(เวลาสามทุ่ม)
เด็กสาวนอนหงายอยู่บนเตียง สองมือประคองศีรษะ ประหนึ่งจะใช้หนุนแทนหมอน ขาที่เรียวยาวและขาวผ่องไขว้กัน ดวงตาปิดพริ้ม เพื่อปล่อยอารมณ์ให้ล่องลอยไปกับเสียงเพลง ซึ่งดังมาจากหูฟังชนิดครอบ
“ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง…..”
เสียงเพลงแนวเต้นบรรเลงอย่างสนุกสนาน ทำให้เด็กสาวมีอารมณ์ร่วมจนกระดิกเท้าตาม และในระหว่างที่เพลิดเพลินอยู่นั้นเอง โทรศัพท์มือถือซึ่งวางอยู่ข้างเตียงก็ดังขึ้น
“You never, never ever You never, never ever มอม ชู จี มา คู จี แชดือ เร มา รึล ควี ดัม จี มา You ready? I’ve ne ”
ริงโทนนั้นเป็เพลงเกาหลีที่ดูงงๆ ซึ่งเหมาะกับวัยรุ่นสมัยนี้ แน่นอนว่าเด็กสาวได้ยิน แต่ี้เีสนใจ เพราะกำลังอินกับดนตรีแนวสามช่า ทว่าพอเสียงดังได้พักนึง เธอก็รำคาญ เลยกดรับสาย
“ฮัลโหล ยัยพริกทำไมรับสายช้านัก ” เสียงหญิงวัยกลางคนดังออกมาจากโทรศัพท์
“ก็หนูเพิ่งจะได้ยินนี่นา ” เด็กสาวโวยกลับ ซึ่งนั่นเป็การโป้ปดที่ไร้ยางอาย และเธออยากวางสายโดยเร็ว จะได้กลับไปดื่มด่ำกับบทเพลงต่อ
“แน่ใจนะว่าพูดจริง ” เสียงของหญิงวัยกลางคนฟังดูแหม่งๆ คล้ายสงสัยว่าเด็กสาวโกหก
“โถ หนูจะหลอกทำไม ว่าแต่ที่แม่โทรมา มีเื่อะไร ถ้าใช้หนูไปอาบน้ำให้ไอ้เสือ เห็นทีจะไม่ไหว เพราะมีการบ้านที่ต้องทำเพียบ ” เด็กสาวโม้ต่อ ทั้งที่ความจริง เธอไม่จำเป็ต้องทำการบ้าน ด้วยสามารถไปลอกเพื่อนก่อนเข้าคาบเรียนได้
“ ไม่มีอะไรหรอก แค่โทรมาเช็กว่าอยู่ได้มั้ย ” คุณแม่วัยกลางคนตอบกลับ น้ำเสียงแฝงแววเป็ห่วง
“ สบายมาก หนูจำได้หมดแล้วว่าต้องทำอะไรบ้างเช่นล็อกบ้าน เม็มเบอร์ของ สน. รถโรงพยาบาล และสถานีดับเพลิง จากนั้นก็เตรียมอาวุธให้พร้อม ” เด็กสาวพูดจบ เธอก็เหลือบมองไม้เบสบอลขนาดใหญ่ที่วางข้างเตียง
“เดี๋ยวนะ ไอ้ที่พูดก่อนหน้านั้นถือว่าถูกตามคำสั่ง แต่เื่เตรียมอาวุธให้พร้อม ไม่ใช่สิ่งที่แม่บอกนี่นา เธออำรึเปล่า” เสียงของคุณแม่ดูงงๆ เพราะคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะพูดเล่น แต่เด็กสาวกลับเอื้อมมือไปหยิบไม้เบสบอล จากนั้นก็ควงไปมา แล้วสนทนาพร้อมรอยยิ้ม
“ใช่แล้ว หนูอำแม่เล่น แต่เชื่อเถอะ ถ้าใครเสือกเข้ามาในบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต เป็อันต้องหัวแตกแน่ หึ หึ หึ ”
