ปทุมถันอวบอิ่มถูกดูดกลืนหายไปในปากร้อน ลิ้นสากกระดกเลียรัววนยอดถันสีชมพูสวยที่อยู่ภายใน พร้อมฝ่ามือร้อนบีบคลึงเคล้นก้อนเนื้อนิ่มอีกข้าง ปลายนิ้วเรียวยาวบีบขยี้ยอดถันจนตั้งแข็งให้ความเสียวซ่านมิต่างกัน
"อื้มม อ่าาา " ร่างเล็กบิดเร้ายากจะหลุดพ้นจากััร้อนแรง หน้าอกยกแอ่นลอยตามแรงปรารถนาชายหนุ่ม เสียงหวานร้องครวญครางกระเส่า
ยอดปทุมถันสีสวยถูกฮุ่ยิดูดเลียอย่างหื่นกระหาย ลิ้นร้อนเล้าโลมปลุกเร้าให้ร่างเล็กสั่นสะท้าน ััเนียนนุ่มที่อยู่ในปากร้อน ได้กระทำกี่ครั้งก็มิรู้เบื่อ
ผิวเนื้อกายขาวส่งกลิ่นหอมละมุนยิ่งกระตุ้นความ้า
คราแรกที่สตรีร่างเล็กนางนี้เดินเข้ามาในจวน บิดาแจ้งเพียงนางจะเป็ฮูหยินคนใหม่ของตระกูลหม่า เป็สตรีที่เข้ามาแทนที่มารดาที่จากไป ตอนนั้นเป็เขาที่ทำใจยอมรับความจริงมิได้
ทว่าเขามิได้ต่อต้านขับไล่นางไป ทำเพียงต่างคนต่างอยู่กันเท่านั้น ยามเจอหน้าเพื่อมิให้บิดาลำบากใจ เขาจึงยอมเรียกนางว่า 'ท่านแม่' ก็แค่คำเรียกเท่านั้น มิได้นับถือเป็จริงเป็จัง
ด้วยเขาเป็บุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูล เป็ลูกหลงที่บิดามารดามิคิดว่าจะมี พวกท่านรักกันอย่างแท้จริง บิดาจึงมิได้มีฮูหยินรองหรืออนุ แม้มารดาจะไร้ทายาทก็ตาม กระนั้นสุดท้ายพวกท่านอายุมากขึ้นจนทำใจเื่ทายาทไปแล้ว เขาที่มิรู้ว่าอยู่ที่ใดมาก่อนหน้า อยู่ ๆ ก็มาบังเกิดในครรถ์มารดาได้ และเป็เขาที่ทำให้มารดาต้องจากไปก่อนวัยอันควร หลังเขาลืมตาดูโลกใหม่ได้เพียงเค่อเดียวเท่านั้น
เพราะบิดาอายุเลยวัยที่จะเป็สหายเล่นกับเขาได้ และเขาก็มิใคร่อยากจะเล่นกับเด็กอื่น เยาว์วัยเขาจึงทำเพียงเล่าเรียนอ่านตำรา ประสงค์เพื่อจุดมุ่งหมายในการเป็ผู้นำตระกูลสืบไป
สตรีที่เขามาเป็มารดาใหม่เขาจึงมิได้อยู่ในสายตาเขามากนัก ถึงแม้ขนมที่นางนำมาให้จะอร่อยเพียงใดก็ตาม
ด้วยอายุของบิดาเขารู้ว่าต้องมีสักวัน แต่มิคิดว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วนัก บิดาที่ถึงแม้จะพูดคุยกันน้อยครั้ง แต่ก็ยังคงเป็บิดาที่คอยเอาใจใส่เขาอย่างยิ่ง วันหนึ่งท่านได้จากเขาไปอย่างมิวันหวนกลับ ท่านคงรักมารดามากถึงรีบไปอยู่ด้วยกันเช่นนี้
ความโศกเศร้าสำหรับเขานั้นย่อมมีอยู่มากเป็ธรรมดาที่บุตรชายเสียบิดาไป ยามเขาน้ำตาไหลรินแสดงถึงการจากไปเป็ครั้งสุดท้าย เพื่อจะกลับมาเริ่มต้นคิดหนทางเดินหน้าต่อไป กลับมีนิ้วเรียวขาวยกขึ้นมาเช็ดความเปียกชื่นออกให้ รอยยิ้มนางเป็ดังน้ำชะโลมใจชั้นดี
'ระหว่างนี้ไปนอนด้วยกันดีหรือไม่' ริมฝีปากบางสีชมพูสวยนางเอ่ยถามเขา มิรู้เพราะนางคิดจะทำหน้าที่มารดาที่ดีหรือเพื่ออยากปลอบประโลมเขากันแน่
แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด เขาตอบรับนางในวันนั้นทันที
