี่นาทีต่อมาร่างของก๊อบลินก็ค่อยๆสลายไป“อย่าบอกนะว่าแถวนี้มีแต่ไอ้ตัวน่าเกลียดนี่ให้จัดการย้ายที่ดีไหมเนี่ย” จันทร์วาดอดพูดขึ้นมาไม่ได้ระหว่างที่จันทร์วาดกำลังลังเลอยู่ว่าจะย้ายที่เก็บระดับดีมั้ยจู่ๆก็มีเสียงกรีดร้องดังมาจากที่ไหนสักแห่งไม่ไกลกรี๊ด !!!!!!!!!!!!“เสียงเด็กผู้หญิง !!” จันทร์วาดอุทานออกมาด้วยสัญชาตญาณความเป็นแม่เมื่อได้ยินเสียงเด็กร้องเธอก็รีบพุ่งไปยังต้นเสียงนั่นทันทีและเมื่อจันทร์วาดวิ่งมาพบต้นเสียงเธอก็พบกับเด็กหญิงตัวเล็กอายุน่าจะไม่ถึงสิบขวบคนหนึ่งกำลังถูกก็อบลินสามตัวลุมล้อมอยู่เด็กผู้หญิงคนนั้นมีสีหน้าตื่นกลัวเป็นอย่างมาก“กรี๊ดช่วยด้วย !!” เด็กผู้หญิงคนนั้นกรีดร้องออกมาเมื่อก็อบลินตัวหนึ่งจ้วงมีดแทงใส่เธอจันทร์วาดไม่รอช้าพุ่งเข้าไปช่วยทันทีผัวะ !! ตู้ม !! โคร่ม !! พลั่ก !! จันทร์วาดพุ่งเข้าไปจัดกระบวนท่าคาราเต้ชุดใหญ่ใส่ก็อบลินพวกนั้นไม่ถึงนาทีก็อบลินสามตัวก็กลายเป็นศพทิ้งเอาไว้แต่เหรียญทองกองนึง“หนูไม่เป็นอะไรนะพ่อแม่หนูปล่อยเข้ามาเล่นคนเดียวได้ไงเนี่ย” จันทร์วาดเดินเข้าไปถามเด็กคนนั้นเธอหงุดหงิดเป็นอย่างมากที่พ่อแม่อนุญาตให้เด็กขนาดนี้เข้ามาเล่นเกมส์คนเดียวแต่ก่อนที่เด็กผู้หญิงที่เธอช่วยเอาไว้จะได้ตอบอะไรก็มีเสียงของระบบดังขึ้นในหัว[ผู้เล่นพบเด็กหญิงหลงทาง !!]หือหมายความว่าเด็กนี่ไม่ใช่ผู้เล่นงั้นเหรอ จันทร์วาดคิดในใจเมื่อได้ยินเสียงของระบบ“เอ่อ...คือว่าขอบคุณท่านจอมยุทธมากค่ะที่ช่วยหนูเอาไว้” เด็กผู้หญิงพูดออกมาก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นยืนแต่ดูเหมือนขาเธอจะบาดเจ็บพอเธอลุกขึ้นมาเธอก็ล้มลงไปอีกครั้งตุ่บ !! ร่างของเธอล้มลงไปนั่งกับพื้น“บาดเจ็บเหรอหนู” จันทร์วาดถาม“ค่ะดูเหมือนขาหนูจะแพลงถ้าไม่เป็นการรบกวนท่านจอมยุทธพาหนูไปส่งที่กระท่อมของท่านปู่ได้หรือไม่” เด็กผู้หญิงตอบพลางขอร้องจันทร์วาด[ผู้เล่นได้ครับเควสพาเด็กหญิงหลงทางไปส่งให้ถึงกระท่อมลึกลับกลางป่าผู้เล่นต้องการจะรับเควสหรือไม่ ตกลง/ยกเลิก]จันทร์วาดได้ยินเสียงของระบบดังขึ้นในหัวอีกครั้งเธอตกลงไปทันทีเพราะถึงแม้เด็กผู้หญิงคนนี้จะไม่ใช่ผู้เล่นแบบเธอแต่ด้วยสัญชาตญาณความเป็นแม่จะปล่อยให้เด็กตัวแค่นี้อยู่กลางป่าคนเดียวได้อย่างไร“ได้สิป้...พี่จะพาหนูไปส่งเองพี่ชื่อจันทร์วาดนะหนูชื่ออะไร” จันทร์วาดพยักหน้าก่อนจะถามชื่อเธอ“หนูชื่อเปาเปาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะท่านจันทร์วาด” ที่แท้เด็กผู้หญิงคนนี้ก็ชื่อเปาๆนั่นเอง“ขึ้นหลังพี่มาเดี๋ยวจะพาไปส่งฟ้าจะมืดแล้วด้วยสิ” จันทร์วาดหันหลังให้“รบกวนด้วยค่ะท่านจันทร์วาด” เปาเปาพยักหน้าก่อนจะเกาขึ้นขี่หลังของจันทร์วาด“เอาล่ะบอกทางมาเลยต้องไปทางไหน” จันทร์วาดถามทาง“ทางนั้นค่ะ !!” เปาเปาชี้ไปในป่าจันทร์วาดจึงออกเดินไปตามที่เธอบอกทันที“ว่าแต่ทำไมหนูเปาเปาถึงมาอยู่ในป่าแบบนี้คนเดียวล่ะพ่อแม่ผู้ปกครองทำไมไม่มาด้วย” จันทร์วาดสงสัย“พ่อแม่หนูตายไปหมดแล้วค่ะหนูอาศัยอยู่กับท่านปู่สองคนในป่า...