บทที่ 1 ผู้พิทักษ์น้ำแข็งในขั้วโลกเหนือ!
หนาว!
หนาวสุดขั้ว!
ฮั่วอวี๋ยืนอยู่บนพื้นสีขาวสะอาด เขากำลังมองดูธารน้ำแข็งที่ปกคลุมด้วยหิมะตรงหน้าของตนอย่างไม่ละสายตา
ด้านหลังชายหนุ่มคือสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางดินแดนน้ำแข็งแห่งนี้
"เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ" หัวหน้าทีมที่อยู่ในชุดป้องกันแ่าเอ่ยขึ้นทางด้านหลัง
"ผมไม่เปลี่ยนใจ" ฮั่วอวี๋ยิ้มให้อีกฝ่าย “พวกคุณกลับไปทำภารกิจต่อเถอะ ผมอยู่ได้”
หัวหน้าทีมถอนหายใจออกมา “คงมีแค่พระเ้าเท่านั้นที่รู้ว่าทำไมคุณถึงเป็ฝ่ายลงสมัครมาประจำที่สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 แห่งนี้ ที่นี่อยู่ใกล้กับขั้วโลกเหนือมากที่สุด นับว่าเป็สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์หน้าด่านที่อันตรายที่สุดด้วย และไม่มีใครมาประจำการที่นี่หลายปีแล้ว”
ฮั่วอวี๋ยิ้มและถาม “หัวหน้า คุณอนุมัติคำขอของผมแล้วหรือยัง?"
“อนุมัติแล้ว แต่คำขอของคุณมันแปลกมากจริง ๆ หากคุณขออาวุธและความเป็อิสระ ผมยังพอเข้าใจได้ แต่ทำไมคุณกลับขออนุญาตสำหรับการถ่ายทอดสด? เงินเดือนที่ได้ไปในแต่ละปีของคุณตั้งเท่าไหร่ คุณยังหวังเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนั้นอีกเหรอ?
ฮั่วอวี๋ยิ้มโดยไม่เอ่ยอะไรออกไป
‘แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง? ผมคงบอกคุณไม่ได้ใช่ไหมว่าผมมีระบบถ่ายทอดสด?’
“ที่นี่ค่อนข้างแย่ แต่ก็ยังดีที่มีทรัพยากรเพียงพอสำหรับหน้าด่าน"
หัวหน้าทีมหยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋าและส่งมันให้กับฮั่วอวี๋
“ใกล้ ๆ นี้มีสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์อยู่หลายแห่ง มากกว่า 30 แห่งเป็สถาบันหน้าด่าน อีก 4 แห่งเป็พื้นที่ปฏิบัติการ และอีก 1 แห่งเป็สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ระดับฐานสภาพกึ่งร้าง ทั้งหมดถูกบันทึกไว้ในแผนที่นี้”
ฮั่วอวี๋รีบรับแผนที่ในมือของอีกฝ่ายมาและเก็บมันไปอย่างระมัดระวัง
"ผมสามารถใช้ของทั้งหมดภายในสถาบันวิจัยได้เลยใช่ไหม?" ฮั่วอวี๋เอ่ยถาม
หัวหน้าทีมโบกมือไปมาและเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจนัก “สถานที่เหล่านี้ทั้งหมดเป็สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ถูกทิ้งร้าง แน่นอนคุณสามารถใช้มันได้ตามใจชอบ”
ฮั่วอวี๋พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เมื่อเห็นว่าฮั่วอวี๋ดูเหมือนจะไม่รับรู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ หัวหน้าทีมก็เอ่ยอย่างจริงจัง “อย่าประมาทเชียว อุณหภูมิของที่นี่ค่อนข้างต่ำ และสถาบันวิจัยที่มีคนประจำการอยู่ก็อยู่ห่างออกไปสองร้อยกิโลเมตร หากเกิดเื่อะไรขึ้น จะไม่มีใครสามารถช่วยคุณได้”
ฮั่วอวี๋พยักหน้า จริง ๆ ระหว่างทางที่มาที่นี่ หัวหน้าทีมเน้นย้ำเื่นี้กับเขาไม่รู้กี่รอบ แต่เขามีแผนการของตัวเองและต้องพยายามทำให้อีกฝ่ายสบายใจ
“ถ้าอย่างนั้นผมจะไปแล้ว คุณเองก็รักษาตัวให้ดี” หัวหน้าทีมเอ่ยกับฮั่วอวี๋อย่างเคร่งขรึม
สมาชิกทีมวิจัยคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านหลังต่างก็ทำความเคารพเขาพร้อมกัน
“ขอบคุณที่ทำงานหนัก ผู้พิทักษ์น้ำแข็ง!"
