ฉินเทียนที่ไม่รู้ตัวเลยว่าผู้ฟังทั้งสองของมันนั้นยังเป็เด็กน้อยเกินกว่าจะเข้าใจเื่ราวที่มันสร้างขึ้นได้ หากแต่ฉินเทียนก็หารู้ไม่ ตัวมันยังคงอินกับเื่ราวแต่งแต้มของตัวมันเอง ยามนี้มันคิดว่าคงถึงจุดพีคของเื่ราวแล้ว ฉินเทียนทำสีหน้าจริงจังนัก มันมองจดจ้องไปยังเด็กน้อยทั้งสองที่แอบมีใบหน้าสับสนเล็กน้อย ว่าเื่ราวที่ท่านปู่เล่านั้นเกี่ยวอะไรกับพวกเรานะเ้าค่ะ
"ท่านปู่ของเ้าผู้นี้สามารถสังหารตัวตนเลวทรามเหล่าเทวะต่ำช้านั้นได้เพียงส่วนหนึ่ง หากแต่ตัวของท่านปู่เองก็าเ็สาหัส ทำให้ท่านปู่ผู้นี้ของเ้านั้นต้องหลับใหล ผนึกตัวเองอยู่ในห้วงนิทราอันยาวนาน หากแต่ยามเมื่อท่านปู่ผู้นี้ของพวกเ้าได้ตื่นขึ้นมาปู่ก็พบว่า..." สองมือของฉินเทียนจับไหล่เ้าอ้วนสกปรกแน่น "!!!บิดามารดาและคนในตระกูลของเ้าได้ถูกคนชั่วสังหารสิ้นหมดแล้ว" น้ำตาของฉินเทียนคล้ายคลออยู่ในดวงเนตรเล็กน้อย พร้อมั์ตาสั่นไหว หากผู้ใดที่มิรู้จักกับฉินเทียนมัน ต้องคิดว่ามันนั้นกำลังทุกโศกจริงๆ เป็แน่หากแต่ความจริงเล่า นี่ก็แค่ละครบทหนึ่ง มิมีใครล่วงรู้เลยว่าไอ้บุรุษต่ำทรามผู้นี้มันจะเล่นบทแสดงละครได้เก่งกล้าถึงเพียงนี้ หากชาติภพในมิติเก่าก่อนมันได้แสดงละคร เชื่อแน่ว่ามันต้องได้เป็ดาราเ้าบทบาทเป็แน่
"!!!ท่านปู่" เ้าอ้วนสกปรกะโเสียงดังพร้อมร้องไห้ แม้เื่ราวก่อนหน้านี้จะไม่เข้าใจนัก หากแต่พอได้รับรู้ว่าบิดามารดาของตนเองถูกคนชั่วสังหาร ในใจของเ้าอ้วนสกปรกก็พลันเ็ป อยู่ดีๆ ก็อินไปกับเื่ราวที่ชายชราตรงหน้าเล่ามาซะอย่างงั้น ส่วนหนึ่งที่เป็เช่นนี้ก็ต้องยอมรับไอ้ชราเฒ่าตรงหน้ามันแสดงเก่งเหลือเกิน ทำบทเศร้าเคล้าน้ำตาได้สมจริงสมจัง ไม่เพียงแต่เด็กอ้วนวัยเยาว์หากแต่...
ตัวเหม็นสตรีตัวน้อยที่ได้ยินเช่นนั้น และด้วยบรรยากาศอันเข้มข้นความโศกเศร้าที่ท่านปู่และพี่ชายของนางแสดงออกมา ทำให้อยู่ดีๆ นางก็ร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้เช่นกัน ราวกับว่าบิดามารดาของพี่ชายนางก็เสมือนบิดามารดาของตัวนางเอง
เ้าอ้วนสกปรกทรุดตัวกอดขาของฉินเทียนแน่นพร้อมร้องไห้ะโเสียงดัง "!!!ท่านปู่มันเป็พูดใดขอรับ!!!มันเป็ผู้ใดที่สังหารบิดามารดาของข้า!!!ข้าจะไปแก้แค้นมันท่านปู่โปรดบอกข้า"
ฉินเทียนเอามือกำไหล่ของเ้าอ้วนสกปรกแน่น พร้อมมือที่สั่นเครือราวกับว่าตัวมันเ็ปอย่างสุดแสนและทรมานอย่างเหลือล้นจากการที่ศิษย์รักจากไปหากแต่ตัวมันกับมิอาจจะสามารถช่วยเหลือได้มันแสร้งเล่นละครราวกับว่าปีนี้มันจะเอารางวัลออสการ์ให้ได้ "ตัวปู่เองก็อยากจะแก้แค้นให้บิดามารดาของเ้าหากแต่..."
