บทที่แปด
นางพญาผึ้ง
ดวงตาของเด็กหนุ่มที่เบิกกว้างคู่นั้นกำลังสะท้อนภาพของมอนสเตอร์อันแข็งแกร่ง ‘ นางพญาผึ้งั์ ’ มอนสเตอร์ตัวนี้เป็มอนสเตอร์ที่เขาไม่อยากเจอมากที่สุด
เอ็กซ์เขารู้ถึงการมีอยู่ของมอนสเตอร์ตัวนี้อยู่แล้ว เพราะว่าเขาเคยเห็นมันเหตุการณ์ตอนนั้นเหล่ามนุษย์เริ่มสังหารมอนสเตอร์ผึ้งั์ไปได้จนเกือบจะหมด และสุดท้ายแล้วมันก็ปรากฏกายออกมาใน่ท้ายก่อนที่มอนสเตอร์จะหายไปในอีกสิบนาที
เขาก็ไม่คิดว่ามันจะปรากฏตัวออกมาในตอนนี้ที่เขาวิ่งหนีอยู่นั้นก็เพราะว่าเขานั้นคิดว่ามันอาจจะมีเปอร์เซ็นต์ที่มันจะปรากฏตัวออกมาอยู่แล้วแต่ตัวเขาไม่คิดว่ามันจะออกมาจริงๆ
ในการปรากฏตัวของมันในความทรงจำที่เขาจำได้ การปรากฏตัวในครั้งนั้นถึงแม้ว่าจะเป็่เวลาสั้นๆที่เพียงสิบนาทีก่อนที่ตัวของมันจะหายไป
แต่ในครั้งนั้นมันสังหารมนุษย์ไปมากมาย ความแข็งแกร่งของมันเขานั้นรู้ดี เพราะว่าในตอนนั้นตอนที่เขาอยู่ตรงที่มันปรากฏตัวออกมา
เขายังจำได้แม่นเลยว่าเขานั้นพยายามวิ่งหนีอย่างสุดกำลังในขนาดที่ผู้คนมากมายนั้นต่างโดนสังหารเหตุการณ์ตอนนั้นถือว่าเป็โชคดีของเขานั้นสามารถหนีรอดมาได้
ทั่วทั้งกายของมันเต็มไปด้วยเกราะที่เต็มไปด้วยความแข็งแรง ในตอนนั้นเขาเห็นมันอย่างชัดเจนว่าเกราะทั่วทั้งกายของมันนั้นแข็งแรงขนาดที่ะุปืนนั้นไม่สามารถยิงทะลุเกราะของมันได้
จนท้ายที่สุดแล้วก็ต้องรอให้ตัวของมันหายไปเองโดยที่ไม่มีผู้ใดสามารถกำจัดมันได้เลยสักคน
มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งในตอนนั้นตอนนี้มันอยู่เบื้องหน้าของเขาแล้ว เขาเองนั้นก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าเขาจะสามารถรอดจากมันไปได้หรือเปล่า
ในลานกว้างหลายร้อยเมตร มีเพียงตัวของเขาและมอนสเตอร์ตัวนี้เท่านั้นที่อยู่บริเวณนี้ เมื่อมองดูพื้นที่โล่งกว้างเช่นนี้ไม่ว่าคิดยังไงเขาก็ไม่มีทางที่จะวิ่งหนีมันพ้น
ดวงตาสีแดงภายในดวงตานั้นเป็รูปสี่เหลี่ยมหลายพันอันเรียงต่อกันกำลังจ้องร่างของเขาอยู่ แน่นอนว่าร่างของเอ็กซ์เริ่มสั่นกลัว
ไม่ว่าเป็ใครแม้แต่เขาที่รับรู้อนาคตและมาจากอนาคตที่เกิดขึ้น แต่เขาก็ยังคงหวาดกลัวกับสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาในขนาดนี้อยู่ดี
เขารู้ดีว่าเขาคงจะไม่สามารถสังหารมอนสเตอร์ตรงหน้าของเขาได้ อย่างว่าแต่ตอนนี้เลยแม้แต่ตัวของเขาในอนาคตก็อาจจะชนะมอนสเตอร์ตัวนี้ไม่ได้ก็ได้
ในขนาดที่เขากำลังยืนมองร่างของมอนสเตอร์ตรงหน้าอยู่อย่างแข็งทื่อนั้นเอง เอ็กซ์นั้นไม่รู้ตัวเลยว่าหอกสีดำอันแหลมคมภายในมือของนางพญาผึ้งนั้นพุ่งตรงเข้ามาเสียบทะลุร่างของเขา
ปลายหอกสีดำอันแหลมคมพุ่งตรงเข้าใส่หน้าท้องของเขา หอกสีดำได้เสียบทะลุร่างของเขาไปจนถึงอีกฝั่ง
อ๊าก!!! เอ็กซ์ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเ็ป เืสีแดงสดกระอักออกมาจากปากของเขา ไม่เพียงแค่นั้นเืมากมายได้กระจายออกมาแผลที่หน้าท้อง
นางพญาผึ้งได้สะบัดร่างของมนุษย์ที่ติดอยู่ที่ปลายหอกของมันออกไป ร่างของเอ็กซ์กลิ้งไปกับพื้นหลายสิบเมตรก่อนที่จะหยุดและนอนนิ่งไปในที่สุด
ดวงตาสีแดงของนางพญาผึ้งมองตรงไปที่ร่างของมนุษย์ผู้เป็ศัตรูของมันที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น
นางพญาผึ้งคงคิดว่าศัตรูของมันนั้นตายไปแล้ว มันเริ่มบินถอยห่างออกไปจากจุดตรงนั้นอย่างช้าๆ
ดวงตาทั้งสองที่พร่ามัวร่างกายนั้นนอนนิ่งอยู่บนพื้นอันเย็นเฉียบ ความเ็ปแผ่ซ่านไปทั้งร่างกาย เืสีแดงที่เริ่มไหลรินออกมาจากาแบริเวณหน้าท้องของตน
------
พลังชีวิตของท่านกำลังต่ำ
เืกำลังไหลไม่หยุด
ห้ามเืโดยด่วน
------
ข้อความจากระบบได้แจ้งเตือนขึ้นมาตรงหน้า เอ็กซ์รู้ดีว่าร่างกายตอนนี้ของตนเองเป็เช่นไรแม้ว่าระบบจะไม่แจ้งเตือนบอกก็ตาม
ตัวของเขากำลังจะตาย โชคชะตาที่เขาตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงมัน มันกำลังจะสูญเปล่างั้นหรือ เขาอยากไปให้ได้มากกว่านี้
ไปให้ไกลกว่านี้ คำนั้นสลักอยู่ภายในใจของเด็กหนุ่มที่กำลังหมดลมหายใจ
ทันใดนั้นเอง….
