ตอนที่ 70 ลูกสัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัว
" ท่านประมุขขอรับเรือเหาะลำนี้ข้าน้อยขอมอบให้ท่านประมุขเลยขอรับเพื่อท่านจะได้นำมันไปใช้ประโยชน์กับมหานิกายของเรา แต่ข้ายังไม่อยากให้ท่านนำออกไปใช้ใน่เวลานี้จนกว่าจะมีเหตุจำเป็ขอรับ และศิษย์คิดว่าจะนำเรือเหาะนี้ไปเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ในการประลองระหว่างมหานิกายที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ขอรับ "
" แล้วเ้านำสิ่งสำคัญเช่นนี้มอบให้กับมหานิกายเช่นนี้ เ้าจะใช้สิ่งใดเป็พาหนะของเ้ากันสิ่งที่เ้ามอบให้ก่อนหน้านี้พวกเราก็ไม่รู้จะตอบแทนเ้าได้หมดเมื่อไรแล้ว "
" ท่านประมุขอย่าได้กล่าวเช่นนั้นเลย ข้านั้นมีสายเืของอณาจักรแห่งนี้ไหลเวียนอยู่ในร่างกายอยู่แล้ว เพียงขอให้ข้าได้ตอบแทนบุญคุณอณาจักรนี้บางเถิดขอรับ ยิ่งซีเหยียนเป็ราชธิดาของอณาจักรแห่งนี้ข้าในฐานะคนรักของนางก็ยิ่งต้องทำหน้าที่ของคนรักของนางให้ดีที่สุด ส่วนเื่เรือเหาะนี้ท่านไม่ต้องกังวลไปขอรับ เรือเหาะที่ข้ามอบมอบให้ท่านประมุขไปนั้นเป็แค่ส่วนหนึ่ง รอให้ศิษย์ที่เข้ามาศึกษาในสถานที่แห่งนี้ก่อนข้าจะสร้างรูปแบบกองทัพที่จะน่านฟ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และในหอศาจตราวุธยังมีวิธีการผลิตเรือเหาะแบบนี้ขนาดต่าง ๆ อีกหลายรูปแบบขอรับ และข้ายังมีเรือเหาะแบบนี้ขนาดต่าง ๆ มากมายทั้งแบบที่ใช้คนเดียวควบคุมจนถึงขนาดบรรจุคนได้นับแสนคนอีกหลายหมื่นลำขอรับ และขอเพียงให้เรามีแร่ที่เหมาะสมให้เพียงพอเราจะสามารถสร้างเรือเหาะสร้างศาสตรวุธทั้งปืนใหญ่ขนาดต่าง ๆ ได้มากว่านี้ขอรับ และนี้หยกแสดงตัวตนที่จะมอบให้กับท่านผู้าุโและอาจารย์และให้กับศิษย์ที่มีคุณสมบัติที่จะมายังที่แห่งนี้ข้าน้อยเตรียมไว้ให้มากว่า 10 ล้าน ชิ้นขอรับ และยังมีวิธีผลิตหยกแสดงตัวตนที่หอศาสตราวุธเช่นเดียวกันขอรับ นี้ก็เหลือเวลาอีกไม่กี่วันที่ข้ารับปากเหล่าศิษย์พี่และสหายที่จะให้พวกเข้ามาสถานที่แห่งนี้ขอรับ ที่เหลือข้าขอฝากท่านประมุข ท่านผู้าุโและท่านอาจารย์ทุกท่านด้วยขอรับ ศิษย์ชุดแรกที่จะมาใช้สถานที่แห่งนี้คือศิษย์สายนอกนักษัตรหยางเหนียนถ้าอย่างไรข้าขอฝากท่านประมุขและผู้าุโและอาจารย์ทุกท่านใช้โอกาสนี้ทดสอบสถานที่ศึกษานี้ไปด้วยกันเลยขอรับ ข้าและซีเหยียนขอไปเยี่ยมชมอณาจักรนี้ก่อนขอรับ "
หยางโจวได้ขอตัวลาไปเที่ยวชมอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการแห่งนี้ ั้แ่หยางโจวมายังดินแดนเอกภพบรรพการแห่งนี้ยังไม่ได้ไปเยี่ยมชมที่ไหนเลยจึงถือโอกาศนี้ให้ซีเหยียนแนะนำสถานที่สำคัญของเมืองหลวงแห่งนี้พร้อมทั้งศึกษาชีวิตความเป็อยู่ของผู้คนไปในตัว ส่วนประมุขมหานิกายและคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้เสียเวลาอันมีค่าจึงได้เข้าไปศึกษาสถานที่แห่งนี้ทันที่เพื่อจะได้จัดรูปแบบการศึกษาทั้งทางด้านตำราวิชาการและการเรียนการสอนด้านพลังยุทธต่าง ๆ ทันที
.........................................................
