ตัวฉันเป็แค่คนธรรมดา ไม่ค่อยมีบทบาทอะไรมากในสังคมและก็ไม่ค่อยได้รับความสนใจจากใครสักเท่าไหร่
นอกจาก ครอบครัวของฉัน และเ้านายอันเป็ที่รัก
ชีวิตของฉันในตอนนี้ ก็ไม่ได้แย่ ถือว่าค่อนข้างราบเรียบเลยแหละ ไม่มีทั้ง ภาระหนี้สิน และ... แฟน ใช่ ฉัน ไม่มีแฟน และไม่เคยมีเลยด้วย เห้อ ~คิดแล้วเศร้า
ก็อย่างที่กล่าวไปฉันนั้น ไม่ค่อยได้รับความสนใจจากใครมากนัก ฉันเลยคิดว่าเสน่ห์ของฉัน นั้นไม่ค่อยมีสักเท่าไหร่ แหะๆ เลยไม่ค่อยมีใครเข้ามาจีบ ฮ่าๆๆๆ..
ฉันเดินคิดนู้นนี้ไปเรื่อย.. ฉันกำลังเดินอยู่ข้างบนฟุตบาต เพื่อที่จะเดินไปที่ร้านสะดวกซื้อ เพื่อไปซื้อข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว..
ติ๊ดตี่ ~
เสียงประตูร้านสะดวกซื้อดังขึ้น
"ร้านนี้มากี่ทีก็ยังไม่ชินเสียงนี้สักที ฮิๆ" ฉันพูดขึ้นแล้วเอามือปิดปากก่อนจะหัวเราะเบาๆออกมา จนพนักหน้าเค้าท์เตอร์เงยหน้าขึ้นมามอง
ก็เสียงประตูร้านนี้ มันแปลกกว่าร้านอื่นนี้นาา~
ฉันเดินเข้ามาแล้วหยิบตระกร้าแล้วเดินไปดูของใช้ ที่ฉันจะมาซื้อ แล้วฉันก็มาหยุดอยู่หน้าชั้นวางพวกเครื่องอาบน้ำ ฉันเห็นผงสมุนไพรที่ช่วยในการผ่อนคลายและช่วยทำให้ผิวเนียนนุ่มเปล่งปลั่ง มันเป็ผงที่ใช้โรยในอ่างแล้วแช่น้ำ ฉันเลยหยิบมาสองอย่างแล้วก็ไปเดินเลือกซื้อของอื่นๆต่ออีกสักพัก ฉันก็เดินเอาไปคิดเงิน.
"ทั้งหมด1350บาทค่ะ คุณมีบัตรสมาชิกไหมคะ? ถ้ามีจะได้ส่วนลดราคาพิเศษด้วยนะคะ 10เปอร์เซ็น!!" พนักงานกล่าวขึ้นพร้อมหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส
"เอ่อ.. ไม่มีค่ะ แหะๆ" ฉันพูดขึ้นแล้วยิ้มพร้อมกับหยิบเงินในกระเป๋าขึ้นมาและจ่ายเขาไป
"ขอบคุณที่มาใช้บริการค่ะ ถ้ามีโอกาสก็มาสมัครเป็สมาชิกกับร้านเราได้นะคะ ส่วนลดเพียบเลยค่าา ฮิๆ"
" ค่ะถ้ามีโอกาสจะมาสมัครสมาชิกนะคะ" ฉันพูดตอบแล้วยิ้มปากกว้างจนเห็นฟันให้กับเขาก่อนที่จะเดินออกจากร้าน
ติ๊ดตี่~~
ซื้อของเสร็จฉันก็เดินกลับหอพัก อย่างไว อยากจะรีบกลับไปลองแช่น้ำผงสมุนไพรนี้จะแย่แล้ว ต้องผ่อนคลายสุดๆแน่นอน!
กิ๊ก!
ฉันเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วรีบล๊อคห้องอย่างไว แล้วรีบตรงไปที่โต๊ะเอาของไปวาง แล้วสิ่งแรกที่ฉันหยิบขึ้นมาก็คือผงสมุนไพรนั้นล่ะ! ไม่ค่อยจะเห่อเท่าไหร่ฮิๆ
"ไปอาบน้ำดีก่าา แช่น้ำ แช่น้ำ แช่น้ำสมุนไพร~~"
นานๆทีฉันถึงจะแช่น้ำนะ ถึงห้องของฉันจะมีอ่างแต่ ใช้บ่อยๆมันเปลืองน้ำอ่ะ อาทิตย์นึงแค่หนึ่งครั้งเท่านั้น ฉันเลยอารมณ์ดีสุดๆ เลยตอนนี้
ซู่~~
ฉันเปิดน้ำใส่อ่างอาบน้ำ แล้วเอาผงสมุนไพรที่เพิ่งซื้อมา แกะห่อแล้วโรยใส่น้ำจนหมดซอง แล้วเอามือกวักน้ำไปมาเพื่อให้สมุนไพรกระจายตัว..
จ๋อม!
ฉันหย่อนตัวลงไปในอ่างแล้วนั่งแช่อย่างสบายใจ
เสียงเพลงสปาที่ฉันเปิดมันให้ความรู้สึกผ่อนคลาย บวกกับกลิ่นสุมนไพรนี้ อื้อหือ มันฟินมากกกก
"อ่าาาาห์ฟินจังเลย"
นั่งแช่อยู่สักพัก ชั้นก็ค่อยๆหย่อนตัวลงไปเรื่อยๆจนหัวมิดน้ำ
และลงมาดำน้ำในท่ากอดเข่านอนตะแคงข้าง มันมีความรู้สึกถึงความนึกคิดที่ไหลเวียนเข้ามาในหัวไม่หยุดหย่อน ทั้งเื่ครอบครัวที่ราบเรียบจนถึงกระทั้งเื่ในชีวิตที่เรียบราบ แล้วก็เื่ทำไมฉันถึงไม่มีแฟน
ใบหน้าของรุ่นพี่ที่ทำงานคนหนึ่งก็ผุดเข้ามาในหัว หึหึ นั้นคือรุ่นพี่ที่ฉันแอบชอบนั้นล่ะ แต่ตอนนี้เค้ามีแฟนแล้วล่ะ ฮ่าๆๆ
(ชีวิตนี้ช่างราบเรียบยิ่งนัก ถ้าเป็ไปได้ เกิดชาติหน้าชั้นขอให้ชีวิตมีอะไรหวือหวาขึ้นมาบ้างก็ดี ให้มันตื่นเต้นและมีสีสันขึ้นอีกหน่อยก็คงจะดี)
ฉันที่คิดในใจเพลินๆอยู่นั้น แล้วจู่ๆเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ เลยรีบจะโผล่หน้าขึ้นไปเพื่อจะเอาอากาศหายใจ แต่ทำไม ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่าอ่างอาบน้ำของฉันนั้นมันลึก ลึกซะจนต้องแหวกว่าย! ต้องว่ายจากก้นบึ้งของอ่างอาบน้ำขึ้นมา อ่างฉันมันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นนะ!
("อึก!" )
ฉันเหมือนกำลังจะตาย ไม่ไหว ไม่ไหว ว่ายเท่าไหร่ก็ยังไม่ถึง!
ฉันตะเกียดตะกายว่ายขึ้นๆ จนตอนนี้สติเริ่มเลือนลาง เริ่มหมดแรงแขนขาเริ่มไม่ขยับ
ฉันได้ลืมตามองขึ้นไป ก็เห็นเป็แสงเลือนลางสว่างอยู่้า
ฉันจะมาตายในอ่างอาบน้ำนี้ได้ไง!!
ม่ายยยยย
ฉันรีบใช้แรงฮึดสุดท้ายตะเกียกตะกายขึ้นไปจนในที่สุด!
