เด็กน้อยเคนอสกำลังตั้งท้ารวบรวมพลังเวทอยู่กลางลานกว้าง สายลมล้อมรอบโหมกระหน่ำรุยแรงดังพายุ เปลวเพลิงสีแดงฉานปรากฏขึ้นที่ฝ่ากระจายออกไปรอบวิทศราวกับเป็พื้นผิวของนรกอากาศแห้งผากจนรู้สึกคอแห้งอัศนีคลั่งเปร่งประกายออกจากร่าง เวทย์ 4 บทถูกร่ายออกมาพร้อมกันและทั้งหมดล้วนเป็เวทย์ระดับสูงเรียบร้อยแล้ว
“อัคคีทะลวงฟ้า” ร่างเล็กเปล่งเสียงก้องดัง
….
ไม่นานก่อนหน้านี้
“บทเรียนแรก ทำให้ข้าขยับออกจากจุดนี้ให้ได้นับว่าเ้าผ่าน” เสียงชราดังขึ้นพร้อมวาดวงกลมเล็กๆรอบผ่าเท้าด้วยไม้เท่าดูโบราณอันหนึ่ง
“ ห๊ะ ว่าไงนะครับ” เด็กน้อยนิ่งอึ่ง แม้แต่อัศวินระดับสูงอย่างอิกนิสเขายังเหงื่อออกไม่น้อยในการรับมือกับเด็กชาย แล้วชายชราจะไม่ขยับวงกลมขนาดเท่าตัวเนี้ยนะ
“เอาหน่า บุกเข้ามา”
“งั้นผมไม่เกรงใจละนะ”
เด็กชายเอ่ยขึ้นก่อนจะกระชับไม้ในมือพุ่งเข้าหาชายชรา
วืดดด!!
เด็กชายคิดว่าตนหวดใส่ชายชราแน่ๆ แต่แล้วเขาก็พลาดเด็กชายสับสนไม่น้อยแต่แล้ววินาทีนั้นไม้เท้าท่อนเก่าก็ฟาดใส่หัวเด็กชายโปก
บ้าน่า!! เด็กน้อยมิได้สัญชาตญานทื่อด้านแต่การโจมตีนี้กลับมาโดยที่เขาไม่รู้ตัว!!
เด็กชายตั้งหลักก่อนจะพุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง
วืดดด ปัก!
วืดดด ปัก
วืดดด ปัก
พลาดเป้าทุกครั้ง! บ้าบอชัดๆ
สุดท้ายเด็กชายเด็กชายจึงเริ่มใช้เวทย์มนต์เข้าเสริมทั้งเพิ่มการเคลื่อนที่ ทั้งตรวจจับการเคลื่อนไหว แต่แล้วก็ยังพลาด เด็กชายเข้าฟาดฟันไม่ยั้งนับชั่วโมงแต่สุดกท้ายก็ยังพลาด หน้าตาอันน่ารกของเด็กน้อยบวมเป่ง หัวปูดโปนราวราวกับลูกมะนาว
เด็กชายมิได้อ่อนแอ ถ้านับการเคลื่อนไหวเมื่อกี้ก็นับว่าเหนือกว่าเหล่าอัศวินระดับกลางทั่วไปไม่น้อย แม้ไม่เทียบเท่าพวกระดับสูงแต่เรียกว่าไม่ห่างไกลเลย
สุดท้ายเด็กชายก็หมดความอดทนสาดเวทย์ไม่ยั้ง
“หอกเพลิง”
“พายุคู่”
“ปฐีคำราม”
“ฝ่ามือวารี”
“อัสนีสยบ์”
เวทย์มนต์นับสิบถูกร่ายกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ทุกบทล้วนเป็เวทย์ระดับสูง แต่แล้วชายชรากับรับมันได้อย่างปลอดโปร่ง การโจมตีด้วยเวทย์มนต์ของเด็กชายเรียกว่าอยู่เหนือสามํยสำนึกไม่น้อย พลังทำลายเรียกว่าเข้าข่ายอัศวินระดับสูงไปแล้ว และจากปริมาณมานาที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เขาใช้เวทย์ระดับสูงติดต่อกันได้มากกว่าอัศวินระดับสูงทั่วไปด้วยซ้ำ แต่แล้วกลับยังไร้ผล ชาชราปัดมันทิ้งราวกับปัดแมลงวัน
สุดท้ายเด็กชายจึงตัดสินใจใช้ท่าไม้ตาย “อัคคีทะลวงฟ้า” สายลมล้อมรอบโหมกระหน่ำรุยแรงดังพายุ เปลวเพลิงสีแดงฉานปรากฏขึ้นที่ฝ่ากระจายออกไปรอบวิทศราวกับเป็พื้นผิวของนรกอากาศแห้งผากจนรู้สึกคอแห้งอัศนีคลั่งเปร่งประกายออกจากร่าง
เปลวเพลิงรุนแรงถูกปลดปล่อย พลังทำลายสูงล้ำอย่างไม่น่าเชื่อเทียบเท่าบทเวทระดับสูงเกือบแต่ขอบข่ายของรัดับตำนานแล้วด้วยซ้ำ ชายชราต้านรับบทเวทย์นี้ด้วยท่าทางใไม่น้อยกับความรุนแรงนี้
ตูมมมมม!!!
ฝุ่นควันตะหลบอบอวลไปทั่ว เด็กชายหายใจหอบถี่ทรุดนั่งลงกับพื้นด้วยอาการขาดมานา สายลมพัดผ่านเศษฝุ่นค่อยๆจางหาย ชายชรายังยืนอยู่ที่เดิม แต่ถ้าสังเกตดูดีจะเห็นปลายเท้าไถลออกไปเล็กน้อยประมาณ 3 เิเ
“เ้ายังไม่ผ่านนะเด็กน้อย ลุกขึ้นมาใหม่”ชายชรากล่าวขึ้นอย่างยิ้มแย้ม
เด็กน้อยแข็งค้าง มานาของเขาหมดแล้วใส่สุดตัวแล้วชายชราจะเอาอะไรอีก!!! เขาเริ่มเข้าใจรอยยิ้มประหลาดของพ่อเขาแล้ว
ชายชรายิ้มขึ้นถ้าไม่รีบเข้ามาข้าจะซัดเ้าเดี๋ยวนี้แหละ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฎขึ้นบนใบหน้าชายชรา เวทสารพันถูกยิงใส่ เด็กน้อยที่อ่อนล้าสุดท้ายยังต้องวิ่งหนีไปเวทย์ของชายชราไปอีกหลายชั่วโมง
จนกระทั่งตะวันลับขอบฟ้า
“เอาหละวันนี้พอแค่นี้แหละ”
ร่างเล็กสะบักสะบอมเต็มที่อย่างน่าสงสาร เรียกว่าอนาถกว่าวันที่เขาปะทะอสูรระดับกลางตอนนั้นเสียอีก
“ไม่ไหวแล้ววววว” เด็กน้อยโอดครวนขึ้นในใจ
60K
