อดีตรักฝังใจนายซาตาน

Chapter 14

ดอกไม้งามในหมู่แมลง

“โหยไม่เคยเห็นพี่ฝันในลุคนี้เลยอะ หน้าเด็กมากกก”

มินโฮเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นชวนฝันเดินออกมาตอนนี้ทั้งสี่หนุ่มมาเตรียมยืนกันอยู่ที่ชายหาดเพื่อจะถ่ายทำเอ็มวีเพลง

ทั้งอาคเนย์และราวินเองก็จ้องเธออย่างไม่วางตา

ทั้งสี่หนุ่มอยู่ในชุดเสื้อฮาวายสบายๆกับกางเกงขาสั้นมินโฮสีเหลืองพาสเทลเสื้อฮาวายสีส้ม โจเซฟเสื้อฮาวายสีขาวดำกางเกงสีดำคีตาเสื้อฮาวายสีเขียวเข้มกางเกงขาสั้นสีครีมและอรัณเสื้อฮาวายสีน้ำเงินกางเกงขาสั้นสีขาว

ส่วนชวนฝันอยู่ในชุดเดรสแขนระบายสีชมพูอ่อนความยาวอยู่กรอมเข่า ผมของเธอถูกปล่อยยาวสยายออกแล้วม้วนลอนเล็กๆเมคอัพที่ถูกแต่งแต้มบนใบหน้าทำให้เธอดูเด็กขึ้นอีกสิบปี

“สวยมากจริงๆนะเป็๞ไงไอ้วิน กูบอกมึงละ เ๹ื่๪๫ผู้หญิงนี่ไว้ใจไอ้เนย์เพื่อนรักเถอะฮ่าๆ”

อาคเนย์หัวเราะชอบใจเ๱ื่๵๹ผู้หญิงนี่เขาถนัดนักแหละ

“เออกูยอมมึงเลยเ๹ื่๪๫นี้”

ราวินตอบออกไปภายในใจเขาลอบยิ้มที่เห็นชวนฝันแต่งตัวแบบนั้นในวันนี้เธอดูสวยและสาวกว่าปกติจริงๆ เหมือนย้อนกลับไปวันแรกที่เขาคบกับเธอ...

ฉากแรกที่ถ่ายคือทั้งสี่หนุ่มเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้าหากล้องโจเซฟเดินเข้ามาหน้ากล้องแล้วเล่นกับกล้องพร้อมกับโชว์รอยยิ้มร้ายของหนุ่มลูกครึ่ง

        “ไอ แอม อะ แบด บอย! (โจเซฟ)”

        กล้องตัดไปที่คีตายิ้มเท่ๆแล้วโชว์พลังเสียงของสายโวอคลพื้นฉากหลังเป็๞วิวทะเลสวยๆของเกาะเขตตะวัน

        “ไม่รู้ว่าเธอจะมองฉันมั้ยมองให้รู้ว่าใจของฉัน

        มันมีแต่เธอทั้งนั้น (คีตา)"

        จากนั้นกล้องแพลนไปที่มินโฮกำลังแดนซ์เท้าไฟเท้าขาวๆของหนุ่มลูกครึ่งเกาหลีเตะคลื่นทะเลจนสาดกระเซ็น

        "แล้วหากว่าเป็๞เช่นนั้นเธอจะทำยังไงกับฉัน! ไอ เซ ไอเลิฟยู! (มินโฮ)"

        ต่อมากล้องแพลนมาจับหน้าอรัณที่อยู่ในชุดเสื้อฮาวายสีน้ำเงินกางเกงสีขาววิชชวลหรือหน้าตาของวง ความหล่อเหลาของอรัณคงจะตกสาวๆวัยรุ่นได้ไม่ยากรอยยิ้มบริสุทธิ์กับเสียงใสๆ

        "เธอชอบทำตัวเป็๲แบดเกิร์ลทำซะฉันนั้นกลายเป็๲แซดบอย และก็ยังจะแซดบ่อยๆ(อรัณ)”

        กล้องแพลนไปที่ชวนฝันซึ่งกำลังหยอกล้อเล่นกับคลื่นทะเลเธอนั่งยองๆลงแล้วใช้นิ้วเรียวเล่นกับเกลียวคลื่น ก่อนจะหันมายิ้มจิกร้ายๆให้กล้องแม้ว่าการแต่งตัวและเมคอัพจะออกมาสไตล์ใสๆ แต่คาแรคเตอร์ที่ได้รับคือร้ายลึกหน้านิ่ง ยิ้มอ่อยหนุ่มๆ

        “เหอะ ทำได้ดีนี่ บทใสๆแต่ร้ายเงียบ”

        ราวินได้แต่พึมพำเงียบๆคนเดียวเขาคิดว่าชวนฝันเหมาะแล้วล่ะกับบทแบบนี้

         “มันไม่! เหมือน! เดิมม อีกต่อไป!! (โจเซฟ)"

        กล้องจับท่าเต้นที่แสนจะเมาส์มันเร้าใจของหนุ่มๆ

        "ยัว อาร์ มาย เกิร์ลเฟรนด์? !(โจเซฟ)"

        เสียงดนตรี ตืด ดือ ดื๊ด

“คัต!”

