ฉั้นเคยเห็นเขามาเยี่ยมนายแม่กับคุณอำพร เมื่อทิตย์ที่แล้ว หล่อยังกับโอปป้า มีมี กล่าว
พราว*งั้นแม่ให้พี่มีมี่ แต่งแทนเลยน๊ะ
นารา*ได้ที่ไหนล่ะ มีมีมันไม่ใช่ลูกแท้ๆๆฉั้น
พราว*อ้าวลืมไป เหมือนแม่ขนาดนี้นู๋คิดว่าลูกแท้ๆๆแม่ซะอีก
นารา*พอๆๆ เอาเป็ว่าเดือนหน้านะ หมั้นแล้วแต่เลย
พราว*แม่แต่นู๋มีเื่ขอร้อง ห้ามเชิญแขกนะ่นี้มีโควิดเขาห้ามจัดงาน
นารา*ฉั้นรู้น่ามีแค่บ้านเรากับป้าอัมพรเท่านั้นแหละ
จริงๆๆ พราวกลัวคนอื่นรู้ว่าเธอไม่โสดต่างหาก
พราวไปนะคะแม่มีงานค้างเต็มเลย ่นี้เ้านายโหดมาก สั่งโน่นนี่นั่นตลอด
นารา*รีบๆๆไป เลยที่จริงนารารู้ว่าเ้านายพราวคือว่าที่ลูกเขยของตัวเอง นานแล้ว แม่รู้แต่พราวไม่รู้ แม่หันมาสบตากับมีมี่อย่างรู้กัน
ที่ โรงงาน
ริวเรียกประชุมด่วนเกี่ยวกับการรับมือสถาณการ์โรคระบาด แล้วสั่งการ
คุณปูเป้ ห้ามทุกคนออกนอก รง ยกเล้นเลิกงานทีเดียว
ปู้เป้*รวมถึงคุณริวด้วยมั้ยคะ
ริวมองตาขวางปูเป้หลบตาทันที พีทแอบบอมยิ้ม
ที่ห้องทำงานริว
โรส*ริว รู้ใช่มั้ยว่ายอดการสั่งซื้อเราลดลง เนื่องจากสถานการณื ตอนนี้ไม่ค่อยดี ทุกประเทศติดหมด กำลังซื้อลดลง
ริว*คับ พี่โรส เดี๋ยวผมหาทางออกเองคับ
โรส*แล้วเื่แต่งงาน นายเตรียมตัวรึยัง ทำความรู้จักกันไว้ก่อนบ้างนะยังไงก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกัน
ริว*ผมรู้คับพี่โรส ว่าต้องทำไง
โรสเดินออกจากห้องริวสวนทางกับหนึ่งส่งสายตาให้กันททั้งคู่แอบมีใจให้กันมานาน แต่หนึ่งเจียมตัวจึงไม่กล้าจบเวลาร่วงเลยมาจนแก่กันทั้งคู่
ที่โรงอาหาร ทุกคนต้องมากินข้าว
พราวนั่งอยู่กับฝน วาโยและเพื่อนๆๆๆ
ริวเดินเข้ามาพร้อมปูเป้กับ พีท ปูเป้ทำท่ายังกับเป็แฟนริว จนพาวอดขำ
ฝน*แกขำอะไรว่ะพราว
พราว*แกดูพี่เป้ดิ กลัวโลกไม่รู้ว่าชอบ หมอนั่นเล่นซะออกนอกหน้านอกตา ไม่ร็ซะแล้วว่าหมอนั่นไม่ชอบผู้หญิง
ฝน**แกว่าอะไรนะ
พราว*ป่าวว ฉั้นพูดอะไรเหรอ
แล้วหันมาคุยกับวาโยอย่างสนิทสนม
ริวเห็นภาพนั้นออกแนวตึงๆๆ คิดว่าผู้หญิงที่ตัวเองจะแต่งงานด้วยมีคนในใจ ผิดกับพราวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเ้าบ่าวของเธอคือเ้านายตัวเอง
เกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อวาโย ออกแบบแม่พิมพ์ผิดโดนริวเรียกไปด่า
ริว*คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ทำไมคุณไม่ดูให้มันดีก่อน เราจะเสียหายเพราะแบบนี้
วาโยเงียบ
พราว* เขาเป็ลูกน้องฉั้น ฉั้นรับผิดชอบเอง
ริว*บอกมาซิคุณรับผิดชอบยังไงทันการผลิตสินค้าตัวใหม่
พราว*วันนี้เราจะแก้ CAD แล้วส่งแม่พิมพ์ไปกัดใหม่เสร็จภายใน 2 วันแน่นอน ถ้าไม่ได้ฉั้นยินดีลาออก
วาโย*ใจับแขนพราว
ริว*ได้ผมจะรอใบลาออกจากคุณ ริวพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย
