โรงอาหารมหาลัย
อรเดินมานั่งลงที่โต๊ะที่เว้นว่างอยู่ สายตาก็มองหาเพื่อนของเธออีกคนว่าอยู่ไหน เธอมีกันอยู่แค่สองคนเพราะพวกเธอเรียนด้วยกันมาั้แ่เด็กและครอบครัวทั้งสองก็สนิทกันมากๆด้วย แล้วอีกอย่าง อรไม่ชอบมีเพื่อนเยอะเพราะยิ่งมีเยอะปัญหาก็เยอะด้วยเธอจึงมีเพื่อนแค่คนเดียวก็พอ เพื่อนน้อยแต่ร้อยเปอร์เซ็นต์นะจ้ะจะบอกให้รู้
“นี่เธอ! มานั่งตรงนี้ไม่รู้หรอว่าที่ตรงนี้มีเ้าของ”
เธอนั่งเล่นโทรศัพท์รอเพื่อนของเธอได้ไม่กี่นาที ก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมาข้างๆหูโดยที่เธอไม่ทันจะตั้งตัว
“ก็ไม่เห็นเขียนชื่อติดไว้นี่”
อรหันไปพูดใส่สาวๆพวกนั้นก่อนที่จะเบะปากกรอกตามองบนอย่างหมั่นใส้
“ถึงไม่มีชื่อ ใครๆเขาก็รู้ว่าที่ตรงนี้เป็ที่ของพวกฉัน”
“หรอ หวงที่เก่งดีนะ อ๋อรู้แหละสงสัยจะฉี่ทิ้งไว้เป็สัญลักษณ์ สินะถึงได้ตามกลิ่นมาอ่ะ”
อรลุกขึ้นกอดอกก่อนที่จะพูดเน็บแนมสาวๆพวกนั้น และใช้สายตามองเหยียดั้แ่เท้าจดหัวหัวจดเท้า
“อีนี่ มึงว่าพวกกูเป็หมาหรอ ห้ะ”
หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่โมโห ก่อนจะก้าวขาออกมาและง้างมือจะตบอร
หมับ!
มือหนามือหนึ่งจับข้องมือเล็กที่กำลังจะทำร้านคนตรงหน้า ก่อนที่จะบีบมือและข้อมือเล็กนั้นออก
“หยุดเดียวนี้นะ ที่นี่มาหาลัยนะไม่ใช่นึกอยากจะทำร้ายใครก็ได้”
กรพูดตะคอกใส่นักศึกษาสาวกลุ่มนั้นทันที อรไม่พูดอะไรได้แต่หันมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆที่กำลังสั่งสอนนังพวกไม่มีมารยาทพวกนั้นอยู่
“พี่กรจะไปปกป้องมันทำไมอ่ะ มันแค่เด็กไหม่ที่ไม่รู้จักว่าใครมาก่อนมาหลัง พวกหนูเลยจะสั่งสอนมันให้รู้สักหน่อย”
หญิงสาวคนเดิมพูดขึ้นขณะที่แสดงสีหน้าที่โกรธเคืองอรอย่างที่สุด
“โต๊ะนี้ใครจะนั่งก็ได้ มันไม่ใช่ของพวกเธอสักหน่อย มันเป็ของสาธารณะพวกเธอรู้ไว้ซะด้วย”
“พี่กร!”
