เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากการที่ได้พบกันโดยบังเอิญกับพี่นิวพีทไปเจอเพื่อน ๆ ก่อนที่น้ำและเบสจะต้องกลับเชียงใหม่ พวกเขาเลือกคาเฟ่ที่พีทกับอันนาไปเป็ประจำ
พวกเขารออยู่แล้วสีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เอาล่ะ”เบสเริ่มต้นด้วยการโน้มตัวมาข้างหน้าเหมือนกำลังจะได้ยินเื่ซุบซิบที่แซ่บที่สุดในรอบปี“นายจะเล่าไหมว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น หรือต้องให้เราเดาเอาเอง?”
น้ำมองพีทด้วยสายตาจริงจัง “นายหายไปเป็ชั่วโมงเลยนะพีท พูดมาเถอะ”
ส่วนอันนาเธอเพียงจิบกาแฟแล้วเลิกคิ้วเหมือนกำลังบอกว่า “ฉันรอก็ฟังอยู่”
พีทดูลังเลยังคงประมวลผลความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาั้แ่เมื่อคืน แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรโทรศัพท์ของเขาก็สั่นขึ้นพร้อมกับการแจ้งเตือน พีทก้มมอง และแน่นอนมันเป็ข้อความจากพี่นิว
ความอยากรู้อยากเห็นชนะความระมัดระวังเขาเปิดข้อความนั้น หัวใจของพีทเต้นรัว
มันเป็รูปถ่ายที่เรียบง่ายแต่สามารถสะกดสายตาของพีทได้ทันทีพี่นิวในชุดยูนิฟอร์มแอร์โฮสเตส ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบั้แ่การแต่งหน้าที่ไร้ที่ติ ผมที่ม้วนเก็บอย่างสง่างามไปจนถึงชุดที่พอดีตัวพาให้เธอดูสวยเกินคำบรรยายรอยยิ้มของเธอเจือความมั่นใจและการหยอกเย้า ซึ่งเป็สิ่งที่ทำให้เธอดูน่าหลงไหลเข้าไปอีก
ข้อความแนบมามีเพียงว่า:“กำลังเตรียมตัวไปทำงาน เพื่อนายอยากเห็น ;)”
ในเสี้ยววินาทีนั้นพีทลืมไปทันทีว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ภาพนั้นเหมือนเป็แม่เหล็กดึงดูดสายตาของเขา พีทไม่สามารถละสายตาจากรูปนั้นได้เลย
แล้วเสียงของเบสก็ทำลายมนต์สะกดนั้น
“อะไรเนี่ย!?” เขาะโ พร้อมกับพุ่งมาแย่งโทรศัพท์ไปก่อนที่พีทจะเก็บทัน“โอ้พระเ้า โอ้… พระเ้า! นี่มัน… เดี๋ยว นี่พี่นิวใช่มั้ย!?”
ก่อนที่พีทจะคว้ามันคืนมาได้น้ำกับอันนาก็โน้มตัวเข้ามาดูกันทั้งคู่แล้วแล้ว
น้ำะเิหัวเราะ พลางส่ายหัว “อื้อหือเธอมันเล่นกับไฟ ผู้หญิงคนนี้ร้ายมาก บอกเลย”
ส่วนอันนาเพียงแค่กอดอกและมองหน้าพีทสีหน้าของเธอดูเหมือนไม่พอใจเล็กน้อย “พี่เค้าส่งรูปนี้มาให้นายเหรอ?”
เบสหัวเราะไม่หยุด “นายจบแล้วพีทจบแล้ว! สาวคนนี้อันตรายมาก อันตราย!”
พีทคว้าโทรศัพท์คืนมา แก้มร้อนผ่าว “มันไม่ใช่อย่างที่พวกนายคิด!”
น้ำยิ้มมุมปาก “ไม่สิมันเป็อย่างที่เราคิดเลย และเอาจริงนะ ฉันนับถือพี่เค้าเลย เค้าส่งมาแบบนี้ไม่ต้องถามกันละว่า้าอะไร”
อันนาไม่ได้พูดอะไรต่อแต่สายตาของเธอที่แสดงความไม่เห็นด้วยยังคงติดอยู่ในใจพีท
่บ่าย พีทอดไม่ได้ที่จะส่งข้อความหาพี่นิว
“นี่เธอส่งรูปแบบนั้นมาแล้วจะหายไปเลยเหรอ? ใจร้ายมากนะ”
คำตอบของเธอมาทันที
“ใจร้าย? หรือสร้างแรงจูงใจให้อยากเจอกันอีกน้า?”
