หน้าต่างเควสสีแดงฉานที่ระบุความยากระดับ "SS" ยังคงลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ลี ฮยอนอิน
"เควสลับ... ประเภทจำกัดเวลา 13 วันเหรอ"
หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็ความตื่นเต้นแบบเดียวกับที่เขาเคยรู้สึกใน Absolute
"ถึงระดับความยากจะสูงจนน่าหัวเราะก็เถอะ แต่ของรางวัล 'คันธนูจำแลง' ระดับ Legendary... มันคุ้มค่ามากพอที่จะให้เสี่ยง"
ในโลกของ Vision ที่เพิ่งเปิดตัวได้เพียงเดือนเดียว ไอเทมระดับ Unique ยังแทบไม่มีใครได้ แต่เควสนี้กลับเสนอรางวัลระดับ Legendary ให้เลย นี่มันคือโอกาสทองที่จะทำให้เขากลับไปสู่จุดสูงสุดได้เร็วกว่าที่คิด
แต่สัญชาตญาณของ 'Light' ก็ดึงเขากลับมาสู่ความเป็จริง เขารีบซ่อนตัวในเงามืดของพุ่มไม้เรืองแสงอย่างแเี
"ใจเย็นไว้ก่อน... เควสระดับ SS ไม่ใช่เื่ที่จะทำได้ด้วยการบุกตะลุย โดยเฉพาะกับเลเวล 3 ของเราตอนนี้"
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดตรงหน้า... ต้นไม้ปีศาจ Lv.20
"ไอเ้ามอนสเตอร์ต้นไม้นี่... มันใช่สิ่งที่ผู้เล่นจะเอาชนะได้จริงหรอ? Vision เพิ่งจะเปิดให้บริการมาแค่ 1 เดือน ด้วยพลังชีวิต 20,000 ขนาดนั้น ต่อให้ยกทัพกิลด์ใหญ่มาสัก 100 คนก็อาจจะยังชนะไม่ได้ด้วยซ้ำ... ถ้ามันตื่นขึ้นมาจริงๆ โอกาสชนะเป็ศูนย์แน่ๆ"
ฮยอนอินกลั้นหายใจ เขาเห็นสถานะ [หลับไหล] ของมันอย่างชัดเจน มันคือะเิเวลาดีๆ นี่เอง
"เราต้องเลี่ยงไม่ให้มันตื่นขึ้นมาเด็ดขาด ไม่งั้นคงได้เกมโอเวอร์แน่ๆ..."
เขาเริ่มเคลื่อนที่อย่างช้าที่สุดและเงียบกริบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ร่างของเขาที่สวม 'ผ้าคลุมเอลฟ์' ช่วยให้กลมกลืนไปกับป่าเวทมนตร์นี้ได้ดียิ่งขึ้น ทุกย่างก้าวคือความระมัดระวัง เขาใช้เวลาเกือบสิบนาทีเพื่อเคลื่อนที่ผ่านรัศมีของต้นไม้ปีศาจต้นนั้น
ขณะที่ฮยอนอินกำลังจะเดินผ่านพ้นเขตอันตราย เขาก็สังเกตเห็นแผ่นหินโบราณแผ่นหนึ่งที่โคนต้นไม้ปีศาจต้นนั้น มันถูกเถาวัลย์ปกคลุมเกือบมิด แต่เขาก็ยังพอจะเห็นอักษรรูนโบราณที่สลักไว้
“พฤกษาแห่งชีวิต... อิกดราซิล... #$%#21*”
"อิกดราซิล? ต้นไม้ปีศาจเนี่ยนะ? ช่างขัดแย้งกันสิ้นดี..."
