สวนผักสกุลจาง

เมื่อทุกคนแยกย้ายแล้วเจียวซิ่นจึงได้กลับมาที่ห้องของตนแล้วจดสิ่งที่ตนต้องทำในลำดับต่อไป  ตระกูลจางในตอนนี้มีกิจการส่งออกพืชปราณไม่ว่าจะเป็นผักปราณผลไม้ปราณหรือแม้กระทั้งสมุนไพรปราณ ต่อมาเจียวซิ่นได้นำหนอนปราณมาเลี้ยงด้วยวัตถุดิบต่างๆเช่นดอกไม้ปราณ ผลไม้ปราณ สมุนไพรปราณชนิดต่างๆรวมไปถึงผลึกธาตุชนิดต่างๆอีกด้วยทำให้ไหมที่ได้มีสีกลิ่นและคุณสมบัติของไหมที่ได้แตกต่างกันและแน่นอนราคานั้นย่อมขึ้นอยู่กับวัตถุดิบที่ใช้ด้วย  ด้วยผลตอบรับที่ดีจากลูกค้าที่มาจากที่ต่างๆไม่ว่าใกล้รึไกลต่างยอมรับในคุณภาพของสินค้าที่ได้จางตระกูลจางทำให้เจียวซิ่นไม่กังวลในเรื่องที่จะขยายสาขาร้านค้าต่างๆของตระกูลในเวลานี้เจียวซิ่นนางเชื่อว่าหากร้านค้าของตระกูลเปิดที่ใดย่อมมีผู้คนต่อแถวเพื่อซื้อของในร้านนางอย่างแน่นอนเมื่อนางจดบันทึกสิ่งที่ต้องเสร็จสิ้นแล้ว ทำให้รู้ว่าอีกห้าวันจะถึงวันส่งมอบสินค้าให้กับทางตระกูลอิ่นซึ่งสิ้นค้าในรอบนี้นางตั้งใจจะส่งยาหยาดธิวาข้ามขั้นระดับขาวจำนวนสามเม็ดและแหวนมิติที่ลู่จื้อได้เป็นผู้ลงอักขระด้วยตัวเองซึ่งถือว่าอยู่ในระดับน้ำเงินถือว่าเป็นระดับสูงและหายากอย่างยิ่งในทุกทุกสามเดือน  ทางตระกูลอิ่นจะจัดการประมูลขึ้นโดยมีสิ้นค้าจากทางตระกูลจางเข้าร่วมด้วยอย่างน้อยสองชิ้น  นั้นจึงทำให้ตระกูลอิ่นและตระกูลจางมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

ในเช้าที่อากาศแจ่มใสเจียวซิ่นได้เดินเล่นในสวนหลังบ้านที่ตอนนี้มีปราณหนาแน่นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากพื้นที่โดยรอบตอนนี้ดอกบัวในสระบานสะพรั่งมีกลิ่นหอมโชยมากับสายลมเจียวซิ่นจึงมีความคิดที่จะเก็บเกสรดอกบัวมาทำชาให้พ่อกับย่าของนางเก็บไว้จิบเล่นในยามว่าง  แต่เมื่อเดินเล่นได้ไม่นานนางก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายจากทางหน้าประตูจวนเจียวซิ่นเดิมทีไม่มีคนรับใช้ส่วนตัวแต่เมื่อต้องติดต่อการค้าและออกไปช่วยค้าขายบ้างในบางวัน  ทำให้นางต้องรับคนรับใช้ส่วนตัวมาสองคนโดยที่นางคัดค้านสิ่งใดไม่ได้  คนแรกที่มารถรับใช้มีอายุมากว่านางสามปีคือเล่อเล่อ เป็นคนเรียบร้อยนางจึงมักให้ทำงานในเรือนของนางเป็นส่วนใหญ่ส่วนคนที่สองอายุมากกว่านางหนึ่งปีชื่อเป๋าเปาเป็นคนร่าเริงแจ่มใส  มีความกระตือรือร้นเต็มเปี่ยมจะติดตามนางเมื่อกลับมาอยู่ในตระกูลเท่านั้น  และในตอนนี้เป๋าเปาได้ยืนคอยรับใช้นางอยู่ไม่ไกล

“เป๋าเปา ไปดูที่หน้าจวนทีว่ามีเรื่องอะไร” นางเอ่ยสั่งเสียงเบา.แต่ด้วยเพราะเป๋าเปานั้นเป็นผู้ฝึกตนทำให้ได้ยินคำสั่งของนางอย่างชัดเจน

“เจ้าค่ะ คุณหนู” เป๋าเปาขานรับแล้วรีบไปดูเหตุการณ์ที่หน้าประตูจวนอย่างอยากรู้อย่างเห็น

ผ่านไปเพียงครึ่งเค่อเป๋าเปาก็วิ่งกลับมาอย่างเร่งรีบพร้อมรายงานอย่างกระตือรือร้น

"คุณหนูเจ้าขาคืออย่างนี้นะเจ้าคะ มีลุงคนหนึ่งมาโวยวายจะเข้าพบนายท่านเจ้าค่ะเห็นเขาตะโกนเสียงดังหน้าจวนนะเจ้าคะ ข้าน้อยได้ยินท่านลุงคนนั้นตะโกนว่าเป็นพี่ชายของนายท่านเจ้าค่ะ  ทั้งยังกล่าวอีกว่านายท่านได้ดีแล้วลืมบุญคุณบุพการีผู้ให้กำเนิดนายท่านทิ้งให้พ่อของตนลำบากอีกด้วยนะเจ้าค่ะ เราจะทำอย่างไรเจ้าคะคุณหนู" เป๋าเปาเล่าเสร็จแล้วจึงคอแห้งเพราะตนวิ่งไปกลับมารายงานคุณหนูทำให้เกิดคอแห้งขึ้นมา  ทางเจียวซิ่นนั้นเมื่อเห็นคนของตนคอแห้งจึงได้รินชาให้เป๋าเปาจิบแก้คอแห้ง.เป๋าเปารับมาด้วยความซึ้งใจตั้งแต่นางและพี่เล่อเลอได้มารับใช้คุณหนูนางไม่เคยถูกทำร้ายหรือดุด่าเลยซักครั้งคุณหนูยังดูแลเอาใจใส่พวกนางเป็นอย่างดีอีกด้วยนางจึงรับใช้คุณหนูด้วยความซื่อสัตย์เรื่อยมา

"ไม่ต้องทำอะไรเดี่ยวก็มีคนจัดการกับเขาเองอย่าไปใส่ใจเลยเจ้าไปเก็บเกสรดอกบัวในสระมาให้ข้าทีเดี่ยวข้าจะไปเตรียมใบชามาทำชาเกสรบัวเพลิงนี่ซักหน่อย"

“เจ้าค่ะ คุณหนู”เป๋าเปารับคำแล้วถกแขนเสื้อเพื่อรีบไปเก็บเกสรให้คุณหนูของนาง