ลึกซ่อนราชันย์

ตอนที่50 ตกลงปลงใจ 

          “ผมลดให้ เหลือเพียง 5,000 เหรียญทองเป็นไง นี่ขุดเลือดขุดเนื้อผมเลยนะ” ไผ่พูดโน้มน้าวโดยการลดราคาแบบบ้าระห่ำแม้แต่โรสที่ฟังอยู่ถึงกับหันขวับโดยเร็วพลัน

          “ตกลง ฉันตกลงตามนี้”โรสตอบรับโดยไม่ต้องคิดหากมองดูอีกสักนิดจะเห็นรอยยิ้มอันแสนเจ้าเล่ห์ที่มุมปากของไผ่ เขาเป็นฝ่ายที่ได้กำไรจากโรสนับว่าโชคดีที่เธอมีโอกาสได้ครอบครองอาวุธระดับ 10 ดาวหรือสูงกว่า การที่จะมีใครสักคนสร้างอาวุธระดับนี้ได้ย่อมหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

          ไผ่พยักหน้าพอเป็นพิธีแล้วตอบกลับ

          “พี่สาว รออีกประมาณ 7วัน การสร้างอาวุธของพี่สาวมีหลายขั้นตอน แต่ด้วยที่ผมลดราคาไปตั้งมากมายขนาดนี้ผมขอรบกวนพี่สาวอีกเรื่องหนึ่งได้หรือไม่” ไผ่เมื่อได้ทีก็เกลี้ยกล่อมโรสเข้าประเด็นต่อไปทันที

          “ว่ามาสิถ้าฉันทำได้ล่ะนะ” โรสแม้จะพึ่งตกลงราคาไปหมาดๆ แต่ความดีใจก็แฝงในตัวเธออย่างเปี่ยมล้นเธอยินดีช่วยทุกอย่างหากทำได้

          “พี่สาวไปตระเวนซื้อแร่เหล็กมาให้ผมทีเอาเยอะๆ เลยนะ” ไผ่คิดทำการค้าโดยไม่รีรอ เขาประมวลผลแล้วว่าเขาจะตีอาวุธธรรมดาเพื่อทำรายได้เข้ากระเป๋าตน

          “ได้สินายต้องการเมื่อไหร่ล่ะ” โรสตอบตกลงโดยไม่คิดเพราะแค่รวบรวมแร่เหล็กนั้นไม่ได้ยากเย็นอะไรอีกอย่างโรงทำอาวุธขนาดใหญ่ของกิลด์เธอนั้นมีแร่ต่างๆอยู่มากมายจึงไม่เป็นเรื่องยาก เธอจะให้แร่เหล็กฟรีๆ อีกด้วย

          “เย็นนี้เลยได้ไหมพี่สาว”ไผ่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและชวนหลงใหล

          “ได้งั้นเดี๋ยวฉันจะไปสั่งให้ลูกน้องขนแร่เหล็กมาให้เยอะใช่ไหม” โรสพยักหน้าเป็นเชิงว่าไม่มีปัญหา

          “ใช่แล้วครับพี่สาวถ้ายังไงเรื่องราคาแร่เหล็กพี่สาวคิดเงินกับผมได้เลยนะ” ไผ่พูดและทำสีหน้าเศร้าๆ บ่งบอกเป็นนัยๆ ว่า ตนไม่มีเงิน

          “ไม่จำเป็นหรอกนายขาดทุนมามากแล้ว เรื่องแร่เหล็กฉันให้ฟรีๆ เลยแล้วกัน” โรสพูดด้วยความใส่ใจและเห็นใจส่วนข้างในใจไผ่ปรากฏรอยยิ้มเบิกบาน

          “ขอบคุณครับพี่สาวงั้นเพื่อไม่ให้ทางกิลด์ของพี่สาวเสียเปรียบ ผมจะให้แร่ระดับต่ำของผมก้อนหนึ่งนะ”ไผ่ไม่พูดเปล่าหยิบแร่โลหะระดับต่ำจากมิติอากาศธาตุออกมาแล้วนำผ้ามาห่อจากนั้นก็ยื่นให้โรส