"!!!หากแต่อะไรขอรับท่านปู่" เ้าอ้วนสกปรกกล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน สองั์ตาตอนนี้ชุ่มไปด้วยคราบหยดน้ำตาเป็ทางเต็มสองแก้มแล้ว
"ก็อย่างที่บอกไปท่านปู่ของเ้าผู้นี้นอกจากชราภาพเต็มทีแล้ว ปู่เองก็ยังาเ็หลังจากช่วยสรรพชีวิตผนึกไอมารจักรวาล ยามนี้ท่านปู่ผู้นี้ของเ้าอ่อนแอเหลือเกิน" ฉินเทียนแกล้งไอออกมาสองสามทีอีกครั้ง หากตอนนี้มันกระอักเืได้มันก็พร้อมกระอักเืออกมา หากแต่น่าเสียดายฉินเทียนลืมตระเตรียมสิ่งนี้ ตอนนี้ตัวมันเสียดายเต็มทนมันน่าเตรียมเืปลอมเอาไว้มิฉะนั้นวันนี้บทบาทการแสดงของมันมิใช่จะยิ่งใหญ่อลังการไปกว่านี้หรือ หากแต่เมื่อตัวเองสะเพร่ามิได้ตระเตรียมตัวมันฉินเทียนจะโทษใครได้เล่า
และเหตุที่ฉินเทียนจำต้องทำเช่นนี้ เหตุผลสำคัญก็เพราะหากวันดีคืนดีเด็กๆ โตและรู้ความแล้วสองเด็กน้อยถามหาศัตรูฆ่าล้างตระกูลพวกมันทั้งสอง พร้อมชวนตัวมันฉินเทียนไปยกแก๊งถล่มศัตรูฆ่าล้างครอบครัวตัวมันฉินเทียนจะทำเช่นใดได้ และเพื่อการป้องกันเหตุการณ์แบบนี้มันก็จำต้องแสร้งเจ็บป่วยเสียแต่เนิ่นๆ เพื่อตัดปัญหาแต่ต้นลม
เ้าอ้วนเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ ท่านปู่คงทำดีที่สุดแล้ว หากแต่ที่ยังไม่แก้แค้นให้บิดามารดามันก็คงเพราะทำไม่ได้จริงๆ ยามนี้ท่านปู่กำลังเจ็บป่วยอยู่ หากแต่ถึงจะเป็เช่นนั้นอย่างน้อยๆ เ้าอ้วนสกปรกก็ปรารถนาอยากรู้ว่าคนที่สังหารบิดามารดาของมันคือใคร "ท่านปู่ ท่านปู่บอกข้าได้หรือไม่ คนที่ทำร้ายบิดามารดาของข้าคือใคร วันหนึ่งเ้าอ้วนสกปรกผู้นี้จะได้ไปล้างแค้นให้กับบิดามารดา"
ฉินเทียนได้ยินเช่นนี้ก็รีบสะบัดหน้าหนี ทำราวกับว่าเกรงเด็กน้อยจะมีเภทภัย หากแต่ความจริงก็คือ... ตัวมันลืมคิดถึงเื่ตัวตนของศัตรูคู่แค้นแก่ลูกศิษย์เ้าอ้วนสกปรกของตัวมันผู้นี้ ตัวตนแบบนี้จะให้พูดชุ่ยๆ ได้เหรอ หากวันหนึ่งเกิดเ้าอ้วนสกปรกเริ่มฝึกฝนและแข็งแกร่งขึ้น และมันได้รู้ว่าศัตรูฆ่าล้างตระกูลไม่มีอยู่จริงฉินเทียนตัวมันจะไม่ฉิบหายเสียหน้าเอารึ
เมื่อฉินเทียนเห็นเป็เช่นนี้มันก็เหลือเพียงแค่วิธีเดียว มันจำเป็ต้องแถสีข้างไหม้ไปก่อน แสร้งว่าศัตรูของเ้าอ้วนสกปรกนั้นแข็งแกร่งเกินไป ยังไม่ใช่เวลาที่เ้าอ้วนสกปรกตัวมันจะรับรู้ได้
