" โฮโฮ โฮ "
ทันใดนั้นอยู่ๆมีเสียงคนแก่หัวเราะขึ้นทำให้ผู้กองตื่นใอย่างมากจึงหันมองหาต้นตอของเสียงแต่หันไปทางไหนก็ไม่เจอใครผู้กองเอฟจึงรีบหยิบขวาน2เล่นที่อยู่กลางหลังมาถือพร้อมเตรียมตั้งรับอย่างตื่นตระหนก พร้อมหมุนตัวไปรอบๆเพื่อหาต้นตอของเสียงทันใดนั้นเ้าของเสียงก็พูดขึ้นว่า
" อย่าได้ตื่นตระหนกไปข้าเป็คนส่งเ้ามาที่นี่เอง ข้าลืมแนะนำตัวไปจะเรียกข้าว่า พระเ้า ก็ได้นะ" พระเ้าปลอบเพื่อไม่ให้ตื่นตระหนกแล้วเอ่ยแนะนำตัวแล้วเมื่อผู้กองรู้ว่าต้นตอของเสียงนั้นก็คือพระเ้า ผู้กองจึงรีบนั่งคุกเข่าพร้องทั้งรีบก้มกราบขอโทษกับปฏิกิริยาการกระทำเมื่อคู่นี้ของตัวเมื่อพระเ้าเห็นการกระทำของผู้กอง พระเ้าชอบใจอย่างมากกับการนอบน้อมถ่อมตนแล้วก็มองไปยังอดีตของผู้กองที่ทำความดีและชอบช่วยเหลือคนอีก แล้วก็พูดว่า
" ฉันนี่มองคนไม่ผิดเลยจริงๆ" พระเ้าพูดกับตัวเองเบาๆ แล้วพระเ้าก็เอ่ยกับผู้กองว่า
" เ้าคงใสินะที่เ้าอยู่ๆก็มาโผล่ที่นี่ในรูปลักษณ์หน้าตาแบบนี้! และเ้าคงมีคำถามมากมายที่จะถามข้า " พระเ้าเอ่ยถามเพื่อมองปฏิกิริยาแต่ผู้กองก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆยังคงนั่งคุกเข่าอยู่แล้วผู้กองก็เอ่ยตอบ
"ครับ!! ในตอนแรกขอยอมรับว่าตื่นเต้นมากครับ แต่กระผมก็ค่อยๆตั้งสติได้จึงลองตั้งสมมติฐานเล่นๆแต่ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้เลยตอนนี้ในเมื่อท่านก็อยู่ที่นี่แล้ว ท่านช่วยตอบกระผมได้ไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม และผมสามารถกลับไปยังโลกเดิมของผมได้ไหมครับ " ผู้กองตอบและกล่าวถามอย่างนอบน้อม
เมื่อพระเ้าได้ยินเช่นนั้น ก็หัวเราะชอบใจกับปฏิกิริยาท่าทางและการพูดจานอบน้อมแล้วพระเ้าก็ยังงงกับความใจเย็นของผู้กองอย่างมากเพราะถ้าเป็คนอื่นๆก่อนหน้านี้ในอดีตคงไม่มีปฏิกิริยาเช่นนี้พระเ้าถูกใจบุคคล คนนี้มากๆ แล้วกล่าวพูดติดตลกไปว่า
"โฮ โฮ โฮ!! เ้าไม่ต้องนอบน้อมอย่างนั้นก็ได้ไม่ต้องนั่งคุกเข่าอย่างนั้นก็ได้ " พระเ้าพูดเพื่อให้ผู้กองพูดอย่างเป็กันเอง
" ไม่ได้หรอกครับผมไม่สามารถกระทำปฏิกิริยาที่ไม่เหมาะสนเช่นนั้นได้หรอกครับ แต่!! เื่ที่ผมถามท่านตอบได้ไหมครับ " ผู้กองตอบอย่างสุภาพ
เมื่อพระเ้าเห็นท่าทีดีดูร้อนรน ก็ไม่ได้พูดเล่นอะไรต่อพร้อมที่จะกล่าวอย่างจริงจังว่า
"ได้สิ!! ก่อนหน้านี้เ้านะได้เข้าจับกุมแก๊งค้ายาเสพติดแล้วอยู่ก็มีคนร้ายคนนึงปาะเิมาที่ผู้กองกับสารวัตรแต่ใน่ความเป็ความตายตอนนั้นเ้าได้ช่วยสารวัตรให้ปลอดภัยแล้วเ้าก็โดนสะเก็ดะเิเสียชีวิต" พระเ้ากล่าวอย่างช้าๆและชัดเจนแล้วยังตอบคำถามต่อไปว่า