เขาเลือกที่จะไม่สนใจมันในตอนนี้และเดินทางต่อไปยังป่าที่ลึกขึ้น โดยมีเป้าหมายคือการสำรวจและหาเบาะแสเกี่ยวกับเควส "เดสทรักชั่น าาแห่งออร์ค"
ไม่นานนัก เขาก็ได้พบกับมอนสเตอร์ตัวแรกที่ดูเหมือนจะเป็ส่วนหนึ่งของเควส... ออร์คตนหนึ่ง มันยืนอยู่กลางลานโล่งเล็กๆ ร่างกายของมันไม่ได้เป็สีเขียวสดเหมือนออร์คทั่วไป แต่เป็สีเขียวคล้ำอมดำ มีรอยด่างสีดำคล้ายน้ำมันดินเกาะอยู่ตามิั ดวงตาของมันขุ่นมัวและไร้แวว
ออร์ค Lv.5 HP 150/150 (สถานะ: ถูกครอบงำ)
"ตามรายละเอียดของเควส ฉันจะต้องกำจัดเ้า 'เดสทรักชั่น' แต่ดูเหมือนเ้านี่จะอ่อนแอเกินไป... คงเป็แค่ลูกสมุน"
โฮกกก!
ทันใดนั้นออร์คก็สังเกตเห็นเขาและกระโจนเข้าใส่ฮยอนอินทันที แต่มันเชื่องช้าอย่างน่าประหลาด
"ช้ามาก!"
ฮยอนอินเอี้ยวตัวหลบได้อย่างง่ายดายราวกับเดินเล่นในสวนหลังบ้าน ก่อนจะใช้เทคนิค 'ศรกระจาย' ที่เพิ่งได้มา สวนกลับไปในระยะประชิด
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ลูกธนูสามดอกพุ่งเข้าปักที่หน้าอกและลำคอของออร์คอย่างแม่นยำ
-54 / -54 / -54
ร่างของออร์ค Lv.5 ที่มี HP 150 ล้มลงและแน่นิ่งไปในทันที แต่ในขณะเดียวกัน บางสิ่งที่ผิดปกติอย่างมากก็เกิดขึ้น
"...หืม?"
ไม่มีแสงสว่างวาบ... ไม่มีหน้าต่าง "ได้รับ EXP"... ไม่มีเสียงดรอปไอเทม...
"ตามปกติแล้ว ถ้าหากผู้เล่นสังหารมอนสเตอร์ได้ ซากก็จะกลายเป็ไอแสงและหายไปไม่ใช่หรอ?"
แต่ร่างของออร์คตนนี้กลับสั่นกระตุกอย่างรุนแรง... พื้นดินใต้ร่างของมันเริ่มกลายเป็สีดำสนิทราวกับน้ำหมึก และร่างของมันก็ค่อยๆ "จม" หายลงไปในพื้นดินสีดำนั้นอย่างช้าๆ... ทิ้งไว้เพียงกลิ่นเหม็นอับชื้นจางๆ ก่อนที่พื้นดินสีดำนั้นจะกลับกลายเป็สีปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"...มันหมายความว่ายังไง"
ฮยอนอินขมวดคิ้วแน่น นี่ไม่ใช่บั๊กของเกมแน่ๆ มันคือกลไกบางอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เหตุการณ์นี้สร้างความคลุมเครือในใจของฮยอนอินเป็อย่างมาก แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะไม่มีเบาะแสเกี่ยวกับเื่นี้เลย
เขาตัดสินใจไปต่อ โดยระมัดระวังตัวมากขึ้น จนกระทั่งได้ยินเสียงคำรามและเสียงกระพือปีกดังมาจากด้านหน้า
เมื่อเขาแอบมองผ่านพุ่มไม้ ก็พบกับมอนสเตอร์อีกกลุ่มหนึ่ง
ไจแอนท์ Lv.2 HP 200/200
ไวเวิร์นบี Lv.6 HP 300/300
ไวเวิร์นบี (ผึ้งขนาดใหญ่) กำลังบินวนเวียนอยู่รอบๆ ไจแอนท์(มดดำขนาดใหญ่)ที่ดูเหมือนจะกำลังหงุดหงิด
บซซซซซ!