“เลิศมากค๊าเด็กๆ”

เจสซี่ปรบมือเปาะแปะรู้สึกว่าวงไอบีนั้นดีจริงๆ ทั้งน้ำเสียง หน้าตา ทั้งความสามารถยังไงก็ชนะวงคู่แข่งที่จะเดบิวต์ใกล้ๆกันได้

“ต่อไปจะถ่ายอีกเซ็ตแล้วนะไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนหนุ่มๆ”

ผู้กำกับเอ็มวีอย่างคุณกิตติ๻ะโ๠๲บอกเด็กๆ

“เอ่อ ฝันต้องเปลี่ยนมั้ยคะหรือว่าไม่ต้องแล้ว”

ชวนฝันเดินเข้ามาอย่างประหม่าแม้จะจบนิเทศมาแต่นี่เป็๲ครั้งแรกเลยที่เธอทำอะไรแบบนี้

“เปลี่ยนสิจ๊ะน้องฝันเซ็ตต่อไปคือชุดนักเรียนนะ”

เจ๊เจสซี่รีบดันหลังชวนฝันให้เดินไปที่เรือนรับรองอีกฝั่งซึ่งอยู่ตรงข้ามกับพวกสมาชิกวงไอบี

“อะไรนะคะพี่เจส? ฝันจะสามสิบแล้วนะคะ จะให้ใส่ชุดนักเรียนจริงๆเหรอ”

ชวนฝันมองชุดนักเรียนคอนแวนต์แขนยาวแล้วได้แต่กลืนน้ำลายช่างน่าอายจริงๆสำหรับเธอ

“สามส่งสามสิบอะไรกันคะคุณน้อง!หน้าคุณน้องใสเด้งขนาดนี้เอาอะไรมาสามสิบ ปะๆ แต่งตัวกันเถอะเดี๋ยวมัวช้าผู้กำกับรอนานจะว่าเอาได้น้า”

เจสซี่รีบจับชวนฝันแต่งเนื้อแต่งตัวและแต่งหน้าทำผมใหม่ให้เข้ากับสไตล์ชุดนักเรียน

ผมสีน้ำตาลอ่อนถูกถักเปียหลวมๆทั้งสองข้างแล้วติดโบว์สีขาวชวนฝันมองตัวเองในกระจก..

ใครต่างก็ชมว่าเราหน้าเด็กกันทั้งนั้นราวินจะคิดแบบนั้นมั้ยนะ ชวนฝันคิดในใจ

ราวินมองชวนฝันที่กำลังเดินเข้ามาเธออยู่ในชุดนักเรียนคอนแวนต์แขนยาวผมเปียนั้นทำให้เธอดูเด็กลงอยู่ไม่น้อย...สวยเหมือนวันแรกที่เจอกันจริงๆนะราวินคิดในใจ

“สวยจริงๆ”

เขาหันไปมองเพื่อนรักที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆอาคเนย์เหยียดยิ้มขึ้นมามุมปาก ยอมรับเลยว่าถูกใจแม่สาวน้อยผู้จัดการวงคนนี้จริงอยากจะรู้จักให้มากกว่านี้

“ฮะ! ฝันต้องทำแบบนั้นจริงๆเหรอคะ”

ชวนฝันอึ้งเมื่อได้ยินผู้กำกับบอกว่าจากนี้เธอจะต้องแสดงท่าทียังไงต่อไปในเอ็มวี

“ตามสคริปต์ที่ส่งให้ก็ประมาณนั้นนะครับไม่เป็๞ไรน่าน้องฝัน อายุเราก็ยี่สิบกว่าแล้ว บทมันก็ไม่ได้แรงอะไร”

ผู้กำกับวัยเกือบสี่สิบปีเอ่ยขึ้น

ร่างสูงที่ตอนแรกยืนมองดูห่างๆแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทีมงานของเขากำลังมีปัญหาจึงทำให้เขาต้องแทรกตัวเข้ามา

“มีอะไรกันเหรอครับคุณกิตติ?”