“เฮอะ ทำเป็พูดดีไป เราน่ะเป็แค่เด็กผู้หญิงอายุ 16 จะทำอะไรได้ ” แม่วัยกลางคนเริ่มดูถูก ซึ่งเด็กสาวก็ทนไม่ได้ เลยบลัฟกลับ
“ถึงหนูจะอายุ 16 แต่ก็เก่งพอนะ ”
“โห อยากเห็นจัง แต่ถ้าบ้าพลังแบบนี้ ระวังจะขายไม่ออกนะ ” คุณแม่กระเซ้าต่อ เลยทำให้เด็กสาววัยใสแว้ดใส่
“หน็อย ดูถูกเกินไปแล้ว ถึงหนูจะ เอ่อ ชอบใช้กำลัง แต่ก็มีผู้ชายมาชอบบ้างล่ะน่า ”
“แต่มีผู้หญิงมาชอบมากกว่า ” คุณแม่วัยกลางคนรู้ทัน เลยดักคอก่อนที่เด็กสาวจะพูดจบ
“แม่นี่ล่ะก็ อย่าพูดแบบนี้สิ ” เด็กสาวโวยดัง แต่นั่นคือความจริง ด้วยปีนี้มีสาวรุ่นเดียวกัน รุ่นพี่และรุ่นน้องมาสารภาพรักกับเธอถึง 30 ราย แต่หนุ่มที่มาบอกชอบ ดันมีแค่คนเดียว แถมหมอนั่นยังถูกต่อยหน้าแหกกลางโรงเรียนอีก โทษฐานที่ทำให้รำคาญ
“เอาล่ะ แม่ไม่แหย่แล้ว ว่าแต่ทุกอย่างสงบดีนะ ”คุณแม่วัยกลางคนเลิกป่วน และเข้าเื่ที่้าพูดจริงๆ
“ชิลน่า แม่อย่าห่วงไปเลย หนูเอาอยู่ ”เด็กสาวตบหน้าอกดังปั้ก แต่เธอไม่ยักเจ็บ หรืออาจจะแอบปวดอยู่หน่อยๆ ทว่าก็พยายามเก็บอาการ เพราะกลัวเสียหน้า
“อืม ยังไงก็ระวังตัว ดูแลบ้านให้ดี ” คุณแม่ยังห่วงไม่เลิก ซึ่งก็น่าจะเป็อย่างงั้น ด้วยมารดาเกือบทุกคนมักจะมีนิสัยมองลูกของตัวเองเป็เด็กอยู่เสมอ
“จ้า จ้า เข้าใจแล้วจ้า ” เด็กสาวพึมพำด้วยความรำคาญ
เหมือนแม่จะััได้ว่าลูกสาวเริ่มเซ็ง จึงหยุดบ่น และถามต่อ
“แล้วหนูจะคุยกับพ่อมั้ย ”
“ค่า….ได้งั้น ก็ดี ”เด็กสาวกล่าวเสียงยานคาง ท่าทางยียวน
“ ซักครู่นะ ” คุณแม่พูดจบ ก็เงียบไปพักนึง ก่อนจะมีเสียงชายวัยกลางคนที่แหบห้าวดังแทรกเข้ามา
“พ่อถึงเชียงใหม่แล้วนะ เธอเป็ไงบ้าง ”
“ก็โอค่ะ ว่าแต่พ่อเป็ไง ขับรถทางไกล เหนื่อยมั้ย ” น้ำเสียงของเด็กสาวดูสดใสขึ้นมาทันที ท่าทางเธอจะถูกจริตกับพ่อมากกว่า
“ไม่เหนื่อยเท่าไหร่ ถือว่ากลับมาเที่ยวบ้านแม่ในวันหยุดยาวน่ะ เสียดายที่เธอไม่มา ” พ่อวัยกลางคนยังอาลัย เพราะพริกเป็ลูกสาวคนเดียวของพวกเขา
“ไว้เดี๋ยวไปรอบหน้าแล้วกัน ” เด็กสาวรับปากส่งๆ เพราะในใจไม่ชอบไปเที่ยวบ้านแม่ ด้วยมันทั้งไกลและเธอไม่สนิทกับญาติพี่น้องที่นั่น แต่ในจังหวะที่จะบอกให้พ่อรักษาสุขภาพ สายก็ดันตัดซะอย่างงั้น
“ตู้ด…….”