"เฮือกกกก! " และฉันก็ได้โผล่หน้าขึ้นมาสูดอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่
"แฮ่กก แฮ่ก แค่ก แค่ก!" ฉันได้สำลักน้ำเข้าจมูกเข้าปากฉันไปหมด จากนั้นก็รีบตะกายขึ้นฝั่งอย่างหมดแรง
"เกือบ.. เกือบตายแล้ว! ฮือ" ฉันพูดพรางสะอึกสะอื้น ร้องไห้ เหมือนเด็กๆแล้วนอนแผ่หลา กางแขนทั้งสองข้างอย่างหมดแรง
"ไม่ไหวลุกไม่ขึ้นเลย ฮือออ"
ขาของฉันห้อยอยู่กับขอบอะไรสักอย่าง คิดว่าน่าจะเป็ขอบอ่างนั้นแหละ ขาฉันไม่มีแรงขยับเลย มันเลยห้อยค้างอยู่ในน้ำ
ฉันยังคงปล่อยโฮออกมา สะอึกสะอื้นอย่างไม่หยุดหย่อน
นี้ฉันกำลังจะตายเลยนะ! ฉันกำลังจะย่างก้าวเข้าสู่ความตาย อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น
อ่าาา !
มันน่ากลัวมากความรู้สึกมันยังติดอยู่เลย ไม่ไหวๆ จะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ดำน้ำแล้วคิดอะไรเรื่อยเปื่อยนี่ มันขาดความยั้งคิดไปเลยไม่รู้สึกถึงอะไร แม้กระทั้งความรู้สึกถึงลมหายใจที่มันหายไปนี่ มันเป็อะไรที่แบบ โคตรน่ากลัวชะมัด!!
"เห้อ ร้องไห้ซะตั้งนานเลย ลุกดีกว่า เริ่มมีแรงขึ้นมาบ้างแล้วล่ะนะ" หลังจากร้องไห้มาสักพักใหญ่ๆ ฉันก็เริ่มมีสติกลับมาแล้วกำลังจะเริ่มขยับตัวลุกขึ้น พอลุกขึ้นมาจะนั่งได้แล้วฉันก็ปวดหัวจิ๊ดๆขึ้นมา
"โอ๊ย ปวดหัวเป็บ้าเลย แง้~~" ฉันเอามือไปจับหน้าผากแล้วคลึงๆสักแป๊บ ฉันก็เงยหน้าขึ้นเพื่อเตรียมตัวที่จะลุกขึ้นไปเอาผ้าขนหนู
" มัน มันอะไรกันเนี้ย เห้ย! " แต่ยังไม่ทันได้ลุก ฉันก็ร้องขึ้นมาด้วยความใ สิ่งที่ฉันได้เห็นอยู่ตรงหน้ามันทำให้ฉันช็อก
ตึ่ง!
ฉันล้มลงมานั่งท่าเดิมอีกครั้งด้วยอาการช็อก
"เฮ้ยย! มันเื่บ้าอะไรกันเนี้ย"
ในตอนนี้ฉันเริ่มมึนงง และสับสนเมื่อรอบๆตัวของฉันนั้นมันคือ ต้นไม้ มีแต่ต้นไม้ ใบหญ้าและดอกไม้แปลกๆ ที่ไม่เคยเห็น สีสันสวยงามเต็มไปหมด แม้แต่ต้นหญ้าก็มีหน้าตาแปลกๆ ซึ่งมันไม่เห็นเหมือนกับหญ้าที่ๆฉันเคยอยู่ และที่สำคัญฉันเข้ามาอยู่ในป่าได้ไง!
ควับ! ควับ!
ฉันกวาดสายตา มองซ้ายมองขวา อย่างตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นอยู่รอบตัว
" อะไรกันว่ะเนี้ย ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ฉันแช่น้ำอยู่ในห้องน้ำไม่ใช่รึ"
ฉันร้องขึ้นเสียงดังด้วยความกลัวและสับสน แต่แล้วเมื่อสายตาของฉันก็เหลือบมองไปที่ขาของฉันที่ห้อยแช่อยู่ในน้ำนั่นก็ต้องใขึ้นมาอีกรอบ!