ณ ย่านค้าขายใจกลางเมืองหลวงของอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการ มีชายหนุ่มหน้าตาอ่อนเยาว์รูปร่างสง่างามกับหญิงสาวที่แสนงดงามที่มีทรวดทรงองค์เอวที่สมบูรณ์พร้อม ถึงแม้จะมีเสื้อผ้าปิดบังอยู่ก็ยังไม่สามารถปิดบังความงามของนางได้ ด้วยใบหน้าที่งดงามของนางนั้นได้ดึงดูดสายตาของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มากมายชายหนุ่มต่าง ๆเหล่านี้ต่างก็ส่งสายตาอิจฉาริษยาหยางโจวขึ้นมาทันที่ ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ทีมีชาติตระกูลบางคนที่มีพลังถึงขั้นเทพยุทธพยายามที่จะเข้ามาหาองค์หญิงซีเหยียน เพราะคิดว่าตนเองนั้นเหมาะสมมากว่าเ้าหน้าอ่อนคนนี้เป็อย่างมาก โดยส่วนมากชายหนุ่มเหล่านี้ไม่รู้เลยว่าหญิงสาวคนนี้คือราชธิดาของผู้อณาจักรแห่งนี้ หยางโจวเมื่อเห็นชายหนุ่มที่มีหน้าตาหล่อเล่าไม่แพ้ตนเองและมีขั้นยุทธถึงขั้นเทพยุทธสูงสุดมากับเหล่าคุณชายตระกูลผู้สูงศักดิ์และข้ารับใช้นับสิบคนพยายามที่จะเข้ามาเกี่ยวพาราสีองค์ซีเหยียนก็ได้โอบกอดเอวอันบอบบางของหน้าต่อหน้าชายหนุ่มเหล่านี้ทันที และได้อมยิ้มใส่กลุ่มคนเหล่านี้เพื่อแสดงให้ชายหนุ่มเหล่านี้ได้รู้ว่าหญิงสาวคนนี้เป็ของตนเอง
" เ้าสารเลวเ้าเอามือโสโครกออกจากองค์หญิงซีเหยียนแสนงดงามว่าที่ชายาของศิษย์พี่เวยอันของข้าเดี๋ยวนี้นะ แล้วเ้าไปให้ไกล ๆ นางบัดเดี่ยวนี้ ศิษย์พี่เวยอันของข้าหมายปองไว้แล้วเ้ารู้หรือไม่ว่าศิษย์พี่เวยอันของข้าข้าเป็ใคร หึ ! "
หยางโจวคิดมาว่านี้ข้าแค่ข้ามาเทียวชมเมืองแค่นั้นทำไมต้องมีเื่มีปัญหาเข้ามาตลอดเพียงแค่ตนเองเดินมาเคียงคู่กับคนรักที่แสนงดงามแค่เท่านั้นเอง ทำไมชายหนุ่มมากมายต้องมาระรานตนเองด้วย
" พวกเ้าเป็ใครแล้วข้าจะใส่ใจทำไมกันข้าและคนรักของข้าเพียงมาเยี่ยมชมเมืองแห่งนี้เท่านั้นไม่ได้ก่อปัญหาให้ใครเลย มีแต่พวกเ้าเท่านั้นที่มาขวางทางพวกข้าและข้าไม่ได้อยากรู้จักพวกเ้าเลย มดปลวกเช่นพวกเ้าจงถอยออกไปจากเส้นทางนี้ซะแล้วข้าจะคิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น "
องค์หญิงซีเหยียนเมื่อได้ยินคำพูดจากพวกที่มาขวางทางว่าตนเองเป็ว่าที่คู่หมั่นของศิษย์พี่เวยอันก็เกรงว่าหยางโจวจะเข้าใจผิดจึงได้ตอบกล่าวออกไปให้พวกที่ขวางทางตนเองว่าเขาและศิษย์เวยอันไม่ได้มีอะไรกัน
" พวกเ้าเป็ใครข้าองค์หญิงซีเหยียนไม่รู้จักพวกเ้าเลยและศิษย์พี่เวยอันข้าเพียงพบหน้ากันไม่กี่ครั้งเท่านั้นพวกเ้าอย่ามาใช้วาจาเช่นนี้ที่บอกข้าว่าข้าเป็ว่าที่คู่หมั่นของศิษย์พี่เวยอัน ตัวข้านั้นมีคนรักอยู่แล้วพวกเ้าจงหลบทางไปดีกว่า "