"ส่วนเื่คำถามที่เ้าว่า กลับไปโลกเดิมได้ไหม ข้าขอตอบว่าข้าไม่สามารถส่งเ้ากลับไปโลกเดิมได้เพราะเ้าได้เสียชีวิตที่โลกนั้นแล้วไม่สามารถกลับไปที่นั้นได้ " ตอนนี้พระเ้าได้ตอบทุกคำถามอย่างชัดเจนแล้วพระเ้าก็ได้มองเห็นท่าทางเศร้าๆของผู้กอง ก็รู้สึกเห็นใจ จึงได้กล่าว
"เ้าอย่าเสียใจไปเลย การที่ข้าส่งเ้าให้มาอยู่ที่นี้ เพราะข้าได้เห็นคุณงามความดีที่เ้าทำมาในอดีตเ้าทำเพื่อคนอื่น ช่วยเหลือคนอื่น จนเ้าไม่ได้ใช้ชีวิตในสิ่งที่เ้า้า ข้าจึงส่งเ้ามาเพื่ออยากให้เ้าใช้ชีวิตใหม่ที่นี่เ้าจงทำในสิ่งที่เ้าชอบซะเถอะนะ " พระเ้ากล่าวอย่างเห็นใจและขอให้ผู้กองเริ่มต้นชีวิตใหม่
เมื่อผู้กองได้ฟังสิ่งที่พระเ้าพูด ก็ถ้านึกเสียใจก็เสียใจอยู่แต่ก็คิดได้ว่าจะมัวมานั่งเสียใจอยู่อีกไม่ได้ผู้กองก็เริ่มมองสำรวจรอบๆอย่างพินิจพิจารณา แต่ก็มองไม่เห็นอะไรนอกจากป่าเลยต้องถามพระเ้า
"ท่านครับ!! ไม่ทราบว่าโลกแห่งนี้เป็โลกอย่างไรหรือครับ" ผู้กองถาม
"โฮ โฮ โฮ!! โลกแห่งนี้เป็โลกแห่งเวทมนต์แฟนตาซีมีหลายเผ่าพันธุ์ อยู่รวมกัน ไม่ว่าจะเป็ เอลฟ์ คนเคราะห์ มนุษย์ ออร์คมนุษย์ครึ่งสัตว์ และยังมีเผ่าพันธุ์อื่นๆมากมาย อยู่กันอย่างไม่ได้แบ่งแยกในทวีปนี้ยังมีสิ่งเร้นลับอยู่อีกมากมาย ยังมีสิ่งให้เ้าค้นหาอีกเยอะมากแต่เ้าไม่ต้องเป็ห่วงไปข้าได้ให้ของขวัญแก่เ้าอย่างนึงแล้ว ข้ารับลองว่าเ้าต้องถูกใจแน่นอน" พระเ้าได้ตอบอย่างละเอียด
จากนั้นผู้กองก็ได้ถามพระเ้าในอีกหลายคำถาม ไม่ว่าจะเป็เื่ภาษาการใช้ชีวิตของคนในที่นี้ ค่าเงิน และอื่นๆอีกมากมาย ทำให้ผู้กองได้เข้าใจมากขึ้นแต่ก็ยังมีบ้างคำถามที่ไม่ได้ตอบ ซึ่งพระเ้าก็ได้ให้เหตุผลไปว่า รู้ก่อนเดียวไม่สนุกกันพอดีเมื่อพระเ้าพูดอย่างนั้น ผมก็ไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ ก็ไปถามเื่อื่นแทน ผมได้ถามคำถามมาเป็เวลานานพอสมควรพระเ้าก็ได้เอ๋ยขึ้น
" โฮ โฮ โฮ!! คงได้เวลาที่ข้าจะต้องไปแล้วละนะหวังว่าคำตอบที่ข้าได้ตอบเ้าไปนั้นจะช่วยเ้าได้ไม่มากก็น้อยนะจากนี้ขอให้เ้าโชคดี ไว้เจอกันใหม่นะ ทัส ข้าไปละ " พระเ้าได้เอ๋ยลากับผู้กองแล้วแสงสว่างตรงหน้าผู้กองก็วูบดับแสงหายไปผู้กองที่นั่งคุกเข่าอยู่ตลอดเวลาก็ก้มเพื่อเคารพต่อพระเ้าแต่ก็ต้องสะดุดกับคำพูดประโยคสุดท้ายของพระเ้าที่เอ๋ยชื่อ ทัส
แต่ก็ต้องลบความสงสัยไป เพราะยังมีหลายยิ่งที่สำคัญกว่าในขณะนี้ แล้วตัวของผู้กองหลังจากเคารพเสร็จก็ลุกขึ้นมาปัดเศษฝุ่นที่ติดตามขา แล้วก็บิดตัวจนมีเสียงนี่เพื่อไล่ความเมื่อยหลังจากนั่งมานานหลังจากพระเ้าไปแล้วนั้นผู้กองก็ได้มองรอบๆ ก็รู้ได้ในทันที่ว่าตอนนี้คงจะใกล้เย็นแล้วแน่ๆ
