ขายของวันแรก
หลังจากวันที่ครอบครัวของชิงเถาเริ่มทำตาข่ายดักฝันร้ายช่วยกันนั้นก็ผ่านมาเป็เดือนแล้วจนตอนนี้หน้าหนาวก็กำลังจะหมดหิมะก็ละลายไปหมดแล้วเช่นกันสัปดาห์หน้าจะเข้าฤดูใบไม้ผลิและเริ่มงานฉลองปีใหม่ของแคว้นหรือทั้งของทวีปนี้แคว้นที่ชิงเถาอาศัยอยู่นั้นชื่อว่าแคว้นฉวนอู่ เมืองหลวงก็ชื่อเดียวกันนี้ปกครองโดยกษัตริย์นามว่าฉวนเยว่ฉีมามากว่า 20 ปีแล้วแคว้นฉวนอู่ขณะนี้ถือว่าร่มเย็นสุขสบายมากเพราะไม่ได้เกิดามาหลายสิบปีแล้วั้แ่กษัตริย์องค์ก่อน อาจเป็เพราะว่าทั้ง4 แคว้น(ฉวนอู่ เยว่อู่ หวงอู่ เตี้ยนอู่) ในทวีปอู่นี้เป็การปกครองของเชื้อพระวงศ์และผู้มีอำนาจเท่านั้นแต่ผู้ที่แข็งแกร่งจริงๆอาจหลบซ่อนอยู่ที่ไหนซักที่ในทวีปนี้ ทั้งผู้ฝึกตนอิสระทั้งนิกาย ทั้งสำนัก ทั้งพรรคต่างๆ ที่เกิดขึ้นมากมายน้อยใหญ่ถ้ามีาเกิดขึ้นที่ไหนซักที่อาจเป็การรบกวนการฝึกตนของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าคนของแคว้นก็เป็ได้ดังนั้นถ้าไม่อยากให้แคว้นต้องล่มสลาย เพราะความโกรธหรือรำคาญจากใครสักคนก็ไม่ควรก่อเหตุอันใดขึ้นนี่คือสิ่งที่ทุกแคว้นคิดและเห็นพร้อมกันเพราะเหตุการณ์เคยเกิดขึ้นมาแล้วกับเมืองหนึ่งที่อยู่ๆก็ล่มสลายลงโดยเพียงผู้ฝึกตนขั้นสูงคนหนึ่งเท่านั้น
“ตรงนี้ใช้ด้ายสีนี้ดีกว่าพี่ใหญ่ ตรงนี้ท่านแม่ต้องเพิ่มอันนี้เข้าไปสักหน่อยจะได้สวยเ้าค่ะ” ตอนนี้ครอบครัวของชิงเถาก็กำลังนั่งทำตาข่ายดับฝันช่วยกันอย่างเร่งมือชิงเถานางกำหนดว่าอย่างน้อยต้องได้ซัก 100 ชิ้น ซึ่งตอนนี้ก็ได้เกือบจะครบแล้วโดยตาข่ายของนางไม่ได้มีแค่เส้นด้ายตกแต่งเหมือนวันแรกๆแล้วตอนนี้นางมีขนเป็ดที่ได้จากโรงครัวมาต้มกับสีของพืชชนิดต่างๆที่พอจะหาได้กับลูกปัดไม้ในตลาดที่นางเจอมาเห็นว่าราคาไม่แพงนางเลยซื้อมาตกแต่งเพิ่มจนตอนนี้ตาข่ายที่ได้นางพอใจเป็อย่างมาก เพราะไม่แตกต่างจากโลกก่อนมากนักทั้งวัสดุที่นางหามากับรูปทรงต่างๆที่นางจะทำแบบที่เคยเห็นจากโลกก่อนจึงแน่ใจว่าต้องแปลกตาและคนที่นี่ต้องสนใจแน่นอน
งานปีใหม่วันแรกก็มาถึง ครบครัวของชิงเถาหลังจากทำงานที่จวนเสร็จเรียบร้อยแล้วกำลังช่วยกันเก็บของต่างๆเดินทางไปที่จัดงานโชคดีที่ท่านรองเ้ากรมพิธีการนายท่านของจวนให้ทุกคนหลังเสร็จงานออกไปเที่ยวได้อย่างอิสระแถมยังสั่งให้รับสำรับเร็วขึ้นอีกด้วย
