21
เื่ราว
ท่ามกลางการเฝ้ารอของเพื่อนๆที่กำลังเป็ห่วงและกังวลว่าเซริน่าและเซริออสนั้นจะฟื้นขึ้นมาหรือไม่นั้นเซริออสก็เริ่มขยับตัวได้เป็คนแรก เขากะพริบตาช้าๆก่อนที่จะลืมตาออกมาและลุกขึ้นนั่ง จนทำให้เพื่อนๆ ที่นั่งอยู่รายรอบใที่จู่ๆเซริออสก็ลุกพรวดขึ้นมาและทันทีที่เขาตื่นขึ้นก็รีบหันหน้าไปปลุกน้องสาวที่ตอนนี้ยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่ข้างๆ
“เซ ตื่นเถอะ ตื่นได้แล้ว” เซริออสพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอราวกับกำลังจะร้องไห้ออกมาเขาพูดพร้อมๆ กับยกมือขึ้นลูบไปที่แก้มของน้องสาวเบาเซริน่าที่ได้ััไออุ่นที่แสนคุ้นเคยนั้นก็ได้ร้องครางออกมาอย่างแ่เบาจากความเ็ปที่ได้รับพร้อมๆกับค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเพื่อสบตากับผู้ที่เป็พี่ชายเพียงคนเดียวของเธอ
“น้องตื่นแล้ว….พี่ออส…อย่าร้องไห้เลยนะคะ”เซริน่าพูดพร้อมกับยกมือขึ้นกุมมือของเซริออสที่กำลังจับแก้มของเธออยู่อย่างแ่เบาเซริน่าที่เห็นว่าพี่ชายของเธอนั้นมีสีหน้าที่เ็ปเริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมาบ้างหลังจากที่เธอเริ่มพูดกับพี่ชายก็ทำให้เธอโล่งใจไปได้บ้างในระดับหนึ่ง
การกระทำของสองพี่น้องนั้นสร้างความดีใจให้แก่เพื่อนๆที่เฝ้ารออยู่รอบข้างและความรู้สึกที่ว่าไม่สามารถมีใครเข้ามาแทรกกลางระหว่างสองพี่น้องนี้ได้เลยภาพตรงหน้านั้นทำให้เพื่อนๆของทั้งสองเห็นว่า ยังไงก็แล้วแต่ครอบครัวคือสิ่งที่สำคัญที่สุดจริงๆ .....
“เซ เธอไหวไหม หน้าเธอซีดมากเลยนะ”ลิฟถามขึ้นเป็แรกอย่างเป็ห่วงเพื่อนสาวที่สูญเสียเืไปเป็จำนวนมากจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“ฉันไม่เป็อะไรหรอกลิฟ ขอโทษที่ทำให้เป็ห่วงนะ แล้วก็ขอบใจมากๆ เลยนะ”เซริน่าฝืนตอบอย่างแ่เบา
“คนที่เธอควรจะขอโทษแล้วก็ขอบใจจริงๆ ควรจะเป็คนที่ยืนอยู่ข้างๆเตียงเธอนะ เขาเสี่ยงชีวิตถ่ายเืให้เธอเลยนะเซ”ลิฟตอบกลับพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางเด็กหนุ่มดวงตาสีม่วงที่กำลังยืนมองมาทางเซริน่าและเมื่อเธอหันหน้าไปก็พบกับคารอสเธอสบตาเข้ากับดวงตาสีม่วงคู่นั้นสายตาที่มองมาทางเธอด้วยความห่วงใยและอ่อนโยน….