ฮั่วอวี๋รีบโค้งคำนับกลับ
แม้ว่าจะยังไม่สบายใจนัก แต่หัวหน้าทีมก็พาคนทั้งหมดจากไป
พวกเขายังมีภารกิจที่ต้องเก็บตัวอย่างจากพื้นที่แถวขั้วโลกต่อ
ก่อนจากกัน หัวหน้าทีมได้ทิ้งปืนพกกระบอกเล็กไว้ให้กับชายหนุ่มหนึ่งกระบอก
ในความเป็จริงแล้ว ปืนพกไม่ควรถูกมอบให้กับเขา เหตุเพราะประการแรก ระดับของเขายังไม่สูงพอ ประการที่สอง สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์หน้าด่านไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้อาวุธร้อน*[1]
หัวหน้าทีมใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อไกล่เกลี่ยกับทางเบื้องบน เพราะเห็นแก่ฮั่วอวี๋ที่สมัครเข้าประจำการที่ด่าน 249 ด้วยตัวเอง ทางเบื้องบนจึงอนุญาตให้ชายหนุ่มพกปืนได้ในที่สุด
ในขั้วโลกเหนือ ประสิทธิภาพการของปืนพกนั้นไม่ได้ดีนัก มันเป็เหมือนเครื่องมือที่ช่วยสร้างความสบายใจให้กับผู้พกพามากกว่า
ฮั่วอวี๋เก็บอาวุธ จากนั้นจึงหันไปมองหน้าด่านสภาพทรุดโทรม ก่อนจะสูดเอาลมเย็นเข้าปอด
นี่คือโลกคู่ขนานที่แตกต่างไปจากชีวิตที่แล้วของเขา แม้ว่าโลกนี้จะค่อนข้างคล้ายกับโลกก่อนหน้า แต่ก็ยังมีความต่างเล็ก ๆ หลายอย่าง
ภายใต้อิทธิพลของภาวะโลกร้อน สภาพอากาศที่รุนแรงเกิดขึ้นหลายครั้งและภัยธรรมชาติก็เกิดถี่ยิ่งขึ้น นักวิทยาศาสตร์จากประเทศต่าง ๆ ได้ก่อตั้งองค์กรร่วมกัน เพื่อสังเกตการณ์การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศโลกอย่างใกล้ชิด
ผู้พิทักษ์น้ำแข็ง!
เมื่อข้ามมายังโลกคู่ขนานแห่งนี้ เขาก็ถูกเชื่อมต่อเข้ากับระบบผู้พิทักษ์น้ำแข็งทันที
ด้วยเหตุนี้ ฮั่วอวี๋ซึ่งเดิมทีชื่นชอบการผจญภัยในขั้วโลกเหนืออยู่แล้ว จึงทุ่มเทกำลังกายทั้งหมดของตนให้กับหน้าที่อย่างไม่ลังเล
"ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์อยู่ที่ขั้วโลกเหนือ ระบบผู้พิทักษ์น้ำแข็งถูกเปิดใช้งาน”
[ระบบระบุตัวตนผู้พิทักษ์น้ำแข็งพร้อมให้บริการ]
[โฮสต์ : ฮั่วอวี๋]
[ระดับ : ผู้พิทักษ์น้ำแข็งฝึกหัด]
[อัตลักษณ์ : หัวหน้าสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์หน้าด่านหมายเลข 249]
[คะแนนการรับรู้ปัจจุบัน : 126 คะแนน]
หลังจากผ่านไปสักพัก ฮั่วอวี๋ก็เข้าใจกฎการใช้งานระบบในที่สุด
เขาจะต้องใช้วิธีการต่าง ๆ ทำให้ผู้อื่นได้รับรู้ถึงตัวตนของผู้พิทักษ์น้ำแข็ง และเขาก็จะได้รับคะแนนการรับรู้ตามความแข็งแกร่งทางอัตลักษณ์ของอีกฝ่าย
โดยคะแนนสะสมสามารถนำไปใช้ในการจับรางวัลหรือแลกเปลี่ยนสินค้าต่าง ๆ ในร้านค้าได้
ภายในโลกน้ำแข็งอันหนาวเหน็บแห่งนี้ หนทางเดียวที่จะได้รับการรับรู้คือการถ่ายทอดสด
ตอนนี้เขามีคะแนนการรับรู้สะสมอยู่ไม่ถึง 100 คะแนน ซึ่งเป็สิ่งที่ได้มาจากหัวหน้าทีมและคนอื่น ๆ
"เปิดฟังก์ชันการถ่ายทอดสด"
[ค้นหาแหล่งสัญญาณ…]
[ตรวจพบสัญญาณดาวเทียมและกำลังเสริมการเชื่อมต่อ!]
[ฟังก์ชันการถ่ายทอดสดถูกเปิดแล้ว ผู้ใช้้าจะเริ่มต้นการถ่ายทอดสดหรือไม่?]
ลูกบอลสีดำปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของฮั่วอวี๋ ลอยอยู่กลางอากาศ
"เริ่มต้นการถ่ายทอดสด!"