“อันนี้ข้าช่วยท่านพ่อถือเองเ้าค่ะส่วนสองแฝดมาถือถุงนี้ไป” ครอบครัวชิงเถาตอนนี้กำลังแบ่งกันถือข้าวของกันให้ยุ่งกว่าจะเดินมาถึงมาก็ 2 เค่อได้โดยชิงเถาจะต้องไปจ่ายเงินอีกส่วนซะก่อนค่อยไปตั้งร้านตรงที่ทางการจัดไว้ให้ตามชื่อที่ลงไว้เมื่อมาถึงจุดที่ตั้งแล้วทุกคนก็ช่วยกันจัดร้าน ั้แ่ประกอบโต๊ะวางขายที่ชิงเถาออกแบบมาโดยเฉพาะให้ถอดชิ้นสวนให้ง่ายต่อการเก็บทั้งที่แขวนตาข่ายที่อยู่รอบโต๊ะแล้วร้านนางยังมีป้ายขนาดใหญ่อีกด้วย ชิงเถาคิดว่าการโฆษณาก็มีส่วนสำคัญเช่นกันจึงนำป้ายผ้าที่เขียนอักษรที่น่าสนใจมาติดไว้จริงๆสองแฝดเคยถามนางว่าตาข่ายดักฝันร้ายนี้มันดักฝันร้ายได้จริงๆหรือตอนนั้นนางก็ตอบไม่ได้เหมือนกันจนรู้สึกว่านี่ฉันทำไปจะเปล่าประโยชน์หรือเปล่าแต่แล้วนางก็ยังมีตัวช่วยนั่นก็คือเชี่ยนเชี่ยนน้อยนั่นเองโดยเชี่ยนเชี่ยนได้ร่ายมนต์ให้คำอายพรลงไปว่าผู้ที่ใช้ก็อย่างได้เจอกับฝันที่โหดร้ายนักซึ่งสองแฝดรองใช้งานก็ชมกันไม่ขาดปากว่าหลับสบายไม่ฝันอะไรเลย(นั่นเ้าง่วงมากหรือเปล่า)
“เร่เข้ามาเ้าค่ะร้านของเรามีตาข่ายดักฝันร้ายได้เชิญเข้ามาดูก่อนเ้าค่ะ ตาข่ายดักฝันร้ายสวยๆทั้งดักฝันร้ายได้ทั้งตกแต่งห้องได้ ราคาไม่แพงเชิญมาดูก่อนเ้าค่ะ” หลังจากตั้งร้านเสร็จชิงเถาก็เริ่มเป็แม่ค้าเรียกหาลูกค้าทันทีจริงๆร้านนางคนก็เริ่มสนใจั้แ่มีป้ายร้านขนาดใหญ่แล้วแต่พออ่านดูรู้สึกว่าอันไร้สาระเลยไม่ได้สนใจจะเข้ามาดู
“ตาข่ายดักฝันร้ายขอรับเชิญเข้ามาดูก่อน” สองแฝดก็ช่วยเรียกลูกค้าอย่างขยันขันแข็ง ถึงคนจะเริ่มมาเดินงานกันมากขึ้นแล้วแต่ก็ยังไม่มีใครเข้าร้านเลย
“ทำยังไงดีน้องรองยังไม่มีใครเข้าร้านเราสักคน”ลี่ถิงถามขึ้นหลังช่วยกันะโเรียกลูกค้ามาได้สักพักแล้ว
“นั่นสิขอรับหรือเราจะขายไม่ได้ฮือขนมข้า สงสัยจะไม่กินซะแล้ว” ิลู่พูดขึ้น เนื่องจากชิงเถาบอกไว้ว่าถ้าเราขายได้ก็จะมีเงินซื้อขนมกิน
“นั่นหน่ะสิ ทำไงดี อะคิดออกแล้วทุกคนฟังนะเ้าค่ะ” ชิงเถาวางแผนการตลาดของนางโดยพวกนางจะแบ่งกันเป็3 กลุ่ม คือ ลี่จู(มารดา)กับิเลี่ยน ลี่ถิงกับิลู่ ชิงเถากับจิ้นสิงผู้เป็บิดา โดยนางจะให้กลุ่มของมารดากับของพี่สาวแยกกันไปเป็ผู้ที่มาเดินเที่ยวงานแล้วเดินถือตาข่ายดักฝันคนละอันสองอัน ไปมารอบๆงานโดยจะพูดเหมือนชื่นชมตาข่ายดักฝันให้คนสนใจจนมาซื้อแต่ก็ต้องไม่พูดมากเกินเหมือนเป็แม่ค้ามาขายซะเองแค่เดินถือผ่านหน้าคนมากก็น่าจะได้ผลแล้ว หลังจากตกลงกันได้แล้วทั้ง 2กลุ่มก็ออกปฏิบัติหน้าที่กันทันทีโดยก่อนไปชิงเถาก็ให้ค่าขนมกับน้องชายนิดหน่อยทั้งสองจะได้มีแรงทำงาน ส่วนนางกับบิดานั้นก็ช่วยกันเฝ้าร้านเรียกลูกค้าต่อไป
ด้านลี่จูและิเลี่ยนลูกชาย “ท่านแม่ ข้าอยากได้อีกเยอะๆ ทำไมท่านแม่ซื้อตาข่ายดักฝันให้ข้าแค่ 2อันล่ะขอรับ ข้าอยากได้อีกเยอะๆๆ ข้าจะได้ไม่ฝันร้ายอีก” ิเลี่ยนแสดงเป็เด็กอยากได้ของอย่างเต็มที่เดินไปทางไหนก็มีแต่คนมองเพราะเสียงก็ดังพอสมแล้วพอเห็นสิ่งเขาอยากได้บางมองก็สนบ้างส่วนบางคนก็คิดว่าเป็เพียงของเล่นเด็กเท่านั้นแต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ผล
