…ณ อีกด้านหนึ่งของพระจันทร์… //ลูคัส! ท่านจะไปไหน..เธอถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน..ข้าจะไปช่วยน้องสาวของข้า นางกำลังตกอยู่ในอันตราย!.. ท่านจะไปได้อย่างไรแล้วท่านเครญ่าล่ะ!.. ...ในที่แห่งนี้มีองครักษ์อีกมากมายที่จะอยู่ปกปองท่านเครญ่า แต่น้องข้าไม่มีดังนั้นข้าต้องไป!...ลูคัส ตอบ… ..แต่ท่านเครญ่า้าท่าน! ...ท่านเครญ่า้าข้าหรือไม่ ข้าไม่สนใจแต่น้องสาวของข้า้าข้า!!...ลูคัสะโเสียงดัง พร้อมควบม้าออกไปอย่างรวดเร็ว… ..ลูคัส!! เธอถอนหายใจ.. …ราฟเฟอร์!ท่านเครญ่าเรียกหา…
..แล้วข้าจะรายงานท่านเครญ่าเื่ลูคัสยังไงนะเฮ้อ ให้ตายสิ เธอบ่นพึมพำ พร้อมกับควบม้าไปหาท่านเครญ่า..
…ณ ตำหนักกุหลาบ… //ราฟเฟอร์สถานการณ์ข้างนอกเป็อย่างไรบ้าง..ท่านเครญ่ากล่าว ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ..
…ข้างนอกยังอันตรายนักท่านควรอยู่ในนี้ไปสักระยะ พวกชาวดาวบูคลาส ยังมาโจมตีเราไม่หยุดเลยค่ะ…
.
…เฮ้อ แย่จริง แล้วลูคัสล่ะไปเรียกเขามาพบข้าที… …ลูคัสออกไปข้างนอกอาณาเขต..แล้ว..ค่ะ. เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ…
…ว่าไงนะ!! ออกไปได้อย่างไรออกไปทำไม เหตุใดเ้าไม่ห้าม!!... …ขออภัยค่ะท่านเครญ่าข้าพยายามที่จะห้ามเขาแล้ว แต่เขายังดึงดัน เขายืนยันที่จะไปช่วยน้องสาวเขาให้ได้ค่ะ……เขาไม่รู้หรือไงนะว่าฉัน้าเขา บ้าที่สุด!!... ท่านเครญ่ากล่าวอย่างโมโหพร้อมทั้งกำมัดแน่น
.
…ทะ ท่านลูคัส ออกไปข้างนอกงั้นหรอฉันจะไป ฉันจะไปหาท่านลูคัส หญิงผู้หนึ่งพึมพัมอยู่คนเดียว…
.
…เฮ้อ เรฟินย์ฉันขอชาสักถ้วย..เรฟินย์ ท่านเครญ่าพูดพร้อมทั้งมองหาเรฟินย์..ราฟเฟอร์ เรฟินย์หายไปไหน… …ข้าไม่เห็นมาสักพักแล้วค่ะ ราฟเฟอร์ตอบ…
…งั้นเ้าก็ไปหาเรฟินย์เถอะไปบอกดิครอสด้วย ว่าให้รีบส่งจดหมายไปหาลูคัส บอกเขาว่ากลับมาหาข้าด่วน…
…ค่ะ ท่าน… …เฮ้อ ยัยเรฟินย์หายไปไหนเนี้ย ยัยน้องบ้า หาแต่เื่จริงๆ… ราฟเฟอร์บ่นพึมพัม
…ปล่อยข้านะ!! ช่วยด้วย!!… ผลัก!ผัวะ!เสียงการต่อสู้ …เ้าเป็อะไรหรือเปล่าเขานิ่งมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าสักพัก เรฟินย์?..เขาพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ…
…ท่านลูคัส! ข้า ข้ากลัวมากเลย……เรฟินย์เ้ามาทำอะไรที่นี่ ท่านเครญ่าสั่งให้เ้ามาตามข้ารึ…
…เปล่าค่ะ ข้าตั้งใจมาหาท่านเองข้าเป็ห่วงท่าน..ข้าได้ยินมาว่าท่านจะออกมาช่วยน้องสาวใช่หรือไม่เรารีบเดินทางไปก่อนที่พวกนั้นจะกลับมากันดีกว่าค่ะ
…ไม่ได้!มันอันตรายเ้าต้องกลับเข้าอาณาเขต..เดี๋ยวข้าไปส่ง… …ไม่ค่ะข้าไม่กลับ ข้าจะไปกับท่าน เรฟินย์พูดด้วยท่าทีจริงจัง…
…ยังไงเ้าก็ต้องกลับข้าไม่อนุญาตให้เ้าตามข้าไป… …แต่ว่า..เฮือก!พวกนั้นมันมาแล้วค่ะ มาจากทางอาณาเขตด้วย ท่านคงให้ข้ากลับไม่ได้แล้วรีบไปต่อเถอะค่ะ!
