"ริริน? หรือว่าอาการแย่ลงเหรอ? ถ้ายังไงพักตรงนี้ก่อนก็ได้นะ" ท่านพี่เอลิออทเปลี่ยนสีหน้าจากสนุกสนานเป็สีหน้ารู้สึกผิดที่เผลอหัวเราะ
ในสายตาของท่านพี่ ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจว่าฉันที่พึ่งหายป่วยจึงยังไม่ค่อยแข็งแรง แถมการหัวโขกต้นไม้เมื่อครู่อาจจะทำให้ฉันอาการแย่ลงกว่าเดิม
"พักสักนิดก็ดีค่ะ" ฉันยิ้มเจื่อนๆออกไป
"ก็ได้ งั้นเดี๋ยวพี่จะไปสำรวจรอบๆเพื่อระวังอันตรายแล้วกัน" ท่านพี่เอลิออทเอ่ยออกมา จากนั้นก็วิ่งเข้าไปในป่าลึกอย่างรวดเร็ว แค่ครู่เดียว ร่างของท่านพี่ก็หายไป
สมกับที่เป็อัจฉริยะจริงๆ ฉันชื่นชมท่านพี่เอลิออทจากใจ ทักษะในการใช้พลังเวทไม่ได้ธรรมดาเหมือนคนทั่วไป อย่างน้อยถ้าเทียบกับประชาชนหรือคนทั่วไปยังไงท่านพี่ก็เหนือกว่าอยู่ดี
ฉันทำใจให้สงบลงก่อนจะนั่งพิงต้นไม้ใกล้ๆเพื่อพักหายใจ ในขณะที่นั่งพักนั้น ฉันใช้โอกาสนี้ในการใช้เวทย้อนความทรงจำอีกครั้งหนึ่ง
ครั้งที่แล้วที่ใช้เป็เพียงเพื่อระลึกถึงบทสรุปรวมๆ ยังไม่ได้เจาะจงไปที่ตัวของท่านพี่เอลิออทไปเท่าไหร่นัก ดังนั้นในอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันได้เก็บถนอมมานาเอาไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ
"El gen sae ภาพความทรงจำเกี่ยวกับเอลิออทจงปรากฏขึ้น"
ทันใดนั้นสายลมอ่อนๆได้พัดมารอบๆตัว ปลายผมของฉันปลิวตามสายลมเล็กน้อย และในตอนนั้นเองฉันรู้สึกได้ว่าถูกดูดเข้าไปในอีกมิติ
ซึ่งเมื่อลืมตาขึ้นมา ก็มีฟองอากาศที่มีดวงไฟสีขาวลอยรอบๆร่างของฉัน และในนั้นเองก็มีฟองอากาศสีฟ้าครามแทรกอยู่ด้วย
ฟองอากาศสีฟ้าครามแตกต่างจากฟองอากาศสีขาว เมื่อเรารู้ว่าเรา้าค้นหาความทรงจำเกี่ยวกับอะไร ในตอนร่ายเวทหากเอ่ยถึงสิ่งที่้าหา สิ่งนั้นจะปรากฏให้เห็นชัดขึ้น
ข้อดีของฟองอากาศสีฟ้าคราม คือจะทำให้ใช้พลังมานาน้อยลงกว่าตอนอ่านฟองอากาศสีขาวถึงหนึ่งในสาม ทำให้สภาพร่างกายของฉันยังพอมีพลังมานาเหลืออยู่เล็กน้อย และไม่เกิดอาการขาดมานา
กว่าจะฟื้นจนมานากลับมาเต็มที่เหมือนเดิมนั้นเรียกได้ว่านานเกินไปแล้ว! ได้แต่รอจนผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ถึงกลับมาเต็ม ถือว่านานเกินไปจริงๆ
ในอดีตชาติที่ฉันเป็นักเวทอัจฉริยะนั้น เหมือนจะมีวิธีการแก้ปัญหาเกี่ยวกับเื่นี้อยู่หรอก แต่พอพลังเวทเพิ่มขึ้น เื่พวกนี้ก็แทบจะไม่ได้สนใจเลยนี่สิ
ทันทีที่ฟองอากาศสีฟ้าครามลอยมาหาฉัน ความทรงจำในขณะที่กำลังเล่นเกมบน PS ก็แล่นเข้ามาภายในหัวของฉัน
นอกเหนือจากข้อมูลตอนจบเกมแบบแยกรูทแล้ว มันก็มีข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวกับท่านพี่เอลิออทแทรกเข้ามา ของที่ชอบ ฉากลับ และวิธีการจีบของผู้เล่นที่ทำให้ได้แต้มเยอะที่สุด
ในตอนนั้นเอง ฉันรู้สึกว่าวิธีการจีบที่ฉันใช้มันค่อนข้างจะโกงเล็กน้อย ก็เพราะว่าคุณนางเอก ได้ทุ่มคะแนนที่ได้จากการสังหารสัตว์อสูรทั้งหมด ซื้อโคล่ามานับสิบลังเพื่อเอาไปจีบท่านพี่เอลิออทรายวัน แล้วคะแนนจากการฆ่าสัตว์อสูรทั้งหมดมาจากไหนงั้นเหรอ? แน่นอนสิว่าฉันเติมเงินซื้อDLCที่แถมของขวัญภายในเกมนี่สิ!