"ก่อนที่เราจะทำอะไร สงสัยเราต้องหาพักให้ได้ก่อนส่วนเื่อาหารค่อยว่ากันหลังหาที่พักได้ " ผู้กองเอามือจับคางแล้วพูดกับตัวเองเบาๆ
หลังจากที่จากที่ตัวเขาได้เดินสำรวจมาเรื่อยๆแต่ก็ไม่เจอที่เหมาะๆที่จะเป็ที่พัก ในตอนที่กำลังมองซ้ายมองขวาอยู่นั้นตัวเขาก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาจากใต้พุ่มไม้
"แก๊ก แก๊ก "
ตัวเขาก็ได้หมาบข้างต้นไม้ต้นนึงแล้วก็หันไปชำเลืองมองดูที่ต้นตอที่เกิดเสียง เขาก็ได้เห็นกระต่ายตัวนึงที่มีขนสีเทา มีเขายาวแหลมที่งอกตรงกลางหัว รูปร่างปราดเปรียว ตัวมันใหญ่เท่ากับผ่ามือของเขา เขามองมันอย่างระมัดระวังพลางคิดได้ว่า
"ข้าต้องจับเ้านี่มาเป็อาหารมื้อเย็นนี้ให้ได้ " พอตัวเขาคิดได้ดังนั้น ตัวเขาก็ค่อยๆพยายามก้าวเท้าอย่างเบากริบเพื่อไม่ให้เกิดเสียง แต่เค้าพลาดไปเหยียบโดนกิ่งไม้ จนเกิดเสียงดังกระต่ายพอได้ยิงเสียงมันหันมา แต่แทนที่มันจะหันหลังหนีมันกับพุ่งใส่ตัวเขาแทนตัวเขาพอมองเห็นกระต่ายพุ่งมาใส่เขาคิดจะหลบแต่ด้วยความเร็วของกระต่ายทำให้เขาคงะโหลบไม่ทันเขาจึงใช้ขวานรับการโจมตีแทนมันจึงกระแทกเข้ากับขวานจนเกิดเสียงดังจนทำให้มันกระเด็นถอยหลังไปแต่ด้วยความที่ว่าขวานเป็เหล็ก พอมันพุ่งชนทำให้ตัวมันมึนงงจนล้มลงตัวเขาพอเห็นมันมึนก็รีบวิ่งเพื่อจะไปฟันเพื่อไม่ให้มันหายก่อนกระต่ายที่พอรู้ตัวว่ามันกำลังจะตาย พอคิดจะหนีก็สายไปแล้ว พอฆ่ากระต่ายได้ตัวเขาก็คิดว่า
"ข้าต้องขอโทษเ้าด้วย ที่่ชิงชีวิตเ้ามาในโลกแห่งนี้คงจะมีแต่ผู้ล่ากับผู้ถูกล่า แต่ชีวิตเ้าคงไม่ศูนย์ปล่าว อย่างน้อยๆก็ทำให้ข้าอิ่มท้อง " ตัวเขาพูดกับกระต่ายเบาๆ
"ตอนนี้เราก็ได้อาหารมาแล้ว คงได้เวลาหาที่พัก ก่อนจะมืด" เขาพูดแล้วหยิบกระต่ายถือมาแล้วเดินต่อเพื่อหาที่พัก
เขาเดินมาจนเจอลำธาร ที่มีโขดหัวน้อยใหญ่เรียงรายอยู่ ตัวเขาก็หันมองซ้ายมองขวาเพื่อจะหาที่พักก็ได้ไปเห็นก้อนหินใหญ่ก้อนนึงที่เหมือนมันจะล้มแต่มีก้อนหินสองก้อนรองรับอยู่พอมองๆเหมาะสมที่จะเป็ที่พักมาก พอดีที่ตัวเขาเข้าไปพักได้เพราะมีหินก้อนใหญ่เป็หลังคาและยังมีด้านหน้าเป็ลำธารไหลผ่าน
พอได้ที่พักตัวเขารีบหากิ่งไม้เพื่อมาสุมไฟหลังจากที่กลับจากการหากิ่งไม้ เขาก็ได้เตรียมทำอาหารจากกระต่ายเขาเริ่มสุ่มไฟแบบคนยุคหินสมัยก่อน จนเขาทำทุกอย่างและทำอาหารแล้วกินจนเสร็จ เขาพึ่งนึกได้ว่าเขาได้รับของขวัญมาจากพระเ้า เขาจึงลุกขึ้นจากหน้ากองไฟ มาที่นอนที่เขาเตรียมไว้เขาจึงนั่ง แล้วกล่าว่า
"เอาละได้เวลาเปิดกล่องของขวัญที่ซานตาคลอสให้แล้วละ " เขากล่าวกับตัวเองแล้วยิ้ม
4K