ทันทีที่ไวเวิร์นบีเห็นฮยอนอิน มันก็พุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วสูงทันที!
ฮยอนอินไหวตัวทัน เขาใช้สกิล 'ไหวพริบ' (Agi +200%) ในทันที ร่างกายของเขารู้สึกเบาหวิวขึ้นชั่วขณะ ทำให้เขากลิ้งหลบเหล็กในที่พุ่งเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด และในจังหวะที่กลิ้งหลบ เขาก็ง้างคันธนูยิงสวนกลับไปที่ปีกของมัน
ฟิ้ว! ปัก! CRITICAL! -160 HP! (พลังชีวิตของมันลดลงไปเกินครึ่งในทันที)
บซซซซซซ! ไวเวิร์นบีคำรามด้วยความเ็ปและโกรธเกรี้ยว มันหันกลับมาและพุ่งเข้าใส่ฮยอนอินอีกครั้ง
แต่คราวนี้ ฮยอนอินกลับยิ้มออกมา...
"เป็อย่างที่คิด"
เขาวิ่ง... ไม่ได้วิ่งหนี แต่เขาวิ่งตรงไปที่ด้านหลังของไจแอนท์ Lv.2 ที่ยืนอยู่กับที่
ในวินาทีสุดท้ายที่เหล็กในของไวเวิร์นบีกำลังจะถึงตัวฮยอนอิน เขาก็ก้มตัวมุดลอดหว่างขาของไจแอนท์ไป!
ฉึก!
โฮกกกกกกก!
ไวเวิร์นบีที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ไม่สามารถหยุดโจมตีได้ทัน เหล็กในพิษของมันปักเข้าที่แผ่นหลังของไจแอนท์อย่างจัง! ไจแอนท์คำรามลั่นด้วยความเ็ป มันหันกลับมาด้วยความโกรธเกรี้ยวและใช้ลำตัวขนาดใหญ่ของมัน...
ตั้บ!
...ตบเข้าที่ร่างของไวเวิร์นบีอย่างจัง!
ไวเวิร์นบีร่วงลงพื้นในทันที แต่มันก็ยังไม่ตาย มันพยายามบินขึ้นอีกครั้ง แต่ไจแอนท์ก็ใช้เท้ากระทืบซ้ำ!
โครม! -คุณได้สังหาร ไวเวิร์นบี Lv.6-
ร่างของไวเวิร์นบีสลายกลายเป็ไอแสงสีขาว และมีไอเทมตกอยู่ 2-3 ชิ้น แต่การต่อสู้ยังไม่จบ...
... ไจแอนท์เริ่มเดินโซเซ... สถานะ [ติดพิษ] ปรากฏขึ้นเหนือหัวของมัน พลังชีวิต 200/200 ของมันค่อยๆ ลดลงอย่างรวดเร็ว... 150... 100... 50... จนกระทั่งมันล้มลงและตายไปในที่สุด
-คุณได้สังหาร ไจแอนท์ Lv.2-
ร่างของมันสลายกลายเป็ไอแสงเช่นกัน
"นี่มัน... แปลก" ฮยอนอินเดินออกมาจากที่ซ่อน "ทำไมถึงมีแค่ออร์คที่ถูกดูดลงพื้นดินล่ะ? แต่มอนสเตอร์ตัวอื่นในป่านี้กลับตายตามปกติ... หรือว่า... พวกออร์คจะเกี่ยวข้องกับหรือเกี่ยวข้องกับต้นไม้ปีศาจ 'อิกดราซิล' นั่น?"