---------
ท่านได้รับเควส เข้าใกล้ความตาย
เงื่อนไข ใช้สกิล อาภรณ์แห่งความตาย แล้วกำจัดศัตรูตรงหน้า
ของรางวัลที่ได้รับ ค่าโบนัส +30
---------
‘ จริงสิสกิลติดตัวของเราไม่ใช่พรแห่งโชคชะตาแล้ว… ’
‘ ไหนๆก็จะตายแล้วลองเสี่ยงใช้มันดูแล้วกัน!!! ’
ท่านได้เปิดใช้สกิล อาภรณ์แห่งความตาย
ข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาตรงหน้าของเขา การใช้งานสกิลทำได้โดยเพียงการนึกคิดเท่านั้น เพียงแค่นึกคิดก็จะสามารถเปิดใช้งานสกิลได้
เืสีแดงที่ไหลรินเริ่มหยุดไหล เซลล์ภายในร่างกายของเขาเริ่มซ่อมแซมตนเอง ดวงตาของเขาจากที่เป็ดวงตาที่ดำอยู่แล้วมันกลับถูกย้อมให้กลายเป็สีดำสนิทเช่นเดียวกับสีผมที่เริ่มเปลี่ยนไป
ออร่าสีดำทมิฬนั้นเริ่มแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา แผลที่หน้าท้องของเอ็กซ์ที่โดนโจมตีจากนางพญาผึ้งนั้นก็หายอย่างรวดเร็ว
----
ผลของสกิล อาภรณ์แห่งความตาย
ท่านได้รับการฟิ้นฟูเพิ่มขึ้น 100%
ท่านได้รับพละกำลังเพิ่มขึ้น 300%
ท่านได้รับค่าความรวดเร็วเพิ่มขึ้น 300%
ท่านไดัรับค่าความยืดหยุ่นเพิ่มขึ้น 300%
----
ผลของสกิลจะคงอยู่เพียงสิบนาทีเท่านั้น
ข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาตรงหน้าของเขา ร่างกายของเด็กหนุ่มที่กำลังนอนนิ่งกับพื้นนั้นเริ่มมีพลังขึ้นมา สภาพใกล้ตายก่อนหน้านี้หายไปจนหมด
ร่างของเอ็กซ์ที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นนั้นค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ ออร่าสีดำอันแข็งแกร่งนั้นแผ่ออกมาจากร่างกาย
ดวงตาอันเย็นะเืที่ถูกย้อมไปด้วยสีดำทมิฬคู่นั้นได้จ้องตรงไปที่ด้านหลังของนางพญาผึ้งที่กำลังเคลื่อนที่จากไป
แววตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารมากมายแสดงออกมา เพียงพริบตาเดียวเท่านั้นร่างของเด็กหนุ่มเคลื่อนที่มุ่งตรงไปทางมอนสเตอร์ตัวนั้นจากด้านหลังด้วยความรวดเร็ว
การเคลื่อนที่ของเอ็กซ์รวดเร็วขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ นี่คงจะเป็ผลจากระบบที่เพิ่มศักยภาพร่างกายให้กับตัวของเขา
เมื่อพุ่งเข้าใส่มอนสเตอร์จากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วแล้วพร้อมทั้งะโขึ้น มือทั้งสองข้างของเขาได้คว้าจับไปที่ปีกทั้งสองข้างของนางพญาผึ้งั์ เพียงพริบตาเดียวเท่านั้นเอ็กซ์ได้ออกแรงดึงกระชากปีกของมันจนขาด
อ๊าก!!! มอนสเตอร์ตัวนั้นส่งเสียงร้องอย่างเ็ป
เด็กหนุ่มที่ลอยอยู่กลางอากาศตัวของเขาใช้ขาของตนเองเตะไปที่หลังของมอนสเตอร์ ตึง!!!
ร่างของมอนสเตอร์นางพญาผึ้งั์นั้นกระเด็นไปไกลหลายเมตร
“ ดูเหมือนว่าโชคชะตายังให้โอกาสฉันอยู่สินะ ” เอ็กซ์นั้นเอ่ยในขนาดที่เท้าของเขาลงมาัักับพื้นอีกครั้ง
จบบท