ราทัน พี่ของเขาคืออัจฉริยะในรอบ20ปีลุงของเขาคือ อาจารย์ประจำขุนเขา พ่อของเขาคือ อาจารย์ประจำทะเลสาบซึ่งมีสิทธิเกือบจะเท่าอาจารย์ใหญ่ ปู่และทวดของเขา เป็ที่ปรึกษากิติมาศักดิ์พักอาศัยอยู่ในดินแดนต้องห้ามของสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้าแต่เขายังต้องมาเข้าร่วมการทดสอบกับสามัญชน ซึ่งเขารับไม่ได้!!ด้วยสิทธิและอำนาจที่เขามี สามารถพาเขาเข้าเรียนหรือแม้แต่เอาทักษะสำคัญมาให้เขาเรียนก่อนได้เลยด้วยซ้ำ!!แล้วทำไม? ทำไมข้าจะต้องมาเข้าร่วมการทดสอบกับชาวบ้านสามัญพวกนี้ด้วย!?ได้!! ข้าจะเข้าร่วมและยังไม่พอข้าจะสร้างประวัติศาสตร์ด้วย ข้าจะทำให้ทุกคนใว่าข้าและพวกสามัญชนคนธรรมดาต่างกันแค่ไหน!?แต่ด้วยความสามารถของข้ายังคงไม่พอ!! แต่ข้าฉลาด!! เพราะอายุข้าครบเกณฑ์แล้วข้าจึงแอบไปผ่านกำเนิดใหม่ โดยไม่บอกใคร!? แล้วแบบนี้ใครจะมาเทียบข้าได้!!และด้วยอำนาจที่มี ข้าสามารถหาใครสักคนมาช่วยข้าลบร่องรอยิญญาเพื่อไม่ให้ใครจับได้!! อย่างน้อยรุ่นพี่มาลีคนสวยก็จับไม่ได้แน่นอน แม้ผอ.เซ จะไม่อยู่ในแผนแต่คนมากขนาดนั้นก็คงไม่ทันสังเกต!? กฎนะเหรอ? ฮ่า...ใครบ้างไม่เคยทำผิดกฎ? กฎมันตั้งมาเพื่อให้คนใช้สมองคิดหาทางทำผิดกฎโดยไม่ถูกจับได้ต่างหากล่ะ!?และความสนุกก็คือ ไม่มีใครจับได้นี่ล่ะ!? ฮ่าๆๆๆหรือต่อให้จับได้!! ฮ่า...ก็ต้องไว้หน้าทวดข้าอยู่ดี ฮ่าๆๆๆเด็กหนุ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพร้อมออกไปจากเขาวงกตอย่างมั่นใจเขาเลือกที่จะเข้าคนสุดท้ายและออกเป็คนแรกเพื่อประกาศศักดาของเขา!!คนทั่วไปจะใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงในการสอบแต่เขาผู้ผ่านพิธีกำเนิดใหม่แล้ว!! เป็ผู้คุมส่งิญญาขั้นต้นแล้ว!!การทดสอบก็เหมือนการเดินเล่นในบ้านตัวเอง ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ!!แต่เื่ราวกลับไม่เป็ไปอย่างที่เขาคิด!! สิ่งที่เขาเห็นเมื่อเดินออกมามีรุ่นพี่มาลีนั่งคุยอย่างสนุกสนานกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่อุ้มตุ๊กตาตัวใหญ่ อยู่ในศาลาโดยมีรุ่นพี่กันทายืนอยู่ข้างๆ เด็กหญิง!! เด็กหญิงคนนั้นข้าจำได้เพราะเธอเด่นเกินไป!!และข้ายังจำได้ว่าเธอเข้าทดสอบเกือบจะพร้อมข้าเรียกได้ว่าเธอเข้ามาเป็รองสุดท้ายก็ว่าได้!!มันเป็ไปได้ยังไง!? ที่ข้าจะพ่ายแพ้ให้เด็กหญิงคนหนึ่งเขารู้สึกมีบางอย่างไม่ถูกต้อง!! เด็กหญิงนั่นแค่อายุก็พิเศษแล้วตัวตนเธอจะต้องพิเศษและใช้วิธีพิเศษในการผ่านบททดสอบ!? ช่างเถอะหากไม่สามารถประกาศศักดาครั้งนี้ได้ยังคงมีอีกครั้ง ยังไงครั้งสุดท้ายข้าก็ต้องเป็ที่หนึ่ง!!