รัฐภูมิเริ่มร้องเพลงของขวัญ
โดยที่เขาใช้ไอเท็มขวดเสน่ห์ไปพร้อมกัน
มีเื่ราวมากมาย ที่ไม่มีใครได้ฟัง
คำพูดนับร้อยพัน ที่้าเอื้อนเอ่ย ไม่ว่าจะนานสักเท่าไร ยังยืนยันคำเดิมเสมอ
ไม่เคยเปลี่ยน
........"
เสียงกีตาร์ที่เรียบง่ายและผ่อนคลายและเสียงผู้ชายที่ดึงดูดดังก้องไปทั่วทั้งสตูดิโอและมันยังสะท้อนหัวใจของทั้งสามคน
ตอนนี้ทุกคนกำลังช็อก!
เพลงของขวัญที่มีเสียงกีตาร์นั้นทำให้ความเพราะเพิ่มขึ้นมาก
ยิ่งบวกกับพลังของขวดเสน่ห์ ที่ทำให้หลายคนรู้สึกหลงใหลในตัวเขาได้ 5
นาที นั้นทำให้หลายคนถึงกับเสียอาการ
ผู้จัดการตกตะลึงกับความจริงที่เขาพบว่าในระยะเวลาสั้น
ๆ เขาสามารถััได้อย่างชัดเจนถึงความก้าวหน้าของรัฐภูมิจากเพลงเดียวกัน
นิภาใมาก โลกนี้จะมีพร์และความสามารถขนาดนี้ได้อย่างไร
พี่อ้อยใกับความจริงที่ว่าเพลงนี้มันไพเราะมากหลัง
และเพลงนี้ถูกสร้างขึ้นโดยเด็กฝึกหัดของบริษัท Nida Entertainment Co. ที่เธอไม่ได้สนใจเขามากนัก
ตอนนี้เพลงจบแล้ว ในห้องนั้นเงียบสนิท.
พี่อ้อยเป็คนแรกที่ทำลายความเงียบ
เขาจ้องรัฐภูมิด้วยตาโต: "เพลงนี้เป็ที่เธอแต่งงั้นหรือ? "
รัฐภูมิวางกีตาร์แล้วเงยหน้าขึ้นมองพี่อ้อยแล้วพูดว่า
"ใช่ครับ"
รัฐภูมิเป็ทำความเข้าใจเื่ลิขสิทธิ์ในโลกนี้
เขาหาเพลงที่คล้ายกันในโลก แต่พบว่าไม่มี
พี่อ้อยกล่าวถามออกมา
"แต่คุณไม่มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับดนตรีมันเป็ไปได้อย่างไร
มันไม่น่าเป็ไปได้"
ผู้จัดการกล่าวขึ้นมา:
"มีไม่บ่อยนักที่คนที่ไม่เก่งดนตรีและการจับจังหวะจะสามารถแต่งเพลงได้
คนพวกนี้นับเป็พวกมีพร์"
นิภาพูดอย่างตื่นเต้น: "พี่อ้อย,
ฉันบอกคุณทางโทรศัพท์แล้วว่าเขาร้องเพลงได้ไพเราะมาก
คุณยังไม่เชื่อฉัน ใส่ร้ายฉันมาตลอดและบอกว่าฉันเป็แค่พวกเห่อคนหล่อ"
นิภาเป็แบบนี้ั้แ่เธอยังเป็เด็ก
เธอชอบโอ้อวดกับพี่อ้อย และแสดงเหตุการณ์อะไรเกินจริงไปมาก
จนพี่อ้อยเลิกสนใจสิ่งที่เธอบอกไปนานแล้ว
รัฐภูมิได้ยินคำพูดของพี่อ้อยและนิภา
แล้วรู้สึกขำอยู่ในใจ นิภาดูเหมือนจะเป็คนแบบนั้นั้แ่ครั้งแรกที่เขาเจอกับเธอ
เขายังจำข่าวดีที่
นิภาได้พูดทางโทรศัพท์และบอกกับเขาว่าเขาไม่สามารถพูดได้