“เอ๊ะ! ไหงจู่ๆสายตัดไปซะเฉยๆ ” เด็กสาวสงสัย จึงลองโทรกลับ แต่เสียงสัญญาณที่ปลายสายกลับดังซ่า…..
“เอ….อย่างกับสัญญาณขาดหายเลย หรือโทรศัพท์จะเสียนะ ช่างเถอะ เดี๋ยวคงหายล่ะมั้ง ”เด็กสาวทิ้งเื่นี้ จากนั้นก็กดแอปยูทูป เพื่อเปิดเพลงแนวสามช่าที่โปรดปรานต่อ ทว่าหน้าจอกลับขึ้นเป็แบล็คกราวน์สีขาวโล่งๆ มีตัวอักษรภาษาไทยระบุว่า….ไร้สัญญาณอินเตอร์เน็ต
“อ้าว เน็ตดันหายไปอีก นี่มันอะไรกันเนี่ย กำลังฟังเพลงมันๆอยู่เลย โคตรเซ็ง ” เด็กสาวสบถดังเหมือนพวกผู้ชาย ซึ่งค้านกับเพศสภาพ
ถึงเวลานี้ เด็กสาวเริ่มคิด หรือมือถือจะพัง เลยรับสายและสัญญาณอินเตอร์เน็ตไม่ได้ แต่สุดท้าย เธอก็ตัดใจ เพราะรู้สึกเหนียวตัว
“เฮ้อ คิดมากไปก็เท่านั้น อาบน้ำดีกว่า บางทีตอนกลับมา มันอาจจะหายเจ๊งก็ได้มั้ง ” พอได้มติในใจ เด็กสาวก็ลุกจากเตียง และเดินไปหาผ้าขนหนู
…………………………….
พอเด็กสาวจัดการตัวเองเสร็จ ก็สวมเสื้อยืดสีดำที่พับแขนหลายชั้นแบบพวกนักเลงบ้านนอก อันเป็ภาพลักษณ์ที่โคตรแมน ่ล่างสวมกางเกงขาสามส่วนรัดรูปสีเดียวกัน ทำให้เห็นทรวดทรงที่เข้าขั้นเยี่ยม
“ฟู่…..อาบน้ำเสร็จแล้ว สบายตัวจัง นี่ถ้าได้เบียร์เย็นๆซักกระป๋องก็คงดี ” เด็กสาวแอบคิดในใจ สองมือใช้ผ้าขนหนูเช็ดเส้นผมให้แห้ง จากนั้นก็ตรงไปเปิดทีวี หวังจะดูอะไรที่บันเทิง ทว่ากลับมีข่าวด่วนออกมาประกาศ
“สวัสดีครับ ทุกท่าน ขณะนี้มีข่าวด่วนมาแจ้งให้ทราบ ด้วยมีกลุ่มคนประหลาดเที่ยวทำร้ายผู้คนแถวหลักสี่ และดูเหมือนจำนวนผู้กระทำผิดจะมากขึ้นเรื่อยๆ ”
“ แปลกแฮะ มีเื่แบบนี้ด้วยหรือ แต่ดูจากภาพข่าว เหตุการณ์น่าจะเกิดเมื่อตอนเย็น แถมยังใกล้บ้านเราอีก เห็นทีต้องระวังตัวให้มากขึ้น ”เด็กสาวมองทีวี ซึ่งฉายภาพตำรวจปราบม็อบนับสิบที่ยืนเรียงตัว เพื่อขวางกั้นกลุ่มคนจำนวนใกล้กันที่กรูเข้ามา
“โห ตำรวจพวกนั้นถึงกับจัดเต็ม ทั้งใส่ชุดเกราะและโล่ยาว นั่นไง เกิดการฟาดกระบองใส่กลุ่มผู้ก่อเหตุแล้ว แต่พวกมันไม่สะทกสะท้านเลยแฮะ เหมือนไร้ความเ็ป ไหนจะการเดินอีก ดูไม่เหมือนคนปกติเลย ” เด็กสาวรู้สึกแปลก แต่สุดท้ายก็ปล่อยวาง และปิดทีวี ด้วยทุกช่องมีแต่ข่าวการก่อจลาจลขนาดย่อมของกลุ่มคนประหลาด