“ขอบคุณนะ” เซริน่าพูดเบาๆ อย่างเขินอายเพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าคารอสจะยอมเสี่ยงเพื่อช่วยเธอแบบนี้คารอสที่เห็นท่าทีเขินอายของหญิงสาวตรงหน้าก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยรอยยิ้มที่แสนหายากจากเ้าชายผู้เงียบขรึมทำให้เพื่อนๆที่อยู่ในห้องนี้ต่างพากันตกตะลึงแม้แต่ไอเซิลที่เพื่อนสนิทและผู้ติดตามของคารอสเองเพราะไม่คิดว่าจะมีใครที่สามารถทำให้เ้าชายยิ้มยากคนนี้ยิ้มได้น่ะสิ
“เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว พักผ่อนเถอะเดี๋ยวจะไปเรียนไม่ไหวนะ” คารอสเบาๆด้วยรอยยิ้ม เขากำลังจะเดินเข้ามาใกล้เซริน่าเพื่อดูให้แน่ใจว่าหญิงสาวตรงหน้าของเขาไม่เป็อะไรแล้วจริงๆก็กลับโดนพี่ชายของเธอกันท่าเอาซะก่อนทำให้เขาต้องเดินไปนั่งยังเก้าอี้ในบริเวณนั้นแทน
“คุณเซริน่า คุณเซริออสคุณช่วยอธิบายเื่สีผมกับสีตาของพวกคุณหน่อยได้ไหมคะแล้วเหตุการณ์เมื่อครู่นี้อีกดิฉันอยากทราบว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”คลาร่าถามขึ้นอย่างตรงประเด็นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวนั้นปลอดภัยดีแล้วถึงแม้ว่าจะยังมีสีหน้าที่ซีดจากอาการขาดเืไปบ้างก็เถอะ
แต่คำถามของคลาร่านั้นก็ทำให้ทั้งเซริน่าและเซริออสนั้นเครียดขึ้นมาทันทีอย่างเห็นได้ชัดเพราะคำถามนั้นเองที่ทำให้พวกเขาทั้งสองเริ่มสังเกตสีผมและสีตาของกันและกันและพวกเขาทั้งสองก็เห็นว่าสีผมนั้นเป็สีเงินและดวงตานั้นยังคงเป็สีแดงอยู่…. เซริน่ามีท่าทีที่จะพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่ก็โดนเซริออสห้ามเอาไว้ซะก่อนและพูดออกมาว่า
“เซ น้องพักผ่อนเถอะ พี่จะเป็คนอธิบายเอง” เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็รีบพาตัวเองให้เข้ามาใกล้สองพี่น้องมากขึ้นไปอีกเพราะกลัวว่าจะไม่ได้ยินสิ่งที่เซริออสกำลังจะพูดต่อจากนี้และเซริออสที่เห็นว่าเพื่อนๆของเขานั้นพากันตั้งอกตั้งใจในการรอสิ่งที่เขากำลังจะพูดออกมาก็มีท่าทีเขินอายเล็กน้อยก่อนจะเริ่มพูดต่อว่า
“จริงๆ พวกเราเองก็ไม่รู้นะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่เท่าที่จำความได้พวกเราก็มีสีผมและสีตาแบบนี้มาั้แ่เกิดแล้วแล้วก็ไม่เคยเข้าใจด้วยว่าทำไมผู้คนถึงได้พากันรังเกียจพวกเรากันขนาดนั้นแม้แต่พ่อกับแม่ ผู้ให้กำเนิดก็ทิ้งพวกเราไปั้แ่ยังเด็กพวกเราไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำว่าพวกเราไปทำความผิดอะไรนักหนาจนกระทั่งเราได้รู้จักกับคนบางคนที่สอนเื่ราวต่างๆ ให้พวกเราได้เรียนรู้และเขาก็ได้สอนพวกเราเสมอว่าหากจะออกจากบ้านหรือไปพบเจอผู้อื่นก็ให้เปลี่ยนเป็สีผมและสีตาซะจะได้ไม่เป็ปัญหาในภายหลังส่วนเื่ของเซริน่าที่พวกเธอเห็นเมื่อกี้นี้ จริงๆแล้วเซริน่ามีพลังแบบนี้มาั้แ่เด็กๆ แล้วแต่ก็ไม่เคยรุนแรงขนาดนี้มาก่อนตัวของฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น…..แต่จะว่าไปเซตอนน้องติดอยู่ในความฝันน้องเห็นอะไรบ้าง”เซริออสถามคำถามไปยังน้องสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ตัวของเขา ที่ตอนนี้แม้จะยังมีสีหน้าที่ซีดอยู่แต่ก็ดีขึ้นกว่าตอนแรกขึ้นมาบ้างแล้ว
