05
ความลับ
เมื่อวานกว่ามันจะปล่อยให้ผมได้กลับหอได้เล่นเอากลายเป็หมาหอบแดดกันเลยทีเดียวครับก็มันบอกว่าจะให้ผมอยู่กับมันท่าเดียวทำยังไงก็ไม่ยอมงอแงกลายเป็เด็กๆ ไปได้เหอะ!! -__-;;
แต่สุดท้ายมันก็ต้องยอมปล่อยผมกลับอยู่ดีก็ลองไม่ยอมดูดิได้บวกกับผมแน่ๆนี่พูดเลย =__= ตอนแรกมันบอกว่าจะมานอนที่หอกับผมด้วยแต่ผมก็รีบเบรกความคิดของมันไว้แต่เพียงแค่นั้นผมไม่มีทางยอมให้มันมานอนกับผมเด็ดขาดหลังจากที่ผมบอกไม่ให้มันมานอนที่หอมันก็งอแงใหญ่เลยครับบอกว่าไม่ยอมเด็ดขาดไอ้ผมก็เพลียสิครับ นี่สรุปกูมีผัวหรือมีลูกว่ะ?! -_-;; แต่อยู่ๆ โทรศัพท์มันก็ดังขึ้นมันรับสายแล้วก็คุยอยู่สักพักก็วางสายมันบอกว่าเพื่อนโทรมาตามเกี่ยวกับเื่รายงานห่าเหวของมันก็ไม่รู้ มันก็ก้มลงมาหอมแก้มผมบอกว่าพรุ่งนี้จะมารับไปมหาลัยฯนะ แล้วมันก็ขึ้นรถแล้วขับออกไปจากหอผมทันที
เพราะเหตุผลนี้ไงตอนนี้ผมถึงต้องแหกตาตื่นขึ้นมาั้แ่ไก่ยังไม่ขัน(เวอร์ไป) รีบมามหาลัยฯ แต่เช้าแล้วไอ้ความรู้สึกร้อนๆที่แก้มตรงที่โดนมันหอมเมื่อคืนอีกมันทำเอาผมนอนไม่หลับเกือบทั้งคืนให้ตายเถอะ T^T หลังจากที่จ่ายเงินให้พี่วินแล้วผมก็เดินเรื่อยๆเข้าไปในมหาลัยฯ ทันทีเดินมาได้ไม่กี่เก้าก็เจอกับไอ้จิม
“อ้าวมึงสงสัยวันนี้คงเกิดพายุถล่มมึงมาแต่เช้าเนี่ย?”ถึงหน้าก็กวนตีนใส่เลยนะมึงไอ้เพื่อนเวร -_-*
“กวนตีน!! -_-;;” ผมตอบมันกลับอย่างเอือมๆ
“แหมๆจิมมี่ล้อเล่นนิดเดี๋ยวเองพี่ซีแอลอย่าโกรธนะคะ^^” ไอ้จิมมันทำท่าสะดิ้งแล้วเข้ามาซบไหล่ผมไอ้นี่มันกวนตีนจริงๆ ครับ
“ไปไกลๆกูเลยไป!!”ผมพูดพร้อมกับผลักหัวมันออกไป
“ง่ะ>^< ซีแอลอ่ะ”มันทำหน้าหงิกแล้วบ่นหงุงหงิงของมันไป แล้วจู่ๆก็มีรถเฟอร์รารี่สีเหลืองวิ่งไปด้วยความเร็วแซงพวกผมไปแต่มันกลับทำให้หัวใจของผมกระตุกตัวชาวาบทันทีเพราะรถคันนั้นมันเป็รถของไอ้เซ็กคนที่มันบอกว่ามันเป็ผัวผมไงครับ
เหี้ยแล้วไงกูลืมไปเลยว่ามันก็อยู่มหาลัยฯเดียวกันกับผมแถมเมื่อเช้าผมก็ออกมาก่อนโดยที่ไม่รอให้มันมารับด้วยรู้สึกหวาดระแวงยังไงก็ไม่รู้แหะ>_<;;