"เฮ้ย นี้มันไม่ใช่อ่างน้ำห้องฉันนี่เว้ย! " ฉันร้องขึ้นมาด้วยความใและรีบยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาทันที
ด้วยความที่รีบยกขาขึ้น ขาฉัน มันดันเป็ตะคริว ซะได้
" โอ๊ย นี้มันเกิดอะไรขึ้นกับตูวะเนี้ย ทำไม ทำไมต้องเป็ตูด้วยย ฮือออออ~" ฉันก็ปล่อยโฮออกมาดังลั่นสนั่นป่า ด้วยความสับสนวุ่นวายบวกกับความกลัวและความเ็ปจากตะคริว
เจ็บมาก ขาฉันเจ็บมากกก ฮือ
ฉันก็ได้เอามือไปกดๆคลำๆที่ขาทั้งสองข้าง ตอนนี้ฉันทำได้แค่อยู่นิ่งๆไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว ยิ่งจับยิ่งปวด
แล้วฉันก็รู้สึกหิวน้ำ หิวมาก! น้ำก็หิวตะคริวก็ปวด!!
ทั้งคอแห้งผลาก ทั้งไม่กล้าขยับ สายตาฉัน ก็เหลือบมองไปรอบๆพลางสำรวจ
นี้มันบ่อน้ำทะเลสาปชัดๆ น้ำก็สีแปลกๆ น้ำสีเขียวออกเขียวแคนตาลูปปั่นที่ฉันชอบกิน มีกลิ่นที่แปลก แต่ถ้าหายใจเข้าอย่่างช้าๆแล้วปล่อยออกอย่างช้าจะรู้สึกผ่อนคลายมาก
ฉันก็นั่งจับขาทั้งสองอยู่ข้างริมน้ำ ทะเลสาบแห่งนี้มันช่างกว้างชะมัด นี่ ฉันมาโผล่อยู่กลางป่าอเมซอนรึไงว่ะเนี้ย ไม่เข้าใจเลยสักนิด..
ฉันหายใจเข้าออกอย่างช้าๆเพื่อรอให้ขาทั้งสองเริ่มคลายตัวจากตะคริว ฉันทำอย่างนี้อยู่สักพัก ก็เริ่มรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างเริ่มคลายลงแล้ว ฉันเลยลองขยับ
"โอ๊ยๆ ซืดด!" ฉันค่อยๆขยับขาทั้งสองข้างอย่างช้าๆแล้วครางออกมาเหมือนคนแก่
"หิวน้ำชะมัด น้ำนี้กินได้ไหมเนี้ย " ฉันพูดขึ้นด้วยเสียงแ่เบาและแหบแห้งด้วยความกระหาย ฉันก็ลองใช้มือทั้งสองข้างกวักน้ำขึ้นมาไว้ในมือแล้วลองดมกลิ่น
"ฟุดฟิดๆ"
กลิ่นนี้มันมาจากน้ำนี้จริงๆด้วยแหะ กลิ่นของความผ่อนคลาย คล้ายๆกลิ่น สปา เหมือนกลิ่นสมุนไพรที่ฉันซื้อมาแช่นั้นล่ะ ผ่อนคลายมาก แต่รู้สึกว่ากลิ่นนี้จะค่อนข้างแรงกว่า
"แผล๊บๆ"ฉันเลยลองเอาลิ้นแตะน้ำในมือดู แล้ววิเคราะห์รสชาติ ผลปรากฏว่า มัน หวานหอมมาก กลิ่นขึ้นมาบนจมูกเลย อ่าห์ น้ำอะไรเนี้ย!
เพื่อความแน่ใจฉัน ก็เลยซดมันเลยรอบนี้
"ซู๊ดด.. อ่าห์! สดชื่นมาก มันเฟรชมาก อ่าห์ น้ำอะไรเนี้ยโคตรอร่อยเล๊ย! "
ควับ! ควับ! ควับ!