เมื่อหาความบันเทิงจากทีวีไม่ได้ เด็กสาวก็หยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้ง จึงพบว่ามันกลับมาใช้ได้
“เย้ กลับมาใช้งานอินเตอร์เน็ตได้แล้ว ดีใจจัง ” เด็กสาวร้องเฮ แต่ไม่ทันได้ทำอะไร ก็มีข้อความปรากฏบนหน้าจอ มันคือการแจ้งเตือนของเฟสบุ๊คในยามที่มีคนโพสต์อะไรใหม่
“เอ๊ะ! นั่นมัน ”พอเด็กสาวรู้ว่าใครโพสต์ ดวงตาเรียวก็กะพริบถี่ สองแก้มเริ่มแดงระเรื่อ ก่อนจะรีบกดเข้าไปดู
สิ่งที่เด็กสาวเห็นก็คือภาพของหนุ่มคนนึง ซึ่งน่าจะแก่กว่าเธอเกือบสิบปี เขาเป็ชายร่างสันทัดที่สวมชุดรัดกุมอย่างแจ็คเก็ต ยีนส์ขายาว ใบหน้าคมเข้ม คิ้วดกดำ ดวงตากลมโตดูแวววาว บนหัวไว้ผมรองทรงสูง โดยรวมแล้ว ไม่หล่อเหลาเท่าไหร่ แต่แอบมีเสน่ห์อย่างประหลาด
“ว้าว พี่โอมทำอะไรอยู่นะ อยากรู้จังเลย” เด็กสาวคลิ๊กไปดูภาพต่อไป จึงพบว่าหนุ่มรุ่นพี่(รุ่นน้ามากกว่ามั้ง) กำลังก้มหน้ามองแผนที่ ทิวทัศน์โดยรอบน่าจะเป็ป่าที่ไหนซักแห่ง
“เอ ดูเหมือนพี่โอมน่าจะเที่ยวป่า หรือว่าเขามีธุระที่นั่น ” และนี่คือปริศนาที่หาคำตอบไม่ได้ แต่ในวินาทีต่อมา ใบหน้าของพริกก็เปลี่ยนเป็บึ้งตึง ด้วยเห็นสาวคนนึงยืนข้างๆพี่โอม
“ชิ ยัยนี่เป็ใคร กล้ามาถ่ายรูปคู่กับพี่โอม แถมยังสวยเสียด้วย หงุดหงิดชะมัด ”
ทันใดนั้นเอง ก็มีข้อความเข้ามาในอินบ็อกส์เฟสบุ๊ค พอเข้าไปดู จึงพบว่าเป็ของ “พี่โอม”
“เอ๊ะ พี่โอมส่งข้อความอะไรมา หรือพี่เขาจะปลอบว่าอย่าคิดมาก นังนั่นเป็แค่เพื่อนร่วมงานเท่านั้น ”พริกแอบเพ้อเล็กน้อย ก่อนจะอ่านอย่างละเอียด
“ทุกคนกำลังมีอันตราย อย่าให้ถูกกัดเด็ดขาด ”
พริกจ้องข้อความนั้นนิ่งๆ ร่องรอยแห่งความหงุดหงิดหายวับในพริบตา สิ่งที่เหลือในเวลาต่อมาคือความสงสัยและสับส
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
53
![[END] MY BOY ผู้ชายคนนี้ของฉัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1609940506_34592001.webp)