ถ้าเขาฉลาดกว่านี้อีกนิดเขาต้องรู้แล้วว่านิภาเก็บความลับไม่ได้ และเป็พวกชอบอวด
เธอคืออริยะเวอร์ชันผู้หญิงชัดๆ
ถ้าเขามีโอกาสจะชวนเธอไปดินเนอร์ในภายหลัง
แต่เขาต้องมีเงินมากกว่านี้ก่อนนะ ตอนนี้รัฐภูมิเห็นผู้จัดการเดินมาทางเขา
ผู้จัดการกล่าวว่า
"ฉันบอกแล้วว่าเขาเป็อัจฉริยะด้านดนตรีคุณยังไม่เชื่อผม
หาว่าผมหลอกคุณ"
พี่อ้อยมองไปที่ผู้จัดการ
"คุณบอกว่าเสียงของเด็กคนนี้ทำให้คุณประหลาดใจมากในครั้งที่แล้ว
ฉันฟังและฉันก็ประหลาดใจจริงๆ "
จากนั้นเธอก็หันหน้าไปมองรัฐภูมิพร้อมกับพูดว่า:
"คุณเก่งจริงๆ "
นี้เป็ประโยคชมจากพี่อ้อย
เป็การบอกว่าอนาคตของเขาอาจจะสดใสในเส้นทางนี้ถ้าเขายังคงฝึกอย่างต่อเนื่อง
หัวใจของรัฐภูมิรู้สึกมีความสุขมาก
"ภารกิจยอมรับขั้นที่สามเสร็จสมบูรณ์"
เขาไม่มีเวลาจะสังเกตว่าเขาได้อะไร
เพราะพี่อ้อยถามเขาเกี่ยวกับแิของเพลงนี้และเธออยากรู้ว่าเขามีเพลงอื่นอีกไหม
มันแตกต่างจากท่าทีก่อนหน้านี้
ของพี่อ้อยมาก เขาเดาได้เลยว่าเพราะนิภาและผู้จัดการทำให้เธอแสดงท่าทีแบบนี้กับเขา
รัฐภูมิตอบกลับไปว่า"
ตอนนี้ผมยังไม่มีเพลงอื่นครับ แต่ผมจะพยายามแต่งเพลงออกมาอีกครับ"
เขาจำต้องโกหก
เพราะเขาเป็แค่เด็กฝึกหัดและกลัวว่าจะโดนขโมยเพลงไป
เพราะสัญญาของเขากับบริษัทที่คลุมเครือ
พี่อ้อยพยักหน้าเล็กน้อย
และพูดคุยเล็กน้อยก่อนที่จะเดินจากไปพร้อมผู้จัดการและนิภา
วันนี้ผู้จัดการพอใจกับการแสดงของรัฐภูมิมาก
สิ่งที่เขาคาดหวังไม่ใช่แค่รัฐภูมิพอเล่นได้แต่เขายังต้องได้รับการยอมรับด้วยซึ่งวันนี้รัฐภูมิทำได้ดีมาก
ระหว่างที่ออกจากสตูดิโอที่ผู้จัดการและพี่อ้อยได้โต้เถียงและน้ำเสียงของพวกเขาก็ดังขึ้นเรื่อยๆ
สักพักก็มีข้อความจากผู้จัดการเข้ามาใน line
ของเขา :
"ผมคิดว่าจะเป็การดีที่สุดที่จะให้พี่อ้อยช่วยคุณเดโมในวันนี้
หากคุณ้าให้โปรโมทคุณ คุณควรรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาไว้วันนี้
คุณทำได้เกินเป้าหมายแล้ว จริงๆ แล้วครั้งนี้, มันเป็เื่บังเอิญในแง่หนึ่งเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับบริษัทของเรา
ในทางกลับกันคุณต้องขอบคุณนิภา ที่พูดสิ่งดีๆ กับคุณ "
ตอนนี้รัฐภูมิ
สามารถดูของรางวัลและเควสใหม่ของเขาได้แล้ว เขาเปิดหน้าต่างอินเตอร์เฟสของเขาขึ้นมา