ปริศนาเริ่มซับซ้อนขึ้น
"ช่างเถอะ... ยังไงซะสถานการณ์ก็ยังดีต่อเราอยู่ ถ้าพวกออร์คที่เกี่ยวข้องกับเควส SS ถูกดูดลงพื้นดิน ก็ตีความเป็นัยได้ว่ามันเกี่ยวข้องกับเควสเเน่ๆ"
เขาเดินไปเก็บดรอปไอเทม -ได้รับ เหล็กใน (พิษ) x1, รูบี้อาย x1-
หลังจากกำจัดไจแอนท์และไวเวิร์นบีไป ระหว่างทางฮยอนอินก็พบมอนสเตอร์อยู่บ้าง และพบออร์คที่ถูกครอบงำบ้างเป็ส่วนน้อย ซึ่งทุกครั้งที่กำจัดออร์ค ศพของมันจะถูกดูดลงพื้นดินเสมอ ส่วนมอนสเตอร์อื่นๆ ก็จะกลายเป็ไอแสงและได้รับดรอปไอเทมตามปกติ
ที่น่าประหลาดใจคือ ตลอดทางนั้น ฮยอนอินไม่พบมอนสเตอร์ระดับสูง (Lv. 15+) เลยแม้แต่ตนเดียว ราวกับว่าพื้นที่ส่วนนี้ของป่าถูกเว้นว่างไว้... จนกระทั่งเขามาพบกับกระท่อมไม้เก่าๆ หลังหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่กลางป่าลึก
สภาพแวดล้อมโดยรอบกระท่อมนี้ดูแตกต่างจากที่อื่น มันเงียบสงบและเต็มไปด้วยพลังงานแห่งชีวิต ต้นไม้สูงใหญ่ปกคลุมทึบจนแทบไม่เห็นแสงแดด แต่กลับมีแสงสีเขียวอ่อนเรืองรองออกมาจากพื้นดิน
ที่หน้ากระท่อม มีเอลฟ์รูปร่างลักษณะเป็ชายชราคนหนึ่งกำลังยืนพนมมืออยู่หน้าต้นไม้โบราณต้นหนึ่งที่ส่องสว่างที่สุด เขากำลังพึมพำสวดภาวนาอะไรบางอย่าง และทันใดนั้นที่มือของชายชรา ก็เรืองแสงสีเขียวสว่างวาบออกมา ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น และหันมามองฮยอนอินที่ยืนแอบมองอยู่... ราวกับเขารู้ว่าฮยอนอินอยู่ตรงนั้นมาตลอด
"เข้ามาสิ... ผู้มาเยือน"
ฮยอนอินสะดุ้งเล็กน้อย เขาไม่คิดว่า NPC จะตรวจจับเขาได้ เขาก้าวออกจากที่ซ่อนอย่างช้าๆ
"ข้าััได้ถึงกลิ่นอายของสมุนไพรและแร่ธาตุจากตัวเ้า... เ้าเป็นักปรุงยางั้นรึ?" ชายชราถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น
"ครับ" ฮยอนอินตอบ
ชายชรามองเขาด้วยแววตาที่ลึกซึ้ง ก่อนจะยิ้มออกมา "นานมากแล้ว... ที่ข้าไม่ได้พบเจอกับนักปรุงยารุ่นใหม่... ข้าขอถามอะไรเ้าอย่างได้หรือไม่" ชายชราเอ่ยปากถามฮยอนอิน "นี่เ้าหนู... เ้ารู้จักตำนานของ 'วีรบุรุษ เนเจอร์' หรือไม่? เขาก็เป็นักปรุงยาเช่นเดียวกับเ้า... เ้าคิดว่า คนที่ทำได้แค่ปรุงยาอย่างเขา สามารถกำจัดจอมมารที่ยิ่งใหญ่ลงได้ยังไง?"
ฮยอนอินเกิดอาการใเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะโดนยิงคำถามเชิงปรัชญาแบบนี้ แต่เขาก็ตั้งสติและตอบกลับไปตามความคิดของเขา... ความคิดที่เขายึดมั่นมาตลอดั้แ่เลือกอาชีพนี้
"ผมไม่รู้หรอกครับว่าตำนานกล่าวไว้ว่ายังไง... แต่ถ้าให้ผมคิด... ผมว่าความแข็งแกร่งของเขาคงไม่ได้มาจากการต่อสู้ตรงๆ" ฮยอนอินหยุดคิดเล็กน้อย "คงจะเป็คนที่มีความพยายามมากเลยล่ะมั้งครับ... แต่ผมคิดว่า... จุดแข็งที่แท้จริงของนักปรุงยา ไม่ใช่การปรุงยาถอนพิษหรือยาฟื้นฟูพลัง... แต่เป็การ 'มองเห็นศักยภาพ' ในสิ่งที่คนอื่นมองข้ามครับ"
ชายชรายกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสนใจ
"คนอื่นอาจจะเห็น 'เห็ดพิษ' เป็ของไร้ค่า" ฮยอนอินพูดต่อ "แต่นักปรุงยา อาจจะเห็น 'ยาพิษ' ที่ใช้ลอบสังหารได้ คนอื่นอาจจะเห็น 'หญ้าหวาน' เป็แค่สมุนไพรฟื้นฟู แต่เขาอาจจะเห็น 'ยาคุณภาพดี' ที่ซ่อนอยู่... ผมคิดว่า ถ้าหากตั้งใจจริงๆ ล่ะก็ ไม่ว่าจะอ่อนแอขนาดไหน ก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ในหนทางของตัวเองครับ"
หลังจากชายชราได้ยินดังนั้น เขาก็นิ่งไปครู่หนึ่ง... ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างจริงใจ
"ฮ่า... ฮ่าๆ... คำตอบที่ดี... คำตอบที่ดีมาก!" ชายชราหัวเราะเบาๆ "ข้าคิดไม่ผิดจริงๆ ที่ถามเ้า... หลังจากเข้าสู่ยุคบุกเบิกก็ผ่านมานานมากแล้ว แต่นักปรุงยากลับไม่เพิ่มจำนวนขึ้นมาเลย เพราะผู้คนต่างมองว่ามันอ่อนแอในด้านการต่อสู้... เฮ้อ... ทำไมคนสมัยใหม่ถึงยึดติดกับ 'พร์' ที่ได้มาั้แ่เกิด แทนที่จะเป็ 'พรแสวง' ที่สร้างขึ้นมาเองกันนะ"
หลังจากชายชราพูดจบ เขาก็เงียบไปสักพักหนึ่ง จ้องมองฮยอนอินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป... แววตาแห่งความหวัง
"เ้าหนู... เ้าน่ะ" ชายชราพูดขึ้น "มีทั้ง 'พร์' ในการมองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น... และ 'พรแสวง' ที่อดทนฝึกฝนจนมาถึงที่นี่ได้ด้วยตัวคนเดียว... ข้าขอให้เ้า... ช่วยคนแก่ใกล้ตายคนนี้หน่อยได้รึเปล่า"
ทันใดนั้น หน้าต่างเควสก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าฮยอนอิน
- ติ๊ง! - - คุณได้รับเควสเลื่อนคลาส - [วีรบุรุษคนสุดท้าย] (ความยาก: A+) รายละเอียด: ชายชราผู้เป็ศิษย์คนสุดท้ายของวีรบุรุษ 'เนเจอร์' กำลังรอคอยผู้สืบทอด เขาได้สูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดไปในสถานที่อันตราย เงื่อนไขสำเร็จ: นำ "คัมภีร์เวทมนตร์ลึกลับ" กลับมาให้ชายชรา รางวัล: 1. ปลดล็อกข้อจำกัดในการใช้สเตตัสพ้อย 2. ปลดล็อกคลาส: [???] (ตกลง / ปฏิเสธ)
"!!! อะไรเนี่ย! เควสเลื่อนคลาส!?"
