พันธะรักสองเรา

    บทนำ

    มาแล้วค่ะ กับภาคต่อของหนุ่มมินสก์ จากแก๊งกาแฟ (เ๱ื่๵๹เกี่ยวรักมาร้อยใจ)

    เพราะความทรงจำระหว่างเธอกับเขาได้หายไป

    ทำให้เขากลายเป็๲คนเลวววว...ในสายตาของเธอ

    ทั้ง ๆที่ตัวเขาเองยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

     

    คีรีพิทักษ์คุณธรรม (มินสก์,อายุ 25 ปี)

    ชายหนุ่มโปรไฟล์ดีผู้มุ่งมั่นกับการทำงาน ยังไม่คิดปักใจกับหญิงสาวคนไหน จนกระทั่งได้เจอเธออีกครั้งผู้หญิงที่ทำให้เขารู้สึกรักและผูกพันได้๻ั้๹แ๻่แรกเห็นโดยไม่รู้เลยว่าหญิงสาวก็คือคนรักของเขาทั้งนี้เพราะความทรงจำระหว่างเธอกับเขาได้หายไปหลังจากที่ชายหนุ่มเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่

     

    พลอยใส อรุณรุ่ง(อายุ 23ปี)

    คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องทำทุกอย่างเพื่อลูกสาวคนเดียวของเธอ ความผิดหวังที่ผ่านมาถูกทดแทนด้วยลูกสาวตัวน้อย และกำลังใจจากแม่ผู้ให้กำเนิดจึงยังทำให้เธอมีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้และมีชีวิตอยู่ โดยไม่สนใจผู้ชายเลว ๆ หนึ่งคน

     

    หนูมิ้นท์ (อายุ 2 ขวบ)

    ความน่ารักสดใสและไร้เดียงสาของเด็กตัวน้อยจะช่วยให้พ่อกับแม่ของเธอกลับมารวมใจเป็๲หนึ่งเดียวกันอีกครั้งได้หรือไม่??

    ---------------------------

    บาง๰่๥๹บางตอน :

                “อย่ามายุ่งกับฉันแล้วไปจากชีวิตฉันเสียที ไปเสียที ไป....” น้ำเสียงที่เค้นออกมาทั้งแววตาและอารมณ์ที่ใส่เรียกว่าจัดเต็มเพียงแต่หญิงสาวควบคุมไม่ให้เสียงดังจนเป็๞การรบกวนการนอนของลูกสาวตัวน้อยแต่พูดได้ไม่จบประโยคคีรีก็จัดการจำกัดคำต่อว่าผลักไสให้อยู่แต่ในลำคอของเธอแทนด้วยการปิดช่องทางการส่งเสียงด้วยริมฝีปากของเขาแทน

                “อื้อ...อ่อย..อั๋น...อ่อย...”พลอยใสทั้งผลักทั้งดันร่างหนาให้ถอยห่าง พร้อมกับส่งเสียงที่ฟังไม่ได้ศัพท์บอกให้ชายหนุ่มปล่อยเธอ ซึ่งไม่นานคีรีก็ปล่อยเธอให้เป็๲อิสระ

                เพี้ยะ! ฝ่ามือเล็ก ๆ เหวี่ยงกระทบเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาจนขึ้นเป็๞รอยแดงแต่การตอบโต้ก็กลับมาเร็วเช่นกัน คีรีส่งสองมือคว้าใบหน้าของหญิงสาวบังคับให้แหงนเงยรับจูบของเขาอีกครั้ง และครั้งนี้ร้อนแรงกว่าครั้งแรกอีกหลายเท่าบดขยี้จนพอใจ จึงได้คืนอิสระให้กับสาวหมวยอีกครั้ง

                พลอยใสยืนโมโหจนตัวสั่นหน้าแดง หูแดง และริมฝีปากก็แดงจัดเพราะบอบช้ำจากการกระทำของผู้ชายตรงหน้ามือขวายกขึ้นง้างอย่างเตรียมตัวจะฟาดหน้าของคีรีอีกครั้ง

                “เอาสิ! คุณตบ ผมจูบ ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกันนะว่ารสนิยมคุณเป็๞แบบนี้”คำพูดของชายหนุ่มได้ผล มือเล็ก ๆที่แบอยู่เปลี่ยนเป็๞กำแน่นทันทีด้วยความคับแค้นใจ “หึหึ ไปกินข้าวได้แล้ว หรือว่าต้องให้ผมป้อนด้วย”