“แม่ง!! นี่มันในมหาลัยฯ นะเว้ย!! มึงจะรีบไปหาพ่องมึงเหรอครับ!!”ไอ้จิมบ่นแล้วด่าตามหลังมันไป มันคงจะได้ยินมึงหรอกนะเพื่อน -_-;;
“มึงรู้จักมันเหรอ?” ผมหันไปถามไอ้จิมทันที
“ก็ไม่เชิงหรอกใครๆก็รู้จักมันกันทั้งนั้นมันดังจะตายไป”
“ดังเหรอ?”อย่างไอ้เซ็กนี่นะดังกูว่าตลกแหละ
“นี่มึงไปอยู่ไหนมาวะมึงไม่รู้เื่เหี้ยไรบ้างเลยเหรอ”มันถามผมกลับมาผมก็ส่ายหน้าตอบมันไปก็ผมไม่รู้จริงๆ นี่นา
“มึงนี่นะไอ้ซีหลังเขาฉิบหาย!!ไอ้คนที่ขับรถคันสีเหลืองอ๋อยเหมือนขี้ที่วิ่งแซงเราไปเมื่อกี้นะมันชื่อเซ็กเรียนอยู่ วิศวะคอมฯ ปี4 มันมีเพื่อนชื่อเอ็ม แบงค์ แม็กซ์กลุ่มนี้เค้าบอกกันว่าหล่อแบดบอยมากมีแต่หญิงจะวิ่งเข้าใส่แต่ละคนควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ากันเลยวะ”
แหมมึงนี่รายงานซะละเอียดเลยนะไอ้จิมบ้านมึงเป็นักสืบรึไงวะมันเรียนอยู่วิศวะคอมฯงั้นเหรอ? ตอนแรกผมนึกว่าเป็เด็กศิลป์ซะอีกผมมันแม่งติ๊สเกิน เหอะๆ สาวๆติดตรึมงั้นเหรอ?
ชิ!! หล่อตายแหละ >_<
ไม่นานผมกับไอ้จิมก็เดินกันมาถึงโรงอาหารเพราะว่านัดกับไอ้แฟร์และไอ้บูมไว้เดินเข้าไปหาที่โต๊ะก็เห็นพวกมันกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่
“อ้าวทำไมวันนี้มึงมาเช้าจังวะฝนตกปะวะ” ไอ้บูมเงยหน้าขึ้นมาถามผมทันทีที่เห็นหน้าทำไมวะกูจะมาเช้ากะเค้าบ้างไม่ได้ไง๊-__-*
“จะตกได้ไงเมืองไทยร้อนจะตายห่าหยุดล้อกูได้แล้วพวกมึงอ่ะ กูจะมาเช้าเหมือนชาวบ้านเค้าไม่ได้ไง๊-__-^”ผมนั่งลงที่โต๊ะพร้อมกับหมอบลงเอาคางเกยไว้บนแขนแล้วจ้องหน้าพวกมัน
“ฮ่าๆก็พวกกูไม่เคยเห็นมึงมาเช้าได้ขนาดนี้นี่น่าธรรมดาต้องให้ไอ้จิมโทรไปปลุกตลอด”
ไอ้แฟร์พูดพร้อมกับตักข้าวมันไก่กินที่มันพูดก็ถูกนะผมเป็คนขี้เซามากไอ้จิมเลยต้องคอยโทรมาปลุกผมตลอดไม่เช้ามากหรือสายมากเกินไปเพราะผมเป็ความดันต่ำด้วยถ้านอนน้อยหรือพักผ่อนไม่เพียงพอแล้วผมจะรู้สึกมึนๆ หัว เหมือนทุกๆเช้าผมก็เป็ถ้าเกิดอยู่ผมรีบลุกขึ้นมาทันทีมันอาจจะฟังดูงงๆ นะ ผมก็ยังงงๆกะตัวเองเหมือนกัน (อ้าว -_-;;) ช่างมันเถอะผมว่าอย่าไปสนใจมันเลยก็แล้วกัน(ซะงั้น?)
