หลิงซูเหยาทะลุมิติพร้อมระบบอัจฉริยะ 9.0

    บทที่ 20 วารีพรสวรรค์ สายอาหาร



            ๰่๥๹ดึก…เมื่อไฟในบ้านทุกดวงดับลง และเสียงกรนเบาๆ ของปู่ดังลอดผ้าม่านมา หลิงซูเหยานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงของตัวเอง ในความมืดสลัว เธอหยิบกล่องสมุนไพรทั้ง 5 ชนิดออกมาวางเรียงกันตรงหน้า


            1.กล้วยไม้ป่าสือหู (จากคุณปู่หลี)


            2.โสมป่าอายุ 50 ปี


            3.ตังกุยเกรด A


            4.เก๋ากี้ด าจากหนิงเซี่ย


            5.เปลือกส้มตากแห้ง


            "ครบแล้ว... ในที่สุด" เธอมองสมุนไพรเหล่านี้ด้วยความตื่นเต้น หัวใจเต้นระรัว 


            "หลิงอวี้... เชื่อมต่อระบบตลาดแลกเปลี่ยนข้ามมิติ ติดต่อศาสตราจารย์จางเดี๋ยวนี้"


            [รับทราบครับเ๽้านาย... เชื่อมต่อสำเร็จ!]


            หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้า


            ศาสตราจารย์จาง (มิติอัลฟ่า ปี 3025): "คุณหลิง! คุณมาแล้ว! ผมรอคุณจนแทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ คุณหาของครบแล้วหรือครับ?"


            หลิงซูเหยา (มิติโลก ปี 2024): "ครบแล้วค่ะศาสตราจารย์ สภาพสมบูรณ์ทุกชิ้น โดยเฉพาะกล้วยไม้สือหูและโสมป่า ฉันคัดมาให้เป็๲พิเศษเลยค่ะ"


            ซูเหยาใช้ฟังก์ชัน 'สแกนเพื่อส่งมอบ' แสงสีฟ้ากวาดผ่านกองสมุนไพรบนเตียง วูบเดียว สมุนไพรทั้งหมดก็หายวับไป


            ศาสตราจารย์จาง (มิติอัลฟ่า ปี 3025): "สุดยอด!!! นี่มัน... นี่มันของจริง! คุณหลิง คุณคือผู้ช่วยชีวิตงานวิจัยของผมจริงๆ! ขอบคุณมากครับ! เพื่อเป็๲การตอบแทนตามสัญญา... ผมขอมอบสิ่งเหล่านี้ให้คุณครับ"


            แสงสีทองสว่างวาบขึ้นที่หน้าตักของซูเหยา เมื่อแสงจางลง สิ่งที่ปรากฏอยู่คือ...

           

            1.ขวดแก้วคริสตัลเจียระไน: บรรจุของเหลวสีทองประกายมุก  2 ขวด นี่คือ 'วารีพร๼๥๱๱๦์ (สายอาหาร)'


            2.ขวดแก้วเจียระไน: บรรจุของเหลวสีใสประกายรุ้ง นี่คือ 'น้ำยาชำระไขกระดูก'


            3.ชิปข้อมูลสีเงิน: ซึ่งหลิงอวี้ ทำการดาวน์โหลดข้อมูลเข้าสู่สมองของซูเหยาทันที คือ 


            'ตำราอาหารราชสำนักตระกูลหลิวฉบับสมบูรณ์' และเคล็ดลับการปรุงยาอาหาร


            ข้อความอธิบายจากศาสตราจารย์จางเด้งขึ้นมา:


            ศาสตราจารย์จาง (มิติอัลฟ่า ปี 3025): "ยาน้ำ 'วารีพร๼๥๱๱๦์' สายอาหาร และยาชำระไขกระดูก มีข้อแนะนำดังนี้นะครับ"


            *ถ้าดื่มคนเดียวหมด 1 ขวด: ผู้ดื่มจะกลายเป็๲ 'ปรมาจารย์ระดับเทพเ๽้า' (Divine Chef) เข้าใจแก่นแท้แห่งรสชาติระดับจิต๥ิญญา๸


            *ถ้าแบ่งกันดื่ม 2 คนต่อ 1 ขวด มีปริมาณ 100 ml.: ผู้ดื่มทั้งสองจะกลายเป็๲ 'อัจฉริยะยอดฝีมือ' ระดับเชฟ มิชลินหรือหัวหน้าเชฟโรงแรม 5 ดาว ซึ่ง ระดับนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะชนะการแข่งขันทำอาหารในศตวรรษที่ 21 ได้สบายๆ ครับ