…งั้นขึ้นม้ามาลูคัสพูดด้วยน้ำเสียงใ… …โอ้ย!เรฟินย์ร้องออกมา... …เ้าเป็อะไรเรฟินย์! ลูคัสถาม... …ข้า..ข้าโดนธนูถาก แต่ท่านไม่ต้องห่วงข้า..รีบเร่งม้าไปเถิดมันใกล้ตามเราทันแล้ว… …งั้นข้าจะไปทางลัดลูคัสพูดพร้อมทั้งบังคับม้าให้หันไปอีกทาง… // …ข้าว่าเราหลบพวกมันพ้นแล้วแหละ..พักกันตรงนี้ก่อนล่ะกัน…//จ๊อก ~ อุ้ย! พอดีข้าหิวหน่ะ เธอยิ้มเจื่อนๆ… //เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย..รออยู่ตรงนี้นะ ข้าจะไปหาผลไม้มาให้…
..ทำไมท่านลูคัสถึงไม่มาสักทีนะเธอลำพึงลำพันด้วยนำเสียงเป็ห่วง..อ่ะ! นั่นเสียงม้าหนิเธอชะโงกหน้าไปดูด้วยความตื่นเต้น… ท่านลูคัส!..ทำไมท่านถึงไปนานขนาดนี้ข้าเป็ห่วงท่านมากเลยนะ... …ไม่ต้องเป็ห่วงข้าหรอกข้าดูแลตัวเองได้นี่ข้าหาผลไม้มาให้เ้าได้แล้ว กินซะนะ จะได้อิ่ม… …นี่ นี่มันผลเรืองรองในตำนานนี่คะ ไม่เคยรู้เลยว่ามีอยู่จริงที่ท่านไปนานเพราะท่านตามหาผลนี้หรือคะ เธอพูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ… …ใช่แล้วแหละผลนี้จะช่วยรักษาแผลให้กับเ้า ข้าไม่มีอุปกรณ์ในการรักษาแผลเลย ข้าขอโทษนะที่ปล่อยให้เ้าเจ็บมานาน… …ไม่เป็ไรเลยค่ะ ข้าจะกินมันเดี๋ยวนี้แหละเธอตอบด้วยน้ำเสียงสดใสพร้อมทั้งยิ้มให้กับลูคัส…
/*ผลเรืองรองคือผลที่จะเรืองแสงอยู่ตลอดเวลา มีฤทธิ์ช่วยรักษาแผล หากผู้ใดมีอารมณ์ทางด้านลบเมื่อกินเข้าไปจะทำให้อารมณ์ดีและยังสามารถใช้ทาผิวเพื่อให้ตัวผู้ที่ทาเรืองแสงได้ เป็ผลไม้หายากอยู่แค่ในป่าทึบบนดวงจันทร์เท่านั้น*/
…เอาล่ะ เ้านอนตรงนี้แล้วกันนะ……แล้วท่านล่ะคะ เธอทำหน้าสงสัย… …ข้าจะนั่งเฝ้ายามต่ออีกสักหน่อยสักพักข้าก็จะนอนแล้ว เ้าหลับพักผ่อนเถอะ… …ฝันดีนะคะเธอยิ้มพร้อมกับนอนหลับตาลง…
.
… คงจะไม่มีอะไรแล้วแหละข้าเองก็พักผ่อนดีกว่า..เขานอนลงไปพร้อมกับหันไปมองหน้าเรฟินย์ที่หลับอยู่..หึ!ยัยเด็กดื้อเอ้ย สุดท้ายก็ตามข้ามาจนได้สินะ เขายิ้มและหลับตาลง…
.
…พระอาทิตย์เริ่มขึ้นมาเหนือขอบฟ้า…
…ท่านลูคัส ท่านลูคัส!... …หืม ว่าไง เขาพูดด้วยน้ำเสียง งัวเงีย… …เช้าแล้วค่ะเราออกเดินทางกันดีกว่า… …อ้อจริงสิงั้นเดี๋ยวข้าขอไปล้างหน้าล้างตาสักครู่ เ้าเตรียมตัวเก็บของเถอะ… //…ขณะที่ลูคัสกำลังล้างหน้า เขาได้เหลือบไปเห็นบางอย่างที่กำลังเคลื่อนไหว..น่ะนั่นมัน..เขารีบลุกวิ่งไปอย่างรวดเร็ว…
//*อาณาเขตย่อมาจากอาณาเขตของท่านลอร์ด หรือก็คือบ้านของท่านลอร์ด คล้ายๆกับวัง*//
....จบตอน....