หากนางอยากทำหน้าที่มารดาให้ดี เขาก็มิขัดความปรารถนา และก็ดูเหมือนนางจะทำหน้าที่นั้นได้ดีเสียด้วย ทั้งการอาบน้ำ แต่งกาย หรือให้นมบุตร
แม้นางจะเฝ้าถามเขาอยู่ทุกค่ำคืน ว่าเมื่อไหร่เขาจะ 'หย่านมเสียที' ก็ตาม
ก็มันช่วยไม่ได้ ในเมื่อนมของมารดาล้วนหอมหวาน จะให้เขาเลิกดูดได้อย่างไร หรืออาจจะกล่าวว่า นางหอมหวานไปทั้งกายก็ยังได้ ทำให้บุตรอย่างเขา เสพติดความหอมหวานของมารดาไปเสียแล้ว
"อ๊าา ซี๊ดด อาฮุ่ย เสียวเกินไปแล้ว อี้มม" ลิ้นสากร้อนกระดกเลียติ่งสวาทหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจ แรงดูดดึงทำให้กระตุกเสียวซ่านไปทั้งกาย
สะโพกมนแอ่นยกขึ้นลอยมิติดพื้น มิรู้อยากหลีกหนีหรืออยากได้รับััจากลิ้นร้อนมากกว่าเดิม
ฮุ่ยิละเลงลิ้นร้อนดูดเลียชิมน้ำหวานอย่างอาหารเลิศรส เป็จานโปรดที่เขาต้องได้ชิมทุกค่ำคืน ยามเขาส่งปลายนิ้วเรียวยาวขยี้ติ่งสวาทเต็งตึง ลิ้นร้อนที่สอดใส่อยู่ภายในรูสวาทเล็ก ยิ่งดูดเลียน้ำรักหวานที่ร่างเล็กปลดปล่อยมาได้ไม่สิ้นสุด
แผล่บ แผล่บ ซู๊ดดด
"อะ อ๊าา อ๊าา มิไหวแล้ว ซี๊ดด อะ อ๊างงง" เสียงหวานครวญครางลากยาว เมื่อนางได้แตะถึงสรวง์ ร่างเล็กกระตุกสั่นเทาหอบเหนื่อย ดังนางเพิ่งเดินทางไกลยาวนานมิได้หยุดพัก
ลิ้นสากร้อนดูดเลียน้ำรักหวานที่ร่างเล็กปลดปล่อยออกมาจนหนำใจ ก่อนจะกลับมาเล่นกับติ่งสวาทเต็งตึงสีชมพูสวย ปล่อยให้นิ้วเรียวยาวทั้งกลางและชี้ เล่นกับรูสวาทเล็กต่อแทน
แผล่บ แผล่บ / แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
"อ๊าา อร๊าา เสียวเกินไปแล้ว อ๊าา อื้ออ" ใบหน้าสวยส่ายสะบัดรุนแรง หลังจากผ่อนคลายคิดว่าลิ้นร้อนจะหมดเื่กับจุดเสียวกลางกาย
ความเสียวซ่านทำให้หญิงสาวออกแรงกระตุกข้อมือขาว ที่ถูกมัดตรึงไว้จนเกิดรอยแดงช้ำ แต่นั้นมิได้ทำให้นางรู้สึกเจ็บได้เท่ากับความทรมานที่ได้รับอยู่เบื้องล่าง
เป็ความทรมานที่ทำให้นางสุขสมยิ่งนัก
ลิ้นสากร้อนทำหน้าที่พร้อมนิ้วเรียวยาวได้เป็อย่างดี ปลายลิ้นกระดกเลีย นิ้วเรียวยาวก็ชักเข้าออกรูสวาทเล็กถี่รัว แม้ร่างเล็กจะบิดเร้ารุนแรง ก็มิอาจหลุดพ้นลำแขนเกร็งที่โอบรัดไว้ได้
"ซี๊ดด จะเสร็จอีกแล้ว อ๊าา เสร็จแล้ว อะ อร๊างงง" เป็ครั้งที่สองในค่ำคืนที่หญิงสาวไปเยื่อนสรวง์ ร่างกายสั่นเทากระตุกเสร็จสมพ่นน้ำรักหวานใส เปียกแฉะผ้าปูที่นอนขาวเป็วงกว้าง
สายตาคมเข้มจ้องมองผลงานตนเองอย่างชื่นชม ผิวกายขาวขึ้นสีแดงระเรือ เสียงหายใจหอบเหนื่อยรุนแรง ปทุมถันอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงลมหายใจ
แต่ที่ดูจะขัดใจเขาคงจะเป็ข้อมือขาวที่ถูกเขามัดตรึงไว้ ขึ้นรอยแดงช้ำ
"ท่านแม่ เหตุใดชอบทำให้ตนเองเจ็บตัวนัก หื้มม" ร่างหนาก้มลงทาบทับร่างเล็กอีกครั้ง แลบลิ้นร้อนส่งปลายลิ้นสากเลียริมฝีปากบางหวานฉ่ำวาว
