บทที่ 5 สกิล
สวัสดีครับ ผม กาวีชัย กาวะสี หรือ กาว เ้าเก่าคนเดิม ผมที่ตายแล้วกำลังอยู่โลกระหว่างความเป็ความตาย พยายามปฏิเสธข้อเสนอให้เป็นักล่าผู้กล้าจากไอ้จอมมารบ้าทั้งสองและเหล่าขี้แพ้จอมมารอีกกลุ่มหนึ่งที่้าแก้แค้นเหล่าผู้กล้าสุดชีวิต ใครมันอยากจะไปร่วมกวนยึดโลกล้างมนุษย์ด้วยละเฮ้ย! แต่ว่า…ไอ้จอมารบลูดีทรีบ้านั้นเล่นขี้โกงจนตูได้เป็นักล่าผู้กล้าจนได้…บ้าที่สุดดดดดดดดดดดดดด
‘เป็ไงพอใจยังละขอรับ?’
“………”
จอมมารบลูดีทรีที่ยืนดูถามขึ้นขณะมองมายังผมที่กำลังใช้เท้าขยี้เศษกระดาษที่อยู่ตรงหน้าอย่างโมโห! โมโหสุดๆ ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับเอาแต่เหยียบขยี้เศษกระดาษต่อซึ่งเคยเป็ใบสัญญาเป็นักล่าผู้กล้า
‘เฮ้ย!นี้ก็รอบที่ 10 แล้ว ข้าี้เีจะดูซ้ำแล้ว’
จอมมารแฟรนเรบลัสนั่งชันเข่าข้างหนึ่งกลางอากาศบ่นออกมาอย่างเบื่อหน่าย ไม่ใช้แค่เขาเหล่าจอมมารคนอื่นๆก็เริ่มแสดงท่าทางเบื่อหน่ายออกมาเช่นกัน เงียบไปเลย ถ้าลองอีกสักครั้งอาจจะได้ผลก็ได้ใครจะรู้
‘ถึงลองอีก 100 รอบก็ไม่ได้ผลหรอกขอรับ’
เอ็งไม่ต้องมาอ่านใจตูเลย
ใช้แล้ว ผมพยายามทำลายใบสัญญาเป็นักล่าผู้กล้า เผื่อจะทำลายพันธสัญญานักล่าผู้กล้าได้แต่หลังจากลองไป 10 รอบก็ไม่ได้ผล ผมมองหน้าต่างที่เด้งขึ้นมาสถานะก็ยังเช่นเดิม
ข้อมูล
ชื่อ: กาวีชัย กาวะสี
อาชีพ: นักล่าผู้กล้า
สกิล: –
ไม่มีการเปลี่ยนแปลงยังคงเป็นักล่าผู้กล้า บ้าเฮ้ย!
จอมมารบลูดีทรีดีดนิ้วทีหนึ่งเศษกระดาษที่อยู่ใต้เท้าผมก็ลอยไปยังมือเขาแล้วต่อเข้าด้วยกันจนกลับเป็ใบสัญญาเช่นเดิม เหมือนทุกรอบที่ผ่านมา
ใช้แล้ว ตูตั้งหน้าตั้งตาทำลายใบสัญญานั้นหลายรอบแล้วสุดท้ายจอมมารบลูดีทรีดีดนิ้วทีหนึ่งเศษกระดาษกลับเป็อย่างเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นทุกรอบ ถ้าถามว่า รู้ไม่ก็รู้แต่มันโมโหสุดๆนี่น่า ทำไงได้เลยระบายกับมันสะเลย… แต่ก็แอบหวังว่าได้ผมนิดๆอะนะ
‘คุณกาวีชัย ผมว่าพอได้แล้วละครับ คุณพยายามเต็มที่แล้วครับ’
“คุณVA”
ว่าแล้วผมก็เข้ากอดคุณ ยังดีที่มีคนเข้าใจผมบ้างไม่เหมือนไอ้สองจอมมารบ้ากับเหล่าคณะนั้น
‘เอาละ ก่อนจะกล่าวอันใดต่อ คุณเข้าใจแล้วใช้หรือไม่ว่าคุณกลายเป็นักล่าผู้กล้าอย่างเต็มตัวแล้วนะขอรับ?’
