---
ตอนที่ 2 : เงาในรัตติกาล และแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
ณ เวลาบ่าย
เดลริคนั่งอยู่ภายในร้านหนังสือเล็ก ๆ ของตนเอง แสงแดดอ่อนลอดผ่านหน้าต่างกระทบหน้ากระดาษที่เขากำลังอ่านอย่างตั้งใจ
“ั้แ่ฉันมาอยู่โลกนี้… ความจำกับความเข้าใจมันเหมือนถูกยกระดับไปอีกขั้น อ่านอะไรก็เข้าใจได้แทบจะทันที… ถ้าฉันมีสิ่งนี้ั้แ่โลกเก่า ป่านนี้คงกลายเป็อัจฉริยะไปแล้ว”
เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนจะปิดหนังสือเล่มหนาลงอย่างสบาย ๆ ราวกับสิ่งที่อ่านไปนั้นเป็เพียงเื่พื้นฐาน
หลังจากนั้น เดลริคก็ลุกขึ้น สวมผ้าคลุมยาวปกปิดรูปร่างและใบหน้า ก่อนจะเดินออกจากร้านไปอย่างเงียบงัน
จุดหมายของเขา… คือ “เขตสลัม”
---
กลิ่นเหม็นอับและเสียงเอะอะดังตลอดสองข้างทาง ผู้คนที่นี่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความระแวดระวัง
เดลริคเดินตรงไปยังชายขอทานชราคนหนึ่งที่นั่งอยู่ริมถนน
“ลุง… รู้ไหมว่าฐานของ ‘เขี้ยวหมาป่า’ อยู่ที่ไหน?”
ชายชราไม่ตอบ เขาเพียงเขย่ากระป๋องเหรียญในมือเบา ๆ
แกร๊ก… แกร๊ก…
เดลริคหยิบเหรียญทองแดงสามเหรียญโยนลงไป
“นี่… สามเหรียญ”
ชายชราหยุดมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น สายตาที่ดูเหมือนไร้ค่าเมื่อครู่กลับแฝงความเฉียบคม
“ถนนหมายเลข 7… ตึกที่ 5… โกดังเก่า”
พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นเดินหายไปในฝูงชนอย่างรวดเร็ว
เดลริคหรี่ตาเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปยังสถานที่ที่ได้รับข้อมูลมา
---
โกดังเก่าที่ทรุดโทรม ปรากฏอยู่เบื้องหน้า
ด้านหน้ามีชายร่างใหญ่หลายคนยืนเฝ้าอย่างเข้มงวด อาวุธครบมือ
เดลริคยืนสังเกตการณ์อยู่ห่าง ๆ เพียงครู่เดียว ก่อนจะหันหลังกลับทันที
“พอแค่นี้ก็พอ… ไม่จำเป็ต้องเสี่ยงตอนนี้”
ทุกการกระทำของเขา… ถูกคำนวณไว้แล้ว
เขาไม่้าให้ใครเชื่อมโยงว่า “เขา” คือคนที่จะบุกโจมตีสถานที่แห่งนี้
---
.
.
.
เวลาผ่านไป…
---
ณ ่เวลาเที่ยงคืน
หน้าประตูโกดังเดิม บรรยากาศเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ชายหลายคนยืนคุ้มกันอย่างเข้มงวด หนึ่งในนั้นคือชายสูบบุหรี่ที่ดูเหมือนหัวหน้า
ควันสีขาวลอยขึ้นจากปลายบุหรี่
“บอสครับ… พวกเรารอใครกันแน่?” ลูกน้องถามขึ้น
ชายสูบบุหรี่เหลือบมอง ก่อนจะตอบเสียงแข็ง
“ไม่ได้ฟังหรือไง… วันนี้เรามีลูกค้ารายใหญ่”
เขายิ้มมุมปาก
“ของที่เราจะขาย… คือ ‘ปืนผี’ ที่ได้มาโดยบังเอิญ”
เสียงฮือฮาดังขึ้นเล็กน้อย
“ถ้าดีลนี้สำเร็จ… ฉันจะเลี้ยงเหล้าพวกแกทุกคน!”
“เย้!!!”
---
ไม่นาน…
เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากความมืด
ตึก… ตึก…
ร่างสองร่างเดินออกมาจากเงา
ชายหน้าบาก… และหญิงสาวผู้มีใบหน้างดงาม
“ของอยู่ไหน?” ชายหน้าบากถามตรง ๆ
ชายสูบบุหรี่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเปิดลังไม้
ภายใน… คือปืนลูกโม่สีดำสนิท ที่แผ่กลิ่นอายบางอย่างผิดปกติ
“นี่แหละ… ปืนผี”
ชายหน้าบากหรี่ตา ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้หญิงสาวข้างกาย
“จัดการเลย ดาเลีย… ฉันอยากกลับแล้ว”
หญิงสาวถอนหายใจ
“ฉันก็เหมือนกัน… ไม่มีใครอยากอยู่ในสลัมสกปรกแบบนี้หรอก”
เธอยกไม้เท้าขึ้น
พลังเวทสีม่วงเริ่มรวมตัว
“จงหลับ…”
ฟุ่บ!
หมอกสีม่วงกระจายออกไปทันที
ลูกน้องทั้งหมดล้มลงกับพื้นในพริบตา
---
“อะไร—!?”
ชายสูบบุหรี่ถอยหลัง สีหน้าเปลี่ยนทันที
“นักเวทระดับ 3… จอมเวท!? พวกแกคิดจะทำอะไรกันแน่!!”
ร่างของเขาเริ่มบิดเบี้ยว กล้ามเนื้อขยาย เสียงกระดูกลั่นดัง
กร๊อบ…!
ในพริบตา เขากลายเป็ “มนุษย์หมาป่า”
---
ชายหน้าบากก้าวออกไป
ร่างกายของเขาเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน พลังมืดไหลเวียน
“เส้นทางปีศาจ… ระดับ 3”
---
“บ้าเอ๊ย… พวกแกเป็ใครกันแน่!?” มนุษย์หมาป่าคำราม
บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด
ทั้งสามเตรียมพุ่งเข้าปะทะ—
แต่แล้ว…
---
กึก… กึก… กึก…
เสียงโลหะกระทบพื้นดังขึ้นจากอีกฝั่งถนน
ทุกคนหยุด
หันไปมองพร้อมกัน
---
ร่าง “หุ่นยนต์มนุษย์” เดินออกมาจากความมืด
แสงจันทร์สะท้อนผิวโลหะของมันเป็ประกายเย็นะเื
---
ในอีกสถานที่หนึ่ง
ภายในร้านของเดลริค
เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาจ้องผ่าน “แว่นตาเวทมนตร์” ที่เชื่อมต่อกับหุ่น
ยนต์
ภาพทั้งหมดสะท้อนอยู่ในสายตาเขา
“สถานการณ์นี่มัน… เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เดลริคขมวดคิ้ว
แผนที่เขาวางไว้… เริ่มผิดไปจากที่คาด
และดูเหมือนว่า—
คืนนี้… จะมี “ผู้เล่น” มากกว่าที่เขาคิด
---
221