“ท่านแม่ๆ ดูพี่ชายคนนั้นสิเ้าค่ะ ถืออะไรอยู่สวยจังข้าอยากได้ๆ ซื้อให้ข้านะเ้าคะ” เสียงเด็กหญิงตัวน้อยเมื่อเห็นสิ่งที่หมองเลี่ยนถือก็อยากได้จึงดึงแขนมารดาให้พาไปซื้อ หรือจะเป็ “ท่านพ่อเ้าคะเห็นเด็กคนนั้นพูดว่าสิ่งนั้นดักความฝันร้ายเราซื้อไปฝากน้องเล็กที่บ้านหน่อยดีหรือไม่เ้า”เด็กสาวอายุราวชิงเถาเอ่ยขอบิดาที่พามาเดินเที่ยวงานแล้วคิดถึงน้องน้อยที่เรือน
ทางด้านลี่ถิงและิลู่ “ตาข่ายดักฝันสวยมากเลยข้ารับพี่ใหญ่ ข้าจะเอาไปแขวนไว้รอบๆห้องเลย ต่อไปข้าจะต้องไม่ฝันร้ายเลยซักวันเดียว” ิลู่ที่เดินทีหมุนตัวทีเอ่ยชมตาข่ายดักฝันเต็มที่มือซ้ายก็ถือตาข่ายดักฝันขึ้นสูงๆแล้วมองด้วยสายตาเป็ประกายส่วนอีกมือก็ถือถังหูลู่ที่พึ่งจะแวะซื้อมา ผู้คนที่อยู่รอบๆตัวิลู่ก็เริ่มคนใจบ้างมาคนเดียว บ้างมาเป็คู่ บ้างมาเป็ครอบครัวบางคนถึงกลับเข้ามาถามของที่เด็กน้อยถือว่าร้านตั้งอยู่ที่ไหนเพราะคิดว่าเด็กน้อยน่าจะไม่โกหกว่าดักฝันร้ายได้จริงบ้างคู่รักก็อยากซื้อให้กันเป็ของแทนใจ
ด้านชิงเถา เริ่มมีคนให้ความสนใจมากขึ้นทั้งจากนางป่าวประกาศเองหรือจากแผนการตลาดของนาง
“เชิญเลยเ้าค่ะ ตาข่ายดักฝันร้ายได้ผลจริงๆข้ารับประกันได้ ผ่านการอำนวยอวยพรและลงอักขระจากผู้ทรงศีลโดยเฉพาะเด็กต้องมีไว้นะเ้าคะ” ผู้ทรงศีลเชี่ยนเชี่ยนเชี่ยวนะอิอิ
“จริงรึแม่หนู ข้าเอาอันหนึ่งราคาเท่าไหร่ละ” หญิงวัยกลางคนถามขึ้นเนื่องจากลูกสาวนางรบเร้าให้มาซื้อให้
“ขนาดใหญ่สุด 600 อีแปะเล็กลงมามี 500, 300, 200,100, 80 อีแปะ เ้าค่ะ” เมื่อชิงเถานางพูดบิดานางถึงกับใทำไมนางตั้งราคาสูงขนาดนี้โดยไม่ปรึกษาพวกเขาก่อน
“โห แม่หนูทำไมแพงขนาดนี้ละนี่ซื้อเครื่องประดับได้หลายชิ้นเลยนะ” หญิงอีกคนเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินราคาพวกเขาส่วนมากเป็ชาวบ้านถึงจะมีรายได้อยู่แต่ทำไมเขาต้องมาเสียเงินตั้งเยอะซื้อของที่ไม่รู้ว่าจะมีประโยชน์จริงหรือเปล่าไปด้วยต้องบอกก่อนว่า80 อีแปะนั้นซื้อหมูได้ 2 เชียวนะ
“โถ่ท่านป้านี้ของนี่ผ่านมือท่านผู้ทรงศีลมาแล้วราคาต้องแพงเป็ธรรมดาเ้าค่ะ ข้าก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกันที่ลงทุนไปก็มากโขจริงๆราคานี้ก็ลดได้บ้างอยู่ทุกๆคนลองเลือกดูก่อนเ้าค่ะ ราคาต่อรองได้ยิ่งซื้อเยอะยิ่งลดเยอะเ้าค่ะ” เมื่อได้ยินว่ามีการลดราคาสินค้าั้แ่วันแรกของงานใครละจะไม่สนใจที่ไหนก็เหมือนกันทั้งนั้นแค่มีลดแลกแจกแถมคนก็มามุงแล้ว
3K
