เดี๋ยวเช็ดหัวให้เอง
“เป็ไงพอใส่ได้ไหม”
“ก็พอได้ค่ะ หลวมนิดหน่อย แต่ก็โอเคดี แบบโอเวอร์ไซซ์ สบายดีออก”
“ถ้างั้นก็ดีแล้ว ดีกว่าเปียกเป็ลูกหมาเมื่อกี้” เขาว่าและเอามือลงมาทาบที่ผมของฉัน
“แฮะ ๆ”
“พี่ขอไปอาบบ้างล่ะ อ๋อ! มีช็อกโกแลตร้อนน่ะ พี่ชงไว้ให้เมื่อกี้ ครีมดื่มได้เลยนะ จะได้ตัวอุ่น ๆ เดี๋ยวจะไม่สบาย”
“รับทราบครับ!!”
ฉันตอบรับเขาพร้อมกับทำท่าตะเบะใส่ จนได้รอยยิ้มจากพี่โดกลับมา ก่อนที่เขาจะเดินส่ายหน้าให้กับท่าบ๊อง ๆ ของฉันแล้วเข้าไปอาบน้ำ
มือของฉันคว้าเขาที่แก้วของร้อนที่อยู่ตรงหน้า และกุมมันไว้อย่างนั้นด้วยมือเล็ก ๆ ทั้งสองข้าง หวังจะได้ไออุ่นจากมัน ก่อนจะค่อย ๆ จิบ เพื่อคลายความหนาว ในใจก็ได้แต่ยิ้มกับความทรงจำวัยเด็ก
พี่โดนัทเขายังจำได้ว่าฉันชอบกินช็อกโกแลตมากแค่ไหน
แอบเข้าข้างตัวเองได้ไหมนะ ว่ากำลังถูกเขาใส่ใจ
ตึง!
เสียงเปิดประตูทำให้ฉันใเล็กน้อย แต่ก็คงไม่เท่าไหร่สิ่งที่ทำให้ฉันจากจะตัวลีบเล็กลงเหลือสองเซน ไม่ก็เป็ไข้สลบมันไปซะเลยตอนนี้ จะได้ไม่เห็นเขาที่อยู่ในสภาพอันตรายต่อหัวใจแบบนี้
พี่โดนัท! หล่อ! มาก! หล่อมากมาก!!
เขาในชุดสบาย ๆ อยู่ห้องธรรมดา ไม่ใช่ว่าตอนเด็กฉันจะไม่เคยเห็นสภาพแบบนี้ของเขามาก่อน แต่ทำไมวันนี้เขากลับดูดี เซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก แถมยังรู้สึกว่าพี่โดนัทโตขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก ๆ เลย
ทั้งที่เราอายุก็ห่างกันแค่ปีกว่าเท่านั้น
กล้ามแขนนั่น มีั้แ่เมื่อไหร่กันนะ
แผงอกแบบนั้น กับเสื้อกล้ามบาง ๆ แบบนี้ หยุดใจเต้นสักทีสิวะ ไอครีม!
ไม่นะ! อย่าเสยผมสิ ตาบ้า! มันเสยใจฉันไปแล้วโว้ยยย
“ครีม ครีม!!”
“ครีมม!! ได้ยินพี่ไหม!!”
“คะ คะ!?”
“พี่ถามว่า…ไม่เช็ดผมเหรอ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”
“หะ? อ๋อ เอ่อ เช็ดผม เช็ดค่ะ พอดีครีมกินนี่อยู่” ฉันชี้ไปที่แก้วช็อกโกแลตที่ตัวเองถือ
“ห่วงแต่กินเหมือนเดิมเลย เดี๋ยวก็ไม่สบายจริง ๆ หรอก เรานี่น้าา…”
“ก็มันหอมน่ากินนี่หน่า” ฉันบึนปากบ่นอุบเสียงเบา เมื่อเขาเริ่มจะบ่น
“งั้นก็กินไป เดี๋ยวพี่เช็ดให้”
“หะ!?”
“กินให้หมด เดี๋ยวพี่เช็ดผมให้ เสร็จแล้วจะได้ติวกัน”
“อื้อ”
ฉันไม่กล้าตอบอะไรมาก ได้แต่ก้มลงดื่มของเหลวในแก้วให้หมดตามเขาว่า
ััถูไถด้วยความเบามือของเขากับมือหนาผ่านผ้าเช็ดผมผืนเล็ก น้ำหนักมืออันนุ่มนวล เหมือนว่าเขากำลังนวดสปาให้ฉันอยู่ยังไงอย่างงั้น นิ้วเรียวยาวของพี่โดนัทค่อย ๆ เลื่อนไปทีละจุดบนศีรษะของฉันอย่างใจเย็น
แต่ในใจของฉันต่างหากที่มันโครมครามกับััของพี่เขาจนตัวเองแทบจะะเิ
ความรู้สึกวูบหวิวทุกครั้งที่พี่โดัั มันสร้างความใจเต้นไม่เป็จังหวะให้กับฉันอย่างมาก ยิ่งจังหวะมือของเขาโฉบเฉี่ยวมาที่บริเวณต้นคอ หรือว่าหลังใบหู
มันดูเป็จุดอันตรายต่อความรู้สึกฉันเหลือเกิน จนเผลอกัดริมฝีปากตัวเองไปบางครั้ง
“อะ เสร็จแล้ว”
“ขอบคุณค่ะ” คำตอบขอบคุณออกจากปากของฉัน แต่ก็ดันไม่กล้าสบตาเขา
“เป็อะไรหรือเปล่าครีม หน้าแดง ๆ หรือว่าไม่สบายแล้ว” เห็นอย่างนั้นเขาก็รีบเอามือมาอังเข้าที่หน้าผาก
“ปะ เปล่า ครีมยังโอเค”
“แน่ใจนะ”
“อื้อ ครีมไม่เป็อะไร”
“ไหนดูอีกทีสิ” หน้าผากของเราทั้งคู่ชนกัน เพราะพี่โดนัทเปลี่ยนจากมืออุ่นที่อังบนใบหน้า เปลี่ยนมาเป็หันหน้าชนเข้ากับฉันแทน
พี่โดทำอะไรน่ะ
7K
