พลังเงาของนทีพุ่งออกมาอย่างที่เขาไม่เคยตั้งใจมันเป็ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเองเมื่อเงาปีศาจเริ่มโจมตีหมอกสีดำที่ปกคลุมบริเวณรอบตัวเขาเหมือนมีชีวิต มันแผ่กว้างออกไปคล้ายกำแพงป้องกัน
“ข้าไม่เคยเห็นพลังเงาใดที่ควบคุมตัวเองได้เช่นนี้มาก่อน...”อีรีน่ากล่าวขณะร่ายเวทแสง มือของเธอขยับเป็วงกลมกลางอากาศขณะที่ปลายไม้เท้าสาดแสงสว่างออกมาจนหมอกดำบางส่วนสลายไป
“คุณจะยืนพูดอยู่เฉยๆ หรือช่วยสู้ด้วย?” นทีะโกลับแม้ในใจเขาจะรู้ว่าเขาเองก็ไม่มีความมั่นใจในพลังของตัวเองเช่นกัน
เงาปีศาจกรีดร้องออกมาเสียงของมันเหมือนกรีดแทงเข้าไปในจิตใจของทุกคนเงารอบตัวมันก่อตัวเป็รูปร่างคล้ายแขนั์พุ่งเข้าหานที
“ระวัง!”อีรีน่าะโ
นทีใช้สัญชาตญาณพลังของเขาตอบสนองทันที เงาของเขาปะทะกับเงาปีศาจกลางอากาศมันเหมือนเงาทั้งสองกำลังต่อสู้กันเอง เสียงของการปะทะนั้นไม่เหมือนเสียงเหล็กกระทบกันแต่เป็เสียงของความว่างเปล่าที่กระแทกกัน
นทีรู้สึกถึงบางสิ่งเขาเริ่มเข้าใจว่าพลังของเขาทำงานอย่างไร เงาของเขาไม่เพียงแต่สามารถป้องกันตัวเองแต่ยังสามารถ “ดูดกลืน” พลังจากเงาอื่นได้
เขาใช้โอกาสนี้“ฉันจะลองดู!” เขาพูดขึ้น และยกมือขึ้นสูงเงาของเขาพุ่งเข้าหาเงาปีศาจอย่างไม่หยุดยั้ง
“เ้าคิดจะทำอะไร?”อีรีน่าถาม
“บางอย่างที่ฉันก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน!”
เงาของเขาััเงาปีศาจและในชั่วพริบตา เงาปีศาจก็กรีดร้องเสียงดังมันสลายตัวไปเหมือนถูกดูดกลับไปในความว่างเปล่า
เมื่อเงาปีศาจสลายไปทุกอย่างก็ดูเหมือนสงบลง อีรีน่ามองมาที่นทีด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
“เ้าดูเหมือนจะควบคุมมันได้จริง...”เธอพูดพลางลดไม้เท้าลง
“ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ใช่ศัตรู!”นทีพูด ขณะที่เขาพยายามจะหายใจเข้าทั้งที่รู้ว่าตัวเองไม่มีปอดหรือร่างกายแบบเดิมอีกแล้ว
อีรีน่าก้าวเข้ามาใกล้เขาแต่ยังมีทหารบางคนที่เฝ้ามองจากระยะไกล พวกเขาไม่ได้ดูเชื่อใจนทีแม้แต่น้อย
“ท่านนักบวช!เราจะไว้ใจเงาได้อย่างไร?” ทหารคนหนึ่งะโ
“เงานี้ต่างออกไป”อีรีน่าตอบโดยไม่หันไปมอง เธอจับตามองนทีอย่างใกล้ชิดราวกับกำลังมองหาคำตอบบางอย่าง
“เ้ามีอะไรที่เ้าปิดบังหรือไม่?”
“ผมไม่มีอะไรจะเล่าให้ฟังเพราะผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน!” นทีพูดอย่างหงุดหงิด
เสียงกระซิบจากทหารเริ่มดังขึ้นบางคนยังคงถือดาบไว้แน่น บางคนเริ่มตั้งคำถามกับคำสั่งของอีรีน่า
“ข้าตัดสินใจแล้ว”อีรีน่าพูดขึ้น เธอมองไปยังนที “เ้าจะต้องเดินทางไปกับข้าเพื่อพิสูจน์ว่าเ้าไม่ใช่เงาปีศาจแห่งคำทำนาย”
“อะไรนะ?ผมไม่เคยขอเลยว่าจะไปไหนกับคุณ!” นทีพูดทันที
“ทางเลือกของเ้าคือหนีไปและถูกล่าจนจบ หรือมาพิสูจน์ตัวเอง ข้าให้เ้าเลือก”
นทีนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งเขารู้ว่าเขาไม่มีทางเลือกจริง ๆ ถ้าเขาไม่ทำตามเธอ เขาก็จะถูกทหารตามล่าหรือไม่ก็อาจจะต้องเผชิญกับเงาปีศาจที่เขาเองก็ยังไม่เข้าใจ
“ก็ได้แต่คุณต้องรับประกันว่าผมจะไม่โดนฆ่าโดยทหารของคุณ” นทีพูดอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก
อีรีน่าพยักหน้า“ข้าจะรับผิดชอบในสิ่งนั้น”
“งั้นเราเริ่มได้เลยไหม?”นทีถามขณะที่เขารู้สึกได้ถึงความไม่ไว้วางใจของเหล่าทหารที่ยืนอยู่รอบ ๆ
“ยังไม่ได้เราต้องไปพบผู้เฒ่าก่อน เขาเป็คนเดียวที่สามารถบอกได้ว่าเ้าคืออะไร”
“ผู้เฒ่า?ฟังดูเหมือนชื่อในนิยายแฟนตาซีเลย” นทีพูดพลางหัวเราะเบา ๆ
“นี่ไม่ใช่เื่ล้อเล่นเงาแห่งคำทำนายไม่ใช่เื่เล่าธรรมดา มันคือภัยคุกคามที่แท้จริง”อีรีน่าตอบเสียงเข้ม
พวกเขาออกเดินทางในคืนนั้นทหารบางส่วนติดตามมาด้วยเพื่อคุ้มครองอีรีน่าแม้ว่าจะดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ไว้วางใจนทีเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างการเดินทางอีรีน่าเล่าให้ฟังเกี่ยวกับ “คำทำนายแห่งแสง”ที่กล่าวถึงเงาปีศาจที่จะนำพาความพินาศมาสู่โลก
“แล้วมันบอกด้วยหรือเปล่าว่าเงานั้นหน้าตาเป็ยังไง?”นทีถาม
“คำทำนายเพียงบอกว่าเงาจะเกิดขึ้นจากการที่สมดุลของแสงและความมืดถูกทำลาย”
“งั้นผมอาจไม่ใช่ก็ได้นี่?”
“หรือเ้าอาจเป็ส่วนหนึ่งของมัน”
คำพูดของอีรีน่าทำให้นทีนิ่งเงียบเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถไว้วางใจพลังของตัวเองได้ และยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ยังไม่แน่ใจว่าตัวเองจะควบคุมมันได้แค่ไหน
เสียงหมาป่าหอนดังขึ้นในระยะไกลและกลิ่นลมเย็นก็บอกเป็นัยว่ามีบางอย่างกำลังรอพวกเขาอยู่ข้างหน้า
569
