เจ้าสาวปีศาจปลาหมึก

    ตำนานปลาหมึกยักษ์



       “สัตว์ประหลาดบ้าบออะไรกัน” 


       ร่างเล็กเดินเตะพื้นทรายกลับที่พัก...


       “เสียเวลาอ่านวิจัยไปเป็๲ชั่วโมง เฮ้ออ”


       กวินทร์บ่นไปตามทางพร้อมกับสอดส่องใบหน้าออกไปทางทะเล ไม่มีแสงไฟจากเรือสักลำแล่นลงไปบนผืนน้ำสีครามอันกว้างใหญ่ น่าแปลกที่คลื่นทะเลหยุดนิ่งแต่ลมกลับกระโชกแรงเป็๲ปกติ ดวงจันทร์ขนาดใหญ่ทอแสงลงมาราวกับดวงอาทิตย์ จากนั้นความคิดเ๱ื่๵๹ตำนานของชาวบ้านก็แล่นเข้ามาในหัวอีกครั้ง...


       “บ้าบอ มีอะไรแบบนั้นที่ไหนกัน”


       เด็กหนุ่มหัวเราะในลำคอ...


       กวินทร์เดินทางกลับมายังที่พักแต่ก็ไม่พบเพื่อนสักคนกลับมาจากชายหาด มีเพียงอาจารย์ที่ปรึกษาที่นั่งพูดคุยกับชาวบ้านกลุ่มเล็กๆด้านนอก เมื่อเห็นเช่นนั้นเด็กหนุ่มก็รีบมุ่งตรงเข้าไปร่วมวงทันที เพราะที่ผ่านมาเมื่อสักครู่นี้เขาเสียเวลาให้ลุงแก่เพ้อเจ้อจนไม่ได้ความรู้อะไรเลย...


       “กวินทร์ ไปไหนมา เพื่อนถามหาเราทุกคนเลย”


       “ผมเดินเข้าไปในหมู่บ้านน่ะครับ อยากหาชาวประมงสักคนพาออกทะเลคืนนี้ ป้าๆพอจะแนะนำได้มั้ยครับ”


       เมื่อชาวบ้านที่นั่งอยู่บริเวณนั้นได้ยินก็พากันส่ายหน้า...


       จากที่คิดว่าจะได้คนพาเอาเรือออกไปทำวิจัยด้านนอก เด็กหนุ่มกลับได้ฟังเ๱ื่๵๹เล่าแบบที่ไอ้ลุงแก่เคยเล่าให้ฟังอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้มันลึกลับและซับซ้อนจนหัวสมองปวดไปหมด เ๱ื่๵๹เล่าผิดธรรมชาติหักล้างทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ทุกอย่างบนโลก 


       ผู้ที่ไม่เคยเชื่อเ๱ื่๵๹สิ่งลี่ลับเช่นนี้ขอตัวออกมาจากวงสนทนาเงียบๆ ก่อนจะมานั่งถอนหายใจที่ริมชายหาดคนเดียวในยามราตรี


       “จะจบมั้ยเนี้ย ไม่น่าทำวิจัยเ๱ื่๵๹นี้เลย”


       กวินทร์บ่นไปพรางๆ...


       ในมือของเขามีกระป๋องเบียร์ที่ขอมาจากเพื่อนระหว่างที่เดินไปหาสองสามกระป๋อง เด็กหนุ่มไม่ค่อยชอบเสียงโวยวายเวลาที่คนเ๮๣่า๲ั้๲เมามาย จึงเลือกที่จะมานั่งกลุ้มใจหลังโขดหินขนาดใหญ่คนเดียว กวินทร์ทำวิจัยเกี่ยวชีวิตใต้ท้องทะเลยามค่ำคืน ทำให้เด็กหนุ่มอยากจะออกเรือไปสำรวจในขณะที่คลื่นเงียบสงบแบบนี้ 


       แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเหนื่อย...


       เวลาแบบนี้มีเพียงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เท่านั้นที่จะช่วยดับความกระวนกระวายใจได้...


       “ไอ้ปลาหมึกบ้า…วันนี้แกทำฉันเสียเวลาไปทั้งวันเลย”


       ลำคอระหงกระดกเบียร์เข้าไปจนหมด จากนั้นก็เปิดกระป๋องใหม่ขึ้นต่อทันที ดวงตากลมโตกระพริบถี่มองไปยังท้องทะเลอันกว้างขวาง พื้นทรายละเอียดเนียนนุ่มราวกับฟูกเตียงนอน ทันทีที่แผ่นหลังเอนตัวลงไปเบาๆ ร่างกายก็เหมือนถูกสูบเอาความเครียดออกไปจากหัวจนหมด...


       ภาพดวงดาวบนท้องฟ้ายามราตรีค่อยๆเลือนลาง...


       จากนั้นชายหาดขนาดใหญ่...ก็มีเพียงร่างเล็กนอนหลับเกยตื้นเพียงคนเดียว