ฮยอนอินเบิกตากว้างจนแทบถลนออกมา "ในที่แบบนี้เนี่ยนะ!? เเล้วยังมีรางวัลที่น่าเหลือเชื่อนั่นอีก! 'ปลดล็อกข้อจำกัดในการใช้สเตตัสพ้อย'!"
นี่คือสิ่งที่เขา้ามากที่สุด! นี่คือสิ่งที่ทำให้คลาสของเขาอ่อนแอ! ถ้าเขาปลดล็อกมันได้ เขาก็จะสามารถอัพค่า สถานะได้ตาม้า!
"ถึงแม้จะไม่รู้เงื่อนไขว่าต้องไปเอาคัมภีร์มาจากไหนก็เถอะ แต่สิ่งที่ได้หลังจากอัพคลาสแล้วมันคุ้มค่าสุดๆ! ถ้าไม่รับไว้ก็พลาดอย่างแรงแล้ว!"
ฮยอนอินกด "ตกลง" ในทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว
"แน่นอนครับคุณปู่! ผมจะช่วยคุณเอง! ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ผมจะเอามันกลับมาให้ได้!"
หลังจากตอบตกลง ชายชราก็ทำสีหน้าซาบซึ้งเป็อย่างมาก "ขอบคุณ... ขอบคุณเ้ามาก..." ก่อนจะเล่ารายละเอียดให้ฟัง:
"ย้อนกลับไปเมื่อนานมาแล้ว... หลังจากโลกถูกปลดปล่อยจากาาปีศาจตนก่อน ข้านั้นพเนจรไปทั่วทุกสารทิศ เพื่อค้นหาสูตรการผลิตโพชั่นในตำนานของท่านอาจารย์เนเจอร์ ตัวข้านั้นก็เดินทางไปเรื่อยๆ ซึ่งก็ราบรื่นมาโดยตลอด ก่อนจะมาถึงสถานที่แห่งนี้"
ชายชราชี้ไปที่โพรงไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณด้านข้างกระท่อม ที่ฮยอนอินไม่ทันได้สังเกตเห็นมาก่อน ปากทางเข้าโพรงไม้นั้นมีแสงสีเขียวมรกตส่องสว่างออกมาอย่างหนาแน่น
"ตอนที่ข้ามาที่นี่... ตรงนั้นเป็แค่ดันเจี้ยนถ้ำธรรมดาๆ ที่เต็มไปด้วยพืชสมุนไพรหายาก แต่ข้า... ด้วยความประมาท... เผลอทำ 'คัมภีร์เวทมนตร์' เล่มหนึ่งที่ท่านอาจารย์มอบให้ตกลงไป"
ชายชราถอนหายใจยาว ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจ
"คัมภีร์เล่มนั้น... มันไม่ใช่เวทมนตร์ธรรมดา มันคือ 'คัมภีร์แห่งการกลายพันธุ์' พลังของมันรุนแรงเกินไป เมื่อมันตกลงไป มันก็ทำปฏิกิริยากับพลังชีวิตของอารัญแห่งนี้ ทำให้ภายนอกของมันขยายขึ้นอย่างช้าๆ พืชพรรณรอบๆ เริ่มดุร้าย และทางเข้าก็อัดแน่นไปด้วยมานาของธรรมชาติจนกลายเป็แสงสีเขียวส่องออกมาจากทางเข้าจนตอนนี้... ภายในของมันก็ไม่อาจมองเห็นจากภายนอกได้อีกแล้ว"
“ตอนนั้นข้าพยายามจะเข้าไปเอามันกลับมา เเม้ว่าตัวข้าจะพอเอาตัวรอดในที่เเห่งนี้ได้่เเต่ข้าก็มีความสามารถไม่มากพอ ข้าผ่านผู้เฝ้าประตูที่ถูกคัมภีร์สร้างขึ้นมาไม่ได้... "
“เพราะฉะนั้น... ตัวข้าก็เลยสร้างกระท่อมนี้ พยายามควบคุมผลกระทบและเฝ้าภาวนากับต้นไม้ศักดิ์สิทธ์ต้นนี้มาโดยตลอด... ว่าสักวันหนึ่ง ขอให้มีคนที่พอจะช่วยนำมันกลับขึ้นมาได้... เพราะงั้นข้าจะพูดอีกครั้ง... ได้โปรดนำมันกลับมาด้วยเถิด ก่อนที่มันจะครอบงำป่าเเห่งนี้จนควบคุมไม่ได้ เมื่อเ้าทำมันสำเร็จก็ถือว่าคัมภีร์เล่มนั้นเป็ของเ้า มันจะเป็ประโยชน์อย่างเเน่นอน "
ฮยอนอินตอบตกลงเเละในทันทีทันใดเขารู้สึกได้ถึงพลังงานด้านลบที่แผ่ออกมาจากโพรงไม้นั้น... พลังงานที่คล้ายกับที่เขาััได้จากพวกออร์คที่ตายแล้วถูกดูดกลืนลงพื้นดิน...