ในตอนนั้นไม่ได้คิดเลยนะ ว่าตัวเองก็เป็หนึ่งในทาสการตลาดที่แสนน่ากลัวนี้! โชคดีแค่ไหนแล้วที่เกมHKLไม่มีระบบกาชาปอง ไม่อย่างนั้นฉันคงจะไตวายเพราะความเกลือไปแล้ว
เอาล่ะ กลับมาสนใจในฉากลับของท่านพี่เอลิออทกันดีกว่า ฉากลับของท่านพี่เอลิออทนั้น ต้องใช้กุญแจหัวใจ 30 ดอกในการปลดล็อกฉาก 'ความแข็งแกร่งที่ไม่ย่อท้อ' ซึ่งในฉากนั้นเป็ฉากที่เล่าเื่ของท่านพี่เอลิออทและเอรินในวัยเด็ก
และกุญแจหัวใจสามารถหาในเกมได้ แต่หายากมากถึงมากที่สุด เพราะมีจำนวนจำกัด ทำให้ต้อง new game+ หลายต่อหลายครั้ง และการซื้อDLCนั้นเป็การช่วยประหยัดเวลาในการเล่นลง!
ในฉาก 'ความแข็งแกร่งที่ไม่ย่อท้อ' นั้น กล่าวถึงตอนที่เอลิออทยังเป็เด็ก ในวันหนึ่งที่เอลิออทหนีออกไปเดินเล่นภายในเมืองนั่นเอง มีกลุ่มเด็กนิสัยไม่ดีสามคนมายืนรุม และกล่าวว่าเอลิออทนั้นเป็เด็กผู้หญิงทอมบอยที่ไม่ใส่กระโปรง ซึ่งในตอนนั้นเอลิออทโกรธมากและได้ทำการชกเข้าไปที่หน้าของเด็กชายหัวโจก ในตอนที่เอรินปรากฏนั่นเอง ทำให้ท่านพี่เอลิออทเกิดช่องโหว่ เด็กชายหัวโจกใช้โอกาสนี้ในการสวนหมัดขึ้นมา แต่เอรินเข้าไปขวางเอาไว้ก่อน ทำให้โดนชกปลิวไปนอนบนพื้น เอลิออทใจึงรีบไปประคองร่างของเอรินเอาไว้ จากนั้นจึงะเิพลังเวทออกมาซัดเหล่าสามโจกจนปลิวออกไป ในตอนนั้นเองเป็ตอนที่เอลิออทหลงใหลในความไม่ย่อท้อของเอริน ถึงแม้ว่าตัวเองจะอ่อนแอ แต่กลับสามารถปกป้องเอลิออทจากการโดนทำร้าย!(แต่ตัวเองกลับโดนเองเนี่ยนะ..?) หลังจากฉากนั้นเป็ต้นมาเอลิออทก็ได้กลายเป็ซิสค่อนหวงน้องที่ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามาแตะน้องสาวของตัวเองและพัฒนาความซิสค่อนจนกลายไปเป็ความหลงใหล
"เฮือก" ครู่ต่อมาฉันก็กลับเข้าสู่ในสภาวะปัจจุบัน ข้อมูลเกี่ยวกับท่านพี่เอลิออททั้งหมดก็รู้แล้ว หลังจากนี้คือวิธีการป้องกันปัญหาเ่าั้
ในฉากปลดล็อกของท่านพี่เอลิออทนั้น ได้ทำให้ฉันได้หนทางในการแก้ไขอะไรบางอย่าง กรณีนี้ถ้าเรารู้ว่าต้นเหตุที่ทำให้ท่านพี่เอลิออทเป็ซิสค่อนคืออะไร การแก้ไขย่อมไม่ยาก และฉันก็ได้รู้มันแล้ว การแก้ไขจากต้นเหตุนี่แหละคือความถูกต้อง!
