เส้นทางเทพยุทธ์​ (Trail of God)

   หลังจากจัดห้องพักเสร็จจางเฉินก็นั่งสมาธิเพื่อฝึก

   “จางเฉินเข้ามา”เสียงโสมแดงเรียกจางเฉินอยู่ในหัว ทำให้จางเฉินออกจากสมาธิทันทีจางเฉินเข้าสู่มิติโกลใบเล็ก แล้วมองหาโสมแดงจางเฉินพบโสมแดงล้อมรอบไปด้วยโสมน้อยจำนวนมากหลากหลายสีสัน บ้างก็ดำ บ้างก็แดงมีเขียว เหลือง ชมพู รูปลักษณ์ไม่แตกต่างจากโสมแดงมากนัก

   “ดีดี โล่โล่ โย่โย่เย่เย่ ตะมุ ตะมิ มะงึก อุ๋งอุ๋ง ” โสมกว่า 30 ตัวต่างประสานเสียงกัน

   “นี่คือ ...” จางเฉินตะลึงกับโสมจำนวนมาก

   “เจ้าอย่าทำหน้าแบบนั้นมันดูหื่นกามเหมือนอยากกินพวกข้า นี่คือครอบครัวของข้าเองจำได้ไหมที่เราเมล็ดพันโสมมาจากตระกูลตงฟางแล้วข้าสร้างอาเรย์รวมวิญญาณก่อนอื่นเจ้าต้องทำสัญญาเท่าเทียมกับพวกเขาทั้งหมดก่อน” โสมแดงอธิบาย

   “เลือดข้าจะหมดตัวเอาได้นะนี่”

  “เอาเถอะน่าไม่งั้นเดี๋ยวเผลอหงเอ๋ออาจจับพวกเขากินเพราะไม่มีความสัมพันธ์กัน”

  จางเฉินทำสัญญาอย่างรวดเร็วด้วยความช่วยเหลือของเหล่าโสม

   “เจ้าอยากทำอะไรเหรอข้าไม่เข้าใจ”

  “ข้าก็อยากมีสหาย จากนี้เจ้าจะต้องฝึกอยู่แต่ข้างนอก หาทางดิ้นรนเอาเอง สมุนไพรระดับกลาง ระดับสูงไม่ใช่หามาปลูกได้ง่ายๆ ส่วนมากคือถูกถอนราก ตาย เก็บรักษาแล้วนำมาขาย งานของเจ้าตอนนี้เพื่อฝึกตัวเองนอกจากจะต้องหาประสบการณ์และเรียนรู้เรื่องยาแล้วจะต้องหาสมุนไพรต่างๆเพื่อพัฒนาตัวเองด้วย กายาปฐพีกับจิตวิญญาณเทวะต้องใช้ทรัพยากรไม่ใช่แค่นั่งฝึกถ้าเจ้าจะไประดับเซียนเทวะ เจ้าต้องมีพื้นฐานที่แข็งเกร่งมาก ระยะแรกนั้นย่อมง่ายและเร็วมากแต่หลังจากหลอมรวมลมปราณจะเป็นไปอย่างช้าๆ เวลาไม่ช่วยอะไรมากสำคัญคือประสบการณ์ถ้าจะไปให้ถึงระดับที่สูงขึ้น”

  “ร่ายยาวอีกเช่นเคยขอบคุณครับท่านอาจารย์โสมแดง”

  “เอ่อ มีนี่อีกที่ต้องทำสัญญา” โสมแดงเรียกเต่าตัวหนึ่งเดินมาหาจางเฉินลักษณะของเตาเดินสองขาเหมือนกับเต่านินจาที่เคยเห็นในหนังการ์ตูน ถึงแม้ตัวมันไม่ใหญ่นัก ดูเหมือนมันจะพูดไม่ได้แบบพวกโสม  แล้วก็ตามด้วยต้นไม้ต้นใหญ่มีหน้าตาอยู่ตรงลำต้น

   “คารวะนายท่าน”ต้นไม้ใหญ่ทักทายจางเฉิน

   “เอ่อ นี่คือ”จางเฉินเกาหัว

  “เต่าตัวนี้ไม่รู้หลุดเข้ามาในอาเรย์ตอนไหนแต่ต้นไม้อยู่มาแต่แรกมันเป็นต้นเดียวทีเปลี่ยนแปลง”

“หมายถึงว่า ...พวกเข้าอยู่ในอาเรย์รวมวิญญาณแล้วเปลี่ยนแปลง”จางเฉินอึ้งกับผลงานโสมแดงมาก

“ถูก อาเรย์รวมวิญญาณคือเป็นการปลุกวิญญาณ ทำให้สิ่งมีชีวิตเกิดแกนวิญญาณพัฒนาเป็นสัตว์อสูรหรือพฤกษาอสูรหลังจากที่เรามีแกนวิญญาณแล้วเราก็จะเกิดปัญญาและสามารถปลุกทักษะได้”

“ปลุกทักษะ?” จางเฉินเกาหัว

“ไม่ต่างจากมนุษย์มากนัก หลังจากที่เรามีแกนวิญญาณแล้วเราก็สามารถใช้เวทมนตร์กันได้โดยธรรมชาติ แทบไม่ต้องฝึกฝนเราจะค้นพบเองเมื่อเวลาผ่านไป”