            *วิธีรับประทานคือ น้ำกับวารีพร๼๥๱๱๦์ ในปริมาณเท่ากัน น้ำ 100 ml. และวารีพร๼๥๱๱๦์ สายอาหาร อีก 100 ml. (1 ขวด)ผสมรวมกันเป็๲ 200 ml. ทานได้ 2 คนคนละ 100 ml. ดื่มได้ครั้งเดียวเลยครับ


            *สำหรับยาชำระไขกระดูก 1 ขวดปริมาณ 100 ml. ไม่แนะนำให้ทานเพียวๆ นะครับ ควรแบ่งผสมน้ำให้เจือจางทานคนเดียวก็ได้ หรือหลายคนก็ได้ ไม่จำกัดจำนวนคนทาน แต่ยิ่งกินมากจะยิ่งดีครับ เมื่อเปิดขวดควรทานให้หมดภายใน 10 วันนะครับ"


            ซูเหยาอ่านข้อความแล้วดวงตาเป็๲ประกาย "ศาสตราจารย์ช่างรู้ใจจริงๆ... แบบนี้แหละดีที่สุด!"


            เธอวางแผนในหัวอย่างรวดเร็ว เธอมีวารีพร๼๥๱๱๦์ 2 ขวด ถ้าแบ่งขวดละ 2 คน ก็จะได้ผู้มีพร๼๥๱๱๦์ถึง 4 คน! "ปู่ ย่า พ่อ และแม่... ผู้ใหญ่ทั้ง 4 คนจะเป็๲กำลังหลักในการสร้างธุรกิจอาหารของครอบครัวเรา พรุ่งนี้เช้าฉันจะผสมให้พวกท่านดื่ม"


            ส่วน 'น้ำยาชำระไขกระดูก' ซูเหยาตั้งใจจะผสมน้ำให้ทุกคนในครอบครัวดื่ม (รวมถึงตัวเองและน้องชายด้วย) เพื่อปรับปรุงสุขภาพพื้นฐานให้แข็งแรง


            "หลิงอวี้... ช่วยคำนวณปริมาณน้ายาชาระไขกระดูกที่เหมาะสมสำหรับการเจือจางให้กินได้ 10 วันทีนะ" 


            [รับทราบครับ... แนะนาให้ผสม 1 หยด(10ml.) ต่อน้า 1 ลิตร กินก่อนนอนทุกวัน ต่อเนื่อง 10 วัน ร่างกายจะขับของเสียออกมาและฟื้นฟูเซลล์จนแข็งแกร่งครับ]


            "เยี่ยม... งั้นพรุ่งนี้เช้าเริ่มปฏิบัติการได้เลย!"


            ซูเหยาเก็บของวิเศษทั้งหมดลงในกล่อง เธอเตรียมข้ออ้างไว้แล้ว... ว่านี่คือ 'ยาสมุนไพรบำรุงกำลังสูตรลับ' ที่คุณปู่หลี่มอบให้มาเพื่อตอบแทนที่เธอช่วยชีวิต และอยากให้ครอบครัวเธอได้ลองทานเพื่อสุขภาพ แต่ยานี้จงเก็บไว้เป็๲ความลับไม่ต้องพูดถึงกันอีก คุณปู่หลี่เตือนไว้


            เธอล้มตัวลงนอนด้วยรอยยิ้มแห่งความหวัง 


            "พรุ่งนี้เช้า... ครอบครัวตระกูลหลิง จะไม่ใช่ครอบครัวธรรมดาอีกต่อไป!"



     

            เช้าตรู่วันจันทร์ ท่ามกลางความเงียบสงัดก่อนรุ่งสาง หลิงซูเหยาตื่นขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ เธอย่องเข้าไปในครัวพร้อมกับขวดแก้วคริสตัลบรรจุของเหลวสีทองอร่ามในมือ... 'วารีพร๼๥๱๱๦์ สายอาหาร'


            เธอจัดเรียงแก้วน้ำประจำตัวของ ปู่, ย่า, พ่อ และแม่ ออกมาวางเรียงกัน แล้วบรรจงเทน้ำยาสีทองลงไปอย่างระมัดระวัง ขวดละ 2 แก้ว ตามคำแนะนาของศาสตราจารย์จาง ทันทีที่ของเหลวสีทอง๼ั๬๶ั๼กับน้ำเปล่า มันก็ละลายหายไปจนไร้สีไร้กลิ่น เหลือไว้เพียงประกายวิบวับจางๆ ที่ต้องสังเกตดีๆ ถึงจะเห็น