“…ครับ เข้าใจแล้ว”
ผมตอบอย่างไม่เต็มใจ ก็คนมันโดนมัดมือชกใครมันจะไปยอมรับง่ายๆ แต่มาถึงขนาดนี้แล้วคงว่าอะไรไม่ได้
‘มาเข้าเื่ต่อดีกว่าครับ’
คุณVAพูดขึ้นก่อนจะส่งไม้ต่อให้จอมมารแฟรนเรบลัส เขานั่งงงแปปหนึ่งก่อนจะนึกออกแล้วไอ‘อะแอม’แก้เขินทีหนึ่งกลับยืนตรงอย่างองอาจก่อนกล่าว
‘กาวีชัย กาวะสี นะตอนนี้เ้านั้น ได้ทำพันธสัญญากับเหล่าจอมมารทั้งหลายได้กลายเป็นักล่าผู้กล้า ชายผู้เป็ปรปักษ์กับผู้กล้าทั้งหลาย ศัตรูคู่ฟ้าของเหล่าวีรชน และแสงแห่งความหวังของ…’
“ช่วยSkipได้ไหม?”
‘เอ๊ะ!?’
ี้เีฟังร่ายยาวอะนะ จอมมารแฟรนเรบลัสที่โดนขัดก็ทำหน้าหน้างงๆ
‘ เออ… ยินดีด้วย?’
“ขอบคุณครับ แล้วไงต่อ?”
‘ต่อไปก็ เื่การเดินทางไปต่างโลกก็อย่างแรก…’
จอมมารบลูดีทรีก็เตรียมอธิบายต่อ ส่วนจอมมารแฟรนเรบลัสเหมือนจะเห็นว่าไปนั่งกอดเข่าก้มหน้าเอานิ้วจิ๋มพื้นงอนอยู่ไกลๆ ไม่ต้องไปสนใจก็ได้มั่ง อะ คุณVAเดินไปอยู่ข้างๆเป็เพื่อนละ
‘คุณจะถูกส่งไปที่<เมืองแห่งการเริ่มต้น>หนึ่งสำหรับผู้เริ่มเป็นักผจญภัย แล้วให้ไปสมัครเข้าร่วมเป็<นักผจญภัย>ขอรับ’
เมืองแห่งการเริ่มต้นเหรอ ยังกะในเกมเลยแสดงว่าก็ต้องเริ่มเก็บLVด้วย เดี๋ยวค่อยคิดละกัน
“ว่าแต่ ยังไงก็ต้องเป็นักผจญด้วยสินะ”
‘ขอรับ เพื่อความแเีในการปลอมตัวเข้าไปจัดการผู้กล้าทั้งหลาย เดิมทีเหล่าผู้กล้าก็คือนักผจญภัยที่ได้สร้างผลงานจนได้ชื่อนั้นมา และเพื่อเสาะหาผู้ใดที่มีความเป็ไปได้ว่าจะเป็ผู้กล้าจะได้สารารถจัดการได้ั้แ่เริ่มๆ เพื่อความสะดวกด้วยขอรับ’
อ้อ อย่างนี่นี้เอง ไอ้ความสะดวกที่ว่ามันของพวกเอ็งไม่ใช้ตูเลยนี้ว่า เพราะคนจัดการมันตูเองนี้!
‘และก็อีกจุดประสงค์หนัก คือ ความสามารถเฉพาะตัวหรือสกิลนะเอง’
มาแล้ววววว! งานเื่หลักที่อยากได้ยิน ถ้าพูดถึงสกิลเวลาไปเกิดใหม่มันก็ต้องนึกถึงสกิลเทพทรูทั้งหลายที่เคยดูหรืออ่านมา งานนี้แจ่มแมว
เวลาพวกตัวเองไปต่างโลกก็จะได้สกิลเทพๆแตกต่างกันไปอย่างน้อยๆก็คนละ 1 สกิลจากเทพไม่ก็เทพธิดา นางฟ้า พระเ้า และอะไรอีกก็ไม่รู้เยอะจนนึกไม่ออก
สกิลที่พวกพระเอกทรูมีแต่เริ่มต้นท่านผู้ชมคงไม่พ้น
อาวุธในตำนานนับสิบ แต่พระเองมีมันทุกอันเวลาเจอเจออะไรสู้ไม่ก็เปลี่ยนไปในอันอื่นแทน ตามสถานะการณ์อะนะ ดีเลยเวลาขายของเล่นสบายง่ายดีแต่คงชีกกระเป๋าพ่อแม่นิดหน่อยก็สมัยนี้ของมันแพง นี้ยังไม่รวมพวกของเกรียนระดับจักรวาลชิ้นเดียวชนะทุกสิ่ง โกง!