[กำลังสร้างห้องสำหรับการถ่ายทอดสด]
[หัวข้อการถ่ายทอดสด : วันแรกของการเป็ผู้พิทักษ์น้ำแข็งในขั้วโลกเหนือ! (สามารถเปลี่ยนได้)]
[จำนวนผู้เข้าชมปัจจุบัน : 31]
หน้าจอโปร่งใสเสมือนจริงปรากฏขึ้นตรงหน้าของฮั่วอวี๋ แสดงภาพถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์และหน้าต่างข้อความ
- นี่มันอะไรน่ะ? ถ่ายทอดสดในขั้วโลกเหนือ?
- จริงเหรอ มันไม่ใช่สเปเชียลเอฟเฟกต์ใช่ไหม?
- ผู้พิทักษ์น้ำแข็ง? นี่มันอาชีพแบบไหนกัน? ไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลย
- พูดก็พูดเถอะ ภาพนี้สวยมาก ดูเหมือนว่าจะเป็ขั้วโลกเหนือจริง ๆ นะ!
- ขั้วโลกเหนือเหรอ มีแสงเหนือรึเปล่า?
ผู้ชมกลุ่มแรกได้เข้ามาในห้องถ่ายทอดสด และข้อความจำนวนมากก็เริ่มปรากฏขึ้นเป็ระยะ ๆ
ฮั่วอวี๋รีบถาม “สวัสดีทุกคน ผมคือผู้พิทักษ์น้ำแข็ง และที่นี่ก็คือขั้วโลกเหนือ”
“ตรงหน้าผมคือสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของจีน เช่นเดียวกันกับคนอื่น ๆ นี่เป็ครั้งแรกของผมที่ได้มาที่นี่”
“และหลังจากนี้ ผมจะต้องอยู่ที่สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์แห่งนี้เพียงลำพังไปอีกอย่างน้อยครึ่งปี”
น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาของฮั่วอวี๋น่าดึงดูดอย่างมาก ชายหนุ่มดึงความสนใจของคนทั้งหมดในห้องถ่ายทอดสดทันทีที่เปิดปากพูด
- สุดยอด มันคือขั้วโลกเหนือจริง ๆ นี่มันโหดเกินไปแล้ว
- คนพูดหล่อเกินไปแล้ว ผู้พิทักษ์น้ำแข็ง? นักวิจัยระดับชาติเหรอ?
- นี่คือสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของจีนอย่างนั้นเหรอ? ทำไมถึงดูโทรมจัง?
- ความละเอียดสูงมาก มองเห็นน้ำแข็งบนพื้นได้อย่างชัดเจนเลย นี่ใช้โดรนถ่ายอยู่เหรอ?
- ผู้พิทักษ์น้ำแข็งเป็อาชีพแบบไหนกัน? ไม่อยากประชาสัมพันธ์หน่อยเหรอ?
ฮั่วอวี๋มองหน้าต่างข้อความและยิ้ม ก่อนจะเอ่ยต่อ “ผมรู้ว่าทุกคนในที่นี้มีคำถามอยู่มากมาย และผมก็จะค่อย ๆ ตอบไปทีละข้อ”
“แต่ตอนนี้เรามีบางสิ่งที่สำคัญกว่าต้องทำ”
“ในสถานที่อันหนาวเหน็บนี้ เราจะยกธงจีนให้สูงขึ้น!"
หลังจากพูดจบ ฮั่วอวี๋ก็หยิบเอาธงออกมาจากกระเป๋าสะพายหลังและถือเอาไว้ในอ้อมแขน
“อันตรายที่ผู้พิทักษ์น้ำแข็งต้องเจอไม่ได้มาจากธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังมาจากผู้ลักลอบล่าค้าสัตว์ด้วย"
“และธงนี่ก็คือเครื่องรางของผม มันช่วยทำให้ผมสงบจิตสงบใจและเสริมความเชื่อมั่นได้"
“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ มันประกาศให้รู้ว่าผืนน้ำแข็งแห่งนี้อยู่ภายใต้การปกป้องจากจีน หากคิดที่จะเข้ามาลักลอบล่าสัตว์ที่นี่ พวกเขาต้องคิดถึงผลที่จะตามมา!"
ฮั่วอวี๋ค่อย ๆ ปีนขึ้นไปยังจุดสูงสุดของสถานี จากนั้นจึงผูกธงในแขนของตนเข้ากับเสาธง
กล้องถ่ายทอดสดซูมออกโดยอัตโนมัติ เพื่อฉายให้เห็นภาพรวมของสถานีหน้าด่านในหน้าจอถ่ายทอดสด
ท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะสีขาวสะอาด ธงสีแดงสดปลิวไสวอย่างเงียบงัน
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับ 12 คะแนนการรับรู้!]
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับ 9 คะแนนการรับรู้!]
*[1] อาวุธร้อน คือ อาวุธที่ใช้ดินปืน เช่น ปืน ะเิ เป็ต้น