"ยามนี้อ้วนน้อยของปู่ยังมิควรรับรู้" ฉินเทียนพูดพร้อมแสร้งทำขึงขังจริงใจ
"ทำไมขอรับท่านปู่" เ้าอ้วนกล่าวคำพร้อมกับวิงวอนอย่างสุดหัวใจ
"เ้าอ่อนแอเกินไป บอบบางเกินไป หากวันหนึ่งเ้าทำลายจันทราและดับดวงดาราได้ด้วยมือข้างเดียวได้เมื่อไร วันนั้นปู่ก็จะบอกให้เ้ารู้ถึงศัตรูของเ้า"
เ้าอ้วนได้ยินเช่นนี้ก็เหม่อมองท้องฟ้า พลางยืนมือไป ปรารถนาจะคว้าจับพวกมัน หากแต่ตัวเ้าอ้วนสกปรกก็รู้ดีตัวมันมิสามารถทำได้มันจึงทำได้แค่เพียงร้องไห้ ฉินเทียนเอามือตบไหล่มันเบาๆ ก่อนที่จะเข้าเื่หลักสำคัญเสียที หลังจากอ้อมค้อมมาเนิ่นนานเหลือเกิน
"เ้าอ้วนตัวน้อยของปู่ หาใช่ว่าเ้าจะมิมีทางแก้แค้น หากวันนี้เ้าเลือกเป็หลานศิษย์ของท่านปู่ผู้นี้ มิใช่ว่าวันหน้าเ้าจะป่นเดือนดาราด้วยมือข้างเดียวไม่ได้เสียที่ไหน ปู่จะถามเ้าแค่ครั้งเดียว เ้าอย่างเป็ศิษย์ของท่านปู่ผู้นี้หรือไม่ หากแต่สิ่งหนึ่งที่เ้าต้องรู้เส้นทางของการเป็ศิษย์ของท่านปู่นั้นแสนยากลำบากเหลือเกิน เ้าพร้อมใจยอมรับมันได้หรือไม่ หรือจะเลือกใช้ชีวิตอย่างปุถุชนคนธรรมดา" ฉินเทียนพูดพลางสะบัดหน้าหนีหันหลังให้เ้าอ้วนสกปรก ราวกับว่าตัวมันนั้นได้มอบทางเลือกให้เ้าอ้วนผู้นี้ได้ตัดสินใจ ทุกสิ่งอย่างขึ้นอยู่กับตัวมัน สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ล้วนเป็การตัดสินใจของตัวมันทั้งนั้น หาใช่เพราะท่านปู่ผู้นี้ได้หลอกลวงตัวมันไม่
เ้าอ้วนสกปรกแทบไม่ต้องคิด อยู่ดีๆ ตัวมันก็ราวกับรู้สึกว่าชีวิตนี้ตัวมันนั้นได้มีเป้าหมายของชีวิตอันยิ่งใหญ่แล้ว แม้มันจะไม่รู้ว่าบิดามารดาของมันคือใคร หากแต่ความคับแค้นในใจของมันนี้กับเป็สิ่งแท้จริงๆ
มันไม่กลัวความยากลำบาก ชีวิตในปัจจุบันของมันก็หาได้ดีเด่อะไร พอได้พบท่านปู่ผู้ที่อยู่ตรงหน้ามัน พอได้รู้ว่ามันมีศัตรูรอให้มันไปแก้แค้น ตัวเ้าอ้วนสกปรกก็ราวกับมีไฟในชีวิตลุกโชติ่ เพราะการรู้เป้าหมายแห่งการมีชีวิตของตัวมันเองแล้ว เ้าอ้วนสกปรกคุกเข่าพร้อมก้มกราบไปที่ฉินเทียนพร้อมร้องะโเสียงดัง "ท่านปู่โปรดเมตตา โปรดรับเ้าอ้วนสกปรกผู้นี้เป็ศิษย์ด้วยเถอะขอรับ"
.