“ก็น้องฝันน่ะสิครับคุณราวินโวยวายจะไม่ยอมเล่นบทในเอ็มวี”

กิตติได้ทีรีบฟ้องท่านประธานเขาเองก็รำคาญอยู่ไม่น้อย กับอีแค่เล่นๆไปตามบทมันจะไปยากอะไรนักหนา

“ทำไมล่ะชวนฝัน?”

เขาหันขวับไปมองทางเธอที่ยืนก้มหน้าประหม่าตอนนี้มันเป็๲เ๱ื่๵๹ของการทำงาน จึงจะต้องเป็๲กลางมากที่สุด

“กะก็บทคือมันต้องเดินลงไปในทะเล แล้วก่อนลงทะเลจะต้องถอดเสื้อกับกระโปรงนักเรียนออกนี่คะฝะ ฝันคิดว่ามันโป๊เกินไป”

ชวนฝันไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนการโชว์เรือนร่างสำหรับตัวเธอนั้นมันไม่ใช่เ๱ื่๵๹ปกติ เธออายเกินกว่าจะทำมัน

“แต่มันไม่ได้โป๊นะคะน้องฝันชุดด้านในคือวันพีชสีดำค่ะท่านประธาน มีความหวานแต่เป็๞แบดเกิร์ลอยู่ภายในตามคอปเซปต์เพลงไงคะ”

เจสซี่รีบแทรกขึ้นมางานที่วางไว้รวมทั้งชุดที่เตรียมมาก็คือต้องตามนี้

“อืม..”

ราวินถึงกับคิดหนักคนตัวใหญ่ยืนครุ่นคิดว่าจะเอายังไงกับสถานการณ์ตรงหน้าผู้กำกับยืนยันว่า๻้๵๹๠า๱ภาพนั้น และเขาก็ประชุมกันมาแล้วว่ามันจะเป็๲ซีนที่ดึงวงให้ดังได้และสไตล์ลิสอย่างเจสซี่ก็ยืนยันว่ามันไม่โป๊

“เอาเป็๞ว่าฉันจะเพิ่มเงินให้เธอนะชวนฝันช่วยถอดชุดออกได้มั้ย?”

เขาคิดว่าหากแลกกับเงินแล้วคนอย่างเธอคงจะยอมได้ไม่ยาก

ร่างเล็กในชุดนักเรียนถึงกับหน้าเสียนี่พวกเขากำลังบังคับเธอ ราวินควรจะช่วยเธอสิไม่ใช่มาสั่งให้เธอถอดเปลื้องผ้าตามใจชอบแบบนี้

“คุณราวิน! คุณเห็นฉันเป็๲คนยังไงคะ?”

ดวงหน้าหวานเงยขึ้นมองคนที่สูงกว่าอย่างเอาเ๹ื่๪๫ราวินยิ้มเหยียดมุมปากน้อยๆ

“อะ เอ่อ คือใจเย็นนะคะน้องฝัน พี่ว่าคุณราวินคงไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นหรอกนะ”

เจสซี่จับแขนของเธอเอาไว้ให้ใจเย็นๆปากเล็กกัดเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธแต่ก็พยายามยับยั้งอารมณ์ตัวเอง

“ในเมื่อเธอไม่ยอมขนาดนี้งั้นเปลี่ยนเป็๲ลงน้ำไปทั้งชุดนักเรียนได้มั้ยครับคุณกิตติ?”

ร่างสูงหันไปถามผู้กำกับ

กิตติทำหน้าคิดหนักแต่สุดท้ายก็พยักหน้าออกมาเบาๆเขาเองก็ไม่อยากฝืนใจใคร

“ก็ได้ครับขอโทษทีนะน้องฝันที่พวกเราฝืนใจพวกเราแค่อยากให้เอ็มวีมันออกมาเพอร์เฟ็กต์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ก็แค่นั้น”

กิตติเอ่ยขอโทษแม้จะโมโหอยู่ในใจตอนแรกแต่ก็เข้าใจได้

“ไม่เป็๞ไรเลยค่ะ ฝันเข้าใจ...ฝันเองก็อยากให้เอ็มวีนี้ออกมาดีไม่แพ้ที่ทุกคนคิดไว้เลย”

เธอรู้ว่าทุกคนตั้งใจมากกับโปรเจกต์นี้และไม่อยากให้มามีปัญหาเพราะความไม่กล้าของเธอเลย

แต่ลำพังจะให้ใส่วันพีชออกอากาศโชว์คนทั้งประเทศนั้นเธอทำใจไม่ได้จริงๆ...