หลังจากนั้นฉันก็ควักน้ำขึ้นมาดื่มแล้วดื่มอีก จนในที่สุดฉันก็อิ่มพุงของฉันนั้นเต็มไปด้วยน้ำขยับตัวนิดนึงก็ได้ยินเสียงน้ำที่อยู่ในท้อง
" เห้อออ ไม่ไหวๆ จุกไปหมดเลย อ่า"
จากนั้นฉันก็ลุกขึ้น เพื่อจะไปดูรอบๆ ว่ามีอะไรบ้าง แต่แล้ว ฉันก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง รู้สึกถึงความเย็นของสายลมที่ปะทะเข้ากับร่างกาย ลมมันพัดผ่านร่างของฉันไปจนวาบหวิวไปทั่วร่าง
ฉันก็ได้ก้มลงมองร่างกายตัวเองทันที..
"ลืมไปเลยแหะ.. บ้าบอจริงๆเล๊ย! " ฉันพูดขึ้นด้วยความรู้สึกอายและกลัวว่าจะมีคนมาเห็นและเอามือทั้งสองข้างโอบกอดตัวเอง
ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าฉันนั้นกำลังเปลือยล่อนจ้อน แก้ผ้าเดินไปมาอย่างไม่อายฟ้าดินได้ขนาดนี้
แง้..
"ลืมไปเลยปัดโถ่เอ๊ย แล้วจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนมาใส่กลางป่าเขาลำเนาไพรเช่นนี้เนี้ย! " ฉันร้องขึ้นมาด้วยความหัวเสีย จากนั้นฉันก็ค่อยๆเดินกวาดสายตาส่องไปมาเพื่อจะหาใบไม้ใบหญ้าที่เหมาะแก่การจะเอามาปกปิดร่างกายของฉันได้จากแถวๆนั้น
ทันใดนั้นสายตาของฉันก็ได้ไปเห็น ต้นไม้ที่มีใบคล้ายรูปหัวใจใหญ่ๆ ซึ่ง ใหญ่มากจริงๆ ประมาณที่นอน5-6ฟุตอ่ะ ใบไม้อะไรใหญ่โคตร เป็ต้นไม้ที่แปลกมาก ต้นมันสูงไม่มาก สูงประมาณเกือบสองเมตร มีใบใหญ่ๆ10กว่าใบได้มั้ง ลำต้นก็ไม่ได้ใหญ่มากประมาณเสาโทรศัพท์แถวบ้าน..
"ต้นก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมากทำไมใบใหญ่จังฟร๊ะ.."
พิลึกจุง บางใบใหญ่กว่าที่นอน6ฟุตด้วยซ้ำ!
ฉันค่อยๆเดินไปที่ต้นนั้นอย่างช้าๆ และระวังรอบๆข้างอย่างไม่วางตา ที่พื้นก็ด้วย! เผื่อมีพวกแมงมุมตะขาบงู อึ๋ยยย แค่คิดก็ขนลุกชันแล้ว
ฉันรีบเดินตรงไปยังใบไม้ที่ใหญ่ประมาญ5ฟุตนั่น แล้วก็มองดูว่าจะเด็ดยังไง แต่แล้วสายตาก็สะดุดกับก้านของใบ มันเป็สีออกทองๆผสมสีอำพันสวยมาก! แล้วก็มองไปยังใบที่ฉันกำลังจะเด็ด ใบก็เหมือนกัน ตรงแฉกใบไม้นั้นก็มีสีทองผสมอำพันแตกระแหงไปตามใบสวยมากมันตัดกับสีของใบที่เป็สีเขียวตองอมเหลือง มันสวยจริงๆ
ทำไมต้นไม้ใบหญ้าที่นี่มันช่างแปลกตานัก!
มันมีอยู่บนโลกเราจริงๆหรอ?
"เอ้า! นี้ล่ะเ้านี่จะมากลายเป็เสื้อผ้าของข้าฮ่าๆ" ฉันพูดขึ้นด้วยแววตาระยิบระยับแล้วก็หัวเราะออกมาเสียงดัง