" ศิษย์น้องซีเหยียนอย่าไปถือโทษโกรธสหายของข้าเลย สหายของข้าคงเห็นว่าเ้าไม่คู่ควรและเหมาะสมที่จะเดินร่วมกับเ้าหน้าอ่อนนี้ เอาย่างนี้เป็อย่างไรในด้านหน้ามีภัตตาคารที่มีอาหารเลิศรสที่สุดของอณาจักรแห่งนี้ เพื่อเป็การไถ่โทษข้าขอเลี้ยงอาหารเ้าและสหายของเ้าเป็อย่างไร "
องค์หญิงซีเหยียนกำลังจะปฏิเสธศิษย์พี่และสหายของศิษย์พี่ที่หน้ารังเกียจเหล่านี้ที่บังอาจมาขัดขวางเวลาที่มีความสุของตนเองเพราะกว่าพวกเขาสองคนจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันลำพังสองต่อสองน้อยมาก แต่หยางโจวได้ชิงตอบไปก่อนเพื่อจะได้ดูว่าพวกมัน้าสิ่งใดมากว่า เพราะหยางโจวรู้อยู่แล้วว่าคงมีคนจากนักษัตรหยางเหนียนบางคนไปแจ้งข่าวของตนเองกับองค์หญิงซีเหยียนแล้ว เป็ไปไม่ได้เลยว่าที่อยู่พวกศิษย์พี่เหล่านี้จะรู้ว่าเขาและองค์หญิงซีเหยี่ยนออกมาเที่ยวชมเมืองเหล่านี้คงมีพวกแอบติดตามพวกเขาทั้งสองั้แ่ออกมาจากมหานิกายเป็แน่
" โอ๊ว ! ขอบคุณศิษย์พี่มากเลยพอดีข้ากับซีเหยียนคนรักของข้าก็เริ่มหิวแล้วเช่นกันต้องขอบคุณสิษย์พีมากเลย ถ้าเป็ไปได้สัตว์อสูรของข้ากับสัตว์อสูรของซีเหยียนก็กำลังหิวอยู่เลยไม่ทราบว่าศิษย์พี่จะว่าอะไรหรือเปล่าถ้าข้าจะให้สัตว์อสูรของพวกข้าได้ดืมกินด้วย "
" ไม่มีปัญหาภัตาคารแห่งนี้สามารถนำสัตว์อสูรเข้าไปดื่มกินได้อยู่แล้วแค่สัตว์อสูรของศิษย์น้องหญิงแค่แปดเก้าต้นและสัตว์อสูรทารกของเ้าแค่เพียงตัวเดียวไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แม้มีสัตว์มาอีกร้อยตัวข้าก็สามารถเลี้ยงได้ ไปกัน "
เวยอันคิดว่าสัตวอสูรของหยางโจวเป็เพียงสัตว์อสูรทารกแค่ตัวเดียวคงกินอาหารไม่กี่คำก็คงอิ่มถึงแม้องค์หญิงซีเหยียนจะมีสัตว์อสูรอยู่แปดตัวรวมเป็เก้วตัวคงใช้แก่นผลึกผลึกษาไม่เกินหนึ่งพันผลึกพฤษาระดับต่ำเพราะตนเองนั้นได้ผลึกพฤษาระดับต่ำจากมหานิกายนับพันผลึกและยังได้จากอณาจักรที่ตนเองไปเป็แม่ทัพควบคุมศิษย์หลักและศิษย์สายในอีกมากกว่าพันผลึกต่อเดือนรวมแล้วต่อเดือนตนเองได้มากกว่าสองพันผลึกและเป้าหมายหลักของตนเองเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับองค์หญิงซีเหยียนหญิงสาวที่ตนเองหมายปองและให้องค์หญิงซีเหยียนได้รับรู้ว่าตนเองนั้นเหมาะสมกับองค์หญิงมากกว่าเ้าหน้าอ่อนนี้ โดยเวยอันไม่รู้มาก่อนเลยว่าคนที่มาแจ้งข่าวเื่ของหยางโจวนั้นได้ทำสิ่งใดไว้ที่นักษัตรหยางเหนียนโดยคนที่มาแจ้งข่าวนั้นก็คือคนของเ้าจิ้งอี้ที่จะยืมมือเวยอันมาจัดการกับหยางโจว