แต่แม้เขาจะกล้าหาญขนาดไหน เขายังคงไม่กล้าประกาศศักดาของเขาในการทดสอบแรก!!เพราะมันหมายถึงการได้คะแนนเต็มซึ่งไม่เคยมีมาร้อยกว่าปีแล้ว!!เขาจะถูกจับตามองจากหลายคนแม้ใบหน้าของทวดเขายังต้องฉีกขาดอยู่บ้าง ในขณะที่ ราทันคิดเละเดินไปยังศาลานั้น เขาก็ต้องหยุดอย่างกะทันหัน!! เขาเห็นเทพธิดา!เทพธิดากำลังผ่านบททดสอบ!? อ่า...ด้วยฐานะของข้าข้าเจอสาวสวยมาก็มาก แต่ชีวิตข้าไม่เคยเจอหญิงใดสะกดข้าได้อย่างนี้มาก่อนทำไมก่อนหน้านี้ข้าไม่สังเกตเห็นกัน!? หืม...!หรือเพราะเธอใส่เสื้อผ้าธรรมดา!! ฮ่า...เธอไม่มีเสื้อผ้าดีๆใส่! มันคงเป็โอกาสของข้าแล้วอิ อิ แค่เสื้อผ้าดีๆ ข้าอาจจะได้เทพธิดามาเชยชม!!แต่ถ้าเธอไม่ใส่เสื้อผ้าจะแจ่มที่สุด!? ฮ่า..การเข้าสอบร่วมกับสามัญชนดูเหมือนจะมีข้อดีอยู่บ้าง!?ในขณะที่ ราทัน กำลังเฝ้ามองและลุ่มหลงอยู่อยู่ในจินตนาการของเขานั้นเขายังลังเลว่าจะเดินเข้าไปหาเธอ หรือจะให้เธอเดินมาหาเขา!! แต่ดูเหมือน ธารา จะรู้สึกได้!!เธอจึงหันมาและส่งสายตาผู้เหนือกว่า!! สายตาที่ทำให้สิ่งมีชีวิตทุกชนิดด้อยค่าลง!!ทำให้ ราทัน หลบสายตาไปโดยทันทีแต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าของเขายังคงบ่งบอกว่ามีความคิดไม่ดีอยู่!? ธารา ี้เีสนใจ เธอรีบเดินไปหารุ่นพี่มาลีทันที ราทันใ!!เขาพึ่งคิดได้ว่าเธอใช้เวลาสอบน้อยมาก!! แต่ไม่รอให้พังราในาน!? เป็อีกครั้ง มีคนทดสอบผ่านอีกคน เป็ชายหนุ่มเงียบขรึมผู้สวมผ้าคลุมปิดหน้าครึ่งหนึ่งผ่านการทดสอบมาติดๆ เป็ไปได้ยังไง!? "อ้ากกก....ข้าเจอแล้วทางออกในที่สุดข้าก็เจอดาบของข้าาาา" !!!นักดาบผู้บ้าคลั่งเดินออกมาติดๆพร้อมประกาศเหมือนตัวเองได้รับชัยชนะที่สำคัญ!! (".........!?"):ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น!! แต่ก่อนที่ทุกคนจะทันได้คิดอะไร (โครมมมม!!??)!!เสียงตึกถล่มฝุ่นควันฟุ้งกระจายเศษอิฐเศษดินลอยกระเด็นไปทั่วบริเวณ ความมืดมิดที่อยู่ไนตึก เหมือนได้รับอิสรภาพค่อยๆลอยออกมาจากซากตึก!! แต่เมื่อโดนแสงอาทิตย์ก็สลายหายไป อิสรภาพที่ได้รับจบสิ้นลง!!เมื่อทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบ สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทุกคนคือ เด็กหนุ่มบ้านนอกสะพายย่ามเก่าๆยื่นอยู่ในตำแหน่งที่อดีตเคยเป็ทางออกของตึก!! และกำลังชูมือทั้งสองข้างขึ้นสิ่งที่อยู่ในมือนั้นคือธูปที่ยังคงไม่ดับ "ข้าเปล่านะ ไม่ใช่ความผิดข้านะ!?"