“มึงไม่กินข้าวหรอวะซี?”จิมถามผมพร้อมกับสะกิดผมยิกๆเพราะตอนนี้ผมกำลังนอนหลับซุกหน้าลงบนแขนง่วงชะมัดเมื่อคืนก็นอนไม่ค่อยหลับแถมวันนี้ยังตื่นเช้าอีกความดันต่ำกำเริบอีกแล้วกูตอนนี้ตีมึนมาแล้วT^T
“ไม่อ่ะจิมมึงซื้อชาเย็นมาให้กูด้วยนะแม่งปวดหัววะ”ผมเงยหน้าขึ้นไปพูดกับมันแล้วก็ก้มลงมานอนต่อ
“ซีความดันต่ำมึงกำเริบเหรอ?”บูมถามผมพร้อมกับเอามือมาแตะหน้าผากผมพวกมันมักจะเรียกชื่อผมว่าซีเพราะผมให้พวกมันเรียกเองแหละก็ชื่อเต็มซีแอลมันแต๋วแตกจะตาย
“อืม”ผมครางตอบมันไปแล้วก็หลับต่อพวกมันก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรผมมากมายนักไม่นานจิมก็กลับมาพร้อมกับชาเย็นของผม
“ไอ้ซีนี่ชาเย็นมึง”จิมสะกิดผมพร้อมกับยื่นแก้วชาเย็นมาให้ผมรับมันมาแล้วก็ดูดกินทันทีอ่า..สดชื่นชะมัดได้กินของหวานๆ ผมก็เริ่มจะรู้สึกผ่อนคลายอาการปวดหัวก็ค่อยๆเริ่มทุเลาลง
หลังจากที่รอพวกนั่นกินข้าวไม่นานพวกมันก็กินกันเสร็จพวกเราตกลงว่าจะขึ้นไปรออาจารย์บนห้องเพราะผมจะได้นอนพักระหว่างที่รออาจารย์
“มึงวันนี้เรียนตึกไหนวะ?”ผมถามไอ้แฟร์ที่เดินอยู่ข้างๆตอนเดินไปขึ้นตึกเรียนผมจำได้ว่าวันนี้มีเรียนเช้าอย่างเดียวส่วนตอนบ่ายก็ว่างแต่เื่ตึกเรียนหรือว่าห้องเรียนนี่ผมจำไม่ได้หรอกก็ไปเรียนพร้อมพวกมันแล้วจะจำทำไม^^
“วิศวะฯ” ไอ้แฟร์ตอบพร้อมกับแย่งแก้วชาเย็นที่อยู่ในมือผมไปดูดหน้าตาเฉยเหี้ยแล้วไหมล่ะเรียนตึกวิศวะฯ งั้นเหรอ ใครเป็คนจัดตารางสอนวะกูเห็นร้อยวันพันปีไม่เคยให้กูได้ไปเรียนตึกนั้นแต่ทำไมเทอมนี้ถึงจัดให้กูไปเรียนที่ตึกนั่นวะหรือว่าอยากจะให้กูได้เจอหน้าผัว(ประชด) ส้นตีนเหอะ!!! ><;;
“อ้าวเป็เหี้ยอะไรมึงหน้าหงิกเชียว”แฟร์ถามพร้อมกับคืนแก้วชาเย็นให้ผมผมรับมาแล้วดูดแรงๆ สองอึก
“เปล่าหรอกกูแค่ไม่ชอบนั้นอ่ะแม่ง!!”นอกจากจะไม่อยากไปเจอหน้าไอ้เซ็กแล้ว ผมก็ไม่อยากที่จะไปเดินเฉียดใกล้ๆ ตึกนั้นนอีกเลยผมจำได้ดีก็เมื่อตอนที่ผมอยู่ปีหนึ่งพึ่งได้เข้ามาเป็เฟรชชี่ใหม่ๆ
วันนั้นผมกับไอ้จิมเดินผ่านหน้าตึกนั้นแล้วแม่งไอ้พวกรุ่นพี่วิศวะฯมันแซวพวกผมกันยกใหญ่เลยครับประมาณว่าน้องสาวคนสวยจะไปไหนกันเหรอครับตอนนั้นพวกผมสองคนอึ้งทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียวต้องรีบเดินหนีพวกมันกันยกใหญ่เลยนึกไปถึงเหตุการณ์ตอนนั้นแล้วหงุดหงิดฉิบหาย