“อืม…..น้องเจอผู้หญิงคนหนึ่งค่ะพี่ออสเธอพูดอะไรสักอย่างเกี่ยวกับคำสาปที่กำลังจะวนกลับมาแต่เธอคนนั้นมีสีผมกับสีตาเหมือนกับพวกเราเลยนะ” เซริน่าตอบกลับ
“ตอนที่พี่เข้าไปตามเซ พี่เองก็เจออะไรบางอย่างเหมือนกัน ในตอนแรกพี่เจอผู้หญิงและผู้ชายกำลังยืนกอดลากันท่ามกลางาและซากศพกับในตอนหลังพี่เจอเด็กทารกสองคนที่อยู่ในผลึกคริสตัล” เซริออสพูดขึ้นเขากำลังผนวกความคิดว่าเหตุการณ์ที่ตัวเขาและน้องสาวได้เจอนั้นมันเกี่ยวข้องยังไงกันแน่ก็ในเมื่อผู้หญิงที่เซริน่าเจอนั้นมีดวงตาสีแดงแต่ผู้หญิงที่ตัวเขาเห็นนั้นกลับมีดวงตาสีม่วงน่ะสิทั้งสองอย่างนี้มีความเกี่ยวข้องกันยังไงนะ
“บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับาเมื่อ 5,000ปีก่อนก็ได้นะคะ”คลาร่าพูดขึ้นแทรกเมื่อเห็นว่าสองพี่น้องฝาแฝดคู่นี้กำลังใช้ความคิดอย่างหนัก
“นั้นสินะ! จริงด้วย!ถ้าตามข้อมูลที่เราค้นคว้าเพื่อทำรายงานวิชาประวัติศาสตร์ของศาสตราจารย์โรแวนมันจะมีอยู่คนหนึ่งนะที่เป็คนเอ่ยคำสาปแช่งที่รุนแรงและน่ากลัวที่สุดเอาไว้นะ”ลิฟรีบพูดเสริมขึ้น
“ใครเหรอลิฟ” เทียร์เป็ฝ่ายถามขึ้นมาบ้างอย่างกระตือรือร้นลิฟหันไปมองหน้าเพื่อนของเธอทีละคนทีละคนและหยุดอยู่ที่ใบหน้าของคารอสที่ตอนนี้มีสีหน้าที่เครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“เขาคนนั้นก็คือนางแพนโดร่า กูเรี่ยน ไงละ” เมื่อลิฟพูดจบความเงียบก็คืบคลานเข้ามา และไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาอีกจนกระทั่งเซริน่าเองที่ทนความเงียบและความสงสัยไม่ไหว จึงได้หันหน้าไปถามชายหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างๆเธออย่างสงสัย
“นี่คารอส ผู้หญิงที่ชื่อแพนโดร่านี่คือบรรพบุรุษของนายใช่ไหมมันเป็ยังไงกันแน่อธิบายมาหน่อยสิ” คารอสเงียบไปเพียงครู่เดียวก่อนจะตอบออกมาว่า
“จริงๆ ฉันเองก็ไม่ได้รู้อะไรเยอะแยะนักหรอก เพราะบันทึกเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้มันถูกทำลายไปหมดแล้ว…”ในขณะที่คารอสกำลังพูดอยู่นั้นเขาก็จ้องเข้าไปในดวงตาของเซริน่าอย่างไม่หลบสายตาเพื่อเป็การยืนยันว่าเขานั้นไม่ได้กำลังโกหกหรือปิดบังอะไรอยู่
“ถูกทำลาย !? ทำไมละ” เซริน่าถามซ้ำ คารอสส่ายหน้าและพูดกลับไปว่า
“ฉันเองก็ไม่รู้เพราะวันที่พวกเธอให้สร้อยฉันคืนมาฉันเองก็มีความสงสัยเหมือนกันเลยจะลองไปหาข้อมูลดูแต่ก็ไม่พบอะไรเลยแม้แต่ภาพวาดเหมือนของผู้หญิงคนนี้ฉันเองก็ยังหาไม่เจอเหมือนกับว่ามีคน้าที่จะปกปิดอะไรบางอย่างเอาไว้”คำตอบของคารอสนั้นก็ทำให้ภายในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง เพราะดูเหมือนว่าผู้หญิงที่ชื่อแพนโดร่านั้นจะมีแต่ปริศนาที่พวกเขาไม่สามารถเข้าใจอะไรได้เลย