.
.
ไม่ทันสิ้นเสียงคำพูดของเ้าอ้วนสกปรก ระบบศิษย์ศาลเทพ์ ก็ร้องเตือนฉินเทียน ไม่ช้าข้อมูลต่างๆ ของเ้าอ้วนสกปรกก็แสดงตรงหน้าฉินเทียน ทำตัวมันใไม่น้อย
----------
[ชื่อ : อ้วนสกปรก] [ระดับฝึกฝน : ไม่ปรากฏ] [พลังิญญา : 943 หน่วย] [เส้นชีพจริญญา : พญาราชสีห์ทองคำ 10 เส้นชีพจริญญา]
[ความสามารถพิเศษ : สายเืพญาราชสีห์ทองคำ, ร่างแกร่งปราณทองคำ]
[วิชาฝึกฝน : ไม่มี]
----------
ฉินเทียนกลืนน้ำลายอึกหนึ่งก่อนจะพบว่าอยู่ดีๆ ก็ได้รับของไม่ธรรมดามา 10 เส้นชีพจริญญา สายเืพญาราชสีห์ทองคำ สิ่งเหล่านี้มันคืออะไร... ฉินเทียนราวกับรู้สึกเป็งง ตัวมันเองยังมีแค่หนึ่งเส้นชีพจริญญาเลย หากแต่ไอ้เด็กอ้วนตรงหน้ามัน ที่หน้าตาดูน่ากลัวผู้นี้กลับมี 10 เส้นชีพจริญญา แถมมีสายเืพญาราชสีห์ทองคำอีก
ฉินเทียนแลดูมีความสุขยิ่งนัก เรียกว่าได้รับโบนัสหลายเด้งเลย
ก่อนที่ในไม่ช้ามันจะหันไปมองที่สตรีตัวน้อยวัยเยาว์ ตอนนี้มันได้รับเ้าอ้วนสกปรกเป็ศิษย์แล้วตอนนี้ก็เหลือแต่หนูน้อยจิตใจงดงามเ้าตัวเหม็นที่น่ารักน่าชังของฉินเทียน ที่อุปนิสัยของนางถูกใจมันเหลือเกิน
ตัวเหม็นมองจ้องท่านปู่ของนางด้วยั์ตาใสแป๋ว นางมิรู้เลยพี่ชายของนางจะมีประวัติและความแค้นล้ำลึกถึงเพียงนี้ แล้วตัวนางละ นางจะมีเื่ราวแบบนี้บ้างรึเปล่า นางจึงใคร่รู้เหลือเกิน "ท่านปู่เ้าค่ะ แล้วบิดามารดาของตัวเหม็นละเ้าค่ะ"
ฉินเทียนหลับตาและทำสีหน้าครุ่นคิดอยู่คู่หนึ่ง ในใจมันคิดว่าคงไม่ดีแน่หากแต่งเื่ซ้ำซากกันเกินไป และการให้สตรีตัวน้อยมีความแค้นอันลึกล้ำเช่นนี้ก็คงไม่ดีเลยแม้แต่น้อย หากวันหน้านางเป็ศิษย์มันวันๆ คิดแต่เื่แก้แค้นและกลายเป็คนโหดร้ายฆ่าคนไม่เว้น ตัวมันจะทำเยี่ยงไร มันมิอยากให้เ้าสตรีตัวน้อยนางนี้มีชีวิตแบบนั้นเลย ดังนั้นมันจึงจำเป็ต้องสร้างเื่ราวให้แก่นางเป็พิเศษ ห่างไกลการฆ่าฟัน อยู่ใกล้ๆ ตัวมันเสนอ เสมือนลูกสาวตัวน้อยที่ถูกบิดาเลี้ยงดูอย่างดี สิ่งนี้ก็โทษใครไม่ได้ แค่มันเห็นสตรีตัวน้อยครั้งแรกตัวมันก็คล้ายเห็นภาพเก่าก่อนของตัวเองแล้ว มันปรารถนาเหลือเกินที่จะนำพาชีวิตอันมีความสุขยิ่งมอบให้แก่นาง
ฉินเทียนหลับตานิ่งคิด และเริ่มร่างเื่ราวในใจก่อนที่ในไม่ช้าจะลืมตาขึ้นพร้อมจ้องมองั์ตาใสๆ ตี๋ๆ เล็กๆ ของเ้าตัวเหม็นสตรีตัวน้อยของมัน พร้อมเอามือลูบหัวนางพลางกล่าวพูดวาจาอย่างอ่อนโยน