ตอนนี้ท่านปู่กำลังป่วยหนูเลยออกมาหาสมุนไพรกลับไปต้มให้ท่านปู่กินระหว่างทางที่จะกลับดันเจอกับพวกก็อบลินเสียก่อนถ้าไม่ได้ท่านจันทร์วาดช่วยหนูคงไม่ได้กลับไปหาท่านปู่แล้ว” เปาเปาอธิบายว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ในป่าแบบนี้“งั้นเหรอ” จันทร์วาดพยักหน้าเข้าใจไม่นานเปาเปาก็บอกทางพาจันทร์วาดมาพบกับกระท่อมกลางป่าลึกหลังหนึ่งแอ๊ด !! จันทร์วาดถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปทันทีเมื่อเข้าไปในกระท่อมก็พบชายชราคนหนึ่งนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงไม้ไผ่ใบหน้าของชายชราคนนั้นแทบจะไม่มีสีเลือด“ท่านปู่ !!” เปาเปาตะโกนเรียกปู่ของเธอก่อนจะพยายามปีนลงจากหลังจันทร์วาด“ใจเย็นยัยหนูบาดเจ็บอยู่อย่าซ่ามากนัก !!” จันทร์วาดจับขาเธอเอาไว้ไม่ให้เธอปีนลงมาจันทร์วาดปรี่เข้าไปดูอาการของชายชราคนนี้ทันทีก่อนจะทาบมือลงไปบนหน้าผากชายชราคนนี้“ตัวร้อนจี๋เลย” จันทร์วาดอุทานออกมา“นี่ค่ะท่านจันทร์วาดสมุนไพรรีบเอาไปต้มเร็วค่ะ” เปาเปาหยิบสมุนไพรที่เก็บออกมาจากในอกเสื้อของเธอหมับ !! จันทร์วาดรับต้นสมุนไพรมาจากเปาเปา[คุณได้รับสมุนไพรลดความร้อน 1 ต้น]“เดี๋ยวหนูจะบอกเองค่ะว่าต้องต้มยังไง” เปาเปาพูด“ได้ลงจากหลังพี่ก่อนแล้วกันนั่งรอข้างๆปู่ของเธอนี่แหละ” จันทร์วาดพยักหน้า“ใช้หม้อตรงนั้นใส่น้ำสะอาดลงไปสามส่วนสี่ของหม้อเด็ดเอาแต่ใบของสมุนไพรลดความร้อนนั่นลงไปที่เหลือก็ต้มจนน้ำเดือดรอให้น้ำงวดลงไปจนเหลือหนึ่งส่วนของหม้อค่ะ” เปาเปาบอกว่าต้องทำอย่างไรบ้าง“เข้าใจแล้ว” จันทร์วาดรีบไปจัดการตามที่เปาเปาบอกทันทีครึ่งชั่วโมงต่อมาจันทร์วาดเทยาออกมาจากหม้อใส่ไว้ในชามก่อนจะค่อยๆป้อนมันใส่ปากของชายชราที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงไม้ไผ่โดยมีเปาเปานั่งเป็นห่วงไม่ห่างอยู่ข้างๆทันทีที่ยาในถ้วยถูกป้อนจนหมดสีหน้าของชายชราก็มีเลือดฝาดทันที“อืม...” เสียงชายชราครางเบาๆในลำคอก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมา“ท่านปู่ !!!” เปาเปาร้องออกมาอย่างดีใจโผเข้ากอดปู่ของเธอทันทียาห่าอะไรวะได้ผลเร็วชิบหาย !! จันทร์วาดได้แต่คิดในใจ (ไรท์ : นี่มันเกมส์อีป้า)“เปาเปาหลานช่วยปู่ไว้งั้นเหรอ !!” ชายชราที่พึ่งจะลืมตาขึ้นมาพูดก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง“เปล่าค่ะท่านปู่เป็นท่านจันทร์วาดต่างหากที่ช่วยท่านปู่เอาไว้” เปาเปาส่ายหน้า“ท่านจันทร์วาด ??” ชายชราทำหน้างงก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าภายในกระท่อมของตนยังมีคนอื่นอยู่อีกด้วย[ผู้เล่นได้พบกับฮัวโต๋]“ท่านจอมยุทธท่านชื่อจันทร์วาดสินะข้าฮัวโต๋ขอบใจท่านมากที่ช่วยข้าเอาไว้” ชายชราคนนี้ชื่อฮัวโต๋“เอ่อ...