พลังเวททำลายสุดโกง มานาไร้ขีดจำกัด ใช้เวทมนต์มันได้ทุกบท อันนี้ที่เด็ดสุดของพระเองทรูสุดสโลว์ไลฟ์มันต้องมีทุกคนนนน~
พลังเวททำลายสุดโกง ที่ใช้ทีเดียวยังกะระดับนิวเคลียวร์แล้วหันมาบอก ‘อ่อ ก็แค่FrieBallธรรมดาครับไม่มีอะไร’ FrieBallธรรมดาบ้านแกสิ! เล่นะเิเผาูเาไปทั้งลูกจนเป็รูเบ้อเร่อแล้วทำหน้างงไม่รู้เื่ก่องหัวเหาะแห้งๆ จำได้เลยตอนตูดูแล้วกลุ้มใจกับพระเอกมันมาก ใครก็ได้ไปสอนตะกละมันที!!!
มานาไร้ขีดจำกัด อันนี้ก็อีกอันเด็ดจริง ไม่ว่าจะใช้เวทมนต์อะไรต่อมิอะไรไม่สะกิตพระเอกเลยสักนิด เวทแรงแค่ไหนก็ยิงได้สบายคนอื่นยิงได้ทีเดียวพระเอกนี้ยิงได้เป็ 10 เหมือนเดินออกกำลังกาย เวทกินมานาขนาดไหนไม่รู้! รู้แค่ว่ามันสะกิดพระเอกมานานิดหน่อยเท่านั้นเองไม่มีผลอะไรนี้ถ้าเป็คนอื่นใช้ทีตายไปนานแล้ว และใช้เสร็จชอบหันมายิ้มให้สบายๆทั้งที่คณะเพื่อนคนอื่นเข้าทำหน้าเอ๋อรับประทานเกมมิ้งกันไปหมดแล้ววววว
ร่างกายแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ฟันไม่เข้าแทงไม่เข้า เวทมนต์อะไรก็กระเด้งหมด ต่อให้เอาปืนกล ะเิ RPG มายิงจนหมดคลัง เ้าตัวคงเดินมาแบบชิวๆพร้อมรอยยิ้มแย้มแจ่มใสโบกมือทักทาย แต่สำหรับศัตรูแล้วไม่ต่างจากรอยยิ้มแห่งความสิ้นหวังกับมือกวักแห่งความตาย ถ้าพวกGMมาเห็นหนูตู้เย็นเดินได้เล่นเดินผ่าดงาอย่างสบายๆคงน้ำลายฟูปากหมดแน่ มีมันลาสบอสหรือWorld Bossชัดๆ!!!
วาบได้หรือไม่ก็สร้างประตูไปที่ไหนก็ได้ คงไม่ต้องพูดอะไรมากตามชื่อเลย ไปไหนก็ได้ กลับไปโลกเก่าเอาปืนเปิน อาวงอาวุธ ในยุคปัจจุบันไปต่างโลกในยุคที่เก่ากว่าที่ยังใช้ดาษหรือธนูสู้…ไม่ต้องบอกก็คงรู้ละครับท่านผู้ชมมม
อะ รู้ปล่าวว่าจะไปต่างโลกให้ดีนะมันต้องมี…… จงเติมคำในช่องว่าง
หรือเหมาหมดมันสะเลยก็ได้ เอาให้เทพทรูแบบไอ้มันม่วงสุดๆไปเลยยยย อะฮะฮะฮ่า~
อะ ขออภัยเริ่มจะอินจัดไปนิดหนึ่ง อะต่อไป~
ถ้าสกิลรองๆมาหน่อยต้องในความพยายามถึงจะเทพ ไม่ดาบก็โล่ก็ในตำนานอันใดอันหนึ่งเนี่ยและ
ถ้าใช้ดาบระวังดราม่าหน่อยคงเจอเื่เข้ามารุมเร้า โดยเฉพาะระวังศัตรูแอบแทงข้างหลังเพื่อนจนต้องเอาศพไปลอยในน้ำ
ถ้าใช้โล่สายแท้งโอ้อันนี้ดราม่าจัดเต็มจนเข้าดาร์คไซด์ได้แถมอาวุธจะกากๆหน่อยใน่แรกหลังๆไปใช้พลังยังกะเมทหรือแครี่จนต้องร้องถามนี้ใช่แท้งแน่เหรอ
เอ๊ะ ไม่มีธนูกับหอกเหรอ ไม่มีหรอกเท่าที่จำได้ก็ไม่เห็นมีหรือไม่เคยอ่านเนี่ยและ โดยเฉพาะหอกนี้ไม่น่าใช้สุด ไม่พ้นเป็ตัวร้ายให้คนอื่นเกลียดก็มีสิทธิโดยหอกตัวเองแทงตายได้ง่าย ‘แกมันไม่ใช้มนุษย์!’
