พอได้ยินที่ยาย 18 มงกุฎพูด ผมก็เบรกรถกระทันหันทันทีที่ยายบ้านั่นพูดจบ นี่มันอะไรกันวะ
" นี่เธอกล้ามากนะที่ทำแบบเนี้ย เอาคนอื่นมาแทนฉันได้ยังไง" ผมกัดฟันพูดออกมาด้วยอารมณ์โมโหตอนนี้ผมแทบอยากจะพุ่งไปบีบคอเธอให้ตายคามือเลย
" นี่นายไม่ต้องดีใจขนาดนั้นก็ได้ ฉันยินดีทำ ฉันรู้ว่านายจะต้องไปดูแลแฟนเก่านาย ฉันเข้าใจ แล้วฉันก็ไม่ถือด้วย ตามสบายนะ เออ แล้วก็อย่าลืมไปเอารูปพรีเวดดิ้งด้วยละ ท่านประธานสั่งมา แค่นี้นะ ฉันยุ่ง"
แล้วยายบ้านั่นก็วางสายใส่ผมทันทีผมจึงปามือถือออกไปนอกรถแตกกระจายเลย
" โธ่เว้ย อีผู้หญิงบ้า อีผู้หญิงประสาท บ้าเอ้ย" ผมะเิอารมณืออกมาอย่างกับคนบ้าคลั่ง
" เกิดอะไรขึ้นคะเก้า มีอะไร" พีชจับมือผมก่อนจะถามขึ้นมาอย่างห่วงไย
" พีช ผมจะไปส่งคุณที่คอนโดก่อน ผมมีเื่ต้องสะสาง"
“อะไรนะ คุณจะไปไหนคะเก้า”
“ผมจะไปทำให้คนรู้ว่าไม่ควรมาเล่นกับคนอย่างผม”
ผมออกตัวรถอย่างเร็วเลย ผมไปส่งพีชที่คอนโดก่อนจะตีรถกลับมาที่ค่ายมวยของยาย 18 มงกุฏ ตอนนี้ผมเห็นนะว่าเธอกำลังอยู่กับพวกเด็กๆ ผมจึงลงไปกระชากแขนเธอต่อหน้าเด็กๆที่กำลังฝึกซ้อมมวยกันอยู่อย่างแรง
" เธอต้องมาเคลียร์กับฉันให้รู้เื่"ผมกระชากเสียงใส่เธอพร้อมกับพยายามลากเธอด้วย
" เคลียร์เื่อะไร ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจัดการทุกให้นายอย่างเรียบร้อยแล้ว"
เธอพูดออกมาได้หน้าตาเฉยมาก เธอทำเหมือนมันเป็เื่เล็ก ทั้งๆที่เธอพึ่งจะหยามเกียรติของผมไปหยกๆ
" ไปลองชุดแต่งงานกับฉันเดี๋ยวนี้"
"ตายละ นี่อยากแต่งงานขึ้นมาแล้วหรอ หรือว่านายจะหลงเสน่ห์ฉันเข้าให้แล้ว"
"คิดอะไรบ้าๆ รู้มั้ยต่อให้โลกนี้เหลือผู้หญิงคือเธอคนเดียวบนโลก ฉันก็ไม่เอาเธอมาทำเมียหรอก"คำพูดผมมันคงจะแทงใจเธออยู่ไม่น้อย เชื่อเถอะครับ เธอต้องร้องไห้ออกมาแน่ๆ
" แต่ผิดกับฉันนะ ถ้าโลกนี้มีนายเป็ผู้ชายคนเดียวบนโลก ฉันก็จะเอานาย เพราะเงินมานายมันเยอะดีแถมนายยังโง่ด้วย "
" นี่เธอ"
ผมง้างมือขึ้นมาเพื่อที่จะตบเธอ แต่ตีนเธอดันไวกว่า เพราะเธอใช้ตีนถีบผมกระเด็นไปติดรถที่จอดเอาไว้อย่างแรงเลย เล่นเอาจุกจนลุกไม่ขึ้นเลยครับ
เสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่ยืนดูเหตุการณ์ ดังลั่นไปทั่วค่ายมวยเลย ผมจึงต้องพยุงตัวเองที่กำลังจุกอยู่ให้ลุกขึ้น แล้วทำเหมือนไม่เป็อะไร
"ไปขึ้นรถ" ผมกัดฟันพูดกับเธอดีๆ เพื่อที่จะได้ออกไปจากตรงนี้ซะที แม่งโคตรอับอายอ่ะ
" รอแปบนะคะ ขอไปหยิบกระเป๋าก่อน" เธอยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แม่งกวนตีนฉิบหาย ผู้หญิงอะไรวะบ้าสุดๆ ผมไม่เคยพบเคยเจอผู้หญิงบ้าๆแบบนี้มาก่อนเลยนะ