ความจริง ฮาอิน เองก็ใมากที่ตึกถล่มทันทีที่เขาออกมา!!เขาไม่รู้ว่าเป็เพราะเขาไปทำอะไรแปลกๆ ข้างในนั้นหรือเปล่า!? แต่ถึงอย่างไรเขาก็ต้องปฏิเสธเสียงแข็งไว้ก่อน!! "เฮ่..ฮาอินเ้าสามารถทำได้อย่างไร เ้าทำให้ตึกถล่มได้อย่างไร บอกทีสิข้าอยากทำได้บ้าง!?"ฮาอิน มองไปตามเสียงเห็นเป็เพื่อนเ้ากรรม เ้านักดาบประหลาดนั่น!!กำลังพูดและกำลังเดินมาหาเขาอย่างตื่นเต้น!? "ข้าไม่รู้ข้าไม่ได้ทำจริงๆนะ!!"ฮาอิน ยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง "น่า ๆ ข้ารู้ว่าเ้าเป็คนยังไง!? กระซิบบอกข้าสิ ข้าไม่บอกใครแน่นอน!!" ขรรฟ้า เข้ามากระซิบข้างหู ฮาอย่างกับเพื่อนที่รู้จักกันมาช้านาน!! "แลกกับชุดเกราะของเ้า ข้าจะ พิจารณา!?"ฮาอิน รู้สึกรำคาญจึงโยนหินถามทางไปเล่นๆดูว่าปลาจะกินเบ็ดหรือเปล่า!? "ฮะ!!นี่เ้า้าชุดเกราะข้าหรือ!?อ่า...เพื่อเห็นแก่ความเป็เพื่อนข้าสามารถถอดให้เ้าได้ฟรีๆ เลยด้วยซ้ำ!!แต่ช่างหน้าเสียดาย นี่คือชุดเกราะที่ไม่สามารถถอดได้!! ข้าได้สั่งทำมันเป็พิเศษต่อให้ข้าตายก็ถอดไม่ได้!?" ขรรฟ้า บ่นด้วยความเสียใจทำหน้าเหมือนว่าเขาไม่น่าจะสั่งทำพิเศษเลยฮา ไม่พูดอะไร ชุดเกราะที่ถอดไม่ได้!! มันจะไปมีได้อย่างไร!? ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยธุรกิจกันอยู่นั้น อังคาร ไอยราได้มองเขม็งมายังฮา แต่ไม่เผยสีหน้าอาการใดๆมีเพียงยิ้มมุมปากเล็กน้อยที่แทบจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้เขาเดินไปหามุมเงียบสงบและนั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ ต่อไป (" ฮึๆ น่าสนใจดีนิ!?")!!! แม้แต่ ธารา เธอก็กำลังจ้อง ฮาอิน อย่างไม่วางตา เหมือนจะมองให้ทะลุชายหนุ่มคนนี้!!ซึ่งทำให้ ราทัน ที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลอิจฉา ริษยา เป็อย่างมากแล้วมันเกิดอะไรขึ้น!! ทำไมคนพวกนี้ถึงสอบผ่านเร็วนัก!? ไม่ได้!!ข้าต้องทำอะไรสักอย่าง!? "รุ่นพี่มาลีตึกถล่มอย่างนี้เราควรตัดสิทธิ ดีหรือไม่?" ราทัน กล่าวแนะเพื่อให้รุ่นพี่มาลีคล้อยตาม!!"