ถ้าในตอนนั้นฉันไม่เข้าไปหาท่านพี่ ท่านพี่คงไม่คลายการ์ดป้องกันลงและไม่ทำให้โดนชก หรือกรณีถ้าฉันเข้าไปในจังหวะนั้นจริงๆ ฉันต้องหาวิธีที่ไม่ทำให้ตัวเองต้องโดนชกปลิวให้ได้
จากนั้นเมื่อคิดได้ดังนั้น ฉันจึงตั้งเป้าอย่างแน่นอนเื่การฝึกพลังเวท ต้องแอบออกมาฝึกให้ได้! เพื่อป้องกันหายนะจากต้นเหตุของฉัน ฉันต้องเพิ่มความแข็งแกร่ง! เพื่อที่จะไม่ต้องโดนชก! ถ้าหากว่าไม่โดนชกท่านพี่ก็จะไม่ต้องเป็ห่วงฉัน! เมื่อท่านพี่ไม่เป็ห่วงฉันเท่ากับฉันเองก็ไม่จำเป็ต้องตัวติดกับท่านพี่ เมื่อฉันไม่จำเป็ต้องตัวติดกับท่านพี่ ท่านพี่ก็จะไม่เป็ซิสค่อน เมื่อท่านพี่ไม่เป็ซิสค่อน เวลาท่านพี่รักกับคุณนางเอก ท่านพี่ก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องฆ่าฉัน!!! เมื่อท่านพี่ไม่ต้องฆ่าฉัน ฉันก็จะไม่ตาย บันไซ!!!
นอกจากนั้น ถ้าคุยกับท่านพี่เอลิออทตามปกติ ก็คงจะไม่เป็อะไรหรอกมั้ง?
ฉันลุกขึ้นยืนก่อนจะปัดชายกระโปรง ในตอนนั้นเองท่านพี่เอลิออทก็เดินเข้ามาพอดี
"อาการดีขึ้นแล้ว?" ท่านพี่เอลิออทมีสีหน้าสงสัย
"ค่ะ!" ฉันตอบรับ
"ถ้าอย่างนั้นก็ดี พี่กำลังจะมาบอกว่าบางทีเราควรจะกลับไปในปราสาท ตอนนี้ก็ใกล้จะเย็นแล้ว ถ้าหากว่ามืดจะอันตราย" ท่านพี่เอลิออทมองฉัน
"..."
"แต่ว่า ถ้าตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว จะไปดูทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์สักหน่อยก็ไม่เสียหายล่ะนะ!" บนใบหน้าของท่านพี่เอลิออทค่อยๆเผยสีหน้าซุกซนออกมา จากนั้นก็ยื่นมือมาทางฉัน
"ค่ะ!" ฉันเอื้อมมือซ้ายไปจับมือของท่านพี่เอลิออทก่อนจะเดินตามเขาไป
ดูเหมือนว่าที่ท่านพี่เอลิออทจะพาฉันเข้ามาในป่านี้เพื่อป้องกันไม่ให้ทหารยามที่รักษาการอยู่บนกำแพงจับได้ เพราะถ้าจับได้การแอบหนีออกมาก็ย่อมสิ้นสุดลง