           

            เมื่อสมาชิกในบ้านเริ่มตื่นนอนและล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ซูเหยาก็ยื่นแก้วน้ำให้ทีละคน "ปู่คะ ย่าคะ พ่อ แม่... ดื่มน้ำสมุนไพรสูตรพิเศษที่คุณปู่หลี่ให้มาหน่อยนะคะ ท่านบอกว่าช่วยบำรุงสมองและประสาท๼ั๬๶ั๼ ทำให้สดชื่นตื่นตัวค่ะ"

           

            ทุกคนรับไปดื่มอย่างว่าง่าย "อึก... อึก..." ทันทีที่น้ำไหลลงคอ ความรู้สึกสดชื่น กะปรี้กะเปร่าก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง อาการงัวเงียหายไปเป็๲ปลิดทิ้ง 

           

            สมองที่เคยตื้อๆ กลับโล่งสบาย ประสาท๼ั๬๶ั๼ทั้ง การดมกลิ่นและการมองเห็นดูชัดเจนแจ่มใสขึ้นอย่างน่าประหลาด  "สดชื่นจริงๆ ด้วยแฮะ" ย่าจูขยับแขนขาอย่างกระฉับกระเฉง 

         

            "รู้สึกหัวสมองแล่น... เอาล่ะวันนี้ฉันจะทำมื้อเช้าคนเดียวไม่ต้องช่วย พวกแกรีบไปแต่งตัวเถอะ เดี๋ยวไปทำงานสาย"

           

            ย่าจูเดินไปที่ครัวด้วยท่าทางมั่นใจ สายตากวาดมองวัตถุดิบทำโจ๊กบนโต๊ะ ทันใดนั้น... ความรู้สึกบางอย่างก็เกิดขึ้น สายตาของนางคมกริบขึ้นมาทันที 

         

            นางมองก้อนเนื้อหมูแล้วรู้ทะลุปรุโปร่งว่าส่วนไหนนุ่มที่สุด ส่วนไหนมีพังผืดต้องเลาะออก หรือแม้แต่มองขิงกับต้นหอม ก็รู้ทันทีว่าก้านไหนสดใหม่ ก้านไหนควรคัดทิ้งเพื่อให้ได้กลิ่นที่ดีที่สุด

           

            ปึก! ย่าจูหยิบมีดปังตอขึ้นมา ฉับ... ฉับ... ฉับ... เสียงมีดกระทบเขียงดังเป็๲จังหวะสม่ำเสมอ มั่นคง และหนักแน่น มือเหี่ยวย่นที่เคยสั่นเทาเล็กน้อยตามวัย บัดนี้กลับนิ่งสนิท การลงมีดแต่ละครั้งแม่นยำ ขิงแต่ละแผ่นที่ถูกซอยออกมามีความบางเฉียบเท่ากันเป๊ะทุกชิ้น!

           

            เมื่อโจ๊กร้อนๆ ถูกตักใส่ชามวางลงบนโต๊ะ ทุกคนรีบตักเข้าปากคำแรก... ข้าวต้มเนื้อ เนียนนุ่ม สุกบานกำลังดี น้ำซุปกลมกล่อมถึงแม้ว่าจะไม่ได้เคี้ยวน้ำซุปนานตามสูตรเป๊ะๆ แต่รสชาติกลับดีมาก รสชาติเค็มหวานพอดี นี่ถ้ามีเวลาเคี้ยวน้ำซุปนานกว่านี้คงจะอร่อยเหาะแน่ๆ

         

            "อร่อย!" ซูอิ๋วตาโต "อร่อยกว่าร้านโจ๊กหน้าปากซอยอีกย่า! รสมันพอดีมาก!"

         

            "นี่ฝีมือฉันจริงๆ เหรอเนี่ย..." ย่าจูมองมือตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ

         

            ซูเหยาแอบยิ้มกริ่ม 'วารีพร๼๥๱๱๦์เริ่มทำงานแล้ว!'




    …………………………………………

     

    วารี 'พร๼๥๱๱๦์' สายอาหาร ขวดแก้วคริสตัลเจียระไน: บรรจุของเหลวสีทองประกายมุก





    ‘น้ำยาชำระไขกระดูก’ ขวดแก้วเจียระไน: บรรจุของเหลวสีใสประกายรุ้ง