“จะออกไปหาผัวเดี๋ยวนี้แหละจะไปตอนนี้แน่!”
“นิชาจะมีผัว!”
คุณหนูเล็กะโแผดเสียงลั่นบ้านคนรับใช้ตัวเล็กตัวน้อยพากันใกับเหตุการณ์เมื่อครู่กันไม่นานก็ซุบซิบกันไม่หยุดปากจนโดนคุณป้าแม่บ้านดุเข้า
“หนูออกไปข้างนอกนะคะป้า เครียดค่ะเครียด!”
.
.
“แกก็แต่ง ๆ ไปดิวะ ฉันล่ะเบื่อจริง ๆ”ลดาพูดพลางเคี้ยวข้าวในปาก
ใช่ ตอนนี้บ้านของลดากลายเป็ฐานทัพระดับสมองขนาดย่อมแหล่งกบดานสำคัญของนิชา
“ด้า แกก็พูดง่ายนะ ก็ยัยนิดมันไม่ได้รักได้ชอบพี่เขานี่”
“เป็ฉันนะฟ้า ฉันแต่งไปนานละ หล่อ รวยเพอร์เฟคขนาดนั้น หลุดมือไปเสียดายแย่เลย”
“ดีมากด้า เอาไปเลย ฉันยกให้”
นิชาตอบกลับแบบอารมณ์เสียแกมหยอกล้อพร้อมกับมือซ้ายที่บีบคางลดา ตามด้วยมือขวาที่จับช้อนตักข้าวยัดเข้าปากเพื่อนรักไปคำโต
“โอ๊ย! ร้อน”
“สมน้ำหน้า ยัยปากบอน” นิชาจอมแสบสวนกลับเพื่อนอย่างสะใจ สมควรแล้ว พูดอะไรไม่เข้าหูดีนัก
“นิด แกลองให้ธัชช่วยดูมั้ย”
“ไอ้ธัชเนี่ยนะ จะช่วยอะไรฉันได้ไม่มีทางซะหรอก”
“เออว่ะไอ้นิด เออ! เออ!! ไอ้ธัชนี่แหละตัวช่วยของแก” ลดาพูดพลางกุลีกุจอลุกขึ้นยืน ช้อนกินข้าวที่อยู่ในมือขวาหล่นลงพื้นตามด้วยซ้อมที่อยู่มือซ้ายก็หล่นตามลงไปอีกอัน โต๊ะกินข้าวะเืไปตามแรงกระแทกในตอนที่เ้าตัวลุกขึ้นยืน
“เบา เฮ้ย! เบา ๆยัยคนนี้นี่”
“มันจะช่วยฉันได้ยังไงวะด้าไหนแกลองพูดมาซิ” นิชาถามด้วยความสงสัย เพราะมองไม่เห็นว่าเมธัชจะช่วยเธอได้ตรงไหนเลยนี่นา
“แกก็แต่งงานเหมือนเดิมนั่นแหละ”
“เอ้า! แล้วแกจะพูดทำไมว่ามันช่วยฉันได้”
“แค่เปลี่ยนเ้าบ่าวจากคุณตฤณเป็ไอ้ธัชไง”
“ห๊า!!!”
“เออ ก็ตามนั้นแหละ ใอะไรวะ นี่แกคิดดูนะ ถ้าแกแต่งกับไอ้ธัชยังไงก็ดีลกันได้อยู่ละ จะเอาอะไรแลกเปลี่ยนก็ว่ากันไปดิแต่ถ้าแต่งกับคนอื่น...เสียทั้งเวลา เสียทั้งตัว บอกเลย” ลดาพูดพลางตบโต๊ะอาหารฉาดใหญ่ไม่อยากจะเชื่อว่าเงียบ ๆ หงิม ๆ อย่างม่านฟ้าจะจุดประกายเื่เมธัชขึ้นมาได้ฉลาดเป็กรด
“ใจตรงกันสินะด้า” ม่านฟ้ายิ้มกรุ่มกริ่ม เหมาะเจาะมาก พระเ้าช่างส่งคนกลุ่มนี้มาเป็เพื่อนกันได้ดีจริงๆ
.
.
.
“ฉันว่าไม่เวิร์คว่ะ ถ้าเกิดมัน...”ต้นเื่พูดขึ้นมาขัดความคิดแผลง ๆ ของเพื่อน
“เวิร์ค!”
“เวิร์ค!”
“โอเค ต้องลองแล้วสินะ”
“แต่มันต้องมีแผนว่ะ สวยและดังแบบแกต้องใช้ให้เป็ประโยชน์หน่อย”
สายตาของเพื่อนหันมามองลดาเป็ตาเดียวกันมันสมองแกมโกงของกลุ่มกำลังเริ่มทำงานแล้ว ซึ่งไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง ความโป๊ะเป็ศูนย์เนียนยิ่งกว่ารองพื้นแบรนด์ดัง
.
.
“เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม แค่ไปเดินห้างตามประสาดาราท่ทานหนึ่งสารภาพความในใจแล้วจู่โจมเลย ที่เหลือก็รออีกซักชั่วโมงนึง รับรองว่าได้ผัวแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์”
“มันจะดีแน่นะ”
“ดี!”
“ดี!”
สุดท้ายแล้วนี่คงเป็ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับตอนนี้สินะอย่างไรเสียเมธัชก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย บ้านมีฐานะทัดเทียมกับเธอ ป๊าคงจะไฟเขียวได้อย่างง่ายดายแต่งกับคนนี้แหละ ไม่เสียหายอะไรหรอก อยู่กันแบบเพื่อนสักปีนึงให้ป๊าสบายใจแล้วค่อยหย่าถึงเวลานั้นฉันคงมีคนที่ถูกใจจริง ๆ สักคนแหละ
.
.
“ธัชว่างไหม ฉันอยากช็อปปิ้งอ่ะ”
“ช็อปปิ้งหรอ ตอนนี้เนี่ยนะ ว่างมากนักรึไงเล่า”
“ก็เพราะว่างนี่ไงรอที่หน้าคอนโดแล้วนะ ลงมาเถอะ”
“โอ๊ย ยัยเพี้ยน ฉันจะบ้าตาย” เมธัชพูดพลางอีกมือหนึ่งดึงม่านเปิดออกเพื่อจะดูว่าเพื่อนสาวนั้นมายืนรอจริงหรือเปล่าซึ่งมองลงไปก็เจอกับหญิงสาวที่คุ้นเคย สวมเสื้อคลุมตัวใหญ่และแว่นตาคู่ประจำยืนรออยู่
.
ขายาวก้าวฉับ ๆออกมาจากห้อง กดลิฟท์ลงไปชั้นสุดท้ายอย่างว่องไว เพราะกลัวว่าคนอื่นจะจำนิชาได้เดี๋ยวเป็เื่แล้วจะยุ่ง
“ไป ขึ้นรถ”
20K
