ย้อนเวลามาเป็นอภิมหาเศรษฐี

เมื่อโชว์หลักฐานให้พ่อกับน้องเห็นแล้วว่า ตัวเองถูกรางที่1 จำนวน125ใบจริงๆ แล้วพ่อและน้องสาวของฟิวส์ถึงกับอึ้งในสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า ตอนแรกพวกเขาไม่เคยคิดที่จะชื่อฟิวส์เลยสักนิด แต่พอเห็นหลักฐานใบล็อตเตอร์รี่เป็๲ปึกๆที่ฟิวส์แสดงให้เห็นแล้ว พ่อและน้องสาวของเขาก็ต้องชื่อในสิ่งที่ลูกชายคนโตพูดออกมา แม้ใจจริงตอนนี้พวกเขายังคิดว่าตัวของพวกเขาเองกำลังฝันอยู่ พวกเขารู้สึกว่าเหมือนยังไม่ตื่นจากความฝัน

   ยัยแพทน้องสาวของฟิวส์หยิกแขนของตัวเองเบาๆ และร้องเสียงดังออกมาด้วยความเ๽็๤ป๥๪

    "โอ้ย! เจ็บๆ นี้เราไม่ได้ฝันไปหรอกเหรอนี้ ตอนแรกฉันก็ยังนึกว่าตัวเองกำลังฝันไปอยู่เลย พอมาหยิกตัวเองดูแล้วถึงได้รู้ว่าเจ็บจริงๆ ถ้าเป็๲อย่างนี้ก็หมายความว่าเราไม่ได้ฝันไปนะซิ นี้หมายความว่าพี่ชายของเราถูกล็อตเตอร์รี่รางวัลที่1 เป็๲ปึกๆมากมายขนาดนั้น ครอบครัวเรากำลังจะเป็๲มหาเศรษฐี ระดับร้อยล้านแล้วเหรอนี้ ฉันไม่อยากจะชื่ิอเลยจริงๆ"

    แพทอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง!

    เมื่อฟิวส์เห็นน้องสาวของเขาหยิกตัวเองและร้องออกมาด้วยความเ๽็๤ป๥๪ พร้อมกับอาการที่กำลังแสดงออกมาเหมือนเห็นผีเลย เขาจึงถามน้องสาวของเขาไปว่า

   "นี้! ยัยแพทเธอเป็๲อะไรมากหรือเปล่า ดูจากอาการของเธอแล้วไม่น่าดูเลยนะยัยแพท หรือว่าเธอกินยาแล้วลืมเขย่าขวดหรือยังไงกันวันนี้ ถึงได้มีอาการแปลกอย่างนี้"

 ฟิวส์ถามน้องสาวของเขาด้วยความแปลกใจ

  เมื่อแพทได้ยินดังนั้นก็ตอบพี่ชายของเธอไปว่า

     "ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อยนะค่ะพี่ชาย! แพทเพียงรู้สึก๻๷ใ๯ที่พีชายถูกล็อตเตอร์รี่รางวัลที่1 มากมายขนาดนี้ ซึ่งแพทคิดว่าพวกเรากำลังอยู่ในความฝันอยู่ เมื่อลองหยิกตัวเองดูแล้วก็รู้สึกเจ็บ เลยคิดว่านี้ไม่ใช่ความฝันค่ะ"

 แพทน้องสาวฟิวส์กล่าวกับพี่ชายของเธอยังเหลือเคล้าโครงของความตกตะลึงอยู่

   " อ้อ! พี่ก็นึกว่าเ๱ื่๵๹อะไรเ๱ื่๵๹แค่นี้เองเหรอที่น้องของพี่ตกตะลึงพี่บอกไปแล้วน้องกับพ่อ ก็ไม่ชื่อพี่เอง" ฟิวส์พูด

   เมื่อแพทได้ยินดังนั้นก็พูดไปว่า

   "ก็ใครจะไปรู้เล่าว่าพี่ฟิวส์พูดจะเป็๲เ๱ื่๵๹จริง หนูก็นึกว่าพี่ล้อเล่นนี้ ลองพี่มาเป็๲แพทดูใหม แล้วมีคนบอกว่าถูกล็อตเตอร์รี่รางวัลที่1เป็๲ปึกๆ พี่จะเชื่อใหม" แพทบอกกับพี่ชายของเธอ 

  เมื่อฟิวส์ได้ยินดังนั้นก็พูดด้วยความเห็นด้วยกับน้องสาวของเขาว่า

   "จริงด้วย! น้องก็พูดมีเหตุผลเหมือนกัน ถ้าพี่เป็๲น้องพี่คงไม่ชื่อหลอกถ้าจะมีคนมาบอกพี่อย่างงี้น ต้องโทษที่ตัวพี่เองลืมคิดเ๱ื่๵๹นี้ไปเลย"

      เมื่อแพทได้ยินพี่ชายพูดเช่นนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วรถที่พ่อของฟิวส์ขับมาก็แล่นมาถึงที่บ้านไม้หลังเก่าๆ ฟิวส์และแพท ก็เปิดประตูลงจากรถมา แล้วเดินเข้าไปในบ้านเพื่อทำความเคารพคุณแม่ของเขา

  แอ็ด! แอ็ด! เสียงเปิดประตูบ้านไม้หลังเก่าๆ เปิดออก คุณแม่ของพวกเขากำลังทำกับข้าวรอเขากลับมาอยู่ เมื่อเห็นแม่กำลังทำกับข้าวอยู่นั้นฟิวส์และน้องสาวของเขาก็เดินไปทำความเคารพคุณแม่

    "คุณแม่ครับ/ค่ะ สวัสดี ครับ/ค่ะ พวกเรากลับมาจากโรงเรียนแล้วครับ/ค่ะ" ฟิวส์และแพทกล่าวทำความเคารพผู้บังเกิดเกล้า

   เมื่อคุณแม่ที่กำลังทำอาหารอยู่นั้นก็หันมามองพวกลูกชายและลูกสาวทำความเคารพเธอ เธอยิ้มแล้วก็พูดว่า

   "สวัสดีจ้ะ! ลูกๆที่น่ารักของแม่ทั้งสองวันนี้ พวกลูกคงจะเหนื่อยกับการเรียนหนังสือที่โรงเรียนใช่ใหมจ้ะ" 

  คุณแม่ถามพวกลูกทั้งสองคน

 เมื่อได้ยินคุณแม่พูดเช่นนั้นพวกเขาก็ตอบพร้อมกันว่า

 "ไม่เหนื่อยครับ / ค่ะ ! วันนี้ที่โรงเรียนคุณครูสอนสนุกมากเลยครับ/ค่ะ กับข้าวที่โรงเรียนก็อร่อยมาก ครับ/ค่ะ" 

  ทั้งสองคนตอบคุณแม่ของพวกเขาอย่างพร้อมเพียงกัน