“ว่าแต่ เซริน่า เซริออสพวกเธอจะปล่อยให้สีผมกับสีตาเป็แบบนี้ต่อไปจะดีเหรอเกิดใครเปิดประตูเข้ามาเห็นเข้าจะแย่เอานะ” รีเนก้าพูดเตือนสองพี่น้องว่าทั้งสองคนยังมีผมสีเงินกับตาสีแดงอยู่และเมื่อทั้งสองคนได้ยินเส้นผมที่เคยเป็สีเงินก็เปลี่ยนเป็สีดำสนิทและดวงตาสีแดงก็เปลี่ยนเป็สีฟ้าน้ำทะเลในทันที
“พวกเธอจะไม่เอาเื่นี้ไปบอกใครใช่ไหม”เซริออสถามขึ้นด้วยสีหน้าที่จริงจังและพร้อมที่จัดการกับคนที่ปากมากทันที
“พวกเราไม่บอกใครหรอกเซริออส วางใจเถอะ” ลิฟพูดขึ้นเป็คนแรกและคนอื่นๆก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย นั้นก็พอทำให้สองพี่น้องคู่นี้พอจะยิ้มออกมาได้บ้าง
“แบบนี้ก็เท่ากับว่าพวกเธอต้องเปลี่ยนสีผมกับสีตาอยู่ตลอดเวลาเลยอย่างงั้นเหรอ” เทียร์ถามขึ้นซึ่งนั้นก็เป็คำถามที่คนอื่นๆ เองก็อยากจะรู้ด้วยเช่นกันเพราะการที่จะคงสภาพให้อยู่เช่นนี้ตลอดเวลา 24 ชั่วโมงนั้นมันเป็อะไรที่ยากมากๆโดยเฉพาะกรณีของสองพี่น้องคู่นี้ที่ไม่ใช่แค่ 24 ชั่วโมงแต่เป็ตลอดเวลานั้นทำให้พวกเขาเริ่มสงสัยถึงพลังที่ซ่อนอยู่ในตัวของคนทั้งคู่ว่าจะมีพลังเยอะมากแค่ไหนกันแน่
“ก็ถ้าั้แ่พวกเราก้าวเท้าเข้ามาในอาณาจักรนี้ก็ตลอดเวลานั่นแหละก็อย่างที่พวกเธอรู้สีผมกับสีตาของพวกเราถูกมองว่าเป็เด็กต้องสาปจะให้ใครมารู้ไม่ได้หรอก ว่าแต่พวกเถอะไม่กลัวหรือรังเกียจอะไรพวกเราเลยเหรอ”ในคราวนี้เซริน่าเป็คนถามขึ้น ด้วยน้ำเสียงที่มีความกังวลอย่างปิดไม่มิดลิฟที่เห็นเพื่อนของเธอมีท่าทีกังวลเช่นนั้นจึงเดินเข้าไปกอดทันทีและตามมาด้วยเพื่อนสาวคนอื่นๆที่เดินเข้ามากอดเซริน่ากันทีละคน ก่อนที่ลิฟจะพูดขึ้นว่า
“พวกเธอ 2 คนเป็เพื่อนกับพวกเราแล้วนะจะมากังวลอะไรอีกละ ร่าเริงหน่อยสิเซริน่าเองก็พักผ่อนได้แล้ววันนี้เธอเสียเืไปเยอะเดี๋ยวก็ไม่มีแรงไปทดสอบพลังของพวกรุ่นพี่หรอก ส่วนหนุ่มๆ กลับห้องกันได้แล้วนะจ๊ะนี่มันดึกมากแล้ว เดี๋ยวใครมาเห็นจะเป็เื่เอา” เมื่อลิฟพูดจบเซริออสก็เอื้อมมือไปลูบหัวของเซริน่าก่อนจะเดินออกไปส่วนคารอสนั้นก็มองสำรวจร่างบางให้แน่ใจว่าไม่ได้รับาเ็อะไรตรงไหนอีกก็เดินตามเซริออสออกไปในทันทีในส่วนของไอเซิลนั้น เขาเดินไปคุยอะไรบางอย่างกับรีเนก้าก่อนจะเดินออกจากห้องไปเช่นกัน
และทันทีที่ห้องเข้าสู่ความเป็ปกติทั้ง4 สาวก็เดินกลับไปยังเตียงของตนเองและล้มนอนพักผ่อนเพื่อเก็บแรงไปต่อสู้สำหรับในวันพรุ่งนี้…..
ณใจกลางของความมืดที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้มีหญิงสาวคนหนึ่งผู้ที่มีผมสีเงินและดวงตาสีแดงราวกับเืเธอเป็หญิงสาวที่งดงามมากที่สุดจนยากที่จะหาอะไรมาเปรียบเทียบกับความงามนั้นได้แต่บัดนี้ความงามนั้นก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและโหยหาอะไรบางอย่างเธอนั่งกอดไข่ัสีแดงเอาไว้อย่างหวงแหนราวกับว่าเธอกลัวว่าจะมีคนมาแย่งไข่ใบนี้ไปจากเธอ เธอก้มลงจูบไข่ันั้นอย่างแ่เบาและหยดน้ำตาที่เริ่มไหลรินออกมา
“อีกไม่นานแล้วนะคะ….รอฉันก่อนนะ….แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง”
4K
![เทพยุทธ์ล้างสวรรค์ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1716880919_30815303.webp)