ตามกฎที่ตั้งไว้ ผู้ทดสอบที่สามารถออกมาที่ทางออก โดยที่ธูปไม่ดับจะถือว่าผ่าน ผู้คุมส่งิญญาฝึกหัด ฮาอิน สามารถออกมายังทางออก ก่อนที่ตึกจะถล่มตามกฎที่ตั้งไว้ ถือว่า ผู้คุมส่งิญญาฝึกหัด ฮาอิน สอบผ่านจ้ะ และเธอต้องเรียกว่ารุ่นพี่ผู้คุมสอบมาลีด้วยนะจ๊ะ" รุ่นพีผู้คุมสอบมาลีกล่าวตอบอย่างเน้นทีละคำเหมือนจะไม่เห็นคำแนะนำของราทัน แต่ราทันยังคงไม่ยอมแพ้"แต่เขาอาจจะใช้อุปกรณ์บางอย่างช่วย-" "ฮ่ะ!! เ้าโง่คิดว่าสถานศึกษาตั้งกฎขึ้นแล้ว จะปล่อยให้ใครบางคนมาโกงโง่ๆ อย่างนี้ได้เหรอ!?"สาวน้อยนิมิตที่นั่งฟังอยู่ ตวาดขึ้น!! ไม่มีเหตุผล!? เธอแค่เกลียดขี้หน้าเ้าผู้นี้แล้วอยากด่า เท่านั้นเอง!!และมันก็มีเื่มาให้ด่าพอดี!? ราทัน ใ!!แต่ทั้งที่โดนสาวน้อยตะหวาดใส่ เขาจำเป็ต้องเงียบลง? เพราะเขาเดาได้ถึงตัวตนอันพิเศษยิ่งของเธอ!!แม้เขาจะละอายและเจ็บใจมากก็ตาม โดยเฉพาะต่อหน้าผู้หญิงที่เขาหมายตาเขาจะต้องหาทางแก้แค้น!! แต่เขาจะแก้แค้นใคร!? เ้าบ้านนอกนั่น!!ทุกอย่างเป็เพราะมัน!! "เอาล่ะ การตรวจสอบจะต้องมีแน่นอนเราจะให้ความยุติธรรมแก่ทุกคน พี่สาวไม่ยอมให้ใครทำผิดกฎแน่นอนจ้ะ"รุ่นพี่ผู้คุมสอบมาลีกล่าวเพื่อไกล่เกลี่ย "เอาล่ะ...แยกย้ายกันไปพักรอผู้คุมส่งิญญาฝึกหัดคนอื่นๆ การสอบรอบสุดท้ายจะมีใน่บ่าย"รุ่นพี่ผู้คุมสอบมาลีกล่าวให้ทุกคนแยกย้ายไปพัก!! แต่ ราทันรู้ดีว่านั่นคือการไล่เขาให้ไปที่อื่น!! และเขาจำเป็ต้องไป!? หากเขายังคงอยู่จะต้องโดนยัยผีเด็กปากเสียนี่ย่ำยีจนเสียคนแน่!!แต่ไม่เป็ไรการทดสอบต่อไป ข้าจะทำให้ทุกคนประจักและตาค้าง!!ได้รู้ซึ้งถึงความพิเศษของข้า!? ก่อนไปเขายังคงไม่ลืมที่จะหันไปมองฮา ด้วยความเคียดแค้น!? ไว้อาลัยล่วงหน้าละกัน ความแค้นนี้ข้าจะต้องลงกับเ้า!?เมื่อ ราทัน เดินจากไปสาวน้อยนิมิตรีบวิ่งแจ้นไปหา ฮาอิน พร้อมตุ๊กตาตัวใหญ่ของเธอ!!" เฮ้...เ้าโง่ เ้าทำลายตึกนั่นได้ยังไง!? บอกคุณหนูผู้นี้มาเดี๋ยวนี้นะ!?"เด็กหนุ่ม ฮาอิน ปวดใจเหลื่อจะกล่าวการรับมือเพื่อนใหม่ทีละคนก็ปวดหัวพออยู่แล้ว!? ซ้ำเมื่อครู่เขายังััได้ถึงรัศมีอาฆาตที่แรงมากด้วยข้าอยู่ของข้าดีๆ ไปทำให้ใครโกรธเมื่อไหร่กัน!!? ระหว่างที่รอการสอบใน่บ่ายเด็กหนุ่ม[u1] ฮาอินก็ได้ไขข้อข้องใจไปมากมายตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กบ้านนอกที่ไม่รู้อะไรอีกต่อไปแล้วแล้ว อย่างเช่น พินนี่ พานน่าอาจเป็ิญญาสีดำที่ถูกผนึก!? มีิญญามากมายที่ถูกผนึกไว้ เพราะไม่มีความสามารถพอที่จะส่งสุคติพวกเขาได้จำเป็ต้องอยู่ร่วมกัน!! ก็มีเพียงการผนึกไว้เท่านั้น!!ทำให้อำนาจและความทรงจำหายไป หากิญญาใดทำสัญญารับใช้เ้านายก็สามารถไปหา ปรมาจารย์หรือ อาจารย์ ให้ทำลายผนึกได้ และที่จริงเขาไม่จำเป็ต้องให้พินนี่ พานน่า รออยู่ข้างนอกหากเขามี 'สิ่งสถิติญญา'ตอนนั้นเขาไม่มีแต่ตอนนี้เขามีแล้ว!!