“นั่นน่าสนใจ แล้วมนุษย์สามารถมีแกนวิญญาณได้หรือไม่”

“อันนี้ข้าไม่แน่ใจ ข้ารู้เพียงแต่ว่ามนุษย์สามารถปลุกวิญญาณต่อสู้ได้ซึ่งมันจะอยู่ที่พื้นที่หัวใจ วิธีฝึกจะต่างจากศิลปะการต่อสู้แต่มีการสนับสนุนกันและกันอยู่หลังจากมีวิญญาณต่อสู้แล้วจะสามารถใช้มันทำอะไรได้หลายอย่าง แต่หลักๆมนุษย์นั้นจะมีเวทมนตร์ รู้สึกว่าจะเป็นวงแหวนหนึ่งวงถึงเก้าวง สูงสุดคือนักเวทย์ระดับเก้ามั้งนะ”

“แล้วปลุกยังไง” จางเฉินตื่นเต้นมาก

“อันนี้ไม่รู้ เจ้าต้องค้นหาเอาเอง มันก็คงจะดีถ้ามีนะ”โสมแดงตอบแบบปัดๆ มันเพียงเคยอ่านนิยายผ่านๆ ตาเท่านั้นไม่คิดว่ามีอยู่จริงในโลกนี้

“เอาละทำสัญญา” จางเฉินทำสัญญาเท่าเทียมกับสัตว์อสูรใหม่ทั้งสอง

“เจ้าชื่อกรีนละกัน เป็นชื่อพ่อมดในตำนานความสามารถระดับเทพส่วนเจ้าชื่อราฟาเอล เป็นชื่อเทพผู้ยิ่งใหญ่เช่นกัน” จางเฉินเอาชื่อจากการ์ตูนมาตั้งแบบง่ายๆสำหรับเต่านินจาของเขา มันเหมือนมากเขาแอบคิดในใจว่าจะผลิตอาวุธวิญญาณที่เป็นกระบองแบบยึดเข้ายึดออกและขยายตัวได้ สิ่งนี้มีอยู่ในข้อมูลที่ได้รับจากหลงอู่เมินส่วนกรีนนั้นตั้งแบบง่ายๆ ตามสีที่เป็นสีเขียวเรื่องตำนานก็อ้างๆ ไปแบบนั้น

“แล้วพวกน้องๆข้าละ ชื่อ” โสมแดงทักท้วง

“เจ้าตั้งเลย ข้าไม่ถนัดตั้งชื่อมากนัก พวกเขายังพูดไม่ได้ มีแต่เสียงอู อู เย่เย่ โย่โย่ จิจิ ตะมุ ตะมิ มะงึก อุ๋งอุ๋ง ตั้งตามเสียงที่เขาออกเสียงมาเลยก็ได้”

“ทำไมเจ้าไม่ตั้งให้ข้าเรียกแต่โสมแดง”

“อ่าว เจ้าไม่ใช่ชื่อโสมแดงเหรอ อยู่มาตั้งนานเรียกมาแต่แบบนั้น”จางเฉินเกาหัว

“อืม อาจารย์ข้าก็เรียกโสมแดง เอาเถอะ ช่างมัน” โสมแดงพูดอย่างจนใจมันชินแล้วกับชื่อนี้

"ทำไมก่อนหน้านี้ท่านบอกว่า สายพันสัตว์อสูรกับพฤกษาอสูรประชากรเติบโตช้า จากที่ดูพี่โสมทำก็ไม่ยากนี้"

   "ข้ากับอาจารย์พบวิธีอาเรย์นี้พร้อมกับวิชาที่เจ้าฝึก หนึ่งต้องมีน้ำพุเซียนเพื่อให้มีพลังวิญญาณเข้มข้นเจ้าดูแทบไม่มีหินวิญญาณเกิดเลยเป็นปีๆ แล้วก็ต้องเสียสละแกนวิญญาณครึ่งหนึ่งของข้าเพื่อเปิดใช้ ทั้งชีวิตข้าคงทำได้ครั้งเดียว แต่จะมีใครอยากทำแบบนี้คงไม่มี" พูดเสร็จโสมแดงก็พาน้องๆ ไปทำงานและวิ่งเล่นกัน

  จางเฉินนั่งคิดเกี่ยวกับวิญญาณต่อสู้ โดยใช้พลังวิญญาณสังเกตพวกโสมที่กำลังทำงานในสวนยาสวนผัก ผลไม้ ดูเจ้าเต่าน้อยราฟาเอลมีเวทน้ำใช้น้ำอย่างคล่องแคล่วส่วนเจ้าต้นไม้นอนอย่างเดียวไม่ต่างจากโสมแดง แล้วอีกอย่างจะใช้งานพวกเขายังไงหรือเป็นแค่เพื่อนเล่นกันไปวันๆ

“น่าสนใจมาก แต่ทำยังไงกันนะ”จางเฉินใคร่ครวณข้อมูลมากมายในหัวแต่ไม่พบอะไรเลยเขาหวังแต่ว่าในวิทยาลัยจะมีข้อมูลอะไรบ้าง