“ฮ่าๆมึงนี่นะ ไปๆ รีบเดินเลยจะไม่ทันไอ้สองตัวโน่นอยู่แล้วง่วงไม่ใช่เหรอ รีบๆเดินจะได้ถึงห้องมึงจะได้นอนไง”แฟร์มันตบไหล่ผมสองสามทีแล้วก็ดันไหล่ผมให้รีบเดินผมก็รีบเดินตามพวกมันไปไม่นานเราก็มาถึงตึกแล้วก็เดินขึ้นห้องเรียนโชคดีที่ยังเช้าอยู่ก็เลยไม่ค่อยมีคนมากเท่าไร
ทันทีที่เลือกที่นั่งกันได้แล้วผมก็ล้มตัวลงฟุบนอนกับโต๊ะทันทีไอ้จิมปลุกผมอีกครั้งที่อาจารย์เข้าห้องผมตื่นขึ้นมานั่งเรียนตามปกติอาการปวดหัวก็หายไปบ้างแล้วหลังจากที่ได้นอนไปเมื่อกี้
“มึงกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”ผมบอกจิมหลังจากที่เราเรียนจนจะเลิกคลาสอยู่แล้วแต่ผมก็ดันปวดฉี่ขึ้นมาก่อน
“รอให้เลิกคลาสก่อนดิวะเดี๋ยวค่อยไป”
“ตอนนี้ไม่ไหวแล้ววะกูไปก่อนนะ”แล้วผมก็ลุกออกมาเพื่อที่จะไปเข้าห้องน้ำทันทีตึกที่ผมเรียนมันจะมีสองฝั่งเดินวนแล้วก็จะเป็หนึ่งชั้นพอดีผมเดินออกมาเพื่อที่จะหาห้องน้ำอยู่ตรงไหนนะ
ผมเดินมาเรื่อยๆก็ต้องสะดุดกับภาพที่เห็นตรงหน้าหญิงชายคู่หนึ่งกำลังกอดกันอยู่ด้วยความรักหวานราวกับจะกลืนกินใจผมถึงกับสะดุดไปเลยทีเดียวเพราะผู้ชายคนนั้นมันคือไอ้เซ็กไอ้ผู้ชายปากหวานที่บอกว่าผมเป็เมียมันไงล่ะ เหอะ!! เมียงั้นเหรอส้นตีนเหอะมึงแล้วนี่กูเป็เหี้ยอะไรวะทำไมต้องรู้สึกเจ็บจี๊ดๆที่หน้าอกข้างซ้ายด้วยให้ตายเถอะนี่กูกำลังจะเป็โรคประสาทแล้วเหรอวะ ผมว่าผมไปเข้าห้องน้ำดีกว่า
ไม่นานผมก็หาห้องน้ำเจอจนได้ผมจัดการทำธุระส่วนตัวเสร็จมายืนล้างมืออยู่ตรงอ่างล่างหน้าอย่างเหม่อลอยในหัวก็นึกไปถึงภาพเมื่อกี้ที่ได้เห็นยิ่งนึกแล้วผมก็ยิ่งรู้สึกเจ็บจี๊ดๆที่หัวใจนี่ผมเป็อะไรกันเป็เอามากแล้วนะไอ้ซี
“ยืนคิดอะไรอยู่ครับ?”ไม่นานผมก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเพราะเสียงกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับแรงกอดที่เอวจากทางด้านหลังพอหันกลับไปมองก็เป็ไอ้เซ็กนั่นเองที่กอดเอวผมอยู่
“ปล่อย!!”ผมพูดพร้อมกับแกะมือมันออกจากเอวแต่มันก็ไม่ยอมถอยห่างออกไปเลยสักนิด
“ทำไมเมื่อเช้าซีแอลถึงไม่รอพี่ล่ะครับพี่บอกเราแล้วไงว่าจะไปรับ” มันพูดพร้อมกับหอมแก้มของผม
“นี่!! ปล่อยนะ!!” ผมยังคงดิ้นเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอดของมัน
“ไม่ก็ซีแอลเป็เมียพี่ๆ จะกอดเมียพี่มันผิดหรือไง^^”มันพูดพร้อมกับเพิ่มแรงกอดที่เอวผมเพิ่มขึ้นอีก
หึ..เมียงั้นเหรอ?