เสียงพูดของนักศึกษาสาวกลุ่มนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่โมโหแต่ทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะสบัดหน้าเดินหนีออกจากโรงอาหารไป
“เป็อะไรไหมครับน้อง”
กรหันไปพูดกับคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ ที่ทำหน้ามุ่ยอยู่
“ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณนะคะ”
คนตัวเล็กหันไปขอบคุณแต่หน้ายังมุ่ยอยู่ ก่อนที่จะหยิบกระเป๋าบนโต๊ะและเดินไปอีกทางของโรงอาหารอย่างหงุดหงิด และเป็เวลาเดียวกันที่เพื่อนของเธอเดินสวนเข้ามาพอดี
“เป็ไรอ่ะแก หน้ามุ่ยแต่เช้าเชียว”
วี เพื่อนสาวที่มีเพียงคนเดียวของเธอพูดขึ้น ขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปหาอรที่โต๊ะ แต่กลายเป็ว่าอรเดินหน้ามุ่ยออกมาซะก่อน
“วันนี้เป็วันอะไรของฉันก็ไม่รู้เนี่ย เช้ามาก็เจอพี่ชายฉันหาเื่ เมื่อกี้ฉันนั่งรอแกก็เจอพวกหมาหวงโต๊ะมาหาเื่อีก ถ้าไม่ได้พี่ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นช่วยไว้นะฉันแย่แน่”
คนตัวเล็กบ่นร่ายยาวให้เพื่อนของเธอฟัง ว่าวันนี้ั้แ่เช้าเธอเจอกับอะไรบ้าง เปิดเรียนวันแรกก็มีแต่อะไรก็ไม่รู้วุ่นวายไปหมด
“ฉันมาล่ะไหนใครมันว่าแกฉันจะต่อยมันให้”
วีพูดพร้อมกับกำมือข้างขวาทุบเข้ามือข้างซ้ายของตัวเอง เพื่อจะบอกให้รู้ว่าวีพร้อมบวกแล้วใครหน้าไหนมันกล้าก็ลองกับหมัดน้อยแต่ต่อยหนักของเธอดูได้
“เมื่อไหร่แกจะเลิกห้าวด่องๆแบบนี้สักที แกเป็แบบนี้แล้วใครจะกล้ามาจีบแก”
อรบ่นเพื่อนของเธอเพราะั้แ่ที่เป็เพื่อนกันมาสิบกว่าปีนี้ เพื่อนของเธอก็เป็แบบนี้มาตลอดไม่เคยเปลี่ยน ห้าวด่องๆใส่ทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งคนที่มาจีบ มันเลยเป็เหตุผลที่ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาจีบวีสักเท่าไหร่เพราะกลัวหมัดหนักๆของวี วีนี่เป็ผู้ชายในคราบผู้หญิงจริงๆเลย
กร
หลังจากที่เขาช่วยเธอแล้ว เขาคิดว่าเธอจะยิ้มให้เขาสักนิด แต่เขาคิดผิดเธอกลับแค่เอ่ยปากขอบคุณตามมารยาทแค่เท่านั้น อย่างน้อยก็ได้ยินเสียงของเธอ แม้เธอจะพูดกับเขาแค่คำเดียวก็ตามแต่เขาก็จดจำเสียงนั้นได้เป็อย่างดี
“ไหนบอกไม่ชอบ ไหนบอกไม่สนใจไงว่ะ พอเห็นเขาเกิดเื่นี่รีบวิ่งมาช่วยเขาไวกว่าเดอะฟาสอีกนะมึง”
เสียงของแดนพูดขึ้น ขณะเดินตามหลังมาติดๆ ก่อนจะก้าวขาข้ามเก้าอี้ที่ติดกับโต๊ะลงนั่งฝั่งตรงข้ามของกร
“เออนั่นดิ ใอ้คนปากไม่ตรงกับใจ”
ทอยพูดประชดขึ้น ขณะที่ย่อตัวลงนั่งข้างๆแดน ก่อนที่ทั้งสองจะนั่งจ้องกรจนตาไม่กระพริบ
“พวกมึงอย่ามาจ้องกูแบบนี้นะ กูแค่ช่วยน้องเขาตามประสาคนเห็นผู้ประสบภัยต่างหากล่ะ ช่วยตามมารยาทอ่ะพวกมึงเข้าใจไหม”
กรพูดปัดเพื่อนทันทีพร้อมกับหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย เป็ครั้งแรกที่กรรู้สึกเขินแบบนี้ตอนเพื่อนแซวเขา ปกติเขาจะทำหน้านิ่งขรึมตลอดเวลา
“หราาาา!”
เสียงของแดนกับทอยพูดขึ้นพร้อมกันอย่างไม่เชื่อ เพราะเขาทั้งคู่รู้นิสัยเพื่อนคนนี้ของเขาดีกว่าใคร
“ไม่สนใจแน่หรอ แล้วหันหน้าหนีพวกกูทำไม”
ทอยแย้งขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนของเขาไม่ยอมรับความจริงว่าตัวเพื่อนของเขานั้นชอบผู้หญิงคนนี้เข้าแล้วเต็มเปา
“เออนั่นดิ หันมาคุยกับพวกกูก่อน หรือว่ามึงเขินว่ะ ฮ่าาๆ”
เสียงแดนพูดแกล้งเพื่อน พร้อมกับดึงไหล่เพื่อนให้หันกลับมา จนทำให้สังเกตเห็นปากของกรที่กำลังแอบยิ้มอยู่
“โอ้ย! กูไม่อยู่กับพวกมึงแหละ น่าเบื่อว่ะ”
กรแกล้งทำเป็ขึ้นเสียงใส่เพื่อนของเขา ก่อนที่จะเดินหนีกลับคณะไป เพราะไม่อยากอยู่ให้
เพื่อนๆแซวเดี๋ยวจะโดนจับจุดได้ซะก่อนว่าสนใจในตัวเธอแบบที่เพื่อนๆเขากล่าวหาจริงๆ