"เด็กดีของปู่ บิดามารดาของเ้านั้นจากโลกนี้จักรวาลนี้ไปนานแสนนานเหลือเกิน หากแต่การถือกำเนิดของเ้านั้นเปรียบได้กับปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน ผู้คนมากมายต่างแกร่งแย่งชิงตัวเ้า เพราะพวกมันรู้ว่าเ้านั้นจะกลายเป็สตรีที่งดงามและล้ำค่าที่สุดนางหนึ่งแห่งจักรวาลนี้ ทั่วแดน์จะหานางฟ้านาง์ใดงดงามเทียบเทียมเ้าช่างยากเย็นเสียเหลือเกิน สายโลหิตแห่งจิ้งจอก์ของเ้ามันช่างล้ำค่า ยามเ้าถือกำเนิด เ้าถือกำเนิดจากไอฟ้าดินแห่งห้วงมหาจักรวาลที่กลั่นตัวนับล้านปี บิดามารดาของเ้าได้ผนึกเ้าไว้ภายในนั้นหลบเลี่ยงมิให้ใครพานพบเจอเ้า เกรงว่าจะนำภัยร้ายมาสู่เ้า"
"หากแต่ว่าเมื่อสามแสนปีก่อนมีผู้พบเจอดวงแก้วถือกำเนิดของตัวเ้า ศึกาจึงถือกำเนิดขึ้น เผ่าอสูรจิ้งจอกที่ถือว่ามีความเกี่ยวข้องกับเ้าและมีผู้หนึ่งเป็สหายกับปู่ของเ้า และได้ขอร้องให้ท่านปู่ผู้นี้ดูแลรักษาดวงแก้วถือกำเนิดของเ้า หากแต่โลกนี้จักรวาลนี้หาได้มีความลับใดมีอยู่ยั่งยืน ไม่ช้าเหล่าคนชั่วช้าก็รับรู้ จึงหมายแย่งชิงตัวเ้าจากปู่ไป ตัวเ้าที่ถือเป็นาง์อันล้ำค่าที่ในอนาคตจะงดงามทอประกายยิ่งกว่าใคร สายโลหิตที่อาจจะชี้นำชะตาของมหาจักรวาลและเหล่าทวยเทวะ เภทภัยนี้จึงเป็ที่มาของศึกฆ่าล้างสังหารตระกูลของพี่ชายของเ้า เหตุผลก็เพราะตัวท่านปู่ผู้นี้ได้มอบดวงแก้วถือกำเนิดให้กับศิษย์ตัวน้อยของปู่ไปเก็บซ่อนรักษา หากแต่ใครจะไปรู้ว่าจะมีมหาเทวะยอมสละ่ชีวิตของตัวมันเพื่อเผยความลับแห่งฟ้าดินที่เกี่ยวพันถึงตัวเ้า"
ตัวเหม็นได้ยินดังนี้ก็มองจ้องไปที่พี่ชายของนาง เ้าอ้วนสกปรก นางมิคิดเลยว่าแท้จริงแล้วนางเป็สาเหตุทำให้ครอบครัวของพี่ชายต้องเป็เช่นนี้ นางรู้สึกมีความเศร้าในใจเหลือเกิน ส่วนเ้าอ้วนสกปรกก็ได้แต่กอดผู้เป็น้องสาว มันไม่เคยคิดโกรธเกลียดนางผู้เป็น้องสาวเลยแม้แต่น้อย ตัวมันได้แต่คิดว่านี่คือโชคชะตา
หากแต่มีสิ่งหนึ่งที่ราวกับสะกิดใจทั้งสองในห้วงแห่งความโศกเศร้า
จนมันอดไม่ได้ที่จะถามท่านปู่ของพวกมันทั้งสอง
"ท่านปู่ขอรับ น้องข้าตาตี่ ดั้งมิมี ฟันก็หลอ ผิวหยาบกร้าน แถมตัวนางก็เหม็น นางจะเป็นาง์ที่ผู้คนแย่งชิงได้อย่างไรขอรับ"