มันคือสร้อยคอที่เป็ไม้สีดำขนาดเท่านิ้วชี ยาวประมาณสองข้อนิ้วปลายแต่ละข้างผูกเชือกสีน้ำตาลร้อยเข้าหากัน เด็กน้อยนิมิตปากดีที่ใจดีให้มา!?เธอบอกว่าของพวกนี้เธอมีก็เยอะแยะทิ้งไปก็มากมาย!!และรุ่นพี่มาลีก็ยังยืนยันว่าไว้ใจได้!? เขาจึงรับมาและเขายังรู้อีกว่า ิญญามีดาวได้ด้วย!! ิญญาสีเหลืองและเขียวสองดาวมีอำนาจเท่ากับ ิญญาสีม่วงหนึ่งดาว ิญญาสีม่วงสองดาวมีอำนาจเท่ากับิญญาสีแดงหนึ่งดาวิญญาสีแดงสองดาวมีอำนาจเท่ากับิญญาสีดำหนึ่งดาวไล่เรียงมาตามระดับิญญาสีดำมีอำนาจมากที่สุด ยกเว้นิญญาสีขาวที่ยังคลุมเครือเื่อำนาจ!?เขารู้ด้วยว่าการทดสอบสุดท้ายคือ การหลอมธาตุ!!หากหลอมธาตุมามากกว่า5 ถือว่าผ่านหากไม่ถึงสามารถนำคะแนนเหลือจากรอบแรก20คะแนน แลกได้1ธาตุ แต่โอกาสในการเข้าสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้า ก็ลดน้อยลงแล้วการหลอมธาตุคืออะไร!? ก่อนที่จะผ่านพิธีกำเนิดใหม่เราสามารถพัฒนาได้3อย่างหลักๆคือ หนึ่งหลอมกาย สองหลอมิญญาเพื่อให้ร่างกายและิญญามีความหนาแน่นมากขึ้น!! เมื่อผ่านพิธีกำเนิดใหม่อำนาจจะเพิ่มขึ้นตามแต่สามารถหลอมสูงสุดได้เพียง10ขั้นเท่านั้น!!ผิดกับอย่างที่สาม การหลอมธาตุ เราสามารถหลอมธาตุต่างๆมาซ่อนไว้ในร่างกายแต่ละส่วนของเราได้มากเท่าที่ร่างกายจะรับไหว!!แต่จำเป็ที่จะต้องมีทักษะที่เชื่อถือได้จริงๆทำให้ผู้คนที่คิดค้นทักษะหลอมธาตุค่อนข้างมีชื่อเสียงแต่สถาบันผู้คุมส่งิญญาไม่จำเป็ต้องใช้ธาตุมากมาย เพียง5ธาตุก็สามารถใช้ยันต์คาถาได้เหลือแหล่แล้ว!!เพียงแค่นี้ก็ถือว่าผ่านเกณฑ์แล้ว!? เราเน้นที่ความสามารถเกี่ยวกับิญญามากกว่าแต่ปัญหาของเด็กหนุ่มฮาอิน คือ...เขาไม่เคยหลอมธาตุอะไรใดๆทั้งสิ้น!! สิ่งที่เขามี?เขาคิดว่าเขาน่าจะเคยหลอมกายมาก่อน แต่ไม่รู้ว่าขั้นไหนบิดาแค่บอกให้เขาฝึกไปเรื่อยๆ!? แค่นั้น!!แต่บางทีเขาอาจจะมีโชค!! เพราะการทดสอบสุดท้ายคือการััลูกแก้ว!? เพื่อตรวจหาธาตุโดยรวมในร่างกายของผู้คุมส่งิญญาฝึกหัดหากธาตุใดถึงเกณฑ์ลูกแก้วจะเปล่งแสงสีต่างๆ หากผ่านเกณฑ์มากสีก็จะเพิ่มมากขึ้นตาม แต่มันก็มีหลายคนที่บังเอิญมีธาตุบางอย่างในร่างกายมากพอให้ลูกแก้วเปล่งแสงได้ั้แ่เกิด!!แม้จะไม่เคยหลอมธาตุก็ตาม!? รุ่นพี่ผู้คุมสอบมาลีบอกว่าเราไม่สามารถไปรู้ได้ว่าแต่ละคนซ่อนธาตุอะไรไว้ในส่วนใดบ้าง!?