          เธอรับไว้แล้วยัดใส่ในกระเป๋า

          “ฉันไปก่อนนะเดี๋ยวตอนเย็นๆ ลูกน้องจะขนแร่มาให้” โรสรีบตัดบท

          “ครับผมโชคดีนะครับพี่สาว” ไผ่โบกมือให้อย่างรู้งานโรสหันหลังแล้วเดินออกไป เธอมุ่งหน้าไปยังกิลด์ของเธออย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้นส่วนไผ่กลับเข้าโรงหลอมพร้อมกับแร่ระดับกลาง

          “เดี๋ยวสร้างอาวุธพันธสัญญาให้ก็แล้วกัน”ไผ่กล่าวเบาๆ แล้วเข้าไปจัดการทำอาวุธระดับพิเศษ

          เมื่อโรสกลับมาถึงกิลด์กเธอได้สั่งงานให้สมาชิกนำแร่เหล็กไปส่งยังโรงตีเหล็กกิลด์โครบิสอสประมาณ4 คันรถม้า

          ช่างตีเหล็กประจำกิลด์เห็นการสั่งงานแบบนั้นเข้ามาถามด้วยความสงสัยแต่โรสไม่ตอบอะไร เพียงแต่เธอยื่นแร่โลหะระดับต่ำที่เธอได้จากไผ่ให้ ช่างรับมาแบบงง ๆ แต่เมื่อเปิดดูของที่อยู่ข้างในห่อผ้าถึงกับนิ่งงันไปนานกว่า 5 นาที โรสเรียกหลายครั้งกว่าเขาจะได้สติ

          “นะ นายท่าน ปะไปเอาสิ่งนี้มาจากไหน” เขาถามด้วยท่าทีตะกุกตะกัก

          “มีคนให้มาว่าแต่พอจะนำไปสร้างอะไรได้ไหม” โรสถามกลับทันทีนายช่างพยักหน้าแล้วนำเข้าไปวางไว้แท่นตีจากนั้นก็ลงค้อนเพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของแร่โลหะ

          เมื่อค้อนกระทบกับตัวแร่ตัวค้อนถึงกับลั่นเปรี๊ยะแล้วสลายเป็นผุยผงทันที ทิ้งไว้แต่มือที่ชุ่มไปด้วยเลือดของนายช่างที่นิ่งงันด้วยความตกใจสุดขีด

          “แร่นี่มันบ้าไปแล้ว” นายช่างค่อยๆเดินแล้วยื่นแร่ให้กับโรสอย่างสั่นกลัว

          “ขออภัยท่านหญิงข้าไม่สามารถทำอะไรเเร่นี้ได้ สิ่งนี้เป็นของสูงส่งเกินกว่าคนต่ำต้อยอย่างข้าจะแตะต้อง”เขาพูดด้วยท่าทางที่ตื่นกลัวสุดขีด กลัวว่าโรสจะพลั้งมือสังหารเขาเพราะเธอคนนี้ไม่ได้ใจดีรอย่างที่คิด

          “อืม ข้าเห็นแล้วช่างเถอะ” โรสหยิบแร่นั้นมาแล้วยัดเข้ากระเป๋าทันที

          “เป็นอย่างที่หมอนั่นพูดจริงๆว่าค้อนระดับต่ำไม่สามารถตีมันได้ นี่ขนาดแร่ระดับต่ำยังขนาดนี้แล้วแร่ระดับกลางที่เปล่งประกายอันน่าทึ่งยิ่งกว่านี้เล่า”  โรสกล่าว เธอมองไปยังนอกหน้าต่าง

          “ฉันอยากจะเห็นอาวุธของฉันเร็วๆแล้ว แทบจะทนรอไม่ไหวเลยล่ะ”

......................