!!!แคระ แคระ ฉินเทียนไอ้สำลักสองสามที มันมิอาจจะพูดได้ว่ามันพึงแต่งเื่จบเมื่อตะกี้ สิ่งที่พูดทั้งหมดเป็เื่อุปโลกน์ขึ้นมา แน่นอนมันอยากให้กำลังใจเ้าตัวน้อยผู้มีใบหน้าไม่งดงามของตัวมันนี่นับเป็เหตุผลส่วนหนึ่ง ส่วนเหตุผลอีกส่วนหนึ่งที่มันกล่าวว่าสตรีตัวน้อยจะงดงามเป็นาง์ นั่นเพราะตัวมันมั่นใจว่าไอ้ระบบศาลเทพ์ของตัวมันนั้นต้องมีระบบหรือตัวช่วยเสริมความงามให้นางแน่นอน หากแต่มันแค่ต้องมีแต้มบุญมากพอเท่านั้น และในไม่ช้าสตรีตัวน้อยของมันอย่างน้อยๆ ที่สุดใบหน้าของนางก็จะงดงามเปล่งประกายไม่แพ้สตรีนางใดเป็แน่ และเพราะแบบนั้นฉินเทียนจึงกล้าพูดเช่นนี้
หากแต่ที่มันสร้างเื่ราวใหญ่โตให้นาง เพราะหลักใหญ่ใจความอยากเห็นสตรีตัวน้อยของมันมีความสุข การมีประวัติอันยิ่งใหญ่จะเสริมรับเป็แรงบันดาลใจในชีวิตการฝึกฝนบำเพ็ญของตัวนาง แน่นอน มันตัดสายสัมพันธ์บิดามารดาของนางไปแล้ว เรียกว่าตายแล้วแบบตายไปนานมาก หากไม่เจอจริงๆ ดังนั้นสตรีตัวน้อยจะไม่มีทางคิดถึงบิดามารดาของนางอีกต่อไป ส่วนเื่การแก้แค้น เมื่อไม่มีใครให้แก้แค้นวันๆ ของนางจะเป็ศิษย์สตรีที่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขภายใต้การดูแลของตัวมันฉินเทียน แค่คิดตัวมันฉินเทียนก็มีความสุขแล้ว
ส่วนเ้าอ้วนสกปรกนั้นฉินเทียนต้องยอมรับ การมีเป้าหมายให้กับบุรุษเพศนับว่าเหมาะสมแล้ว ส่วนศัตรูฆ่าบิดามารดาของมันนั้นในอนาคตฉินเทียนจะหาโจรชั่วปีศาจร้ายมีฝีมือมาสร้างเป็ตัวละครฆ่าล้างตระกูลให้มันอีกที หากแต่ตอนนี้ยังมิใช่เวลาที่ต้องคิดมากเื่ศัตรูของทั้งสอง ก็เพราะเื่ราวนี้ฉินเทียนวางโครงเื่ไว้ช่างยาวไกล ไม่แน่อีกร้อยปี พันปีก็ยังไม่ถึงเวลาต้องลงมือหรือคิดหาศัตรูให้เด็กน้อยจนต้องปวดหัวตัวมันเลย
ไม่ช้าฉินเทียนก็รีบกล่าวแก้ตัว "ที่เด็กดีของปู่คนนี้ยังมิได้ดูงดงาม เหตุผลก็เรียบง่าย เพราะสายเืของเ้านั้นยังไม่ถูกปลุกขึ้นให้ตื่น ยามเมื่อเ้าอายุครบ 18 ปี สายเืจิ้งจอก์ของเ้าจะถูกปลุกขึ้นให้ตื่น และยามนั้นแม้แต่นาง์ยังต้องอิจฉาในความงดงามของสตรีตัวน้อยของท่านปู่ผู้นี้เลย หุหุ" ฉินเทียนพูดจบก็ลูบเคราพร้อมหัวเราะกลบเกลื่อนเื่ราว มันเกรงว่าหากพูดมากก็จะผิดมาก