“…หมายความว่าคัมภีร์เล่มนั้นเป็ต้นเหตุที่ทำให้พวกออร์คในป่านี้ 'ถูกครอบงำ' บางทีมันอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับาาออร์คก็ได้”
ฮยอนอินคิดในใจกับตัวเอง ก่อนที่จะเดินเข้าไปในโพรงไม้ที่ชายชราชี้เมื่อครู่
-เข้าสู่พื้นที่ลับ: ถ้ำพฤกษา (เขตปนเปื้อน)- -คำเตือน: การตายในพื้นที่นี้จะได้รับบทลงโทษสองเท่า!-
ทันทีที่ก้าวเข้ามา กลิ่นอับชื้นและไอพลังเวทมนตร์ที่รุนแรงก็ปะทะเข้าหน้าเขา ภายในถ้ำไม่ได้มืดมิด แต่สว่างไสวไปด้วยแสงสีเขียวเรืองรองจากเห็ดและเถาวัลย์ที่กลายพันธุ์ และที่ใจกลางห้องโถงแรก... มีบางสิ่งขวางทางเขาอยู่
(ผู้เฝ้าประตู) Evil Plant Lv. ?? HP 3000/3000 สถานะ: อ่อนแอ (ถูกผนึกโดยพลังแห่งอารัญ)
มันคือต้นไม้กินคนขนาดั์ที่ดูดุร้าย แต่มีเถาวัลย์สีทองพันธนาการมันไว้ ทำให้มันเคลื่อนไหวได้ไม่เต็มที่...
ในขณะที่ฮยอนอินกำลังประเมินบอสตรงหน้า... หน้าต่างเควสลับ SS ก็เด้งขึ้นมาเตือนอีกครั้ง...
-เควสลับ: ความเชื่อใจของราฟาเอล [ระยะเวลาคงเหลือ 12 วัน 19 ชั่วโมง 42 นาที]-
"...เควสเปลี่ยนคลาส... เควส ความยากระดับ SS... ดูเหมือนว่าการมาที่อารัญเวทมนตร์ครั้งนี้ จะเป็การตัดสินชะตาของเขาจริงๆ เสียแล้ว"
ฮยอนอินยกคันธนูขึ้น เล็งไปที่ดวงตากลางลำต้นของ Evil Plant
-Light Lv.3- HP 600/600 Str-1 Def-2 int-20 Agi-2 Mind-6 Dex-61 Sta-21 Skill: สกัด Lv.1, แปรธาตุ Lv.0, Head Shot Lv.3, ไหวพริบ Lv.1 Technique: ศรกระจาย (สวมใส่: ผ้าคลุมเอลฟ์) (เงิน: 20,000G) (เควสหลัก: ความเชื่อใจของราฟาเอล [SS], วีรบุรุษคนสุดท้าย [A+])
4K