เพราะส่วนมากมันจะคือไพ่ตายหรือเคล็ดลับบางอย่างของแต่ล่ะคน!! เื่อื่นช่างมันก่อนเพราะรุ่นพี่ผู้คุมสอบมาลีบอกว่าขอเพียงเขาทำให้ลูกแก้วเปล่งได้1สีก็ถือว่าผ่านแล้ว!?เขาจะมีโชคหรือเปล่า? เขาว่าเขาเป็คนที่ค่อนข้างจะมีโชคนะ!? เมื่อเวลาล่วงเลยถึงยามบ่ายเด็กหนุ่มฮาก็เห็นผู้ที่ยังไม่ถูกคัดออกเหลือทั้งสิ้น205คน ตอนนี้ข้างหน้าเขาแท่นที่มีลูกแก้วขนาด? เมื่อเขาเทียบกับหัวรุ่นพี่มาลีแล้วลูกแก้วใหญ่กว่านิดนึง!! สถานที่ก็ที่เดิมไม่จำเป็ต้องเดินแล้วรุ่นพี่มาลีกำลังขานเรียกแต่ละคนไปแตะลูกแก้ว ซึ่งคนที่แตะไปแล้ว หลอมธาตุได้ 5ธาตุขึ้นไปทั้งสิ้นมีคนหลอมธาตุได้มากถึง10ธาตุอยู่ด้วย!!หากเขาทำให้ลูกแก้วเปล่งแสงได้แค่สีเดียวจริงๆ!? เขาจะได้รับสิทธิในการเข้าสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้าได้อย่างไร!!คงต้องฝากไว้ที่โชคแล้วล่ะ!? "ขรรฟ้าจันทรเสี้ยว""ฮ่ะ...ฮ่า..ข้าไปก่อนนะ เ้าฮา" ขรรฟ้า แตะไหล่ของฮาและลุกขึ้นส่งสัญญาณเชิงว่าดูผู้กล้าคนนี้ให้ดีๆ"เ้าโง่ เ้าไปเป็เพื่อนกับคนบ้านั่นได้ยังไง!?" เด็กน้อยนิมิต ที่อยู่ข้างๆถามขึ้นในขณะที่ปากเธอกำลังนั่งเคี้ยวลูกอมหวานที่แย่งชิงไปจากเขา!! แต่พอเขาให้ดีๆเธอกลับไม่เอา!? เธอบอกว่า 'ของทาน คุณหนูผู้นี้ไม่รับคุณหนูผู้นี้มิใช่ขอทานสิ่งที่อยากได้คุณหนูผู้นี้ต้องแย่งชิง'เด็กหนุ่มฮา ปวดหัวเหลือจะกล่าวนี่คงเป็เพราะผู้ปกครองของเธอี้เีเลี้ยงดูกระมัง!!เลยเอามาปล่อยทิ้งไว้ที่สถานศึกษา!? ขรรฟ้าเดินไปอยู่หน้าแท่นพร้อมรอยยิ้มกระชากใจ!!! และค่อยๆเอื้อมมือไปััลูกแก้ว 1...2....3...สามวินาทีลูกแก้วค่อยๆ เปล่งแสงเฉดสีต่างๆเพราะธาตุที่เก็บไว้ในร่างการของแต่ละคนคือความลับ เฉดสีแต่ละสีที่เปล่งออกมาไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าธาตุใด รู้แค่จำนวนเท่านั้น!! ......3 เฉดสี......5เฉดสี ยังคงปรากฏขึ้นเรื่อยๆ แม้จะผ่านเกณฑ์แล้ว!!แม้สถาบันผู้คุมส่งิญญาจะไม่ให้ความสำคัญกับการหลอมธาตุแต่นักศึกษายังคงมีแข่งขันกันว่าใครหลอมธาตุได้มากกว่ากันอยู่!? มากกว่าก็ต้องดีกว่าสิ!? เก่งกว่าอัจฉริยะกว่าไม่ใช่หรือ!?8เฉดสี 9เฉดสี (โอ้ววววว)เสียงฮือฮาดังขึ้นจากผู้เข้าร่วมการทดสอบที่ยังเหลือ!! เพราะตอนนี้ ขรรฟ้าทำลายสถิติ 10 ธาตุไปแล้ว และยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 12....14....18เฉดสี!! ทั้งหมด18เฉดสี18ธาตุ!! "โอ้วเ้านั่นเป็ใครกัน ทำไมหลอมธาตุได้เยอะนัก"เสียงอุทานขึ้นในฝูงชน