ต่อไปก็สกิลตกละหรือกินสกิลคนอื่นได้ เพียงแค่คุณทำการจัดการมอนเตอร์แล้วกินมันเข้าไป คุณจะได้รับสกิลใหม่ทันทีจากมอนเตอร์กินเข้าไป แถมEXPอัปLVได้ง่ายๆสบายๆอีกด้วย เพียงโทรมาที่เบอร์นี้…… นี้ถ้ามีซาร่าคงขายง่ายกว่านี้
อีกอันที่ใครๆหลายคนอิจฉา คือ อันเชิญมอนเตอร์ โชคดีอันเชิญออกมาได้มอนสุดโกงมาเก่งกว่าตัวเองไม่ต้องทำอะไรให้เกาะมอนเรากินไปก็พอสบายๆ~
ที่เหลือก็ พวกสายฮีลนี้หลากหลายแล้วแต่คนใช้เลยหลากหลายสุดๆ ผ่าน
สายปรุงยาละมั่ง? เหมาะกับคนที่จะเกษียญอายุไม่ก็ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์สบายๆ~
สุดท้ายคงสายบริวารกับสายฝึกสัตว์……ไม่ใช้สายข้าพระเ้าไม่ใช้เลย ไม่ใช้เลยสักกะนีด—! หึหึหึหึ
เอาละพอๆเนี่ยจะเพ้อยาวกลับมาเื่ที่สกิลที่ผมจะได้รับดีกว่า
“แล้วๆ สกิลที่ผมจะได้รับมีอะไรบ้าง!?”
‘สกิลที่จะให้นั้น เ้าต้องไปเป็นักผจญภัยให้ได้เสียก่อน ถึงจะเปิดใช้งานได้’
จอมมารแฟรนเรบลัสเข้ามาอธิบายแทน ดูเหมือนคงจะหายงอนแล้ว ตอนนี้ผมตั้งหน้าตั้งตารอฟังสกิลที่จะได้
‘สกิล ที่เ้าจะได้รับ คือ…’
คือ—!
‘เพิ่มพลังชั่วคราวกับเพิ่มความเร็วชั่วคราว’
“…………มีแค่นี้!?”
‘มีแค่นี้และ’
“…….……เอาจริงเหรอ!?”
‘เอาจริงสิ’
…………….………
………………
.…………
……
แล้วตูจะเอาอะไรไปสู้กับผู้กล้าก้านนนนนนนนนนนนนนนนนนน———!!!!!
นี้ถามจริงจัง ตู จะ เอา อะ ไร ไป สู้ กับ ผู้ กล้า ก้านนนนน
ไม่พอ สกิลแค่นั้นจะไปพอสู้พวกผู้กล้าได้ไงกัน
“ไม่มีอาวุธหรือสกิลอะไรให้เพิ่มเลยหรอ”
‘ไม่มี’
“ดาบตำนานหรือสกิลเวทพิเศษอะไรพวกนี้สักอันนะ?”
‘ไม่มี’
“ขอพลังกายกับมานาพื้นฐานเพิ่มพิเศษกว่าชาวบ้าน!”
‘ไม่มี’
“ดาบพูดได้ไม่ก็สกิลปราชญ์ช่วยแนะนำในหัวก็ได้อะ?”
‘ไม่มี’
เอ็งเป็NPCหรือไงห๊ะ พูดเป็อยู่คำเดียวอยู่ได้ Say Yes ให้ตูมั้งเหอะ
“งะ งั้น ตัวอันเชิญสักอันไม่ก็ขอสัตว์เลี้ยงสักตัวช่วยสู้?”
‘ไม่มี’
“โอ๊ยยย สกิลตะกละก็ได้ เดียวตูไปพัฒนาเองก็ได้?”
‘ไม่มี’
“สะ-สกิลฮีลไม่ก็ปรุงยาให้ตูหน่อยเถอะ นะ น๊ะ”
‘ไม่มี’
“เดี๋ยวสิๆ ถ้ามีแค่นี้ผมจะเอาอะไรไปสู้พวกผู้กล้าได้กันละ แต่ละคนก็เทพทรูกันทั้งนั้น!?”
‘เ้าเป็ถึงนักล่าผู้กล้าแล้ว เ้าต้องคิดหาทางเอาเอง!’
แต่พวกเอ็งเป็คนยัดเยียดให้ตูเป็ไม่ใช้หรือไงฟะ!!!