ตอนที่ 6 ผู้ยอดยุทธ
พวกโจรที่เหลือต่างมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่างตกตะลึงกับความสามารถของเด็กน้อย จากนั้นหันมามองหน้าซึ่งกันและกันก่อนจะตัดสินใจแยกย้ายหลบหนี
อย่างไรก็ตามสองขาของพวกโจรก็ยังไม่เร็วพอกับลูกธนูที่พุ่งแหวกว่ายกลางอากาศด้วยความเร็วที่สูงกว่าหลายเท่า
ปึ๊ก ฉึก
ลูกธนูสังหารพวกโจรล้มลงไปทีละคน
เมื่อไร้ประโยชน์ที่จะหลบหนี พวกโจรหันกลับมา ทำการชักดาบออกมาจากเอวตัดสินใจพุ่งเข้าหาซูเวยเพื่อต่อสู้ระยะใกล้
หากหนียังไงก็ไม่มีทางหนีพ้น
สู้จัดการอีกฝ่ายก่อนจะถูกยิงก็สิ้นเื่
ซูเวยเห็นเช่นนั้นก็เข้าใจจุดประสงค์พวกโจร ไม่มีทางยอมเปิดโอกาสให้พวกโจรทำได้ตามที่้าอย่างเด็ดขาด
ฟิ้ว
ฉึก
ปึ๊ก
ลูกธนูหลายดอกยิงออกไปต่อเนื่องติดต่อกัน
จัดการสังหารพวกสมาชิกโจรจนสิ้นซาก หลงเหลือแต่หัวหน้าโจรเสือดำที่ยังคงมีชีวิตรอดอยู่เท่านั้น
การต่อสู้ระหว่างหัวหน้าสมาคมเหยี่ยวฟ้าและหัวหน้าโจรเสือดำกำลังเข้มข้นดุเดือด
ซูเวยเป็คนสังเกตการณ์วิเคราะห์ได้ว่า ซูเฉิงมีความสามารถเหนือกว่าหัวหน้าโจรอยู่ อาจสรุปว่า ซูเฉิง เป็ระดับผู้ยอดยุทธ มีแนวโน้มเป็ผู้ยอดยุทธขั้นสูงอีกด้วย
โลกกำลังภายในแห่งนี้มีการแบ่งระดับความแข็งแกร่งอยู่มากมาย ั้แ่ขั้นพื้นฐานเรียกกันว่า ผู้เยี่ยมยุทธ และแยกย่อยมาอีกสามขั้นได้แก่ ขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง
ชาวยุทธสามารถยกระดับความแข็งแกร่งจากการฝึกฝน ทักษะ เทคนิค วิชาการต่อสู้ ทำการไต่ระดับฝีมือให้สูงมากขึ้น
แล้วยังมีทักษะการต่อสู้มากมาย ไม่ว่าจะเป็ทักษะต่อสู้ที่เน้นเพิ่มพลังในการจู่โจม เน้นเพิ่มพลังป้องกัน เน้นเพิ่มพลังความเร็ว และอีกหลากหลายรูปแบบที่สามารถหาได้
ทักษะมีหลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็ประเภทเกี่ยวกับดาบ เกี่ยวกับหมัด เกี่ยวกับร่างกาย เกี่ยวกับขา ฯลฯ เป็ต้น
ซึ่งทักษะวิชาการต่อสู้ยังมีแบ่งแยกระดับั้แ่ระดับ ต่ำ กลาง สูง สุดยอด ตำนาน
ฟิ้ว
ซูเวยที่ได้พักกำลังแขนจากการยิงลูกธนูติดต่อกันในการกำจัดพวกโจรก็ไม่ลังเลที่จะคว้าโอกาสลอบยิงลูกธนูใส่หัวหน้าโจร
แม้ว่าซูเวยจะไม่สามารถต่อสู้กับหัวหน้าโจรซึ่งๆหน้าได้ แต่เขาสามารถลอบยิงได้
การยิงธนูของซูเวยมีความแม่นยำและรวดเร็วจึงมีพลังเพียงพอสังหารหัวหน้าโจร
ในขณะที่หัวหน้าโจรกำลังต่อสู้กับซูเฉิงที่เก่งกาจตรงหน้าอยู่นั้น เขาไม่สามารถวอกแวกละความสนใจจากคู่ต่อสู้ได้ แต่การตอบสนองของหัวหน้าโจรยังคงดีอยู่
ทำให้ลูกธนูสังหารที่ต้องพุ่งไปปักหัวใจคลาดเคลื่อนออกไปโดนหัวไหล่ขึ้นมาแทน
"แก...!!!"
หัวหน้าโจรชะงักลงทันที เมื่อถูกลอบโจมตีจากเด็กน้อยในขณะที่ตนต่อสู้กับคนอื่น
แววตาของซูเฉิงสว่างวาบ ทำการจับดาบในมือแ่า จัดการใช้ทักษะดาบทันที
"ประกายแสง"
ความเร็วของดาบเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน
ดาบแทงที่หน้าอกทะลุเข้าไปยังหัวใจของหัวหน้าโจร
"อั๊ก...!!!" หัวหน้าโจรเบิกตากว้างกับสิ่งที่เกิดขึ้น ร่างกายทรุดตัวลงไปกับพื้น เืค่อยๆไหลออกมาจากปากแผลมากขึ้น
กระฉูด
ซูเฉิงดึงดาบออก พร้อมกับร่างหัวหน้าโจรล้มไปนอนที่ตอนนี้มีแอ่งเืนองบนพื้น
ในที่สุดกลุ่มโจรเสือดำทั้งหมดก็หายไปจากโลก ซูเวยนั่งลงกับพื้นพ่นลมหายใจออกมาฟอกใหญ่ด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
หลังจากต้องพานพบกับประสบการณ์เสี่ยงตายกับการมาอยู่บนโลกนี้ เป็ใครก็ต้องรับไม่ไหวทั้งนั้น ต่อให้ปรับสภาพจิตใจแล้วยอมรับมันได้แล้วก็ตาม แต่จะให้ยอมรับอย่างสมบูรณ์ต้องใช้เวลาสักพัก
[ถ้ามีทักษะการต่อสู้คงจะสบายมากกว่านี้]
ซูเวยนึกถึงทักษะวิชาบนโลกใบนี้ทันที
ด้วยศิลปะการต่อสู้ตอนนี้มีเพียง เทควันโด้ อย่างเดียว แต่มันก็ยังไม่สามารถเทียบได้เลยกับทักษะการต่อสู้ของจริงบนโลกใบนี้
ทันใดนั้นซูเวยหันไปจ้องมองร่างหัวหน้าโจร เดินเข้าไปค้นหาบางอย่างขึ้นมา อย่างไรก็ตามต้องพบกับความว่างเปล่า
"อืม... จริงสิ"
ซูเวยขมวดคิ้วเข้าชนกันคิดหาหนทางต่อไป จนสายตาไปสะดุดหยุดอยู่ที่บ้านไม้หลังใหญ่ที่หัวหน้าโจรปรากฏออกมา
จากนั้นนึกบางอย่างขึ้นมาได้มุ่งหน้าเข้าไปบ้านไม้หลังใหญ่ ตรงเข้าห้องที่ใหญ่สุดซึ่งเป็ห้องของหัวหน้าโจรอย่างรวดเร็ว