ชวนฝันเตรียมตัวเข้าฉาก เธอเดินเท้าเปล่าย่ำผืนทรายขาวๆบนชายหาดแห่งเกาะเขตตะวัน

ใบหน้าสวยยิ้มแย้มหยอกล้อเล่นกับกล้อง

กล้องตัดมาที่โจเซฟกำลังวิ่งตามร่างเล็กของเธอ

เท้าของชวนฝันย่ำนื้ทะเลลงมาทีละนิดโจเซฟวิ่งตามพร้อมกับกล้องที่ซูมเข้าไป

“อ๊ะ!”

เธอถึงกับต้องร้องอุทานออกมาอย่าง๻๠ใ๽สุดขีดเมื่อเผลอวิ่งมาไกลจนเกินไปและน้ำตรงนั้นมันลึกมิดหัวของเธอ

“อะ แค่กๆ อึก”

“พี่ฝัน!”

โจเซฟ๻๷ใ๯รีบว่ายเข้าไปเพื่อช่วยเหลือร่างเล็ก โชคดีที่เขาตัวสูงกว่ามากน้ำตรงนั้นจึงอยู่แค่ประมาณคอ

“เฮ้ยๆๆ!!”

เสียงตาล้องที่อยู่กันบนบกเริ่มโวยวายเสียงดังทีมงานชายเริ่มวิ่งลงทะเลไปช่วยเหลือ

“เชี่ย!”

อาคเนย์๻๷ใ๯รีบวิ่งลงไปด้วยราวินเองก็ตามไป

หนุ่มลูกครึ่งตัวสูงใหญ่อย่างโจเซฟอุ้มร่างเล็กระหงขึ้นมาอยู่ในอ้อมอก

ภาพที่เห็นในตอนนี้ไม่ถูกใจราวินนักแต่ก็ไม่อาจเอ่ยอะไรออกไปได้

ชวนฝันถูกวางลงบนเสื่อที่ปูเอาไว้วางของ

"พี่ฝัน! เป็๞อะไรรึเปล่าครับ?"

โจเซฟเจย่าตัวเธอเบาๆสมาชิกวงไอบีทั้งสามคนเองก็แตกตื่นไม่แพ้กัน

"อื้ออะแค่กๆ"

ชวนฝันสำลักน้ำออกมาเบาๆเธอรู้สึกทรมานเหลือกเกิน

"กูว่าพาชวนฝันไปพักก่อนดีมั้ยดูสภาพไม่น่าถ่ายไหวแล้ว"

อาคเนย์เอ่ยขึ้นมาเขาทำท่าจะเข้าไปอุ้มชวนฝันแต่เสียงโทรศัพท์ก็ขัดขึ้นมา

ติ๊ง!!

"ครับครับแม่"

อาคเนย์หน้าเครียดหันไปหาราวิน

"ที่บริษัทมีปัญหากูต้องรีบไปดูด่วน ยังไงตรงนี้มึงจัดการตามสบายเลยนะ อ้ออย่าลืมพาชวนฝันไปพักที่เรือนรับรองล่ะ"

"อืม.."

ราวินตอบเรียบๆ ยอมรับเลยว่าตอนนี้เขาไม่พอใจเป็๲อย่างมากที่มีแต่คนรุมล้อมผู้หญิงของเขา

"ทุกคนเลิกกองก่อน! แยกย้ายพัก! เดี๋ยวตอนเย็นค่อยว่ากันต่อ"

เขาสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันทีมงานมองหน้ากันเลิ่กลั่ก แต่สุดท้ายแล้วก็จำใจต้องทำตามคำสั่ง

"ส่วนชวนฝันฉันมีเ๹ื่๪๫จะคุยกับเธอ ตามฉันมา"

ราวินเดินนำหน้าไปชวนฝันที่พึ่งได้สติรู้สึกปวดหัวไปหมด แต่ก็จำใจเดินตามเขาไป

"พี่ฝันจะโดนว่าอะไรมั้ยวะ"

มินโฮเอ่ยออกมาเบาๆ

"ไม่หรอกมั้งมันเป็๞อุบัติเหตุนะ"

คีตาว่าขึ้นบ้าง

"ไปๆอย่าไปสนใจเ๹ื่๪๫ของท่านประธาน ไปพักผ่อน เดี๋ยวตอนเย็นต้องมาถ่ายกันต่อ"

ธานีกันเด็กๆและทีมงานไม่ให้เข้าไปยุ่งเขารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้

ชวนฝันคงจะโดนท่านประธานกระทำจนหนักหน่วงไปทั้งกาย