“เลิกยุ่งกับกูสักที!!!”ผมตะคอกใส่มันพร้อมกับแกะมือของมันออกแล้วออกมาจากอ้อมกอดของมันทันที ดูเหมือนกันจะอึ้งไปที่อยู่ๆผมก็เสียงดังใส่มัน
“กูไม่ใช่เมียมึงเข้าใจไหม!! กูเป็ผู้ชายจะไปเป็เมียมึงได้ไงวะแล้วอีกอย่างระหว่างผู้ชายกับผู้ชายมันไปเป็ไม่ได้หรอก!!”ผมพูดพร้อมกับจ้องหน้ามันอย่างจริงจัง
“แต่ว่า..”มันกำลังจะพูดแต่ผมก็ขัดมันไว้เสียก่อน
“ถือว่ากูข้อร้องเถอะนะเื่ระหว่างเราให้มันจบๆ กันไปเถอะ” ผมขอร้องมันอย่างอ้อนวอน
“ไม่! ซีแอลเป็เมียพี่ๆไม่ยอมหรอกนะ” มันพูดขึ้นทันทีที่ผมพูดจบ
“กูบอกแล้วไงว่ากูไม่ใช่เมียมึงกูเป็ผู้ชายทำไมมึงดื้อด้านจังวะมึงจำเอาไว้นะว่าอย่าให้ใครรู้เื่ของเราเด็ดขาด!!ถ้าเกิดมึงไปป่าวประกาศบอกใครต่อใครนะ มึงจำเอาไว้เลยมึงจะไม่ได้เห็นหน้ากูอีกแน่!!!”ผมพูดแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำทันทีเื่ระหว่างเรามันเกิดกันไม่ได้หรอกระหว่างผู้ชายกับผู้ชายเนี่ยนะมันเป็ไปไม่ได้เด็ดขาด
พอคิดถึงตรงนี้แล้วทำไมใจของผมมันต้องรู้สึกหน่วงๆขึ้นมาด้วยนะ!!
[Sex’s part]
10นาทีก่อนหน้านี้...
ผมกำลังเดินออกมาจากคลาสด้วยความเซ็งนิดหน่อยเมื่อเช้าผมโดนเมียทิ้งครับ-_-;; เมื่อคืนผมโดนไอ้เอ็มโทรตามเื่รายงานการฝึกงานแล้วก็พวกเื่โปรเจ็คยิบย่อยอะไรของมันก็ไม่รู้ผมเลยต้องจากซีแอลมาทั้งๆที่ตั้งใจแล้วว่าจะนอนกับไอ้ตัวเล็กของผมให้ได้แต่ดันโดนเพื่อนเวรโทรมาตามซะก่อนผมเลยสัญญากับร่างเล็กว่าพรุ่งนี้ผมจะมารับไปมหาลัยฯ ด้วยกันแต่พอผมไปถึงหอรอมันตั้งนานแต่ก็กลับไม่มีวี่แววแม้แต่เงา ผมเลยรู้แล้วว่าต้องโดนเ้าตัวเล็กมันทิ้งผมเอาไว้แน่ๆ-__-* เฮ้อ..ทำไมไอ้เซ็กมันโชคร้ายอย่างนี้นะมีเมียๆก็ไม่รัก T^T
เหตุผลนี้แหละครับที่ทำให้ผมทำหน้าเหมือนหมาโดนเ้าของทิ้งจนพวกเพื่อนๆผมมันก็งงกันใหญ่ ผมเลยบอกพวกมันว่าจะออกมาเข้าห้องน้ำก่อนที่จะเลิกคลาสกะว่าจะออกมาดูดบุหรี่ซะหน่อยพอออกมาเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องเจอกับเอ่อ..ผมจำชื่อไม่ได้แล้วอ่ะนะ แต่ที่รู้ๆก็คือเธอเป็เด็กในสต๊อกของผมนั่นแหละ หึ!! คุณคงได้ยินชื่อเสียงของพวกผมกันมาแล้วซินะคบผู้หญิงไม่ซ้ำหน้านั่นแหละฉายาของพวกผม ^^
“พี่เซ็กคะทำไม่นี้ไม่ค่อยโทรหาแนนเลยล่ะคะ?” เธอเดินมาดักหน้าผมไว้
“เื่ของฉัน”ผมหยุดยืนแล้วมองหน้าเธอ
“แต่ว่าแนนเป็แฟนพี่นะคะ!!”ผมยืนมองหน้าเธอนิ่งๆ
“หึ!! เป็แฟนงั้นเหรอ?”ผมกอดอกแล้วยืนมองหน้าเธอด้วยสายตาเ็าทันที เธอรีบก้มหน้าหลบสายตาของผม