เ้าอ้วนสกปรกได้ยินดังนี้ก็พยักหน้ารับ มันพอใจกับเหตุผลนี้มาก
ไม่ช้าฉินเทียนก็มองไปที่ตัวเหม็นสตรีตัวน้อย พร้อมกล่าวหนึ่งคำถามต่อนาง "เด็กดีของปู่ เ้าอยากเป็ศิษย์รักพร้อมเรียนรู้วิชาฝึกฝนกลายเป็นาง์ที่งดงาม ที่ผู้คนทั่วหล้าปรารถนาแย่งชิงในตัวเ้าหรือไม่ หากแต่ถึงตัวปู่จะถามเ้าเช่นนี้ หากแต่มีสิ่งหนึ่งที่เ้าต้องรู้..." ฉินเทียนพูดพลางเดินหันหลังกลับไปทางแม่น้ำอีกครั้ง พร้อมสาดสายตามองไกลทำทีท่าขึงขัง
"เด็กดีของปู่ เ้ารู้ตัวไหม ชีวิตเ้าต่อจากนี้จะเต็มไปด้วยอันตรายมากมายร้อยพัน มีแต่ต้องอยู่ใกล้ท่านปู่ผู้นี้เท่านั้น ตัวปู่ถึงจะปกป้องเ้าได้ มหาจักรวาลนี้แม้จะกว้างใหญ่นัก กับมีที่ให้เ้าอยู่น้อยเหลือเกิน มีเทวะมารมากมายปรารถนาในร่างกายและหยาดโลหิตจิ้งจอก์ของเ้านัก และเพื่อจะแย่งชิงตัวเ้า มันส่งสวะจำแลงเทวะมารมากมายปลอมตัวไปทั่วมหาจักรวาลค้นหาตัวเ้า หากมันผู้ใดรู้ว่าเ้ามีตัวตนอยู่ พวกมันก็พร้อมทุ่มสุดชีวิตเพื่อให้ได้เ้าและสายเืของเ้า และไม่ใกล้ไม่ไกลนี้ก็มีตัวชั่วช้าแฝงอยู่"
หากแต่หลังจากฉินเทียนพูดจบได้ไม่นาน สิ่งที่ตัวมันไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น...
.
.
.
เรือแจวลำเล็กที่ลอยอยู่ไกลๆ ที่ตรงนั้นมีบุรุษผู้หนึ่งนั่งแจวเรือไปมาทีท่าสบายๆ หากแต่พอฉินเทียนพูดจบประโยคเท่านั้น มันก็สบถคำ พร้อมลอยตัวจากเรือแจวลำเล็กของมันทันที "พูดได้ดีไอ้แก่... สิ่งที่เ้าพูดมาถูกต้องจริงๆ มิคิดเลยว่าสมบัติ์ที่พญาราชสีห์ิเทียนนำหลบหนีออกมาจะเป็สายเืแห่งจิ้งจอก์จริงๆ ที่เป็หนึ่งใน 18 สายเื์ที่ใช้ผนึกประตูมาร ยามนี้ข้าเทพอสูรสังหารโลหิตครามนับว่าได้ทำความชอบแล้ว ฮะฮาฮา แต่ไม่คิดเลย แม้ข้าจะจำแลงกายมาอย่างแเีพร้อมกลมกลิ่นไอมารและพลังิญญาอย่างสมบูรณ์แล้วหากแต่กลับมีผู้ล่วงรู้ได้ ข้าเทพอสูรสังหารโลหิตครามตลอดชีวิตห้าหมื่นปีมานี้ มิเคยมีใครล่วงรู้การปลอมแปลงจำแลงกายของข้าแม้แต่น้อย หากแต่วันนี้นับว่าข้าได้พบผู้เฒ่าที่แสนไม่ธรรมดาเข้าเสียแล้ว ข้าถูกจับร่างจำแลงได้เป็ครั้งแรกนับถือนับถือจริงๆ ท่านผู้เฒ่า ดูเหมือนว่า หากวันนี้ข้าไม่เอาจริงคงไปจากที่นี่ไม่ได้ง่ายๆ สินะ ฮะฮาฮา กี่พันปีแล้วนะที่ข้ามิได้ต่อสู้จริงๆ จังๆ ฮะฮาฮา แต่ข้าขอบอกไว้อย่างหนึ่งนะท่านผู้เฒ่า ข้าเทพอสูรสังหารโลหิตครามก็มิใช่สามัญ ทวยเทวะที่ตกตายเพราะข้ามีมากมาย ฮะฮาฮา แม้แต่เทวะอัศจรรย์ก็ตกตายด้วยมือข้าไม่น้อย มันคงดีกว่านี้หาท่านมิได้เปิดเผยตัวตนของข้า"