จากจุดนั้นทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น ในอีกไม่กี่สัปดาห์ถัดมา พีทกับพี่นิวเริ่มเจอกันบ่อยขึ้นมันไม่ได้เป็อะไรที่เป็ทางการในตอนแรก—แค่จังหวะธรรมชาติของการแบ่งเวลาระหว่างตารางงานที่วุ่นวายของทั้งสองการที่เธอต้องบินบ่อยและพีทต้องทำงานหนักในครัว ทำให้การหาเวลาว่างเป็เื่ยากแต่ทั้งสองก็หาทางเจอกันได้
ทุกครั้งที่ทั้งสองเจอกันมันรู้สึกเหมือนมีไฟฟ้าสถิต ไม่ว่าจะเป็มื้ออาหารด่วนในร้านเล็ก ๆหรือการวิ่งไปดื่มกาแฟตอนดึก เคมีระหว่างเขาทั้งสองชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธเธอหัวเราะกับมุกตลกโง่ ๆ ของพีท แตะเนื้อต้องตัวเล็ก ๆ ทำให้เขาใจสั่นหรือมอบรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจเขาต้องละลาย
แล้วค่ำคืนหนึ่งก็มาถึง
ครั้งแรกที่ทั้งสองจบลงที่อพาร์ตเมนต์ของเธอคือหลังมื้อเย็นอารมย์ที่สะสมมาทั้งคืน ทุกสายตา ทุกััเล็ก ๆ น้อย ๆเหมือนเป็ประกายไฟที่จุดบางอย่างในตัวทั้งสอง
เมื่อถึงหน้าประตูเธอเอนตัวพิงไปที่ประตู สายตาจ้องมาที่พีท
“นายอยากเข้ามาไหม?” เธอถามพร้อมกับสายตาที่ร่ายมนต์สะกด
พีทพยักหน้าเขาไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่มีทางที่เขาจะปฏิเสธ แล้วเดินตามเธอเข้าไป
บรรยากาศระหว่างเราเปลี่ยนไปทันทีที่ประตูปิดลงเธอขยับเข้ามาใกล้ ปลายนิ้วเธอแตะแขนเขาเบา ๆ เป็ท่าทางง่าย ๆ แต่กลับทำให้พีทรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว
“นายเอาแต่จ้องพี่ทั้งคืนเลยนะ” พีทจ้องริมฝีปากของเธอแบบตาไม่กระพริบ
“ใครจะห้ามใจให้ไม่จ้องไหว” พีทตอบกลับไม่ละสายตาจากริมฝีปากของเธอ
เธอยิ้มรอยยิ้มนั้นทำให้พีทหมดแรงตั้งคำถาม
ทันใดนั้นแล้วเธอก็เข้าจูบพีทเบาๆ โดยไม่ให้เขาทันตั้งตัว
เขาไม่รอช้าโน้มตัวเข้าหาเธออีกครั้ง และเมื่อริมฝีปากของพวกเขาัักันความอุ่นร้อนก็แผ่กระจายไปทั่วร่าง นิวตอบรับทันที จูบของเธอเร่าร้อนไม่ใช่เพียงแค่ความหลงใหล แต่เป็ความ้าที่ไม่้าการควบคุม
มือของเธอเลื่อนไปตามแผ่นหลังของเขาลากไล้ผ่านเนื้อผ้าที่เริ่มไม่จำเป็อีกต่อไป พีทรั้งเอวเธอเข้ามาแนบกับตัวเองััถึงความร้อนที่แผ่กระจายไปทั่วกาย ทั้งสองหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวจังหวะของลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น สลับกับเสียงครางแ่ที่เล็ดลอดออกมา
นิวเอนกายลงบนเตียงลมหายใจของเธอสั่นระริก ขณะที่พีทไล้ริมฝีปากลงมาตามแนวกราม ลากไล่ลงมาตามลำคอเธอเผลอกัดริมฝีปากตัวเอง ขณะที่มือจิกลงบนแผ่นหลังของเขา
“พีท…” เธอเรียกชื่อเขาเสียงแ่ราวกับเป็เสียงกระซิบที่เขา้าได้ยินที่สุด
เขาขานรับเธอด้วยััที่หนักแน่นขึ้นไม่ปล่อยให้ความรู้สึกนี้เลือนหายไป พวกเขาไม่รีบร้อนแต่ก็ไม่อาจหักห้ามความเร่าร้อนที่คุกรุ่นอยู่ภายใน ทุกจังหวะทุกััเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ต้านทานไม่ได้
เธอลืมทุกอย่างไปหมดเหลือเพียงแค่เขา… และค่ำคืนนี้ที่เป็ของพวกเขาเพียงสองคน