"มิใช่เ้าหรอกหรือ ที่มัดข้าไว้" จะเป็ความผิดนางได้อย่างไร ในเมื่อเป็เขาเองที่มัดนาง
มุมริมฝีปากหนากระตุกยิ้มที่ได้หยอกล้อหญิงสาว ก่อนจะยอมคล้ายสายรัดเองออกจากข้อมือเล็ก
"เอาเถิด ถือว่าครั้งนี้ลูกผิดเอง เช่นนั้นให้ลูกทำดีไถ่โทษดีหรือไม่" ริมฝีปากร้อนจุมพิตข้อมือแดงช้ำอย่างอ่อนโอน ผิดกับการกระทำเบื้องล่างที่เริ่มจะหยาบโลน
สวบบบบ
"อ๊าา อาฮุ่ย ยังมิทันได้ตั้งตัวเลย อ่าา" ชั่วขณะที่เฟินเจียวกำลังหลงคารม หน้าขาเรียวเบื้องล่างถูกเขาดันแยกออกจากกันกว้าง พร้อมดันสอดใส่ท่อนเอ็นใหญ่เข้ารูสวาทเล็กเข้าลึกที่เดียวจนชนผนังนุ่มภายใน
่ท้องแบนราบกระตุกเกร็ง ความจุกคับแน่นทำให้หญิงสาวชาวาบไปทั้งกาย ท่อนเอ็นอุ่นร้อนกระตุกหยอกเย้าอย่างชอบใจที่ทำให้นางเสียวซ่านได้
"อืมม รูท่านแม่บีบรัดท่อนข้ายิ่งนัก อ่าา อุ่นดีจริง ซี๊ดดด" เสียงเข้มครางต่ำพ่นลมหายใจร้อนข้างซอกคอระหงษ์ แลบลิ้นสากเลียปรนเปรอให้หญิงสาวสุขสมมากยิ่งขึ้น
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
ฝ่ามือร้อนผสานกุมดันเหนือศีรษะร่างเล็กมิให้ถดหนี จากแรงกระแทกหนักหน่วงที่เขามอบให้เบื้องล่าง
"อะ อ๊าา อร๊าา เสียวรูอาฮุ่ย ซี๊ดด ลึกเกินไปแล้ว อร๊าา อ๊าา" เสียงหวานร้องครวญครางแทบไม่เป็คำ หัวสมองเล็กหญิงสาวขาวโพลน ท่อนเอ็นยาวเข้าลึกชนจุดกระสันภายในอย่างแม่นยำ ความเสียวซ่านทำให้ร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งกาย
แต่กระนั้น ขาเรียวกลับยกขึ้นกอดรัดเอวหนาที่มีแต่กล้ามเนื้อแน่น ดังมิอยากให้แรงกระแทกซอยนั้นหยุดลง
"ซี๊ดด ท่านแม่ตอดท่อนข้าเบาหน่อย อู้ววว เสียว อื้มม" รูสวาทเล็กตอบรับท่อนเอ็นเขาได้เป็อย่างดี แรงตอดรัดทำให้เขาคลั่งได้ทุกครั้งไป
"ซี๊ดด ไม่ไหวแล้ว อะ อืออ" สะโพกหนากระแทกต่อเนื่องชักนำให้แดน์อยู่ตรงหน้า ทว่านางกลับไปมิถึงสรวง์ที่ใกล้เพียงเอื้อม ท่อนเอ็นที่สอดใส่ถี่รัวกลับลดจังหวะช้าลง จนหยุดนึ่งแช่ค้างไว้เท่านั้น
มือใหญ่แกะขาเรียวที่กอดรัดเอวตนออก ถอนกายขึ้นจากร่างเล็ก สายตาคมเข้มจ้องมองหญิงสาวที่ใบหน้าบูดบึ้ง เมื่อไม่สมอารมณ์หมาย
"ท่านแม่อยากนอนแล้วมิใช่หรือ เช่นนั้นเรานอนกันเถิด"
หัวคิ้วดำเรียงสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจ นางอยากให้นอนก่อนหน้านี้ตั้งนานเขามิยอมนอน ปลุกเร้าอารมณ์นางจนไม่อาจนอนต่อได้ ทั้งอีกนิดเดียวเท่านั้นนางก็จะถึงจุดหมายแล้ว เขากลับอยากมานอนอันใดเอาตอนนี้
"อาฮุ่ยอย่าทำเยี่ยงนี้สิ อืมม" เสียงหวานออดอ้อนหวังให้ท่อนเอ็นที่กระตุกอยู่ในกาย ขยับให้นางสมปรารถนา
"อันใดหรือ ท่านแม่้าสิ่งใดจากข้ากัน"
แม้จะมีเพียงแสงจากเทียนไข เฟินเจียวกลับมองเห็นรอยยิ้มมีเลศนัยบนใบหน้าหล่อเหลาร่างหนาได้อย่างชัดเจน
มันน่าเจ็บใจนัก นางตกหลุมพรางเขาอีกแล้ว