ณ ภัตตาคารอันยิ่งใหยาใจกลางอณาจักเวยอันได้นำมาพาบรรดาสหานและองค์หญิงซีเหยียนและหยางโจว เมื่อคนในภัตตาคารได้เห็นเวยอันเดินมาเคียงคู่กับหญิงสาวที่งดงามและชายหนุ่มที่หล่อเหล่าอีกคน ผู้คนในภัตตาคารแห่งนี้ต่างก็รู้จักกับเวยอันศิษย์หลักของมหานิกายมหาเทพเทวะบรรพการพ่วงด้วยตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ควบคุมศิษยืของมหานิกายต่างก็ให้ความเคารพยำเกรงผู้คนต่างก้พูดคุยว่าหญิงสาวที่แสนงดงามนี้คงเป็คนรักของเวยอันเมื่อเวยอันได้เห็นผู้คนมองตนและองค์หญิงและพูดคุยกันว่าองค์หญิงเป็คนรักของตนก็ยิ่งชอบใจ
" เอาละศิษย์น้องหญิงเชิญสั่งอาหารได้เลยเ้าคงไม่เคยกินอาหารที่ดีแบบนี้มาก่อนเ้าอยากจะสั่งกี่อย่างก็ได้มื้อนี้ข้าเลี้ยงเอง สหายทุกท่านสั่งได้ตามสบายไม่พอสั่งเพิ่มเติมได้มื้อนี้ข้าเลี้ยงเอง ไหนน้องหญิงสัตว์อสูรของเ้านำออกมาดืมกินาหารด้วยกันสิ "
" ไท่เป็ไรศิษย์พี่เวยอันพอดีสัตว์อสูรของข้าได้กินมาแล้ว "
" โอ๊ว ! อย่างนั้นรึช่างเหมาะสมกับเป็สัตว์อสูรขององค์หญิงเสียจริงที่ไม่อดอยากเหมือนกับของเ้ายจก โทษที่ศิษย์น้องท่านนั้นเ้าชื่ออะไรนะเ้าก็นำสัตวือสูรทารกที่หิวโซของเ้ามากินอาหารสิ "
" ขอบคุณมากขอรับศิษย์พี่ตัวข้านี้มีนามว่าหยางโจว พอดีข้ามีสัตว์อสูรทารกมากกว่าหนึ่งตัวไม่ทราบว่าข้าจะสามารถนำมากินอาห่รเหล่านี้ได้รึเปล่าขอรับ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ได้ไม่มีปัญหาสำหรับสัตวือสูรทารกมันจะกินได้กี่คำกันเซียว เ้าสั่งอาหารได้เลย เซี่ยวเอ้อ นำอาหารมาให้พวกข้าหนึ่งสุดและสัตว์อสูรของเ้ากี่ชุดนะ นำสัตว์อสูรของเ้ามาได้เลยสั่งตามสบาย "
หยางโจวได้นำอสูรออกมาครบทั้ง 12 นักษัตร เมื่อทุกคนเห็นว่านำลูกสัตว์อสูรทารกออกมา 12 ตัวทุกคนโดยรอบต่างก็หัวเราะชอบใจ ต่างก้พูดจาถากถางหยางโจวว่าหยางโจวจับได้เพียงลูกสัตว์อสูรเท่านั้นถึงแม้จะมีลูกสัตต์อสูรทารกครบทั้งง 12 นักษัตรก็ตาม โดยทุกคนไม่ได้รู้เลยว่าหายนะกำลังมาเยือน
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ศิษยืน้องนี้เ้าผสานดวงจิตกับสัตว์อสูรทารกได้ครบ 12 นักษัตรเลยหรือเนี๊ยะไม่ธรรมดาจริงเป็ครั้งแรกของอณาจักรของเราที่มีคนผสานดวงจิตของสัตว์อสูรได้ครบทั้ง 12 นักษัตร และเป็ครั้งแรกที่มีคนผสานดวงจิตกับลูกสัตว์อสูร ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาสั่ง ๆ ได้เลยข้าเลี้ยงไม่อัน "
" พวกเ้าทุกคนหัวเราะอะไรกันเ้าไม่รู้หรือว่าสัตว์อสูรสามีข้า เอ่อ ! ของหยางโจวคนนี้คือสัตวอสูรเท..."