ไม่ค่ะฉันแทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย” จันทร์วาดพูด“ไม่จริงนะคะท่านปู่ท่านจันทร์วาดน่ะช่วยไว้ตั้งเยอะทั้งช่วยข้าจากก็อบลินไหนจะช่วยต้มยาให้ท่านปู่อีก” เปาเปาพูด“ท่านไม่ต้องเกรงใจไปท่านจันทร์วาดข้าฮัวโต๋จะตอบแทนท่านเองท่านสนใจจะเรียนรู้วิชาปรุงยาจากข้าหรือไม่” ฮัวโต๋พูด“วิชาปรุงยา ???” จันทร์วาดทำหน้างง[ผู้เล่นได้รับเควสลับเรียนรู้สกิลปรุงยาจากฮัวโต๋ต้องการเรียนรู้หรือไม่ ตกลง/ยกเลิก]อะไรเนี่ยได้เควสลับงั้นเหรอ !!จันทร์วาดคิดในใจเมื่อได้ยินเสียงระบบบอกว่านี่คือเควสลับ“ท่านจันทร์วาดเรียนกับท่านปู่เถอะนะคะท่านปู่น่ะเก่งมากเลยนะคะ” เปาเปาเมื่อเห็นจันทร์วาดเงียบไปก็พูดขึ้นมาและยื่นมือมากระตุกแขนเสื้อเธอ“เอ่อ...ก็ได้เรียนก็เรียน” จันทร์วาดที่เห็นว่าเปาเปาอยากให้เรียนจึงตอบตกลงไป“เย้ท่านจันทร์วาดตกลงแล้ว !!” เปาเปาร้องออกมาอย่างดีใจเมื่อเห็นจันทร์วาดตกลง“เอาล่ะเปาเปาเจ้าลงไปก่อนแล้วช่วยเตรียมอาหารให้ปู่หน่อยปู่ยังรู้สึกไม่ค่อยมีแรง” ฮัวโต๋พูด“เดี๋ยวก่อนเปาเปายั.....” จันทร์วาดกำลังจะบอกว่าเปาเปายังบาดเจ็บอยู่แต่เธอยังพูดไม่ทันจบประโยคก็ต้องอ้าปากค้างเพราะเปาๆกระโดดลงมาจากร่างของฮัวโต๋แล้วก็วิ่งไปหยิบข้าวของมาเตรียมอาหารทันทีเห้ยอะไรวะไม่ถึงชั่วโมงเลยขาแพลงหายแล้วเรอะ !! จันทร์วาดอุทานอยู่ในใจ“ท่านจันทร์วาดคืนนี้ก็พักสักคืนก่อนนะแล้วพรุ่งนี้ข้าหายดีค่อยมาเรียนกัน” ฮัวโต๋พูดก่อนจะหลับตาลงและหลับไปทันที“เฮ้อ...สรุปต้องค้างในป่าสินะนึกว่าจะได้กลับเข้าเมืองไปนอนเตียงนุ่มๆเสียอีก” จันทร์วาดถอนหายใจออกมาก่อนจะตัดสินใจเดินไปช่วยเปาเปาทำอาหารเพราะจะปล่อยให้เด็กอายุไม่ถึงสิบขวบทำอาหารให้ตัวเองกินก็รู้สึกแปลกๆซึ่งจันทร์วาดไม่รู้เลยว่าเควสลับนี่ยังไม่เคยมีคนพบมาก่อนเพราะจะเจอเปาเปาที่ออกมาหาสมุนไพรกลับไปรักษาฮัวโต๋ได้นั้นจะต้องเจอก่อนพระอาทิตย์ตกดินครึ่งชั่วโมงเท่านั้นซึ่งผู้เล่นแทบจะทุกคนนั้นเลือกที่จะกลับเข้าเมืองก่อนที่พระอาทิตย์ตกดินอยู่แล้วเพราะสัตว์อสูรตอนกลางคืนมันโหดกว่าตอนกลางวันและหนึ่งปีในเกมส์ฮัวโต๋จะป่วยแค่ไม่กี่วันเท่านั้นนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ยังไม่มีผู้เล่นคนไหนเลยที่มาพบเควสลับนี่จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 พบเควสลับ !!

นิยายแนะนำ

ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 พบเควสลับ !!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้