พราว และทีมทำงานกันแทบไม่ได้พักตลอด 2 วันที่ผ่านมา
วาโย*พราว กลับบ้านก่อนมั้ยดึกแล้ว
พราว*ไม่หรอก โยกลับก่อนเราเถอะอีกนิดเดียวจะเส็จ
วาโย*ให้เราไปส่งมั้ยเรารอได้
พราว*ไม่เป็ไร เราขับรถเป็ลืมไปเหรอ นายรีบไปเถอะ
วาโย*งั้นเราไปก่อนนะ บายยย
พราว*จ้า แล้วพราวก็ทำงานเสร็จจน 5 ทุ่ม เสร็จแล้วโว้ยยย กลับดีกว่า
พราว เดินมาหน้าบริษัท เจอริวพอดี
เพิ่งกลับเหรอ ริวทัก
พราว*ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ พราวกำลังเดินไป แล้วล้มลง ริวเข้าไปอุ้มขึ้น อ้าวตัวร้อนนิ ริวพาพราวไปพักที่ห้องของตัวเองเพราะไม่รู้จะพาไปไหนเพราะดึกมากไม่รู้จัก ห้องพราว
วางพราวลงที่โซฟา แล้วพูดเบาๆ ผมขอโทษที่ให้คุณทำงานหนักเกินไป แล้วนั่งมองหญิงสาวด้วยความเอ็นดู
พราวรู้สึกตัวขึ้นมา ไม่คุนกับที่ มองไปรอบๆๆเห็นริวนั่งอยู่ใ
พราว*ทำไมฉันมาอยู่นี่
ริว*คุณไม่สบายผมไม้จะไปส่งงคุณที่ไหน ก็เลยพามาบ้านผม ไหนๆ เราก็
พราว*เราก็อะไร พราว งง
ริว*ก็เป็เ้านายกับลูกน้องน่ะซิ
หญิงสาวทำหน้า งง แล้วทองร้อง เลยเขิล ไหนๆๆก้ไหนๆ แล้วคุณมีอะไรกินได้มั้ยฉั้นหิวมาก ไม่ได้กินอะไรเลย
ริว*เดี๋ยวผมต้บะหมี่ให้นะรอสักครู่
พราว*พยักหน้า
หลังจากกินบะหมี่อิ่ม หญิงสาวขอให้ชายหนุ่มไปส่งที่หอ
มันจะเป็การบกวนมั้ย คือฉั้นดีขึ้นแล้ว ไปส่งฉั้นหน่อยได้มั้ย นี่เกือบตีหนึ่งแล้วไปส่งคุณกลับไปกลับมาเช้าพอดี คุณพักที่นี่แหละ ผมไม่บอกใครหรอกว่าคุณมานอนกับผม หญิงสาวหน้าชาคำว่านอนกับผม หรือคุณกลัวผม หญิงสาวตอบ ฉั้นไม่กลัวคุณหรอกค่ะ คุนไม่ชอบผู้หญิง ชายหนุ่มงง กับประโยคที่หญิงสาวพูดแต่ก็พอเดาได้กับเหตุการณ์ วันนั้น
ริว*นี่คุณคิด ช่างมันเถอะ เขาปล่อยให้พราวเข้าใจผิด คุณยังมีไข้อยู่ พรุ่งนี้คุณพักเถอะ ไม่ต้องไปทำงาน ค่ะหญิงสาวรับคำ แล้วแยกย้ายันไปนอน
พราว*ฝนพรุ่งนี้เช้า แกมารับฉั้นหน่อยเอาชุดพนักงานมาด้วยฉั้นส่ง Location ไปให้ เอาไว้เล่าที่หลังนะ ดิลล
ริวตืนเช้ามาไม่เห็นพราวก็ได้ว่าเธอหนีกลับไปแล้ว ได้แต่บ่นในใจ หนีไปเถอะเธอเหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว พร้อมอมยิ้ม
ระหว่างทางพราวเล่าให้ฝนฟัง แกรต้องเหยียบไว้นะอย่าให้ใครรู้นะแกรไม่งั้นฉั้นซวยแน่
ฝน*ฉั้นว่าคุณริวต้องเป็เนื้อคู่ที่ฟ้าสร้างมาแน่เลย
พราว*เนื้อเน่าซิแก เขาเป็เกย์น๊ะว๊อยยย เลิกพูด สยองๆๆ
ที่ห้องทำงาน ริวภิใจกับการแก้ปัญหางานของพราวมาก โรส เสริมอีกว่าพราวเก่ง ไม่ได้ซื้อมานะตำแหน่งนี้ ได้มาด้วยความสามารถจริงๆๆ
ส่วนปูเป้ทำตัวอยากได้ริวจนออกนอกหน้า แต่มีพีทคอยขวางไว้ตลอด
เดือนผ่านไปพราว มาขอลางาน 2 วัน
พราว*พี่ปู พราวลางาน 2 วันนะคะ
ปูเป้*ทำหน้าห่นใส้ ไปไหนอ่ะ ต้องไปลาที่เ้านายนะเ้านายเซนค่อยเอามาให้พี่
ฝน*พราวเขาลาไปแต่งานอ่ะ
621