นายรัฐภูมิ ระดับศิลปินฝึกหัด ขั้นที่ 6
(เต็ม 10)
ทักษะการแสดง 2
ทักษะร้องเพลง 4
ทักษะการเต้น 2
ทักษะการเล่นเครื่องดนตรี 2
ไอเท็มแบบกดใช้
ไอเท็มขวดเสน่ห์ตอนนี้ลดลงเหลือแค่ 1
ขวด
ไอเท็มเพิ่มระดับความสามารถได้ 1
ขั้นชั่วคราว
ไอเท็มดึงความทรงจำ 1
ชิ้น
มีหัวข้อใหม่เพิ่มเข้ามาอีก 1
อย่างนั้นคือของสะสม รัฐภูมิเข้าไปดูหัวข้อนี้ทันที และพบว่ามีเพลงของขวัญ เพิ่มขึ้นมา
แสดงว่าเขาสามารถขโมยผลงานจากโลกก่อนมาเป็ของตัวเองได้
เมื่อเขามองอย่างละเอียดเขาเห็น ข้อมูลของเพลง แรงบันดาลใจในการแต่ง
แต่คอร์ดเพลงที่แท้จริงของมันถูกปกปิดเอาไว้
ในหัวข้อเควสมีหมวดหมู่เพิ่มขึ้นมาอีก 1
หมวดหมู่ นั้นคือเควสโลกซึ่งตอนนี้มีเควสการเขียนเื่สั้น
และของรางวัลของเควสนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเป็ เพิ่มทักษะการแสดงให้ 1
ขั้น
รัฐภูมิคิดว่าเขาจะรีบกลับไปเขียนขณะที่กำลังจะไปที่ลิฟต์เขาก็ได้เจอเข้ากลับผู้จัดการ
ผู้จัดการที่เห็นเขาก็แสดงสีหน้าลังเลก่อนที่จะบอกกับเขาว่า:
"สมาชิกกลุ่มสามคนของเขาในปัจจุบัน อาจต้องเปลี่ยนคนออกไปหนึ่งคน"
"อะไรนะ? "
รัฐภูมิรู้สึกว่าวันนี้อารมณ์เขาสวิงไปมาอยู่ตลอด
ราวกับกำลังนั่งรถไฟเหาะ เมื่อกี้ยังมีความสุขจากคำชมและของรางวัลอยู่เลย
ผู้จัดการเห็นสีหน้าของเขากล่าวเพิ่ม:
"สำหรับเวรเวช ซีอีโอยังคงพิจารณาให้เขาอยู่ต่อ"
รัฐภูมิถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินว่าเขาจะไม่ถูกถอดออก
สำหรับตัวเขาเอง อริยะและวรเวชพบกันเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์และมีการฝึกซ้อมเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แต่กลุ่มสมาชิกสามก็เหมือนเป็เพื่อนกลุ่มแรกในโลกนี้ของเขา กลุ่ม line สามคนมักจะคุยกันทุกวันและแบ่งปันข้อมูลดีๆ
ให้แก่กัน ในทุกๆ เื่
รัฐภูมิแสดงสีหน้าที่แตกต่างกันเป็พักๆ
ผู้จัดการที่อ่านสีหน้าของเขาออกก็กล่าวกับเขาว่า
"รัฐภูมิผมอยากจะบอกให้คุณทราบ คุณควรมีการเตรียมใจให้พร้อมเสมอ
เพื่อนในวงการบันเทิงเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว จากเพื่อนเป็คู่แข่ง
ซักพักอาจกลายเป็แค่คนเคยรู้จัก"