" ซีเหยียนก็สัตว์อสูรทารกธรรมดาเอง เอาละเซียวเอ้อนำอาหารมาพร้อมสุรามาให้สัตว์อสูรทารกของข้าที่ดีที่สุดของภัตาคารนี้มา 12 ชุดแบบต่อเนื่องจนกว่าสัตว์อสูรทารกของข้าจะอิ่มถ้าอาหารร้านเ้าหมดแล้วสัตว์อสูรของข้ายังไม่อิ่มก็ไปสั่งจากภัตาคารภายนอกมาส่วนค่าใช้จ่ายนี้ศิษย์พี่เวยอันเป็คนจ่าย "
เวยอันเมื่อได้ยินหยางโจวพูดก็คิดว่าคงพูดเอาสนุกเพราะอย่างไรสัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัวอย่างไรอาหารชุดเดียวก็คงกินไม่หมดและสัตว์อสูรอะไรจะมากินเหล้าด้วยแค่น้ำเปล่าไม่กี่ถ้วยก็กินให้หมดเถอะ
" ศิษย์น้องหยางโจวเ้านี้ตลกยิ่งนัก เออ ! ข้ารู้มาว่าเ้าล้มเ้าจิ้งอี้แสนชั่วช้านั้นลงได้มันนั้นข่มเหงรังแกศิษย์คนอื่นมากมายมันไม่คู่ควรที่ให้เ้าลงมือหลอก เอาอย่างนี้รึไม่พรุ่งนี้เรามาประลองฝีมือกันที่ลานประลองส่วนกลางของมหานิกายกันเป็อย่างไรเพื่อกระชับความสัมพันธ์ของศิษย์พี่ศิษย์น้องเ้าเห็นควรว่าอย่างไร "
เวยอันคิดใช้วิธีนี้มาทำลายหยางโจวต่อหน้าองค์หญิงซีเหยียน และได้วางแผนนี้มาก่อนที่จะพบหางโจวแล้วโดยเวยอันจะให้สหายไปแจ้งข่าวการประลองแก่ศิษย์ทุกคนในสำนักเพื่อให้ทุกคนได้รับรู้ว่าตนเองนั้นเหมาะสมกับองค์หญิงซีเหยียนมากกว่าหยางโจวและจะใช้การประลอองนี้ทำให้หยางโจวนั้นอับอายขายขี้หน้าต่อองค์หญิงและศิษย์ร่วมสำนักทุกคน
" โอ๊ว ! อย่างนั้นหรือขอรับนับว่าเป็เกียตรอย่างยิ่งที่ได้ศิษย์พี่เวยอันได้ชี้แนะถ้าอย่างนั้นดวงตะวันตรงหัวเราไปพบกันที่ลานประลองได้เลยขอรับ อาหารมาแล้วเรามาร่วมดื่มกินกันเถิดขอรับ ข้าขอคาราวะสุรานี้แก่ศิษย์พี่เวยอันและศิษย์พี่ทุกท่านขอรับ ดื่ม "
เมื่อเริ่มดืมกินไปสักพักเวยอันและพรรคพวกเริ่มเห็นความผิดปกติของสัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัวที่กินอาหารแค่ไม่ถึงร้อยอึดใจก็กินไปเกือบ 20 ชุดแล้วจนทางภัตตาคารทำอาหารไม่ทันจนต้องระดมคนทั้งหมดมาช่วยทำอาหารและบางส่วนต้องไปซื้อวัตถุดิบเพิ่มเติมผ่านไปครึ่งชั่วยามอาหารหลายร้อยชุดและสุราที่จัดเตรียมไว้ที่สามารถให้ผู้คนได้ดืมกินนับเดือนก็หมดลงจึงได้ไปสั่งสุราอาหารจากภัตตาคารใกล้เคียงมาเพิ่มเติม จนผู้คนโดยรอบได้หันมาสนใจสัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัวนี้ทำไมกินสุราอาหารได้มากมายเพียงนี้จนหมดภัตตาคารจนต้องไปสั่งอาหารจากภัตาคารใกล้เคียงมาเพิ่มเติมแบบไม่ขาดสายจนหลายภัตตาคารต้องปิดภัตตาคารก่อนเวลาเนื่องจากอาหารหมด เมื่อเวยอันและสหายจากเดิมหัวเราะชอบใจที่หยางโจวสั่งอาหารมากมายให้สัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัวนี้ ตอนนี้ทุกคนต่างอ้าปากข้าง หน้าตาซี๊ดเป็ไก่ต้มทุกคน จากที่แรกทุกคนดื่มกินกันสนุกสนานพูดจาถากถางหยางโจวตลอดเวลาเวยอันมองผลึกในป้ายของตนเองแล้วเหงือไหลเย็นเยี๊ยบไปทั่วร่างกาย
217