ฉินเทียนยืนนิ่งพร้อมพยายามทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น พร้อมคิดในใจ 'ไอเวรนี่มันคือใครกัน และพยาราชสีห์ิเทียน...แมร่งคือใคร สายเืแห่งจิ้งจอก์ หนึ่งใน 18 สายเื์ที่ใช้ผนึกประตูมารคือเื่อะไร... นิข้าพูดอะไรผิดไปรึเปล่า... แล้วนิมันเื่ห่าเหวอะไรกันวะเนี่ย มันกำลังพูดอะไรกับใคร แถวนี้ก็มีใครอื่น มีแต่ข้ายืนอยู่กับเด็กน้อย ไม่นะไอ้เวรเอ้ย (T-T) ตูแค่กำลังจะรับศิษย์เฉยๆ'
หากแต่ดูเหมือนฉินเทียนจะไม่มีเวลาคิดมากนักแล้ว
เพราะในไม่ช้าไอ้เวรที่เรียกตัวเองว่าเทพอสูรสังหารโลหิตคราม มันกลายร่างกลายเป็อสูรั์สีครามสี่หัว แปดมือ ร่างกายใหญ่ยิ่งกว่าั์ั์ไททันในก็อดออฟวอร์เสียอีก มันสูงราวหมื่นจั้งอย่างรวดเร็ว แต่ละหัวของมันโบกสะบัดไปมาราวกับงูโดนน้ำร้อนลวกตัว พร้ะโกนร้องเสียงดังราวกับกำลังประกาศว่า ["บอสลับ Lv.99 ปรากฏแล้วโว๊ย"] นอกจากนั้นสังเกตดีๆ ตราสัญลักษณ์ิญญาของอสูรั์สีครามสี่หัวตัวนี้ก็ปรากฏเป็แสงส่องสว่างสีสันไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย มันเป็แสงสีทองแดงส่องสว่างพร้อมมีเปลวเพลิงสีแดงระยิบระยับแผดเผาอยู่ตลอด ด้านล่างมีจุดแต้มอยู่หนึ่งจุดแต้ม
ฉินเทียนที่ยืนนิ่งร่ำร้องในใจเสียงดัง '!!!ฉิบหายแล้ว!!!นิมันตัวห่าอะไรกันวะเนี่ย มารดาเอ็งเถอะทำไมมันใหญ่โตแบบนี้วะ' มือไม้ของมันฉินเทียนแทบหมดแรงทันทีที่เห็น พร้อมปรารถนาจะบีบนวดเอามือกุมขมับตัวเองเหลือเกิน ตอนนี้ในหัวของตัวมันรู้สึกปวดจี๊ดอย่างแรงกล้ากับความฉิบหายที่ไม่คาดคิดฝันเช่นนี้
.
.
.
หากแต่ถึงอย่างนั้น
เพราะจิตจักรพรรดิอันยิ่งใหญ่ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว
ทีท่ายามมันมองจ้องเทพอสูรสังหารโลหิตคราม มันจึงยังสามารถจ้องมองมันคล้ายกับมองไปยังเถ้าธุลีไร้ค่า
แลดูไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ ทั้งสิ้น
นอกจากนั้นยังรักษาทีท่าสงบนิ่งแห่งผู้สูงส่งเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์
45K