“ฉันว่าเธอคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะเราตกลงกันั้แ่แรกแล้วไม่ใช่เหรอไงว่าไม่มีข้อผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น”
“แต่ว่าแนนรักพี่นะคะ!!”เธอร้องไห้พร้อมกับบอกรักผม
“แต่ฉันไม่ได้รักเธอ!!”พูดจบผมก็หันหลังเดินจากมาทันทีแต่เดินมาได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักเพราะเธอกอดผมจากทางด้านหลังเอาไว้
“แต่แนนเป็แฟนพี่นะคะเราคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอคะแนนรักพี่!! ฮือๆ”เธอร้องไห้คร่ำครวญกับแผ่นหลังผมผมเอามือลูบหน้าอย่างรำคาญแต่แล้วหางตาผมกลับเห็นแผ่นหลังบางกำลังเดินไปทางห้องน้ำของฝั่งตรงข้ามผมจำได้แม่นนั่นมันไอ้ตัวเล็กเมียผมนี่นา ซีแอลจะเห็นหรือเปล่าวะ?ผมรีบแกะมือของแนนออกแล้วหันหน้าไปพูดกับเธอให้เข้าใจผมจะทำตัวแบบเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว ผมต้องจัดการอย่างจริงจังสักที!!
“หยุดพูดว่าฉันเป็แฟนเธอได้แล้วเพราะตอนนี้ฉันมีเมียแล้วและก็รักเขามากด้วย!!” ผมพูดสีหน้าจริงจังบอกกับเธอไปสีหน้าเธอเหมือนจะดูใแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก
“ตะ..แต่ว่า..”
“เลิกวุ่นวายกับชีวิตฉันได้แล้ว!! ถ้าเธอยังไม่หยุดแค่นี้อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!”หลังจากที่พูดจบผมก็รีบวิ่งออกมาจากเธอทันที ตอนนี้ผมต้องไปหาเมียผมก่อนก็เมื่อเช้าเค้าไม่รอผมง่ะ
ปัจจุบัน
ซีแอลเดินออกไปจากห้องน้ำแล้วความจริงผมจะรั้งร่างบางให้อยู่กับผมก่อนก็ได้แต่ผมก็ไม่สามารถทำได้เหมือนกับร่างกายมันไม่มีเรี่ยวแรงอะไรที่จะสามารถไปรั้งไอ้ตัวเล็กให้มันอยู่กับผมได้
เฮ้อ..นี่ผมคงเป็เอามากจริงๆผมไม่เคยเป็แบบนี้กับใครมาก่อนแต่กับซีแอลทุกครั้งที่ได้เห็นน้ำตาของน้องผมแทบจะเป็บ้าให้ได้หรือแม้แต่สีหน้าที่อ้อนวอนของเขาเมื่อกี้ที่ขอให้ผมเลิกยุ่งกับน้องหัวใจของผมเหมือนถูกบีบด้วยอะไรสักอย่างมันรู้สึกเจ็บจี๊ดๆในใจเลยแหะ เฮ้อ..ผมจะทำยังไงดี
ผู้ชายกับผู้ชายรักกันไม่ได้งั้นเหรอ?ผมว่ามันไม่ใช่หรอกสำหรับผมรักก็คือรักไม่ว่าจะเป็ผู้หญิงหรือผู้ชายถ้าผมรักไปแล้วผมก็หยุดรักไม่ได้หรอกใครจะมองยังไงก็ช่างผมไม่สน!! ผมสนแต่คนที่ผมรักเท่านั้นใครว่าเื่ระหว่างเรามันเป็ไปไม่ได้ล่ะซีแอลเื่ของเรามันโคตรจะเป็ไปได้เลยมากกว่า
พี่ไม่ยอมหรอกนะยังไงซีแอลก็เป็เมียพี่ไม่มีทางหรอกที่พี่จะยอมปล่อยซีแอลไป!!
“อ้าว!! ไอ้เซ็กเป็ไรวะ?หน้าบูดเป็ตูดหมาเลยมึง” ไอ้แบงค์เดินเข้ามาแล้วตบไหล่ผมดังป๊าบ
“ทะเลาะกับเมีย!! -__-;;”
!!!!
783