ผมขับรถพาเธอมาที่ร้านพรีเวดดิ้งอีกครั้ง พอเ้าของร้านเห็น ก็รีบออกมาต้อนรับทันทีเลย
" สวัสดีค่ะคุณเก้า น้องผักบุ้ง นี่น้องผักบุ้ง ลืมอะไรเหรอคะ หรือจะมาเอารูปพรีเวดดิ้ง บอกก่อนเลยนะคะว่ายังไม่เสร็จค่ะ พี่กำลังให้ช่างกราฟฟิคตัดต่อเอารูปคุณเก้าใส่อยู่ "
เ้าของร้านแม่งพูดมากชิบหาย ผมเลยหันไปมองหน้ายายบ้านี่ด้วยสายตาที่แสนจะเกลียดชัง นี่เธอทำแบบนั้นจริงๆอ่ะ กล้าดียังไง
" เหรอคะ แหมเสียดายจังเลยค่ะพี่ปุ้ม พอดี เ้าบ่าวเกิดเสร็จธุระไว เลยจะมาขอถ่ายรูปและลองชุดเอง"
" อ๋อหรอคะ งั้นเชิญเลยค่ะคุณเก้า เสร็จธุระไวจังเลยนะคะ"
เ้าของร้านทำท่าทางดูดีใจที่ผมมานะ ผมจึเดินเข้าไปในร้านอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เ้าของร้าน พาผมไปเลือกชุดเ้าบ่าว โดยมียายบ้าผักบุ้งคอยดูอยู่ตลอดเวลา
" ตัวนี้ไม่เอาไม่หล่อไปเปลี่ยนนะคะ " เธอพูดขึ้นมาทั้งๆที่ผม ลองชุดนี้มาเป็ชุดที่30แล้ว
" จะเอายังไงวะเนี่ย ชุดจะหมดร้านอยู่แล้ว ไม่ดีซักชุดเลยรึไงวะ" ผมตะคอกเสียงใส่เธออย่างดังลั่นร้านเลย แต่เธอกลับหัวเราะออกมาซะงั้น แม่งจะกวนอะไรผมอีกวะ
" หัวเราะอะไร"
" หัวเราะคนบ้าไง พี่คะ เอาชุดที่ 1 2 แล้วก็ 3 ค่ะ" เธอหันไปบอกกับยายเ้าของร้านด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มแกมสะใจ
" หะ!!! เอาชุดแรกๆเลยนี่ แล้วที่ให้ฉันลองมา 20 กว่าชุดเนี่ย เพื่ออะไร"
" ก็เห็นนายว่าง ฉันเลยให้ลองใส่ดูเล่นๆ"
" อะไรนะ ยายบ้าเอ้ย!!!"
" อะ!! อย่าพึ่งโมโห ไปถ่ายพรีเวดดิ้งกันต่อ งานยังไม่เสร็จ"
เธอเดินแยกเข้าไปในห้องแต่งตัว ทิ้งผมให้ระงับอารมณ์โมโหจนแทบบ้าอยู่คนเดียว แม่งเอ้ย เครียดโว้ยยยย ผมกำหมัดแน่นเพื่อระงับความโกรธ
แล้วเวลาก็ผ่านไป 30 นาที เธอค่อยๆก้าวออกมา ในชุดแต่งงานหน้าผมพร้อมสรรพ เธอดูสวยมากนะครับ แต่คงจะสวยแต่รูปเพราะถ้าขืนจูบแล้วคงจะอ้วกแตกแน่ๆ
" ไปดิ ยืนรออะไรละ"
ผมเดินนำเธอไปที่สตูดิโอถ่ายรูป
“เ้าบ่าว โอบเ้าสาวหน่อยนะครับ”เสียงช่างกล้องร้องสั่งให้ผมกอดยายผักบุ้ง แต่แม่งกอดไม่ลงเลย
“นี่ นายจะยืนเป็ตอตะโกอีกนานมั้ย”
“ก็ฉันไม่อยากแตะต้องตัวเธอนี่”
“เหรอ งั้นนายก็สู้พี่โอไม่ได้นะซิ”
“หมายความว่าไง”
“ก็หมายความว่าพี่โอ เขาถ่ายรูปดีกว่านายเยอะ ดีจนช่างกล้องไม่ต้องสั่งอะไรเลย”
แม่งคำพูดโคตรหยาม ใครจะยอมละครับ ผมจึงใช้มือโอบไปที่เอวของเธอก่อนจะดึงเข้าหาตัว ตอนนี้ ผมกับยาย18 มงกุฎต่างทำหน้าที่เ้าบ่าวเ้าสาวอย่างดี ราวกับว่ารักกันมา เป็เวลา 10 ๆปีเลย แล้วไม่นาน รูปพรีเวดดิ้งก็ถ่ายเสร็จเรียบร้อย
"ส่งไปที่บ้านคุณเก้าได้เลยนะคะพี่ปุ้ม"
"ได้คะ เดี๋ยวพี่จัดการให้ สวัสดีนะคะคุณเก้า"ยายเ้าของร้านหันมาสวัสดีผมเมื่อพูดคุยกับยายบ้านี่เสร็จ
" อืม"